Μπάμπης Δερμιτζάκης

Book review, movie criticism

Wednesday, March 11, 2026

Predrag Golubovic, Εθελοντές (Dobrovolici, 1986)

 Predrag Golubovic, Εθελοντές (Dobrovolici, 1986)

 


  Ας τα πάρουμε με τη σειρά:

  1ον Μου αρέσουν οι κωμωδίες και τα πολεμικά έργα. Οι «Εθελοντές» είναι δύο σε ένα.

  2ον Κάποτε έβλεπα μετά μανίας γιουγκοσλάβικο κινηματογράφο (Ο Εμίρ Κουστουρίτσα και ο Ντουσάν Μακαβέγιεφ εξαιρούνται, τους έβλεπα από παλιά), και κάποιους σκηνοθέτες μάλιστα πακέτο, όπως τον Srđan Dragojević, τον Danis Tanović, τον Dusan Kovacevic, τον Darko Bajic, τον Miroslav Lekic, σίγουρα θα μου ξέφυγαν κάποιοι.

  3ον Μια ατάκα από τον Αστερίξ: -Θέλω τρεις εθελοντές, εσύ, κι εσύ, κι εσύ.

  Κάπως έτσι έγιναν εθελοντές και οι έξι (που κάποια στιγμή έγιναν επτά) της ιστορίας μας. Ο ένας πήγε να ξεπροβοδίσει κάποιον και τον βούτηξαν. Ο άλλος είναι με κομμένο πόδι, έχει πρόσθετο, δεν του χαρίστηκαν. Ο άλλος ήταν τουρίστας και τον βούτηξαν. Συνέχεια διαμαρτύρεται ότι κατά λάθος βρέθηκε μαζί τους.

  Έρχεται ένα ελικόπτερο. Κουβαλάει κάμποσες κοπέλες. Είναι για να τους διασκεδάσουν, όχι σεξουαλικά όμως.

  Οποία απογοήτευση, κάποια στιγμή πρέπει να φύγουν.

  Ακούμε και στημένη ραδιοφωνική μετάδοση. Έχουν έτοιμα κλιπς με ήχους από εκρήξεις βομβών, από σφαίρες, από…

  Σήμερα κάποιες εικόνες από πληγείσες περιοχές στη σύγκρουση Ιράν-Ισραήλ σίγουρα είναι φτιαγμένες από την ΑΙ. Το καρτεσιανό de omnibus dubitandum est ισχύει σήμερα περισσότερο από κάθε εποχή. Τα fake news δίνουν και παίρνουν.

  Ξεχάσαμε να το πούμε, είναι μια σχεδόν σουρεαλιστική πλοκή, με τους εθελοντές μας να μην ξέρουν ποιος είναι ο εχθρός (σήμερα τους τον παρουσιάζουν με τα μελανότερα χρώματα), και έχουν πέσει με αλεξίπτωτο (μεγάλη πλάκα η πτώση τους) σε μια ερημική παραλία.

  Εμφανίζεται ένα υποβρύχιο. Τρεις μέρες συνέχεια. Αυτό που μαθαίνουν όταν έρχεται προς το μέρος τους κάποιος με λευκή σημαία, είναι ότι οι άνθρωποι θέλουν να παραδοθούν.

  -Καλά, σε μας βρήκατε να παραδοθείτε;

  -Όπου αλλού προσπαθήσαμε μας γαζώνανε κατευθείαν με τις σφαίρες.

  Σκάει και μια νάρκη, στο πόδι το αρχηγείο, το πυροβολικό να βάλλει στην περιοχή, να καθαρίσει τον εχθρό. Βλέπουμε ντοκιμαντερίστικα πλάνα από οβίδες που εκτοξεύει το πυροβολικό.

  Και τελικά καθαρίζει τον εχθρό, γιατί οι εθελοντές μας πιο πριν είχαν μπει στο υποβρύχιο – σιγά τη δυσκολία να το πιλοτάρουν – και την έκαναν.

  Μια από τις κοπέλες είναι δακρύβρεχτη στην κηδεία των εχθρών, πιστεύοντας ότι τελικά ήταν οι δικοί τους. Το παράσημο ανδρείας που βρέθηκε δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι ήταν οι δικοί τους. Όμως «Τέτοιοι ήρωες, κι ένας απ’ αυτούς φόραγε δαντελένιο βρακί;».

