Book review, movie criticism

Sunday, April 18, 2021

Claude Sautet, Mado (1976)

Claude Sautet, Mado (1976)

 


  Σύμπτωση: Για επιχειρηματικές ίντριγκες και διαφθορά διαβάζω τώρα στον «Γιούγκερμαν» του Καραγάτση, για επιχειρηματικές ίντριγκες και διαφθορά βλέπω τώρα και στη «Μαντώ».

  Ποια είναι η Μαντώ;

  Μια πόρνη.

  Οι φίλοι της κοιτάζουν να την αποτρέψουν από αυτό το επάγγελμα, όμως τους αντιμετωπίζει με πειστικά επιχειρήματα.

  Την αποκλειστικότητα της Ottavia Piccolo ζητάει ο Michel Piccoli (Να είναι τάχα μακρινοί συγγενείς;) όμως δεν θα την έχει. Και αυτό θα του βγει σε καλό.

  Ένα κοράκι παραμονεύει για να του αρπάξει την επιχείρηση. Μάζεψε τα γραμμάτια, δεν βιάστηκε να τα εξαργυρώσει, τα παρουσιάζει μαζεμένα ξέροντας ότι ο Μισέλ Πικολί δεν θα μπορέσει να τα πληρώσει, οπότε θα του προτείνει να αγοράσει την επιχείρησή του, πολύ κάτω από την αξία της φυσικά.

  Έχει αποφασίσει να μην υποκύψει. Ψάχνει για λύση. Η Μαντώ θα του την προσφέρει. Ένας πελάτης της, ο Μανέκα, δημόσιος λειτουργός που εξαγορασμένος από το κοράκι για να πλαστογραφήσει μια υπογραφή τώρα είναι φυγόδικος, θα βοηθήσει. Ζητάει όμως ενάμισι εκατομμύριο φράγκα, μικρό ποσό σε σχέση με αυτά που θα κερδίσει ο Πικολί. Εξάλλου χρειάζεται λεφτά για να φύγει στο εξωτερικό.

  Όλα θα πάνε πρίμα.

  Όλα;

  Το κοράκι έχει μυριστεί τη δουλειά. Όταν ο Μανέκα βγαίνει από το σπίτι του για να πάει στο αεροδρόμιο με το ψεύτικο διαβατήριό του, τον πετυχαίνουν οι μπράβοι του και τον σκοτώνουν, σκηνοθετώντας τον θάνατό του σαν ατύχημα. Φυσικά θα του αρπάξουν και τα χρήματα.

  Στο τέλος η ταινία γίνεται ατμοσφαιρική, σαν θρίλερ.

  Γυρίζουν από τα οικόπεδα που σούφρωσαν από το κοράκι χάρη στο Μανέκα, όπου τα έδειξαν σε πελάτες. Με αυτά που θα πουλήσουν θα ξεπληρώσουν τα γραμμάτια και θα τους περισσέψουν.

  Είναι νύχτα. Πέφτουν πάνω σε μποτιλιάρισμα. Ένας προτείνει να πάνε από μια πάροδο. Συμφωνούν όλοι.

  Αρχίζει να βρέχει. Η πάροδος κάποια στιγμή παύει να είναι άσφαλτος, γεμίζει λασπουριά. Τα τρία αμάξια πηγαίνουν σαν μεθυσμένα πάνω στη λάσπη. Θα πέσει κανένα στη θάλασσα; Αναρωτιόμουνα.

  Ένα καρφώνει στη λάσπη. Άντε να το ξεκολλήσουν. Στο μεταξύ βρέχει καταρρακτωδώς.

  Δεν γίνεται τίποτα.

  Στέλνουν δυο να ειδοποιήσουν, να τους ξεκαρφώσουν. Στο μεταξύ το διασκεδάζουν.

