Dominik Moll, Φάκελος 137 (Dossier 137, 2025)

 Dominik Moll, Φάκελος 137 (Dossier 137, 2025)

 

  Από σήμερα στους κινηματογράφους

  Η Στεφανί, μια έμπειρη αξιωματικός που εργάζεται στην Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων της γαλλικής αστυνομίας (IGPN), αναλαμβάνει τo Φάκελο 137. Η υπόθεση αφορά έναν νεαρό που τραυματίστηκε σοβαρά από πλαστική σφαίρα κατά τη διάρκεια μιας βίαιης διαδήλωσης στο Παρίσι. Η Στεφανί, με την επιμονή της, καταφέρνει και βρίσκει μαρτυρίες, φτάνοντας τελικά στους δυο αστυνομικούς που πυροβόλησαν τον νεαρό. Όμως, όπως συμβαίνει συχνά, προσπαθούν να κουκουλώσουν την υπόθεση, πράγμα που θέτει σε κίνδυνο την καριέρα της.

  Η πλοκή είναι μυθοπλαστική αλλά βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Αυτό είναι αρκετά συνηθισμένο, κάποιες φορές για λόγους νομικής προστασίας, αλλά κυρίως για λόγους καθαρά κινηματογραφικούς, για να γίνει πιο ενδιαφέρουσα η πλοκή.

  Και πάλι η σύμπτωση: πριν λίγες μέρες είδα την ταινία της Qu Vivian «Angels wear white» στην οποία βλέπουμε επίσης το κουκούλωμα της υπόθεσης, την σεξουαλική κακοποίηση δυο ανήλικων κοριτσιών από έναν αξιωματούχο.

  Η ταινία, ολοκάθαρα, στηλιτεύει την αστυνομία (ο γιος της αναρωτιέται γιατί όλοι μισούν τους αστυνομικούς) και το κουκούλωμα παράνομων πράξεων όταν σ’ αυτές εμπλέκονται οι ημέτεροι. Τα Τέμπη είναι πρόσφατα.

  Μα γιατί κάποιοι αστυνομικοί φέρονται ασυνήθιστα βίαια στους διαδηλωτές; Οι ιρανοί βέβαια έχουν σ’ αυτό την πρωτοκαθεδρία.

  Ακούω αστυνομικό σε διπλανό τραπέζι, επί Τσίπρα: Πότε να βγει η ΝΔ να ρίξουμε κανένα ξύλο.

  Ο Φράνσις Μπέηκον μιλάει για τα είδωλα. Ένα από τα είδωλα της φυλής είναι η έμφυτη τάση γενίκευσης που έχουμε.  

  Δεν είναι όλοι οι αστυνομικοί τέτοιοι, και σίγουρα είναι εξαιρέσεις. Έχω κάνει μια σχετική ανάρτηση στο blog μου όπου αμφισβητώ τη γενίκευση «Μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι».

  Εξαιρετική η πλοκή της ταινίας, και εξαιρετική και η ερμηνεία της Léa Drucker. 7 η βαθμολογία της, αξίζει να τη δείτε.