Book review, movie criticism

Sunday, June 21, 2020

Λευτέρης Ξανθόπουλος, Καλή πατρίδα σύντροφε (Beloiannisz, 1985)



  In memoriam
  Η «Καλή πατρίδα, σύντροφε» είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Λευτέρη Ξανθόπουλου που έφυγε προχθές στα εβδομήντα πέντε του χρόνια. Πρόκειται για ένα βραβευμένο ντοκιμαντέρ που δείχνει τη ζωή στο χωριό «Μπελογιάννης» στην Ουγγαρία, που κτίστηκε το 1950 από έλληνες πολιτικούς πρόσφυγες, πρώην αγωνιστές του Δημοκρατικού Στρατού.
  Στην πραγματικότητα είναι ένα docufiction, με το ντοκιμαντέρ βέβαια να καταλαμβάνει την κεντρική θέση. Τα άτομα που εμφανίζονται δεν είναι επαγγελματίες ηθοποιοί, είναι κάτοικοι το χωριού.  
  Στο ντοκιμαντέρ βλέπουμε το χωριό, κάποιους κατοίκους στην εργασία τους, ενώ ακούμε και αφηγήσεις, που οι περισσότερες έχουν να κάνουν με τη ζωή στο βουνό. Στο τέλος βλέπουμε και δυο διαβατήριες τελετές, ένα γάμο και μια κηδεία. Για την ακρίβεια, την τελετουργία πριν την ταφή, γιατί το φέρετρο θα μεταφερθεί στην Ελλάδα. Ήταν έτοιμα τα χαρτιά του συντρόφου για τον επαναπατρισμό, όμως δεν πρόλαβε, τον βλέπουμε να σωριάζεται μπροστά στην πόρτα, προφανώς από κάποιο έμφραγμα (το fiction).
  Πολλοί επιστρέφουν στην Ελλάδα, αλλά δεν είναι για όλους εύκολα τα πράγματα. Η ιστορία ενός πρόσφυγα που επαναπατρίστηκε είναι συγκινητική. Η περιουσία του είχε αρπαχθεί, πώς να τη διεκδικήσει; Και πού να βρει δουλειά στην ηλικία του; Απελπισμένος αυτοκτονεί πέφτοντας μέσα σε ένα πηγάδι.   
  -Την Ουγγαρία τη θεωρούσα σαν δικιά μου πατρίδα. Όμως η καρδιά μου κτυπούσε όταν άκουγα για την Ελλάδα… Στην Ελλάδα μας λένε ουγγαρέζους, κι εδώ στην Ουγγαρία είμαστε έλληνες. Παντού ξένοι. Αυτή η γενιά που γεννήθηκε εδώ δεν θα βρει πουθενά πατρίδα, λέει με θλίψη μια κοπέλα.
  Όμως καθώς γεννήθηκαν στην Ουγγαρία, είναι πολύ φυσικό πολλοί νέοι να προτιμούν να μείνουν εκεί παρά να έλθουν στην πατρίδα των γονιών τους.  
  Σίγουρα είναι μια πολύ συγκινητική ταινία.  
  Μπορείτε να τη δείτε στο youtube.
  Παραλίγο να το ξεχάσω, τι καταπληκτική που είναι η Ελένη Καραΐνδρου!

No comments: