Daniel Duval, La dérobade (1979)

 

Daniel Duval, La dérobade (1979)

 

  «Η αποφυγή» είναι ο γαλλικός τίτλος, «Οι αναμνήσεις μιας πόρνης» ο αγγλικός.

  Καλύτερος μού φαίνεται, θυμίζοντάς μου τις «Αναμνήσεις μιας γκέισας». Παραπέμπει άμεσα στο περιεχόμενο, πράγμα που δεν το κάνει ο γαλλικός τίτλος.

  Είναι μεταφορά του ομώνυμου αυτοβιογραφικού μυθιστορήματος της Jeanne Cordelier, του πρώτου της μυθιστορήματος, που εκδόθηκε τρία χρόνια πιο πριν και γνώρισε αμέσως μεγάλη επιτυχία.  

  Το στόρι είναι γνωστό, το είδαμε πριν πέντε βδομάδες και στο «Μπουμπού», του Μάουρο Μπολονίνι: ερωτεύεται τον νταβατζή, ο οποίος την σπρώχνει στην πορνεία. Τον αγαπάει πάρα πολύ, αν δεν θέλει να τον χάσει δεν έχει άλλη επιλογή.

  Η διαφορά: το τέλος εδώ είναι happy, η Μαρί πηγαίνει στο αστυνομικό τμήμα και δηλώνει ότι δεν θα ασκήσει πια το επάγγελμα, να σβήσουν το όνομά της από τον κατάλογο των δηλωμένων πορνών. Στο «Μπουμπού» (Μπουμπού είναι το όνομα του νταβατζή) η Μπέρτα προσπαθεί να ξεφύγει. Ένας έρωτας είναι η σανίδα σωτηρίας. Δεν θα τα καταφέρει.

  Στην «Αποφυγή» ο έρωτας ήταν ένα όνειρο απατηλό. Ο ντροπαλός νεαρός που φαινόταν ερωτευμένος μαζί της, θέλει να της κάνει μια έκπληξη: ντύνεται τραβεστί. Αυτή ο που φύγει φύγει.

  Βλέπουμε και εδώ την προσπάθεια της πόρνης να ξεφύγει, ο νταβατζής όμως την έχει αρπάξει γερά. Παρακολουθούμε πολλές σκηνές βίας, αλλά και σκηνές από τις δυσάρεστες εκπλήξεις που επιφυλάσσουν σε μια πόρνη διεστραμμένοι πελάτες.

  Η Miou-Miou συμπρωταγωνιστούσε με τη Σοφί Μαρσώ στην ταινία «Συλλάβετέ με». Την ήξερα σαν όνομα, σίγουρα θα είχα δει ταινία της παλιά, είπα να δω αυτήν εδώ, για την οποία τιμήθηκε με το βραβείο César καλύτερης ηθοποιού.    

  Πολύ καλή ερμηνεία, ήταν εξάλλου άλλες εννιά φορές υποψήφια για το ίδιο βραβείο.  

Charlotte le Bon, Λίμνη Φάλκον (Falcon lake, 2022)

 

Charlotte le Bon, Λίμνη Φάλκον (Falcon lake, 2022)

 

  Από σήμερα στους κινηματογράφους.

 

   Ο δεκατριάχρονος Βαστιάν βρίσκεται με την δεκαεξάχρονη Χλόη σε κάποιες διακοπές. Γρήγορα αναπτύσσεται μια σχέση μεταξύ τους. Ο νεαρός με τον οποίο φλερτάρει την έχει ξενερώσει, της αρέσει περισσότερο η παρέα του Μπαστιάν. Χαριεντίζονται, αυτή τη βρίσκει παριστάνοντας το φάντασμα.

  Η φιλία γρήγορα θα χρωματισθεί με την ερωτική επιθυμία. Διστακτική, που όμως προχωράει. Την πρωτοβουλία πάντα την έχει η μεγαλύτερη Χλόη.