  Αυτό τον «ήρωα» με το δαντελένιο βρακί τον είχαμε δει και πιο πριν.

  Αρκετά καλή ταινία (από το Μαυροβούνιο, ξέχασα να πω), το 5,6 την αδικεί. Εγώ έβαλα 7.

  Ο Predrag Golubovic είναι σέρβος. Γεννήθηκε στο Σεράγιεβο (Βοσνία) το 1935 αλλά πέθανε το 1994, πού αλλού; Στο Βελιγράδι.

  Ο Srdan Golubovic είναι γιος του. Είδαμε τέσσερις ταινίες του, με τελευταία τον «Πατέρα» που προβλήθηκε πριν έξι χρόνια στις ελληνικές αίθουσες.

Αρχαιολογία

 Αρχαιολογία

   Σκέφτομαι πόσα πράγματα έγιναν αρχαιολογία, δηλαδή ξεπεράστηκαν τόσο γρήγορα.

  Οι δυο γραφομηχανές μου αντικαταστάθηκαν από υπολογιστές.

  Οι floppy, μεγάλοι δίσκοι και λεπτοί σαν φύλλο χαρτί αντικαταστάθηκαν από τις δισκέτες. Μετά πήγαμε στα cd-rom, μετά στα επανεγγράψιμα cd-rw, και μετά στα dvd-rom και dvd-rw. Σήμερα έχουμε τα στικάκια, με όλο και μεγαλύτερη χωρητικότητα, και αν δεν ήταν τα κινητά και τα tablet θα είχαν εξοβελισθεί οι sd-cards, που εμφανίστηκαν σχεδόν ταυτόχρονα.

  Οι βιντεοκασέτες αντικαταστάθηκαν από τα dvd, για να εξαφανιστούν και αυτά μαζί με τα video-club της γειτονιάς.

  Η σύνδεση στο διαδίκτυο dial-up αντικαταστάθηκε με τη lan και το wi-fi, με τις οπτικές ίνες να προσφέρουν όλο και μεγαλύτερες ταχύτητες.

  Και οι δορυφορικές;

  Τα κανάλια μπορείς να τα δεις και μέσω υπολογιστή ή smart TV. Τα δυο δορυφορικά πιάτα που έχω είναι πια σε αχρηστία.

  Οι ογκώδεις τηλεφωνικοί κατάλογοι δεν υπάρχουν πια.

  Τα σταθερά τηλέφωνα βρήκαν σύντροφο, τα ασύρματα.

  Τα κασετόφωνα τα διαδέχτηκαν τα cd-player και τα mp3 player αργότερα, για να αντικατασταθούν και αυτά από τα κινητά, από όπου ακούς μουσική, παλιά με ακουστικά τώρα με blue tooth. Εγώ βέβαια χρησιμοποιώ κυρίως αρχεία flac και mp3 για να ακούω μουσική μέσω των τεράστιων ηχείων του pc μου, που τα αγόρασα πουλώντας κάποιες μετοχές, και τι καλά που έκανα. (-Μην τις πουλήσεις, θα ανέβουν. -Όχι, θα τις πουλήσω, θέλω αν αγοράσω τα ηχεία, επέμενα εγώ. Λίγο αργότερα άρχισε η κατρακύλα).

  Να μην ξεχνάμε και το youtube, από όπου μπορείς να δεις ταινίες και να ακούσεις μουσική.

  Tα κινητά επίσης αντικατέστησαν τις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές που είχαν αντικαταστήσεις εκείνες με φιλμ, και επίσης τους φακούς (στο σπίτι μου στο χωριό το βράδυ πηγαίνω με το torch του κινητού).

  Ξέχασα κάτι;

  Αν ξέχασα κάτι είναι γιατί δεν το χρησιμοποιούσα.

  Ναι, τα υπερσύγχρονα ρολόγια, που σου δείχνουν σφυγμούς κ.λπ. που όμως δεν τα χρησιμοποιώ πια, για μένα είναι άβολα. Δυο που αγόρασα ήταν φτηνιάρικα.

