Μανιάτης

Ένας μανιάτης μπορεί να γράφει κριτικές μαντινάδες. Οι μανιάτες ως γνωστόν κατάγονται από την Κρήτη, και για να αποφύγουν την καταπίεση των τούρκων κατέφυγαν στη Μάνη. Όμως ένας Γιάννης Μανιάτης τι μαντινάδες μπορεί να γράψει;
Προφανώς μπορεί να γράψει. Πιστεύω ότι κάποιος προπάππους του ήταν μανιάτης και στη συνέχεια το προσωνύμιο καταγωγής έγινε επώνυμο. Αν μπει καμιά φορά στο blog ο φίλος μου καθηγητής λαογραφίας Μανόλης Σέργης μπορεί να το επιβεβαιώσει με comment. Έτσι η μαντινάδα βρίσκεται μέσα στα γονίδιά του (δεν ξέρω ακριβώς σε ποιο χρωμόσωμα και σε ποια θέση, αλλά δεν έχει και μεγάλη σημασία). Δείτε ένα δείγμα γραφής του.

"Ίντα πάθε ο χάροντας σαν βγήκε ένα βράδυ/
για τραβεστί τον πέρασαν που λάμπει στο σκοτάδι/
και από τότε τριγυρνά όσο κρατεί η μέρα/
μα για καλό και για κακό έμαθε και φλογέρα/


Απ' τα μικράτα μου θωρώ λογής τέτοια σκαρώνω/
όταν σε κέφι βρίσκομαι και το ποτήρι υψώνω"

Σ’ αυτό το σημείο πρέπει να απολογηθώ, Κρητικός, με δυο βιβλία για την Κρήτη, λυράρης και χορευτής να μην έχω φτιάξει ακόμη κατηγορία με μαντινάδες. Ξεκινάω από σήμερα. Και για να μη μείνω μόνο με τις μαντινάδες, παραπέμπω στις δημιουργίες «Μόνο σε παραδοσιακό στίχο» στις «Λογοτεχνικές σκυταλοδρομίες» στο forum του lexima. Εκεί είχαμε μια σπαρταριστή συζήτηση μέλη του Λέξημα, αυτοί με τα ψευδώνυμά τους, εγώ καμαρώνοντας με φαρδύ πλατύ το όνομά μου. Δεν θα αποκαλύψω τα ονόματά τους, γιατί είμαι τάφος. Θα δώσω μόνο λίγες ενδείξεις για έναν απ’ αυτούς (αν θέλετε και για κάποιους άλλους που ξέρω, ευχαρίστως) όπως έκανα και με τη φίλη μου την Ελένη τη Γκίκα. Αλλά μου ήλθε μια καλύτερη ιδέα, θα το θέσω σαν αίνιγμα: Ποιος νομίζετε ότι κρύβεται πίσω από ένα ψευδώνυμο που παραπέμπει σε κάποιον άνεμο; Όποιος το βρει πρώτος θα του κάνω δώρο ένα αντίτυπο από το βιβλίο μου «Η λαϊκότητα της Κρητικής Λογοτεχνίας». Και, παράκληση, στα comments ρίχνετε και καμιά μαντινάδα.

περί blogs

Διαβάζω στο Βήμα της Κυριακής, που κυκλοφορεί σήμερα Θεοφάνεια, στις σελίδες για το βιβλίο, του Θεόθωρου Γρηγοριάδη.
-Βιβλία που γράφονται σε blogs αποκαλούνται blooks, γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία και μετά κυκλοφορούν και σε κανονική έντυπη έκδοση. Εξασφαλίζουν εξαρχής πολύ κοινό και απεριόριστη ελευθερία έκφρασης.
-Πρώτη φορά ανώνυμη συγγραφέας που έγραφε σε blog το μυθιστόρημά της «Η Βαγδάτη καίγεται» είναι υποψήφια για το βρετανικό βραβείο «Samuel Johnson» των 30.000 στερλινών.

