Showing posts with label Music. Show all posts
Showing posts with label Music. Show all posts
Sunday, February 3, 2013
Thursday, April 19, 2012
Saturday, September 12, 2009
Carl Orff, Bet' kinder, bet'
Ένα κομμάτι από τα τραγούδια για παιδιά, στον κύκλο "Aeolisch" του Καρλ Ορφ, που μου άρεσε φοβερά όταν ήμουν φοιτητής. Το χρησιμοποίησα σαν μουσική υπόκρουση στο βίντεο της βάφτισης του γιου μου. Το πικάπ χάλασε, οι δίσκοι χάθηκαν, το έψαχνα χρόνια σε cd, το βρήκα απόψε και το ανεβάζω.
|
Saturday, January 17, 2009
Monday, September 29, 2008
Εις μνήμη Βέρας Ζαβιτσιάνου
Πέθανε στα 78 της, στις 12 Σεπτεμβρίου 2008. Σπουδαία ηθοποιός, στη μνήμη μου θα είναι πάντα συνδεμένη με αυτή την θαυμάσια απόδοση της Αρετούσας, στον Ερωτόκριτο του Νίκου Μαμαγκάκη. Για χρόνια έψαχνα τον δίσκο, τελικά πριν έξι χρόνια μου τον έγραψε σε κασέτα ο Βασίλης ο Αλεξίου, συνάδελφος τότε στο Βαρβάκειο και τώρα επίκουρος καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Θυμάμαι, πριν τέσσερα χρόνια, διδάσκοντας θεατρολογία στο πρόγραμμα της εξομοίωσης του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών (μαθήματα στους αποφοίτους των Παιδαγωγικών Ακαδημιών με τα οποία εξομοίωναν το πτυχίο τους με το πτυχίο των απόφοιτων των Παιδαγωγικών Τμημάτων των Πανεπιστημίων), πηγαίνοντας Καλαμάτα και Γύθειο, άκουγα στο αμάξι μόνιμα την κασέτα με τον Ερωτόκριτο. Κάθε τρεις και μια γύριζα την κασέτα για να ακούσω τα δυο θαυμάσια τραγούδια, τα οποία τραγουδάει με την υπέροχη φωνή της η Βέρα Ζαβιτσιάνου.
Τώρα στο διαδίκτυο ανακάλυψα τυχαία ότι ένα κατάστημα στη Θεσσαλονίκη είχε το cd. Το παράγγειλα, 22 ευρώ, το ριπάρισα και το έβαλα στο κινητό μου. Και, δεν είναι συμπτωματικό, από τα τέσσερα αρχεία, δυο μεγάλα και δυο μικρά, τα δυο μικρά έχουν ακριβώς αυτά τα τραγούδια.
Τα αναρτώ στη μνήμη της.
Τώρα στο διαδίκτυο ανακάλυψα τυχαία ότι ένα κατάστημα στη Θεσσαλονίκη είχε το cd. Το παράγγειλα, 22 ευρώ, το ριπάρισα και το έβαλα στο κινητό μου. Και, δεν είναι συμπτωματικό, από τα τέσσερα αρχεία, δυο μεγάλα και δυο μικρά, τα δυο μικρά έχουν ακριβώς αυτά τα τραγούδια.
Τα αναρτώ στη μνήμη της.
|
|
Tuesday, July 1, 2008
Μουσική
Οι μουσικές που αγαπώ είναι δυο: τα κρητικά και η κλασική.
Ήμουν μαθητής όταν διάβασα στο «Βήμα» ένα άρθρο του Άρθουρ Κέσλερ με τίτλο «Ο εθισμός στην τέχνη» που με εντυπωσίασε. Όταν εθιστείς σε μια μορφή τέχνης, ανεβαίνει το κατώφλι ερεθισμού και δεν σε εντυπωσιάζει πια – ψάχνεις για κάτι καινούριο.
Η κλασική μουσική μου αρέσει, αλλά έχω βαρεθεί να ακούω τους ίδιους και τους ίδιους συνθέτες. Έτσι για μένα ήταν ευχάριστη έκπληξη ένα αφιέρωμα του Τρίτου στη Σοφία Γκουμπαϊντούλινα, της οποίας το όνομα αγνοούσα.