  Και τα gps, που τα έχουν πια μόνο τα ταξί, καθώς κάθε κινητό έχει και gps. Από τα τέσσερα που αγόρασα το πρώτο χάλασε, το δεύτερο εξαφανίστηκε μετά από ένα πλύσιμο στο πλυντήριο, το τρίτο μου το έκλεψε ένας κλέφτης σπάζοντας το τζάμι της πόρτας του οδηγού ξημερώματα με αποτέλεσμα να ουρλιάζει ο συναγερμός, ενώ το τέταρτο είναι σε αχρηστία.

    Τις εγκυκλοπαίδειες τις αντικατέστησε η βικιπαίδεια και τα λεξικά τα online λεξικά. Θα παραθέσω τον σύνδεσμο για το Χρηστικό Λεξικό της Ακαδημίας Αθηνών, την εποπτεία του οποίου είχε ο φίλος μου καθηγητής γλωσσολογίας και νυν ακαδημαϊκός Χριστόφορος Χαραλαμπάκης, στο οποίο εργάστηκα σαν επιστημονικός συνεργάτης 3+1 μήνες (3 μήνες η παύση μου, θλιβερή ιστορία, την έχω γράψει αλλού). https://tinyurl.com/4fbanja2 (Μπορείτε να τον βάλετε στα αγαπημένα σας).

  Πριν τέσσερα χρόνια με ξανάπιασε η μανία με τις ξένες γλώσσες, να μάθω κι άλλες σε βασικό επίπεδο, και αγόρασα διάφορα λεξικά.

  Τώρα μου είναι άχρηστα.

  Χρησιμοποιώ, σαν πιο βολικό, το google.translate.com

  Και το πιο βασικό: τις κλασικές μηχανές αναζήτησης (google, bing) τις αντικατέστησε η τεχνητή νοημοσύνη, που τη χρησιμοποιώ επίσης και για πιο απαιτητικές μεταφράσεις. Η DeepL μου μετέφρασε με μιας (το κάνει λέει μια φορά το μήνα) ένα βιβλίο μου, κάπου 80 σελίδες, στα αγγλικά και στα Esperanto. Οι άλλες ΑΙ, στη δωρεάν έκδοση, απλά μεταφράζουν λίγες σελίδες κάθε μέρα.

  Συμπληρώστε.

Tuesday, March 10, 2026

Kaouther Ben Hania, Four daughters (2023)

 Kaouther Ben Hania, Four daughters (2023)

 


  Η kaouther Ben Hania (την βλέπουμε πακέτο, με τελευταία ταινία της την «Η φωνή της Hind Rajab» που προβάλλεται από την Πέμπτη που μας πέρασε) είναι βασικά ντοκιμαντερίστρια, και όσες ταινίες της δεν είναι docufiction βασίζονται σε πραγματικές ιστορίες, όπως πραγματική είναι και η ιστορία των τεσσάρων θυγατέρων της Olfa.

  Μετά την αραβική άνοιξη, που εγώ τη λέω αραβικό μεσαίωνα, επικράτησαν οι ισλαμιστές. Το Ennahda, ισλαμική οργάνωση, έκανε κυβέρνηση και όρισε το Ισλάμ ως επίσημη θρησκεία του κράτους. Χωρίς να λυθούν τα οικονομικά προβλήματα, κυρίως της ανεργίας, η δυσαρέσκεια αυξήθηκε. Και συνεχίζω αντιγράφοντας από το perplexity.

  «Υπό τον Καΐς Σαϊέντ (από 2021), το Ennahda εξασθενεί· το νέο σύνταγμα (2022) δεν ορίζει πλέον το Ισλάμ ως επίσημη θρησκεία του κράτους (μόνο της ουμμά), ενισχύοντας κοσμικότητα και εθνικισμό.

  Ο Σαϊέντ, μη ισλαμιστής, περιορίζει ισλαμιστικές επιρροές, ενώ σαλαφιστικές και τζιχαντιστικές ομάδες παρέμειναν περιθωριοποιημένες.

  Η Τυνησία διατηρείται η πιο κοσμική αραβική χώρα, με ισχυρά γυναικεία δικαιώματα και περιορισμένη θρησκευτική πολιτικοποίηση σε σχέση με γείτονες».

  Διατηρείται, ας το σημειώσουμε αυτό, γιατί τέτοια ήταν και πριν την αραβική άνοιξη, όχι παρά αλλά εξαιτίας του αυταρχικού καθεστώτος.