Ακριβέστατο

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
Πρόταση 1. περί έρωτα
Έξυπνος άνδρας + έξυπνη γυναίκα = ειδύλλιο
Έξυπνος άνδρας + χαζή γυναίκα = δεσμός
Χαζός άνδρας + έξυπνη γυναίκα = γάμος
Χαζός άνδρας + χαζή γυναίκα = εγκυμοσύνη
Πρόταση 2. περί εργασίας
Έξυπνο αφεντικό + έξυπνος υπάλληλος = προκοπή
Έξυπνο αφεντικό + χαζός υπάλληλος = παραγωγή
Χαζό αφεντικό + έξυπνος υπάλληλος = προαγωγή
Χαζό αφεντικό + χαζός υπάλληλος = υπερωρίες
Πρόταση 3. περί αγοράς
Ένας άνδρας πληρώνει € 2 για ένα αντικείμενο που χρειάζεται και κοστίζει € 1.
Μια γυναίκα πληρώνει € 1 για ένα αντικείμενο που δε χρειάζεται και κοστίζει € 2.
Πόρισμα:Μια γυναίκα ανησυχεί για το μέλλον μέχρι να βρει σύζυγο.Ένας άντρας ποτέ δεν ανησυχεί για το μέλλον, παρά μόνο όταν βρει σύζυγο.
Γενίκευση:Επιτυχημένος άνδρας είναι εκείνος που βγάζει περισσότερα απ' όσα μπορεί να ξοδέψει η γυναίκα του.Επιτυχημένη γυναίκα είναι κάποια που μπορεί να βρει έναν τέτοιο άντρα.
Πρόταση 4. Περί ευτυχίας
Για να είσαι ευτυχισμένη μ' έναν άντρα, πρέπει να τον καταλαβαίνεις πολύ και να τον αγαπάς λίγο.
Για να είσαι ευτυχισμένος με μια γυναίκα, πρέπει να την αγαπάς πολύ και να μην προσπαθείς να την καταλάβεις καθόλου.
Πρόταση 5. Περί ανθεκτικότητας
Οι παντρεμένοι άντρες ζουν περισσότερο από τους ανύπαντρους, αλλά είναι πιο πρόθυμοι να πεθάνουν νωρίτερα.
Πρόταση 6. Περί αλλαγών
Μια γυναίκα παντρεύεται κάποιον ελπίζοντας πως θα τον αλλάξει, αλλά αυτός δεν αλλάζει.
Ένας άντρας παντρεύεται μια γυναίκα ελπίζοντας πως αυτή δε θ' αλλάξει, αλλά, διάολε, αλλάζει!
Πρόταση 7. Περί διαλόγων
Μια γυναίκα έχει την τελευταία λέξη στον καυγά.
Γενίκευση: Ό,τι πει ένας άνδρας μετά την τελευταία λέξη, είναι η απαρχή ενός νέου καυγά.
Άσκηση:
Πώς μπορείτε να ταπώσετε αυτούς που θέλουν να σας παντρέψουν;
Υπόδειξη: Οι συγγενείς μου σε όποιο γάμο κι αν πήγαινα μου λέγανε: "Έλα, τώρα η σειρά σου". Σταμάτησαν να το κάνουν μόνο όταν εγώ άρχισα να τους λέω το ίδιο στις κηδείες.

Το σιδερένιο νησί

Πριν από κάποια χρόνια επιχείρησα να συνεχίσω ένα σταματημένο ημερολόγιο, που ξεκίνησα φοιτητής, το σταμάτησα στο στρατό, και κάλυψα σαν αυτοβιογραφία το μεσοδιάστημα πριν από δεκαπέντε χρόνια περίπου. Το βάφτισα Rien, από τα Riens philosophiques του Κίρκεγκορ, βιβλίο που αγόρασα στα γαλλικά αλλά που δεν εδέησε να διαβάσω. Η πρώτη εγγραφή έγινε στις 25-12-2001. Τελικά διαπίστωσα ότι τα πιο σημαντικά που μου συνέβησαν αυτή την περίοδο της ζωής μου, κάποια κυριολεκτικά συνταρακτικά, δεν μπόρεσα να τα γράψω. Κάποια στιγμή τα έγραψα σε περίληψη. Όμως υπάρχουν κι άλλα που θα ήθελα να γράψω, αλλά δεν τα έγραψα. Ίσως γιατί γράφοντας αναζητούμε πάντα τον αναγνώστη, και ένα ημερολόγιο που θα διαβαστεί, αν διαβαστεί, μετά θάνατο, δεν μας προσφέρει και την πιο μεγάλη συγγραφική ικανοποίηση. Τώρα που χάρη στη Σταυρούλα έφτιαξα κι εγώ blog, μπορώ να συνεχίσω το Rien, λιγότερο εξομολογητικό, αλλά με σκέψεις που θα μπορούσαν να ενδιαφέρουν και άλλους.
Η ιδέα μου ήλθε βλέποντας βιντεογραφημένο το «Σιδερένιο νησί» του Μωχάμαντ Ρασούλοφ (2005), σε δικό του σενάριο. Λέω στις παρέες, και θέλω να το γράψω και στο blog μου, ότι έχω βαρεθεί τα αγγλοσαξωνικά έργα, με την τυποποιημένη συνταγή: σεξ, πιστολίδι, κυνηγητό αυτοκινήτων και καταστροφές. Βέβαια η πιο συναρπαστική καταστροφή δεν ήταν σκηνοθετημένη, εννοώ αυτή των δίδυμων πύργων.
Είμαι λάτρης του περιφερειακού σινεμά, που ακόμη και όταν δεν δίνει αριστουργήματα, έχει τουλάχιστον ανθρωπολογικό ενδιαφέρον. Είμαι λάτρης του Ιρανικού σινεμά. Λυπάμαι που δεν κατέγραψα τίτλους συναρπαστικών ταινιών που έχω δει.
Αυτό που με έχει εντυπωσιάσει σ’ αυτές είναι η ανθρώπινη ευαισθησία, ο ανθρωπισμός στην καθημερινή του σημασία, και όχι την Αναγεννησιακή. Σ’ αυτό το έργο με συγκίνησε το μικρό παιδί, που έπιανε τα παγιδευμένα ψαράκια και τα έριχνε πάλι στη θάλασσα, να μην ψοφήσουν. Και το έργο τελειώνει με το παιδάκι αυτό να πέφτει μέσα στη θάλασσα, πηγαίνοντας να καταστρέψει ένα ιχθυοτροφείο. Και θυμήθηκα ένα άλλο ιρανικό έργο, με ένα τυφλό παιδί, που πιάνει ένα πουλάκι πεσμένο κάτω από τη φωλιά του και το ξαναβάζει μέσα. Τι λέτε, θα δούμε ποτέ αυτά τα έργα να μοιράζονται στις εφημερίδες της Κυριακής;

