Qu Vivian (文晏), Girls on wire (想飞的女孩, 2025)

 Qu Vivian (文晏), Girls on wire (想飞的女孩, 2025)

 

  Το κορίτσι που θέλει να πετάξει είναι ο κινέζικος τίτλος.

  Η τρίτη και τελευταία μεγάλου μήκους ταινία της Vivian Qu, μετά την «Angels wear white».

  Γιατί την είδα.

  Θεωρώ πιο πιθανό να την είδα γιατί γυρίστηκε μόλις πέρυσι, και θέλω κατά καιρούς να ξεφεύγω από το πρόγραμμά μου, που είναι να βλέπω ταινίες στα πλαίσια της συγγραφής της «Εισαγωγής στον κινέζικο κινηματογράφο», και τώρα βρίσκομαι στο τέλος της δεκαετίας του ’40, και να βλέπω καινούριες ταινίες. Επίσης μπορεί να την είδα επειδή πρωταγωνιστεί η Liu Haocun, μια όμορφη κοπέλα που την είδα σε δυο ταινίες του Τζανγκ Γιμόου (γίνεται μια αναφορά στο όνομά του στην ταινία), τον οποίο έχω δει πακέτο, τις «Cliff walkers» και «Snipers». Εξαιρετική η ερμηνεία της, και η ταινία ήταν υποψήφια για τη Χρυσή Άρκτο στο φεστιβάλ Βενετίας.

  Αυτό το εφέ του απροσδόκητου, εξωκειμενικό, δεν μου είχε περάσει ποτέ από το μυαλό:

  5,2 η βαθμολογία της. Ωχ! λέω, δεν θα είναι καλή ταινία, αν και ήξερα ότι σίγουρα θα μου άρεσε. Δεν φανταζόμουν όμως ότι θα μου άρεσε τόσο πολύ. Αγανάκτησα τόσο με το 5,2 που εγώ έβαλα 10.

  Και με αυτή την ταινία συνειδητοποίησα το θεματικό στίγμα της Qu: Η δυστυχία του να είσαι γυναίκα (το έχω ξαναγράψει, μου αρέσουν οι παραφράσεις, εδώ παραφράζω το «Η δυστυχία του να είσαι Έλληνας» του Νίκου Δήμου).

  Κεντρική ηρωίδα είναι η Τιάν Τιάν (田恬, που στο ρόλο της είναι η Liu Haocun). Σε flash back βλέπουμε ότι ζει σε μια δυσλειτουργική οικογένεια, με τον μεγάλο «κακό» να είναι ο ίδιος της ο πατέρας, ο οποίος θα την παρενοχλεί και μετά ζητώντας της χρήματα.

  Υπάρχουν αφηγηματικά κενά, και η βικιπαίδεια δεν δίνει εκτενή πλοκή. Επίσης υπάρχουν αναδρομές.

  Η ταινία ξεκινάει με την Τιάν Τιάν να δραπετεύει από ένα άντρο όπου την έχουν φυλακισμένη έμποροι ναρκωτικών. Είναι έγκυος (αυτό το μαθαίνουμε πολύ αργότερα), ίσως από αυτούς ίσως από κάποιο φίλο της πριν. Για να δραπετεύσει θα σκοτώσει έναν έμπορο ναρκωτικών, και οι άλλοι θα βρεθούν στο κατόπιν της, να εκδικηθούν.

  Η ξαδέλφη της, που είναι σαν αδελφή της, έχει φύγει εδώ και πέντε χρόνια από το σπίτι και δουλεύει κασκαντέρ. Ψάχνει να τη βρει, τη βρίσκει τυχαία.

  Βλέπουμε πολλά πλάνα στα οποία γυρίζει μια επικίνδυνη σκηνή. Ξανά, και ξανά, και ξανά… στο τέλος γίνεται κυριολεκτικά κουρέλι.

  Οι κακοί θα τις κυνηγήσουν. Θα τις πετύχουν, και για να ξεφύγουν θα πέσουν στη θάλασσα. Η Τιάν Τιάν θα πνιγεί, παρά τις προσπάθειες τις ξαδέλφης της – που την αποκαλεί αδελφή της – να τη σώσει.

  Γλυκόπικρο τέλος, όπως και στην προηγούμενη ταινία. Ενώ οι κακοί παρακολουθούν τις δυο κοπέλες που βρίσκονται στη θάλασσα καταφτάνουν τα περιπολικά. Φυσικά δεν θα καταφέρουν να το σκάσουν.

  Και η ξαδέλφη θα αναλάβει, όπως υποσχέθηκε στην Τιάν Τιάν, την κόρη της που είναι τώρα πέντε χρονών (η Τιάν Τιάν μου θύμισε την «Ταρανέ», και αυτή ανύπαντρη κοπέλα που προτίμησε να κρατήσει το μωρό από το να κάνει έκτρωση), ενώ η ίδια θα ξεφύγει από το ρόλο του κασκαντέρ και θα γίνει κανονική ηθοποιός, σε ταινίες wuxia.

  Αυτό πρέπει να το τονίσω: πάρα πολλά πλάνα ήταν συγκλονιστικά, για μένα τουλάχιστον.