Book review, movie criticism

Wednesday, October 5, 2022

Xie Yunqing, Don’t change your husband (情海重吻, 1929)

Xie Yunqing, Don’t change your husband (情海重吻, 1929)

 


  Φιλί αγάπης ο πρωτότυπος τίτλος, αλλά ο αγγλικός είναι πιο καίριος: μην αλλάζεις τον σύζυγό σου.

  Τον απατούσε. Έκανε ένα λάθος και αυτός το έμαθε. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή, το διαζύγιο είναι μονόδρομος. Απρόθυμοι και οι δυο στο δικηγόρο, υπογράφουν οι μανάδες τους.

  Αυτή έχει έναν ακόμη λόγο να είναι απρόθυμη: είδε τον γκόμενο να φεύγει από το σπίτι του με μια άλλη γυναίκα. Είναι ένας play boy, ο πατέρας της δεν τον χωνεύει καθόλου.

  Η πατέρας της που βρίσκεται σε ένα χωριό, επικεφαλής ενός έργου, γυρνάει στη Σαγκάη για να γιορτάσει τα γενέθλιά του. Δεν ξέρει για το διαζύγιο της κόρης του και έτσι καλεί τον γαμπρό του. Αυτός πάει. Βλέποντάς την, μελαγχολεί; -Μα γιατί είσαι έτσι γαμπρέ μου; Απορεί ο πεθερός του. -Δεν είσαι πια πεθερός μου, έχουμε χωρίσει με την κόρη σου.

  Μόνη, απελπισμένη, πέφτει άρρωστη. -Δεν είναι τίποτα σοβαρό, λέει ο γιατρός. -Να φωνάξουμε τον άντρα της, λέει ο πατέρας της ελπίζοντας ότι θα τα ξαναβρούν. Αυτός τρέχει πρόθυμα. Αυτή όμως, νιώθοντας ντροπή, φεύγει τρέχοντας. Τρέχει στη θάλασσα να αυτοκτονήσει.

  Την προλαβαίνει. Την αγκαλιάζει και της λέει ότι την αγαπάει. Μα πόσο έχει μετανιώσει!, του λέει.

  Ο Xue Yunqing δεν σκοτώνει τη μοιχαλίδα, σε αντίθεση με κάποιους ευρωπαίους συγγραφείς. Αντίθετα τη ρίχνει, μετανιωμένη, στην αγκαλιά του άντρα της.

  Και ο γκόμενος;

  Ποιος εγγυάται ότι δεν θα τον νοσταλγήσει, ότι δεν θα ξαναπέσει στην αγκαλιά του;

  Φρόντισε γι’ αυτό ο σκηνοθέτης.

  Ο πατέρας του, μαθαίνοντας για την έκλυτη ζωή του, τον καλεί στην πατρίδα του. Του έχει έτοιμη τη νύφη. Αυτός δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά, φεύγει από την Σαγκάη.

  Μου έκαναν εντύπωση οι εξαιρετικές ερμηνείες, ιδιαίτερα της μητέρας του.

  18 άτομα βαθμολόγησαν την ταινία, 5,4 η βαθμολογία της.

  Εγώ βέβαια έβαλα 8, κάνοντας κάτι σαν το άλμα αναχρονισμού που λέει ο Λούκατς.

  To «βουβή» και το «ασπρόμαυρη» δεν έλκουν ιδιαίτερα, εκτός κι αν πρόκειται για δυτικούς καταξιωμένους σκηνοθέτες για τους οποίους έχουν γραφεί πολλά.

  Η τεχνολογία κάνει τη διαφορά.

  Το διαπίστωσα για άλλη μια φορά προχθές, βλέποντας τη «Σπηλιά του μεταξένιου διχτυού» και στις δυο μεταφορές της, του 1927 και του 1967. Αυτή του 1967 μου άρεσε περισσότερο.  

  Ξεχνώ.

  Ξαναδιαβάζοντας αυτά που έγραψα στη «Σύντομη εισαγωγή στον κινέζικο κινηματογράφο» βλέπω ότι είναι γυρισμένη πάνω στο ίδιο μοτίβο με τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας που γυρίστηκε στην Κίνα, τον «Θαλασσινό όρκο» του Dan Dayu: Εγκαταλείπω τον σύντροφό μου για τον γκόμενο, το μετανιώνω, πηγαίνω να αυτοκτονήσω, ο σύντροφός μου που με αγαπάει με προλαβαίνει. Ο διδακτισμός της είναι ολοφάνερος.   

  Στην προηγούμενη παράγραφο φαίνεται ποια είναι η προηγούμενη ταινία που είδαμε. 

Την ταινία μπορείτε να τη δείτε στο youtube

 

 

 

Hou Yao, Romance of the west chamber (西厢记,1927)

Hou Yao, Romance of the west chamber (西厢记,1927)

 


  «Το ρομάντζο του δυτικού δωματίου» είναι μια μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Wang Shifu (1250-1337;). Έχουμε γράψει γι’ αυτό στο βιβλίο μας «Εισαγωγή στο θέατρο της Ιαπωνίας και της Κίνας» (ΑΛΔΕ, 2010).

  Ο νεαρός ερωτεύεται την κοπέλα με την πρώτη ματιά, όταν τη συναντά σε ένα μοναστήρι. Είχε πάει με τη μητέρα της για να κάνουν μια επιμνημόσυνο τελετή για τον πατέρα της που είχε πεθάνει πρόσφατα. Οι ματιές είναι αρκετές για να εκφράσουν την αγάπη των δυο νέων, όμως δεν πρέπει να το αντιληφθεί η μητέρα της.

  Ένας αρχιληστής μαθαίνει για την ομορφιά της και αποφασίζει να την πάρει παλλακίδα του. Δίνει προθεσμία.

  Η μητέρα υπόσχεται να τη δώσει σ’ εκείνον που θα καταφέρει να τη σώσει (δεν νομίζω να αντέγραψε τον «Ερωτόκριτο», φαίνεται ότι αυτό ήταν κοινός τόπος σε πολλά αφηγηματικά έργα της εποχής).

  Ο νεαρός έχει ένα φίλο αξιωματικό, του μηνύει να έλθει να αντιμετωπίσει τους ληστές.

  Θα τα καταφέρει, όμως ο αρχιληστής θα το σκάσει αρπάζοντας την κοπέλα. Ο νεαρός θα τον ακολουθήσει και θα τη σώσει.

  Ναι, να την πάρει, αλλά να είναι άξιός της. Ας περάσει τις αυτοκρατορικές εξετάσεις και τότε θα του τη δώσει, του λέει η μητέρα της (Οι κινέζοι είχαν τον δικό τους ΑΣΕΠ αιώνες πριν από μας).

  Τις περνάει, αλλά η μητέρα υπαναχωρεί. Είναι λέει αρραβωνιασμένη με κάποιον υψηλό αξιωματούχο.

  Και τώρα τι γίνεται;

  Με τη βοήθεια της υπηρέτριάς τους κλέβονται.

  Η μητέρα, μπροστά σ’ αυτή την εξέλιξη, δεν έχει άλλη επιλογή από το να πει το ναι.

  Happy end.

  Αυτός ο συνδυασμός, ρομάντζο με πολεμικές σκηνές, θα αναζωπυρωθεί τα τελευταία χρόνια. Να μην ψάχνω τώρα για ταινίες, θα έχετε δει φαντάζομαι.

  Η προηγούμενη ανάρτησή μας ήταν για την ταινία «A string of pearls».