  Που έκανε κάποιες γυναίκες, από αντίδραση, να φορέσουν τσαντόρ.

  Το επόμενο βήμα για κάποιες ήταν ίσως αναμενόμενο. Οι δυο μεγάλες αδελφές πήγαν στη Λιβύη και συντάχθηκαν στις δυνάμεις του Daesh, του λιβυκού ΙSIS. Η μητέρα και οι αδελφές τους ήταν απαρηγόρητες. Η μεγαλύτερη ήταν νομίζω εκείνη που παντρεύτηκε έναν ηγέτη της οργάνωσης και έκανε ένα κοριτσάκι.

  Η Kaouter Ben Hania εκδραματίζει την ιστορία της οικογένειας. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιεί δυο επαγγελματίες ηθοποιούς για το ρόλο των δυο μεγάλων αδελφών, αλλά και για τη ρόλο της μητέρας που η συγκίνησή της είναι τέτοια που δεν μπορεί να πάρει μέρος σε κάποιες σκηνές. Συχνά τις βλέπουμε και τις δυο μαζί.

  Μια βάση της οργάνωσης εξουδετερώθηκε με αποτέλεσμα μέλη του Daesh να σκοτωθούν ή να βρεθούν στη φυλακή, όπως οι δυο αδελφές, καταδικασμένες σε 16 χρόνια κάθειρξης. Στο τελευταίο πλάνο βλέπουμε την μια αδελφή με το κοριτσάκι της, έξι χρόνων τώρα, με την κάμερα να εστιάζει σιγά σιγά στο κοριτσάκι, πάνω στο οποίο μένει καρφωμένη για αρκετή ώρα.

  Η Όλφα και οι αδελφές τους ελπίζουν ότι η τυνησιακή κυβέρνηση θα καταφέρει να τις επαναπατρίσει.

  Για μια φορά ακόμη άκουσα πράγματα για το Ισλάμ που με ξενέρωσαν εντελώς.   

  Ρώτησα το perplexity αν ξέρει αν επαναπατρίστηκαν οι δυο αδελφές. Δεν βρήκε τέτοια πληροφορία, μου λέει. Άρα βρίσκονται ακόμη στη φυλακή. Επαναπατρίστηκαν, μου λέει, γυναίκες που αθωώθηκαν, καθώς και παιδιά.

  Θα κάνω το σαρδόνιο σχόλιο πάνω στη ρήση του Σολωμού: «Κλείσε μέσα στην ψυχή σου την Ελλάδα (ή ό,τι άλλο) και θα αισθανθείς κάθε είδους μεγαλείο».

  Οι δυο αδελφές έκλεισαν στην καρδιά τους το Ισλάμ.

  Όχι, δεν προσυπογράφω αυτό το «ό,τι άλλο».

  Ας κάνω εδώ ένα σύντομο πολιτικό σχόλιο, μια και δεν μου αρέσει να κάνω ανεξάρτητα πολιτικά σχόλια στον τοίχο μου στο facebook.

  Υπάρχει άνοδος του ισλαμισμού. Η σοσιαλιστικού προσανατολισμού Αλ Φατάχ μετεξελίχθηκε σε εθνικιστική-φιλελεύθερη οργάνωση, αν και εξακολουθεί τυπικά να είναι μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Όσο για τη Γάζα, εκδιώχθηκε από τη Χαμάς.

  Ας το πω αποφθεγματικά: Οι ταλιμπάν είναι το καθεστώς που αξίζει στους Αφγανούς. Και οι χομεϊνοί είναι οι ηγέτες που αξίζουν στους Ιρανούς. Ακόμη και αν οι αμερικάνοι καταφέρουν να ανατρέψουν το καθεστώς, το καινούριο καθεστώς θα είναι βραχύβιο, όπως αυτό στο Αφγανιστάν.

  Γιατί;

  Μα το είπαμε, σήμερα είμαστε μάρτυρες της αναβίωσης του ισλαμισμού.

  Είναι αυτονόητο πως εύχομαι να διαψευστώ.

  Ξαφνικά μου ήλθε στο μυαλό ένα βιβλίο που διάβασα πριν δεκαετίες: Λευτέρης Σταυριανός, Υπόσχεση επερχόμενου μεσαίωνα, εκδόσεις Κάλβος, 1978. Παρόλο που μιλάει για τη Δύση, κολλάει μια χαρά για τις μουσουλμανικές χώρες, με την άνοδο του ισλαμισμού.

