Book review, movie criticism

Friday, March 16, 2007

Και οι 7 ήσαν υπέροχες.

Ευχαριστώ την Ange-ta για την πρόσκληση να γράψω για τις 7 ταινίες. Λοιπόν, έχουμε και λέμε, Εμμανουέλα Ι, ΙΙ, ΙΙΙ, ΙV, V, VI και VII.
Πλάκα κάνω, αφού βρισκόμαστε στην V. Τις παρακολουθώ (δεν κάνω πλάκα).
Τώρα θα ήταν κρύο να σας πω "Και οι 7 ήσαν υπέροχοι", σαχλό λογοπαίγνιο θα λέγατε. Όμως δεν είναι το ίδιο με τους "7 Σαμουράι". Επί χρόνια σινεμά πήγαινα να δω μόνο την τελευταία ταινία του Αγγελόπουλου και του Κουροσάβα. Ο Κουροσάβα πέθανε, και τον Αγγελόπουλο τον βλέπω τώρα μόνο σε dvd, σινεμά δεν πάω πια, τις ταινίες τις βλέπω στην τηλεόραση.
2. Ιβάν ο τρομερός. Τον έχω δει αρκετές φορές.
3. Αλέξανδρος Νιέφσκι, με αυτή την έξοχη μουσική του Προκόφιεφ.
Και μετά τον Αϊζενστάιν, ο Σουκόροφ. Λυρικός, υπέροχος, στο
4. Μητέρα και γιος. Με την τελευταία συγκλονιστική ατάκα να μην υπάρχει σε μετάφραση, σε μια ταινία όπου τα λόγια που ανταλλάσονται δεν ξεπερνούν τη μια σελίδα.
5. Καθρέφτης, Ταρκόφσκι. Ο ήρωας προσπαθεί να μεταφέρει τη φλόγα ενός καιριού από τη μια μεριά μιας λιμνούλας στην άλλη, κατά παραγγελία. Συχνά ονειρεύομαι ότι σπάω ένα χαράκι σε ένα χωράφι μας στο βουνό, κατά παραγγελία του πατέρα μου. Το χωράφι είναι παρατημένο από χρόνια, όμως ο πατέρας μου είχε επενδύσει σ'αυτό, σκάβοντας και βρίσκοντας νερό. Και το ονειρεύομαι γιατί νιώθω όπως ο ήρωας του Ταρκόφσκι.
6. Οι κούκλες, η δύναμη του έρωτα, ο διάδοχος του Κουροσάβα στις προτιμήσεις μου, μέχρι που έβγαλε αυτό το εμετικό battle royal, που το είδα όπως διαβάζει κανείς κάθε μαλακία ενός συγγραφέα που θαυμάζει, και που αυτή τη στιγμή έχω ξεχάσει και το όνομά του, και βαριέμαι να το ψάχνω στο google. Αν το θυμηθώ μέχρι να κάνω publish καλώς. Τον θυμήθηκα, Takeshi Kitano.
7. Habla con ella, Almadovar, και πάλι η δύναμη του έρωτα.
Αφήνουμε πολλές έξω, αλλά τι να κάνουμε, εφτά; εφτά.
A, όχι, αυτή θα την αναφέρω, "Η μπαλάντα του Ναραγιάμα".
Post a Comment