  Είναι κουρασμένοι. Κάποιοι κοιμούνται μέσα στα αμάξια. Η Μαντώ είναι ακουμπισμένη στην αγκαλιά του φίλου της, τον οποίο σύστησε στον Πικολί και τον προσέλαβε ως λογιστή. Αργότερα θα τους δει να βαδίζουν μαζί προς το βάθος. Αυτός έχει περασμένο το χέρι του πάνω από τον ώμο της. Ταιριαστοί οι δυο νέοι, το καταλαβαίνει, το βλέπουμε στην έκφραση του προσώπου του καθώς τους παρατηρεί.

  Αυτός γιατί παράτησε τη Ρόμι Σνάιντερ;

  Τη συνοδεύει στο νοσοκομείο, στην τελευταία σκηνή της ταινίας.

  Δεν κατάλαβα αν ήταν για να κάνει κάποια επέμβαση ή να νοσηλευτεί για καρκίνο. Σε προηγούμενη σκηνή τους είχαμε δει μαζί, ξέρουμε ότι είχαν μια δυνατή σχέση εκτός πλαισίου της ιστορίας.

  Πολύ καλή ταινία, μου άρεσε.

  Βλέποντάς τη «Χήρα Couderc» (1971) του Pierre Granier-Deferre με τον Αλέν Ντελόν και τη Σιμόν Σινιορέ, η προηγούμενη ανάρτησή μου, συνειδητοποίησα ότι δεν υπάρχουν πια γάλλοι σκηνοθέτες (nouvelle vague) και ηθοποιοί του βεληνεκούς εκείνων εκείνης της εποχής. Το Χόλυγουντ τους καταβρόχθισε.

 

Friday, April 16, 2021

Pierre Granier-Deferre, Η επιστροφή του βετεράνου (La veuve Couderc, 1971)

Pierre Granier-Deferre, Η επιστροφή του βετεράνου (La veuve Couderc, 1971)

 


  Άσχετος ο ελληνικός τίτλος. Ο Αλέν Ντελόν δεν ήταν κανένας βετεράνος. Γιος φαρμακοποιού, ήθελε να σπουδάσει ιατρική. Γιατί δεν σπούδασε; Γιατί φυλακίσθηκε.

  Όλα αυτά τα μαθαίνουμε σιγά σιγά, όπως και το ότι δεν αποφυλακίσθηκε αλλά δραπέτευσε.

  Θα πέσει πάνω στην Σιμόν Σινιορέ. Χήρα, ζει με τον πεθερό της. Η κουνιάδα της με τον άντρα της και την κόρη τους ζουν παραδίπλα.

  Δεν έχουν καθόλου καλές σχέσεις. Προσπαθούν να πάρουν τον πεθερό της μαζί τους και να τον βάλουν να υπογράψει για να πουληθεί το σπίτι. Θέλουν να την πετάξουν έξω.

  Ο Αλέν Ντελόν θα γίνει εραστής της Σιμόν Σινιορέ, αλλά θα κάνει έρωτα και με την Ottavia Piccolo, που έχει ένα μωρό αγνώστου πατρός.

  Η κουνιάδα της με την άντρα της θα τον καρφώσουν στην αστυνομία. Θα ψάξουν και θα βρουν ότι τα χαρτιά του είναι πλαστά.

  Καταφτάνουν στην περιοχή. Τους βλέπει η Ottavia, καταλαβαίνει, τρέχει και τον ειδοποιεί. Η Σινιορέ του δείχνει από πού να φύγει. Όμως κάποια στιγμή, καθώς παγιδεύεται και αναγκάζεται να σκοτώσει έναν καραμπινιέρο, γυρνάει πίσω.  Ανταλλάσσονται πυροβολισμοί. Αν δεν βγει να παραδοθεί θα βάλουν φωτιά στο σπίτι. Βγαίνει έξω πυροβολώντας.

  Μάταια.

  Μια σφαίρα θα βρει την Σινιορέ στο στήθος.

