Predrag Golubovic, Εθελοντές (Dobrovolici, 1986)
Ας τα πάρουμε με τη σειρά:
1ον Μου αρέσουν οι κωμωδίες και τα πολεμικά έργα. Οι
«Εθελοντές» είναι δύο σε ένα.
2ον Κάποτε έβλεπα μετά μανίας γιουγκοσλάβικο κινηματογράφο (Ο
Εμίρ
Κουστουρίτσα και ο Ντουσάν
Μακαβέγιεφ εξαιρούνται, τους έβλεπα από παλιά), και κάποιους σκηνοθέτες
μάλιστα πακέτο, όπως τον Srđan Dragojević, τον Danis Tanović, τον Dusan Kovacevic, τον Darko Bajic, τον Miroslav Lekic, σίγουρα θα μου
ξέφυγαν κάποιοι.
3ον Μια ατάκα από τον Αστερίξ: -Θέλω τρεις εθελοντές, εσύ, κι
εσύ, κι εσύ.
Κάπως έτσι έγιναν εθελοντές και οι έξι (που κάποια στιγμή έγιναν επτά)
της ιστορίας μας. Ο ένας πήγε να ξεπροβοδίσει κάποιον και τον βούτηξαν. Ο άλλος
είναι με κομμένο πόδι, έχει πρόσθετο, δεν του χαρίστηκαν. Ο άλλος ήταν
τουρίστας και τον βούτηξαν. Συνέχεια διαμαρτύρεται ότι κατά λάθος βρέθηκε μαζί
τους.
Έρχεται ένα ελικόπτερο. Κουβαλάει κάμποσες κοπέλες. Είναι για να τους
διασκεδάσουν, όχι σεξουαλικά όμως.
Οποία απογοήτευση, κάποια στιγμή πρέπει να φύγουν.
Ακούμε και στημένη ραδιοφωνική μετάδοση. Έχουν έτοιμα κλιπς με ήχους από
εκρήξεις βομβών, από σφαίρες, από…
Σήμερα κάποιες εικόνες από πληγείσες περιοχές στη σύγκρουση Ιράν-Ισραήλ σίγουρα
είναι φτιαγμένες από την ΑΙ. Το καρτεσιανό de omnibus dubitandum est ισχύει σήμερα περισσότερο από κάθε
εποχή. Τα fake news δίνουν
και παίρνουν.
Ξεχάσαμε να το πούμε, είναι μια σχεδόν σουρεαλιστική πλοκή, με τους
εθελοντές μας να μην ξέρουν ποιος είναι ο εχθρός (σήμερα τους τον παρουσιάζουν
με τα μελανότερα χρώματα), και έχουν πέσει με αλεξίπτωτο (μεγάλη πλάκα η πτώση
τους) σε μια ερημική παραλία.
Εμφανίζεται ένα υποβρύχιο. Τρεις μέρες συνέχεια. Αυτό που μαθαίνουν όταν
έρχεται προς το μέρος τους κάποιος με λευκή σημαία, είναι ότι οι άνθρωποι
θέλουν να παραδοθούν.
-Καλά, σε μας βρήκατε να παραδοθείτε;
-Όπου αλλού προσπαθήσαμε μας γαζώνανε κατευθείαν με τις σφαίρες.
Σκάει και μια νάρκη, στο πόδι το αρχηγείο, το πυροβολικό να βάλλει στην
περιοχή, να καθαρίσει τον εχθρό. Βλέπουμε ντοκιμαντερίστικα πλάνα από οβίδες
που εκτοξεύει το πυροβολικό.
Και τελικά καθαρίζει τον εχθρό, γιατί οι εθελοντές μας πιο πριν είχαν
μπει στο υποβρύχιο – σιγά τη δυσκολία να το πιλοτάρουν – και την έκαναν.
Μια από τις κοπέλες είναι δακρύβρεχτη στην κηδεία των εχθρών,
πιστεύοντας ότι τελικά ήταν οι δικοί τους. Το παράσημο ανδρείας που βρέθηκε δεν
αφήνει καμιά αμφιβολία ότι ήταν οι δικοί τους. Όμως «Τέτοιοι ήρωες, κι ένας απ’ αυτούς φόραγε
δαντελένιο βρακί;».
Αυτό τον «ήρωα» με το δαντελένιο βρακί τον είχαμε δει και πιο πριν.
Αρκετά καλή ταινία (από το Μαυροβούνιο, ξέχασα να πω), το 5,6 την
αδικεί. Εγώ έβαλα 7.
Ο Predrag Golubovic είναι
σέρβος. Γεννήθηκε στο Σεράγιεβο (Βοσνία) το 1935 αλλά πέθανε το 1994, πού
αλλού; Στο Βελιγράδι.
Ο Srdan Golubovic είναι γιος
του. Είδαμε τέσσερις ταινίες του, με τελευταία τον «Πατέρα» που
προβλήθηκε πριν έξι χρόνια στις ελληνικές αίθουσες.
%20Predrag%20Golubovic%20SD.mkv_snapshot_00.31.27.734.jpg)
.576p.BDRip.France_VN.mkv_snapshot_00.04.58.616.jpg)


