Μπάμπης Δερμιτζάκης

Book review, movie criticism

Sunday, June 20, 2021

Farnoosh Samadi (? - )

Farnoosh Samadi (? - )

 


  Η Farnoosh Samadi είναι Ιρανή σκηνοθέτης που αποφοίτησε από την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Ρώμης. Συνυπογράφει τα σενάρια των ταινιών που γύρισε ο Ali Asgari, τις μικρού μήκους «Πάνω από δυο ώρες» (2013), «Το μωρό» (2014), «Delay» (2018) και «Witness» (2020), και τη μεγάλου μήκους «Η εξαφάνιση», Επίσης συνυπογράφει με τον Ali Asgari και τη σκηνοθεσία τής μικρού μήκους «Il Silenzio» (2016). Το μικρού μήκους «Βλέμμα», το οποίο προβλήθηκε σε πολλά φεστιβάλ και κέρδισε κάποια βραβεία, είναι η δεύτερη σκηνοθετική της απόπειρα.

  Να το ξαναγράψω: το σενάριο κάνει τη διαφορά. Υποθέτω ότι το στόρι στις ταινίες του Ali Asgari είναι δικό της, καθώς, ως είθισται, ο σκηνοθέτης συνυπογράφει και το σενάριο κάνοντας αλλαγές, μεγαλύτερες ή μικρότερες.

  Στα σενάρια των ταινιών του Asgari που είδα και τα οποία συνυπογράφει βλέπω το κριτικό βλέμμα πάνω στον συντηρητισμό της ιρανικής κοινωνίας και το νομικό της σύστημα, ενώ χειρίζεται με εξαιρετική επιτηδειότητα το σασπένς, μπάζοντάς το ήδη από την αρχή της ταινίας. Συχνά το σασπένς το δημιουργούν οι σκηνοθέτες ξεκινώντας in media res, με ένα κορυφαίο επεισόδιο, και μετά αναπτύσσεται η ταινία με το «σασπένς του πώς» φτάσαμε σ’ αυτό το επεισόδιο.

  Δεν είναι η περίπτωση της Samadi.

 

Farnoosh Samadi, Gaze (2017)

Farnoosh Samadi, Gaze (2017)

 


  Αν βλέπατε κάποιον να κλέβει το πορτοφόλι του διπλανού του στο λεωφορείο τι θα κάνατε; Θα βάζατε αμέσως τις φωνές να πιάσουν τον κλέφτη;

  Η γυναίκα αμφιταλαντεύθηκε, και αυτό παρά λίγο να της απέβαινε μοιραίο. Το φώναξε μόλις ήταν έτοιμο να σταματήσει το λεωφορείο για να κατέβη ο κλέφτης.

  Τον βουτάνε, του βρίσκουν το πορτοφόλι, τον πετάνε έξω. Φασαρία να τρέχουν στην αστυνομία. Ο άνθρωπος που του το έκλεψε την ευχαριστεί, είχε μέσα ένα σωρό έγγραφα.

  Όμως στη στάση τον κλέφτη τον περιμένει ένας φίλος του με τη μηχανή. Τρέχουν δίπλα στο λεωφορείο. Την κοιτάζουν. Καταλαβαίνει.

  Σταματάει το λεωφορείο, είναι το τέρμα, λέει στον οδηγό ότι την παρακολουθεί ο κλέφτης. Κατεβαίνουν, κοιτάζουν γύρω, δεν φαίνεται πουθενά η μηχανή. Το σπίτι της βρίσκεται λίγο πιο κάτω, να τη συνοδεύσει;

  Όχι, θα τα καταφέρει μόνη της.

  Όμως ο κλέφτης με το φίλο του δεν είχαν φύγει, την αναζητούν. Είναι νύχτα, η αγωνία κορυφώνεται. Χώνεται στην είσοδο μιας πόρτας. Σταματάνε, κοιτάζουν ολόγυρα, δεν την βλέπουν. Προσπερνούν.   

  Τρέχει λαχανιασμένη στο σπίτι. Ο γιος της κοιμάται, η γυναίκα που τον φύλαγε έχει φύγει, όπως της είχε πει. Τον χαϊδεύει στο κεφάλι.

  Πολύ καλή η μικρή αυτή δεκαπεντάλεπτη ταινία, γεμάτη σασπένς. Ήταν υποψήφια για αρκετά βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ, κέρδισε κάποια.

 

Ali Asgari (? - )

Ali Asgari (? - )

 


  Ο Ali Asgari γεννήθηκε στην Τεχεράνη. Σπούδασε κινηματογράφο στην Ιταλία. Αποφοίτησε από το Barlinale Talent Campus το 2013. Έχει γυρίσει τις ταινίες μικρού μήκους, «Αυτή η νύχτα δεν είναι καλή νύχτα για να πεθάνεις» (2011), «Πάνω από δυο ώρες» (2013), «Το μωρό» (2014), «Il Silenzio» (2016) (τη σκηνοθεσία συνυπογράφει η Farnoosh Samadi, η οποία συνυπογράφει και τα σενάρια όλων των ταινιών του) «Delay» (2018) και «Witness» (2020). Η «Εξαφάνιση» είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του.

  Στις ταινίες του που είδα βλέπω την κριτική ματιά του πάνω στην ιρανική κοινωνία, το συντηρητισμό της και το νομικό της σύστημα. Ακόμη βλέπω το σασπένς να κυριαρχεί, ήδη από την αρχή τους.