εκδοθέντα blogs

Είμαι πεπεισμένος digitalίστας. Το μέλλον είναι digital. Όχι μόνο στην T.V, που όλες οι εκπομπές μέχρι το 2012 πρέπει να μεταδίδονται ψηφιακά. Όχι μόνο στη δορυφορική, που εδώ και κάποια χρόνια οι αναλογικές μεταδόσεις έχουν αντικατασταθεί με τις ψηφιακές. Όχι μόνο στις βιντεοκάμερες, που όλες είναι σήμερα ψηφιακές. Όχι μόνο στις φωτογραφικές μηχανές, που οι ψηφιακές τείνουν να εκτοπίσουν τις παραδοσιακές με τα φιλμ, με τιμές που πέφτουν, σχεδόν όπως το χρηματιστήριο το 2000. Αλλά και. Αλλά και όσον αφορά τα κείμενα. Τις βιβλιοκριτικές μου τις δίνω μόνο στο Λέξημα, και κατά παράκληση σε έντυπο (με εξαίρεση τα Κρητικά Επίκαιρα, για λόγους πατριωτικούς).
Αλλά το έντυπο φαίνεται να αντιστέκεται. Διαθέτει ακόμη ξεχωριστή αίγλη για πολύ κόσμο, ειδικά για κόσμο που με τις νέες τεχνολογίες δεν τα πηγαίνει και τόσο καλά. Το να εκδοθείς και σε έντυπο, και όχι μόνο να αναρτηθείς ψηφιακά, είναι σα να κερδίζεις βραβείο σε διαγωνισμό. Έτσι και οι παρακάτω bloggers, που εκδόθηκαν από τις εκδόσεις «Μαραθιά». Από τη στιγμή που εκδόθηκαν, έγιναν ξεχωριστοί. Έγραψε γι αυτούς η φίλτατη, γλυκύτατη, Ελένη Γκίκα στο Λέξημα: http://www.lexima.gr/lxm/main.php?s=arthra&i=87
Τώρα που κατάφερα να στήσω και εγώ ένα blog – να ’σαι καλά Σταυρούλα- διάβασα το άρθρο της Ελένης, και σας μεταφέρω τις διευθύνσεις. Δεν είναι ανάγκη να ξοδευόσαστε στη «Μαραθιά».
www.kourouna.blogspot.com
www.tamystikatoukolpou.blogspot.com
www.vistam.blogspot.com
www.womansown.blogspot.com
www.pitsirikos.blogspot.com
www.toximeio.blogspot.com

Ο γιος μου, η Σβετλάνα και εγώ

Ο γιος μου, εγώ, η Σβετλάνα, η δασκάλα μου στα ρώσικα,καλοκαίρι του 1996 (ή 1995), στο σπίτι στο χωριό μου, στην Κρήτη.

μαντινιάδες

Από το Φάρο:

Όταν σε έπλασε ο Θεός ήτανε μεθυσμένος/
γή απ' τα ζάρια γύριζε κι ήτανε κερδισμένος