  Τι κατάληξη θα έχει αυτή η σχέση;

  Έχω μιλήσει για προσημάνσεις και ψευτοπροσημάνσεις. Η πληροφορία ότι κάποιος πνίγηκε στη λίμνη, είναι άραγε προσήμανση ή ψευδοπροσήμανση; Οπωσδήποτε δημιουργεί το απαραίτητο σασπένς, πέρα από το σασπένς του πώς θα προχωρήσει η σχέση του προέφηβου και της έφηβης, ποιο θα είναι το επόμενο βήμα. Υποβόσκει το σασπένς αυτό, και αναδύεται όταν βλέπουμε σε μια σκηνή τον Μπαστιάν να κολυμπάει στη λίμνη, και να χάνεται κάποια στιγμή στο βάθος. Είναι σούρουπο. Η μουσική ενισχύει το σασπένς. Πριν δούμε αν έφτασε ή όχι στην όχθη της λίμνης θα περάσουμε σε άλλο πλάνο.

  Πάρα πολλές σκηνές γυρίζονται σούρουπο, με τη φύση σκοτεινιασμένη ολόγυρα. Μου άρεσαν περισσότερο οι σκηνές που γυρίστηκαν ημέρα, μέσα στο πράσινο της φύσης. Το έχω ξαναγράψει ότι μου αρέσουν πλάνα σε εξωτερικούς χώρους, γεμάτα πράσινο, όπως στις ταινίες της Ναόμι Καβάσε.

  Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σου;

  Να με τσακώσουν οι γονείς μου να αυνανίζομα.

  Πάνω σ’ αυτό θα έχουμε μια απολαυστική σκηνή.

  -Κοιμήθηκες μαζί της; Τον ρωτάει ο νεαρός με τον οποίο αυτή είχε ξενερώσει.

  Μετά από αρκετό δισταγμό απαντάει: -Ναι.

  Μου θύμισε το τέλος ενός κεφαλαίου από τα «Άγουρα χρόνια» του Κρόνιν, που διάβασα μαθητής: «Κοιμήθηκα με τη γιαγιά μου».

  Πολλές φορές σε μια ταινία προσημαίνεται το τέλος, happy ή unhappy, εκτός πλαισίου της ιστορίας.

  Εδώ τι να είναι άραγε;

  Η αφηγηματική αναμονή είναι unhappy. Διακοπές, η διαφορά ηλικίας. Είχα δει μια παρόμοια ταινία, ένα φλερτ διακοπών.

  Όμως οι εκπλήξεις πάντα καραδοκούν.

  Καλογυρισμένη ταινία με ένα θέμα που απασχολεί τους έφηβους

Χρόνια πολλά, καλή χρονιά

 

Χρόνια πολλά, καλή χρονιά

 

  -Σε λιγότερο από μήνα κλείνω τα… (δεν θα σας πω, αν έχετε την περιέργεια ψάξετε στο προφίλ μου). Πόσο θα ήθελα να ήμουν 62 χρονών.

  -Πας καλά; Γιατί 62 και όχι 40, ή 35 καλύτερα, νέος ακόμη αλλά φτασμένος επαγγελματικά;

  -Γιατί στα 62 ήμουν ήδη μισό χρόνο συνταξιούχος. Και όπως μας είπε πολλές φορές στο φιλολογικό του καφενείο ο συγχωρεμένος ο Ιάσωνας ο Ευαγγέλου, όταν πάρεις σύνταξη αρχίζεις και ζεις.

  Διάβασα πολλά, είδα πολλές ταινίες, έγραψα πολλά από τότε.

  Και στα 62 δεν είχαν εμφανιστεί ακόμη τα προβλήματα υγείας που εμφανίστηκαν αργότερα, και δεν είχε επιδεινωθεί η δισκοπάθειά μου.

  Κρίμα που δεν υπάρχει κανένας διάβολος να ικανοποιήσει την επιθυμία μου, όπως στο γνωστό παραμύθι του Γκαίτε.

  Και πάλι εύχομαι καλή χρονιά σε όλες και όλους, χρόνια πολλά σ’ αυτές και σ’ αυτούς που έχουν την ονομαστική τους εορτή, και χρόνια πολλά στην ξαδέλφη μου την Τόνια και σε όλες και όλους που τυχαίνει να έχουν τα γενέθλιά τους σήμερα.