Daniel Roher, Tuner (2925)

 Daniel Roher, Tuner (2925)

 

  Από την Πέμπτη που μας πέρασε στους κινηματογράφους

  Crime, thriller, χαρακτηρίζει την ταινία η βικιπαίδεια, ενώ το imdb heist, crime, drama, music, romance, thriller.

  Ας το σχολιάσουμε εδώ: κάθε ένας από αυτούς τους χαρακτηρισμούς έχει ένα ειδικό βάρος, που έχει να κάνει με τη θέση στην οποία βρίσκεται στην απαρίθμηση.

  Που εμένα όμως δεν με βρίσκει σύμφωνο.

  Θα έβαζα πρώτο το romance. Τα υπόλοιπα είναι συνοδευτικά, για να κάνουν περίπλοκη την πλοκή.

  Μάθαμε και μια ακόμη αρρώστια, την hyperacusis. Αυτή είναι μια υψηλή ευαισθησία στην ακοή, και αυτός που πάσχει από αυτή ακούει και τους πιο λεπτούς ήχους, που καταντάει όχι απλά ανυπόφορο αλλά οδυνηρό. Όταν προσβλήθηκε από αυτήν ο Νίκι δεν μπορούσε πια να παίζει πιάνο ενώ ήταν ιδιαίτερα ταλαντούχος. Όμως, ουδέν κακόν αμιγές καλού, αυτό τον έκανε έναν εξαιρετικό χορδιστή πιάνων.

  Έτσι γνώρισε την Ρουθ, πιανίστρια και συνθέτρια.

  Έτσι τον εντόπισαν οι κακοποιοί.

  Μπορούσε από τον ήχο που έκανε η ροδέλα σε ένα χρηματοκιβώτιο να μαντέψει τον κωδικό του.

  Δεν θα έμπλεκε μαζί τους αν δεν ήθελε να βοηθήσει τον μέντορά του τον Ντάστιν Χόφμαν, που νοσηλευόταν στο νοσοκομείο και χρωστούσε πάρα πολλά νοσήλια.

  Και οι συμπτώσεις: έκανε δώρο στην Ρουθ ένα ρόλεξ, σαν αυτό που της είχε κληροδοτήσει η μητέρα της και της είχε χαλάσει.

  Από τα κλεμμένα.

  Μόνο που ανήκε στον συνθέτη Μάισνερ, που η Ρουθ κατάφερε να γίνει μαθήτριά του.

  Κρίση στη σχέση.

  Το πώς αποκαταστάθηκε…

  επί της οθόνης. Έχω την κακή συνήθεια να κάνω σπόιλερ, πρέπει να την κόψω.

  Πολύ καλός στην ερμηνεία του ο Leo Woodall, εξαιρετικό το σενάριο και η σκηνοθεσία, 7,3 η βαθμολογία της.

  Εγώ βέβαια έβαλα 8.