Μπάμπης Δερμιτζάκης

Book review, movie criticism

Sunday, August 7, 2022

Παρέα με φίλους

Παρέα με φίλους

Χθες βράδυ πήγα στον Παχύ Άμμο να δω τους φίλους μου. Μιλήσαμε για διάφορα. Μιλήσαμε για τον κορονοϊό που έχει επισκεφθεί για τα καλά το χωριό τους. Μιλήσαμε για την πρόθεση ψήφου. Ο Μιχάλης δεν ψηφίζει γιατί σαν ΑΜΕΑ (σε καροτσάκι από τα έξι του χρόνια, από πολιομυελίτιδα) δεν είναι εύκολο να έλθει στον Παχύ Άμμο όπου έχει τα εκλογικά του δικαιώματα για τις εκλογές. Δεν θα πω τις προθέσεις ψήφου των φίλων μου, είναι προσωπικά δεδομένα. Ούτε και τη δική μου πρόθεση ψήφου θα πω. Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι στις προηγούμενες εκλογές ψήφισα Σύριζα.

Ο Γιώργης ο Τωμαδάκης μου έδωσε κάποια αντίτυπα που είχε από το βιβλίο μου για το χωριό μου «Το χωριό μου: από την αυτοκατανάλωση στην αγορά» (Θυμάρι 1995) του οποίου είχε αναλάβει την χρηματοδότηση. Ανάρτησα και ένα σχετικό βίντεο όπου τον ευχαρίστησα για άλλη μια φορά.

Μιλήσαμε και για το πρόγραμμα «Ανακυκλώνω: αλλάζω συσκευή». Ένας στους έξι λέει από αυτούς που έκαναν αίτηση είδε το αίτημά του να ικανοποιείται. Υπάρχουν, μου είχαν πει, κοινωνικά κριτήρια. Ένα από αυτά είναι αν είναι κανείς ΑΜΕΑ.

Του φίλου μου του Γιώργη Μ… (ας μη γράψω το όνομά του) απορρίφθηκε το αίτημά του. Το ίδιο και το δικό μου. Όσο για το φίλο μου το Μιχάλη, που είπαμε ότι είναι ΑΜΕΑ, πήρε χθες τα εξής μηνύματα στο κινητό του.

Το πρώτο:

Αλλάζω συσκευή: η αίτησή σας έχει εγκριθεί! Συνδεθείτε και επιλέξτε «λήψη κωδικών επιταγών» στο μενού «Οι επιταγές μου» για να λάβετε τις επιταγές σας.

Το δεύτερο, λίγο μετά:

Αλλάζω συσκευή: παρακαλούμε αγνοείστε το προηγούμενο μήνυμα. Σας εστάλη εκ παραδρομής.

Αυτά.

 

Friday, August 5, 2022

Jon Turteltaub, Πάμε χιόνι (Cool runnings, 1993)

Jon Turteltaub, Πάμε χιόνι (Cool runnings, 1993)

 


  Χαριτωμένη κωμωδία, παρόλο που το romance, το sine qua non (εκ των ων ουκ ανευ, για τους μη λατινομαθείς) στις κωμωδίες, απουσιάζει.

  Μια ατυχία στο τρέξιμο κάνει τους δρομείς να αλλάξουν προσανατολισμό. Αφού δεν μπορούν να συμμετάσχουν στους αγώνες δρόμου στους Ολυμπιακούς, θα δοκιμάσουν την τύχη τους στις ελκυθροδρομίες.

  Και πού το περίεργο;

  Είναι από τη Τζαμάικα (ένα μικρό νησί απέναντι από την Κούβα, στον κόλπο της Καραϊβικής), δεν έχουν δει ποτέ τους χιόνι. Είναι δυνατόν να τα καταφέρουν;

  Η ταινία είναι εμπνευσμένη από πραγματικό γεγονός.

  Θα δούμε όλα τα γνωστά κλισέ που βλέπουμε στις αμερικάνικες κωμωδίες.

  Ο προπονητής θα αρνηθεί να τους αναλάβει, αλλά θα σπάσουν την αντίστασή του.