  Η άνοδος του ισλαμισμού είναι μεσαίωνας;

  Κάθε θρησκευτικός φανατισμός είναι μεσαίωνας. Ας θυμηθούμε το δικό μας, με την Ιερά Εξέταση, τους θρησκευτικούς πολέμους, το κυνήγι των μαγισσών…

  Ξεκίνησα να βλέπω ένα βίντεο-συνέντευξη της Ben Hania για την ταινία. Πιστεύει ότι ο λόγος που έφυγαν από το σπίτι οι δυο αδελφές ήταν για να ξεφύγουν από μια καταπιεστική μητέρα, που ανέλαβε το ρόλο ενός απόντος πατριάρχη πατέρα.

  Πιστεύω ξέρετε την παροιμία, «Ήταν στραβό το κλήμα, το ’φαγε κι ο γάιδαρος».

  Κλήμα, η άνοδος του ισλαμισμού. Γάιδαρος, οι ενδοοικογενειακές συνθήκες.

  Η Hania πιστεύει (δεν είδα το ντοκιμαντέρ παρά μόνο στην αρχή, θα ήταν για μένα χάσιμο χρόνου) ότι βασικά φταίει ο γάιδαρος.

  Εγώ πιστεύω ότι βασικά φταίει το κλήμα.

 


Αύγουστος Κορτώ, Αυτοκτονώντας ασύστολα

 Αύγουστος Κορτώ, Αυτοκτονώντας ασύστολα, Ανοικτή βιβλιοθήκη 2025 (Α΄έκδοση, Καστανιώτης 2005)

 


  Πριν 11 χρόνια διάβασα το αυτοβιογραφικό «Βιβλίο της Κατερίνας». Είχα σκοπό να ξαναδιαβάσω και άλλα του Κορτώ, αλλά δεν εδέησε. Είχα ξεχάσει ότι, παρά το μελαγχολικό θέμα, ήταν γραμμένο με αρκετό χιούμορ.

  Το ίδιο χιούμορ, ξέφρενο προς το τέλος, βρήκα και στο «Αυτοκτονώντας ασύστολα».

  Δεν μου αρέσουν βιβλία με αρνητικούς χαρακτήρες, όμως το χιούμορ του με αποζημίωσε.

  Επίσης αμβλύνει την εντύπωση του αρνητικού χαρακτήρα της ηρωίδας η πρωτοπρόσωπη, «εξομολογητική» αφήγηση.

  Μια, όχι ακριβώς νυμφομανής αλλά μανιακή του σεξ, άλλαζε τους άντρες σαν τα πουκάμισα (που λέει ο λόγος, μια και είναι γυναίκα). Όταν δεν περνούσε το δικό της τους εκβίαζε με δήθεν απόπειρες αυτοκτονίας. Δρασκέλιζε το μπαλκόνι και τους τρομοκρατούσε. Εύκολο, αφού και η μάνα της είχε αυτοκτονήσει. Μια τέτοια απόπειρα παρά λίγο να της στοιχίσει τη ζωή. Τη γλίτωσε φτηνά με ένα στραμπούληγμα στον αστράγαλο.

  Χειριζόταν επίσης με ανάλογο τρόπο τον πλούσιο πατέρα της για να του αποσπά χρήματα.

  Και αυτή η μανιακή του σεξ τελικά ερωτεύτηκε. Τον Πάβελ, ένα ρώσο.

  Μου θύμισε τον Πάφκα Κορτσάγιν, στο «Πώς δενότανε το ατσάλι».

  Μόνο που αυτός δεν την ερωτεύτηκε.

  Μα είναι δυνατόν;

  Αυτό τη βύθισε σε απελπισία.

  Όχι, αυτή τη φορά ήταν αποφασισμένη να αυτοκτονήσει.

  Μόνο που άλλαξε γνώμη όταν διαπίστωσε πως είναι έγκυος.

  Θα το κρατήσει το παιδί, θα είναι ένα κομμάτι από τον Πάβελ.

  Και θα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να αναγνωρίσει την πατρότητα, ο άθλιος.