Έψαξα στο ίντερνετ και κατέβασα τρία κομμάτια, «Στο σταυρό», «Σιωπή» και «Επτά λέξεις». Τα άκουγα συνεχώς χθες και σήμερα. Ο windows live messenger έδειχνε ποια μουσική άκουγα. Πατώντας πάνω με πήγε σε σχετικές ιστοσελίδες, μια από τις οποίες είχε ανάλυση των κομματιών. Μετά κατέβασα Στοκχάουζεν, ένα συνθέτη τον οποίο γνώριζα από τα μαθητικά μου χρόνια, αλλά φαίνεται δεν χωράει στις συναυλίες, οι κλασικοί τον έχουν εκτοπίσει. Δυο κομμάτια με τίτλο Ensemble A και Ensemble B. Τα άκουγα όλο το μεσημέρι.
Θα προσπαθήσω να δώσω ένα δείγμα από την Γκουμπαϊντούλινα, αν καταφέρω να μετατρέψω τη flac format σε mp3.
Τελικά δεν γίνεται. Θα δω αργότερα αν μπορώ να ανεβάσω κάτι άλλο. Και ο Stockhausen είναι σε format flac.
Τελικά τα κατάφερα. Δέστε σχόλια.
Θα ήθελα να καταθέσω μια σκέψη σχετικά με τη μουσική.
Ξεκινάει με τον ρυθμό,στους πρωτόγονους. Αργότερα εμφανίζεται η μελωδία. Η αρμονία έρχεται πιο μετά. Στη σύγχρονη έντεχνη μουσική αυτά εξαφανίζονται (στο αυτί μου τουλάχιστον), όπως το μέτρο και η ομοιοκαταληξία της παραδοσιακής ποίησης. Αυτό που μένει είναι ήχοι, ήχοι που μπορούν να διαταχθούν όπως τα χρώματα στην αφηρημένη ζωγραφική χωρίς την υποχρέωση της αναπαράστασης.
Ήμουν μαθητής όταν διάβασα στο «Βήμα» ένα άρθρο του Άρθουρ Κέσλερ με τίτλο «Ο εθισμός στην τέχνη» που με εντυπωσίασε. Όταν εθιστείς σε μια μορφή τέχνης, ανεβαίνει το κατώφλι ερεθισμού και δεν σε εντυπωσιάζει πια – ψάχνεις για κάτι καινούριο.
Η κλασική μουσική μου αρέσει, αλλά έχω βαρεθεί να ακούω τους ίδιους και τους ίδιους συνθέτες. Έτσι για μένα ήταν ευχάριστη έκπληξη ένα αφιέρωμα του Τρίτου στη Σοφία Γκουμπαϊντούλινα, της οποίας το όνομα αγνοούσα.
Έψαξα στο ίντερνετ και κατέβασα τρία κομμάτια, «Στο σταυρό», «Σιωπή» και «Επτά λέξεις». Τα άκουγα συνεχώς χθες και σήμερα. Ο windows live messenger έδειχνε ποια μουσική άκουγα. Πατώντας πάνω με πήγε σε σχετικές ιστοσελίδες, μια από τις οποίες είχε ανάλυση των κομματιών. Μετά κατέβασα Στοκχάουζεν, ένα συνθέτη τον οποίο γνώριζα από τα μαθητικά μου χρόνια, αλλά φαίνεται δεν χωράει στις συναυλίες, οι κλασικοί τον έχουν εκτοπίσει. Δυο κομμάτια με τίτλο Ensemble A και Ensemble B. Τα άκουγα όλο το μεσημέρι.
Θα προσπαθήσω να δώσω ένα δείγμα από την Γκουμπαϊντούλινα, αν καταφέρω να μετατρέψω τη flac format σε mp3.
Τελικά δεν γίνεται. Θα δω αργότερα αν μπορώ να ανεβάσω κάτι άλλο. Και ο Stockhausen είναι σε format flac.
Τελικά τα κατάφερα. Δέστε σχόλια.
|
Θα ήθελα να καταθέσω μια σκέψη σχετικά με τη μουσική.
Ξεκινάει με τον ρυθμό,στους πρωτόγονους. Αργότερα εμφανίζεται η μελωδία. Η αρμονία έρχεται πιο μετά. Στη σύγχρονη έντεχνη μουσική αυτά εξαφανίζονται (στο αυτί μου τουλάχιστον), όπως το μέτρο και η ομοιοκαταληξία της παραδοσιακής ποίησης. Αυτό που μένει είναι ήχοι, ήχοι που μπορούν να διαταχθούν όπως τα χρώματα στην αφηρημένη ζωγραφική χωρίς την υποχρέωση της αναπαράστασης.