  Ο πατέρας του Σάνκα έρχεται να τον πάρει από τον Καναδά αφού δεν φάνηκε να συγκινείται από το τηλεγράφημά του και να επιστρέψει, για να συναντήσει την άρνησή του.

  Ο Γιουλ Μπρίνερ (παρατσούκλι, το κεφάλι του είναι γουλί) δεν χωνεύει καθόλου τον Σάνκα. Στο τέλος βέβαια, μετά την επιτυχία τους, θα τους δούμε αγκαλιασμένους.

  Θίγεται και το θέμα του ρατσισμού. Και οι τέσσερις της ομάδας είναι αφροαμερικάνοι, που αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού (92%) της Τζαμάικα.

  Και βέβαια της εθνικής υπερηφάνειας που νιώθουν τόσο οι αθλητές που διακρίνονται και κερδίζουν μετάλλια, όσο και οι συμπατριώτες τους.

  Στο ρόλο του προπονητή είναι ο John Candy, που πέθανε μετά από ένα χρόνο, 43 χρονών, από καρδιακή προσβολή. Αγαπημένος ηθοποιός του γιου μου, που μου σύστησε και την ταινία. Είχαμε δει μαζί άλλες τρεις τέσσερις ταινίες του.

  Εν τάξει, δεν ξεράθηκα στο γέλιο, αλλά την είδα ευχάριστα αυτή την κωμωδία. Και είδα και ελκυθροδρομίες, που δεν είχα ξαναδεί.  

 

 

Thursday, August 4, 2022

Ján Kadár, Το μαγαζάκι της κεντρικής οδού (Obchod na korze, 1965)

Ján Kadár, Το μαγαζάκι της κεντρικής οδού (Obchod na korze, 1965)

 


Από σήμερα στους κινηματογράφους.

  «Το μαγαζάκι της κεντρικής οδού» είναι μια από τις ταινίες που είδα φοιτητής και που με είχε συγκινήσει αφάνταστα. Χάρηκα πολύ που την ξαναείδα με την ευκαιρία της επανέκδοσής της.

  Το μαγαζάκι της κεντρικής οδού το έχει μια εβραία γριά, θεόκουφη. Πουλάει είδη ραπτικής. Άδεια τα κουτιά με τα εμπορεύματα, δεν μπορεί να ζήσει από το μαγαζάκι, την συντηρεί η εβραϊκή κοινότητα. Αυτό το μαγαζάκι έδωσαν στον Τόνι να εποπτεύει, ένα μαγαζάκι χρεοκοπημένο. Αγανακτεί όταν το μαθαίνει. Όμως η εβραϊκή κοινότητα τον πείθει να μην παραιτηθεί, είναι καλός άνθρωπός, κοντά του η γριά θα βρει προστασία, θα του δίνουν και ένα μισθό. Ξέρουν ότι είναι αντιφασίστας, ότι περιφρονεί τον γαμπρό του που είναι στέλεχος στη ναζιστική οργάνωση που έχει αναλάβει τη διοίκηση της Σλοβακίας. Εκεί υπήρξαν πρόθυμοι συνεργάτες των Γερμανών, όπως και στην Ουκρανία. Για τα την Ουκρανία το έμαθα από μια άλλη ταινία που δεν θυμάμαι τον τίτλο της.

  Έμαθα τι σημαίνει λευκός εβραίος. Είναι ο μη εβραίος που προσφέρει προστασία στους εβραίους. Θα κτυπηθεί άγρια εκείνος που έπεισε τον Τόνι να μην παραιτηθεί.

  Τον βλέπει από το παράθυρο του μαγαζιού. Και ενώ μέχρι τότε προσπαθούσε να σώσει τη γριά λέγοντάς της να κρυφτεί αλλά αυτή δεν καταλάβαινε γιατί δεν καλάκουγε, τώρα προσπαθεί να την πείσει να πάει εκεί που περιμένουν και οι άλλοι εβραίοι για τη μεταφορά τους. Όμως πάλι θα μεταστραφεί, θα προσπαθήσει να τη σώσει.

  Συγκινητική ταινία, αξίζει να τη δείτε όσοι δεν την έχετε δει. Και οι ερμηνείες εξαιρετικές.