  Ο δραπέτης, εξαιρετικός στη συμπεριφορά του, κερδίζει αμέσως τη συμπάθειά μας. Γιατί να έχει αυτό το άδοξο τέλος;

  Το κατάλαβε ο σκηνοθέτης, και γι’ αυτό στα γράμματα τέλους μας λέει επί τέλους γιατί καταδικάστηκε, για να χωνέψουμε κάπως το unhappy end. Δεν μας το είπε πιο πρώτα, για να μην διαλυθεί η συμπάθειά μας γι’ αυτόν, για να μας κάνει να υποθέσουμε ότι καταδικάστηκε άδικα, και γι’ αυτό το έσκασε.  

  «Το 1922 ο Ζαν Λαβίν, γιος του φαρμακοποιού Ετιέν Λαβίν πυροβόλησε, στη διάρκεια επίσημης υποδοχής δύο ανώτατους αξιωματούχους. Στον πρόεδρο του δικαστηρίου, που τον ρώτησε για τα κίνητρα της πράξης του, εκείνος απάντησε, "Είχα βαρεθεί"».

  Εκτός από το όνομα, τι άλλο είναι πραγματικό σ’ αυτή την ιστορία;

  Ίσως τίποτε άλλο.

  Πρώτη φορά βλέπω το στόρι να υποχωρεί μπροστά στο cast. Εξαιρετικοί στην ερμηνεία τους ο Ντελόν και η Σινιορέ, πολύ όμορφη η Piccolo.  

 

Thursday, April 15, 2021

Jose Mondesinos «Barely legal» (2011)

Jose Mondesinos «Barely legal» (2011)

 


  Στο «Wild cherry» (2009) είδα μια σκηνή που την είχα δει στη ταινία «Barely legal», και έτσι αποφάσισα να την ξαναδώ.

  Πρόκειται για μια νεανική σεξοκωμωδία, με ένα θηλυκό τρίο, όπως και στο «Wild cherry». Δεκαοχτάρες και οι τρεις έχουν αποφασίσει να χάσουν μαζί την παρθενιά τους, την ίδια μέρα. Όμως όχι μετά από χρόνια, όπως επιμένει η θεούσα της παρέας, αλλά τώρα, άμεσα στο πάρτι γενεθλίων της μιας. Με τα πολλά κατάφεραν να την πείσουν.

  Θα δούμε πολλές απολαυστικές σκηνές σ’ αυτό το πάρτι, με πιο απολαυστικές αυτές της θεούσας.

  Μα σοβαρά, δεν έχεις αυνανισθεί ποτέ σου;

  Θα της κάνουν δώρο έναν δονητή.

  Όμως τον πρώτο οργασμό θα τον νοιώσει πάνω σε ένα πλυντήριο που τραντάζεται (η σκηνή που είχα δει και στο «Wild cherry». Είναι ενθουσιασμένη. Πήρε φόρα, θα ακολουθήσει μια ηλεκτρική σκούπα, μια ηλεκτρική οδοντόβουρτσα, η μπαταρία του μπάνιου, και το κινητό ανάμεσα στα σκέλια.

  Στο «Wild cherry» έγραψα τη μαντινάδα, θα την ξαναγράψω. «Είντα το θες το κινητό αφού δεν το σηκώνεις/ μπας και το ’χεις στη δόνηση και πουθενά το χώνεις;».

  Η μια κοπέλα θα δει αυτόν με τον οποίο θα έχανε την παρθενιά της να τον τσιμπουκώνει μια άλλη κοπέλα και θα χάσει πάσα ιδέα. Όμως υπάρχει κάποιος που τη θέλει πραγματικά. Μ’ αυτόν θα ζευγαρώσει.

  Η δεύτερη κοπέλα;

  Αυτή θα ζευγαρώσει με μια άλλη κοπέλα, να μη μείνει και το λεσβιακό κομμάτι του σεξ ακάλυπτο, υπάρχουν και λεσβίες ανάμεσα στους θεατές.

  Και η θεούσα;

  Τελικά θα ανεβεί στη μοτοσυκλέτα του νεαρού όταν της πει ότι το όνομά του είναι

  Χεσούς, δηλαδή Ιησούς.

  Πολύ πλάκα είχαν τα επεισόδια, χάρηκα που την ξαναείδα.