Wednesday, March 19, 2008
Αλεφαντινός-Λίμνες τα μάτια σου βαθιές
Από τα πιο έξοχα κρητικά τραγούδια. Μπράβο Αλεφαντινέ.
Τώρα που πήραμε φόρα: Θανάσης Σκορδαλός, Ο πρώτος (όνομα και πράμα)
Ξυλούρης, Αντάρτικος χορός
Πεντοζάλης
Στον ουρανό το έψαχνα και στη γη το βρήκα: Μαρκόπουλος, Αφιέρωμα, Γαργανουράκης, Κρήτη μου όμορφο νησί.
Ψαραντώνης, Ο άντρας.
Αλλά πιο πριν κάποια ανέκδοτα.
Ο τροχονόμος σταματάει τον Ψαραντώνη που είναι με τη μηχανή. -Ψαραντώνη, του λέει, κράνος δεν έχεις, δίπλωμα δεν κρατάς, άδεια δεν κρατάς, πες μου τι να γράψω τώρα εδώ.
-Γράψε πως δεν με είδες.
-Ψαραντώνη, το κράνος το φοράνε στο κεφάλι, δεν το κρατάνε στον άγκωνα.
-Εγώ όταν πέφτω βαρίσκω στον άγκωνα.
Οι αστυνομικοί έχουν φράξει την πλατεία του αγίου Μηνά στο Ηράκλειο με σκοινί, γίνεται κάποια διαδήλωση. Ο Ψαραντώνης πάει να περάσει.
-Ψαραντώνη, δεν μπορείς να περάσεις.
-Γιάντα, σφουγγαρισμένα έχετε;
κι ένα ακόμη που μου έστειλε ο Τέλης:
Ο Ψαραντώνης οδηγεί και κάποιος κρητικός παραβιάζει το φανάρι και παρά λίγο να τρακάρουν. Επάνω στην αγανάκτηση ο Ψαραντώνης του λέει "Τσεφτέ"
Ο κρητικός δίμετρος χυμάει έξω και πάει να δείρει το Ψαραντώνη (προφανώς δεν το γνώριζε) και του λέει
-Τι είπες ρε..
-Κι ο Ψαραντώνης φοβισμένος λέει: τι είπα, είπα τσεφταίς τσιε δεν φταις
|
Τώρα που πήραμε φόρα: Θανάσης Σκορδαλός, Ο πρώτος (όνομα και πράμα)
|
Ξυλούρης, Αντάρτικος χορός
|
Πεντοζάλης
|
Στον ουρανό το έψαχνα και στη γη το βρήκα: Μαρκόπουλος, Αφιέρωμα, Γαργανουράκης, Κρήτη μου όμορφο νησί.
|
Ψαραντώνης, Ο άντρας.
Αλλά πιο πριν κάποια ανέκδοτα.
Ο τροχονόμος σταματάει τον Ψαραντώνη που είναι με τη μηχανή. -Ψαραντώνη, του λέει, κράνος δεν έχεις, δίπλωμα δεν κρατάς, άδεια δεν κρατάς, πες μου τι να γράψω τώρα εδώ.
-Γράψε πως δεν με είδες.
-Ψαραντώνη, το κράνος το φοράνε στο κεφάλι, δεν το κρατάνε στον άγκωνα.
-Εγώ όταν πέφτω βαρίσκω στον άγκωνα.
Οι αστυνομικοί έχουν φράξει την πλατεία του αγίου Μηνά στο Ηράκλειο με σκοινί, γίνεται κάποια διαδήλωση. Ο Ψαραντώνης πάει να περάσει.
-Ψαραντώνη, δεν μπορείς να περάσεις.
-Γιάντα, σφουγγαρισμένα έχετε;
κι ένα ακόμη που μου έστειλε ο Τέλης:
Ο Ψαραντώνης οδηγεί και κάποιος κρητικός παραβιάζει το φανάρι και παρά λίγο να τρακάρουν. Επάνω στην αγανάκτηση ο Ψαραντώνης του λέει "Τσεφτέ"
Ο κρητικός δίμετρος χυμάει έξω και πάει να δείρει το Ψαραντώνη (προφανώς δεν το γνώριζε) και του λέει
-Τι είπες ρε..
-Κι ο Ψαραντώνης φοβισμένος λέει: τι είπα, είπα τσεφταίς τσιε δεν φταις
|
Subscribe to:
Posts (Atom)
Posts