  Με φοβερή αφηγηματική άνεση ο Κορτώ, δεν είναι έκπληξη το ότι είναι πολυγραφότατος.

  Έχει μεταφράσει επίσης πολλά βιβλία, αμερικάνους συγγραφείς κυρίως.

  Το perplexity μου σύστησε δυο σαν τα καλύτερα βιβλία του. Ελπίζω να τα διαβάσω κάποια στιγμή, είναι τόσες οι προτεραιότητες.

  Και τώρα να του δώσουμε το λόγο, παραθέτοντας αποσπάσματα.

  «Γεννήθηκα στις 2 του Γενάρη του 1960».

  Αυτή γεννήθηκε στις 2 το Γενάρη του 1991.

  Συμπτώσεις.

  «…είχε μάθει ότι ο πλούτος (ιδίως αν τον σπαταλάς σε μαλακίες) ήταν ο σκοπός της ζωής της».

  Ο σκοπός που έδινε νόημα στη ζωή της. Παραπέμπω στην ανάρτησή μου για το «Νόημα της ζωής» του Terry Eagleton.

  «Μερικοί μάλιστα ήταν και Φλαμανδοί, και μιλούσαν αυτή την τρελή γλώσσα που είναι θαρρείς όλο χ, που ο άλλος σου μιλάει και νομίζεις ότι έχει κάτσει το φλέμα στο λαιμό του, και σου ’ρχεται να του δώσεις χαρτομάντηλο να βγάλει επιτέλους τη ροχάλα».

  Πραγματικά αυτό το παρατήρησα πολύ γρήγορα μαθαίνοντας ολλανδικά, το ‘χ’ ακούγεται συχνότατα. Το g για παράδειγμα προφέρεται ‘χ’: goed, χουντ, ενώ στην αδελφή γλώσσα, τα γερμανικά, είναι gut.

  «Τέτοιες συναναστροφές, ούτε η Αρβελέρ, δηλαδή…».

  Επίκαιρο, με τον πρόσφατο θάνατό της.

  «Τι τρελό αίσθημα η ζήλεια, ρε γαμώτο, και να μην τον γουστάρεις καθόλου τον άλλο, στην υποψία και μόνο ότι μπορεί να τον γουστάρει κάποια άλλη, γίνεσαι Κέρβερος».

  Μεγάλη αλήθεια, το έζησα.

  «Αλλά το καταπληκτικό με μένα είναι ότι είχα σκαρφιστεί κι ένα σωρό απίθανες, κι εντυπωσιακές αυτοκτονίες».

  Πάνω από 20 χρόνια πριν είναι που διάβασα για το βιβλίο του Mario Mariani, «Il libro dei suicidi» όπου γράφει για αυτοκτονίες πραγματικές και φανταστικές. Με εντυπωσίασε η αυτοκτονία κάποιου που άνοιξε το κλουβί με τα λιοντάρια του ιδιωτικού ζωολογικού του κήπου και την έκλεισε πίσω του μπροστά στα έκπληκτα και πανικόβλητα μάτια των καλεσμένων του, αλλά με ξενέρωσε όταν μου είπε η ΑΙ ότι η ιστορία αυτή ήταν επινοημένη. Πάντως μετάνιωσα που δεν το παράγγειλα τότε, τα ιταλικά μου είναι πολύ καλά για να τα διαβάζω, φοβήθηκα μην μου μπουν ιδέες. Τώρα είναι εξαντλημένο.

  «Ο Μπάμπης ήταν. Ένας μονιμάς του πεζικού…».

  Όχι, ήμουν έφεδρος ανθυπολοχαγός ΕΜ.

  Δεν συναντάω συχνά το όνομά μου σε μυθιστορήματα.

  «Κοιτούσε τους πίνακες, αλλά όχι με το ψεύτικο βλέμμα που κοιτούσαν οι άλλοι. Αυτός κοιτούσε και καταλάβαινε, νόμιζες ότι με την Παναγία ήταν παλιοσειρά, ίδιος λόχος».

  Το παραθέτω για το χιούμορ και γιατί κολλάει με το προηγούμενο.

  Όχι, εγώ δεν ήμουν σειρά με το γιο της.

  «…στα βιβλία που μου στέλνει η Μάγδα…».

  Δεν το είχα υπογραμμίσει, αλλά κατεβάζοντας τις σελίδες έπεσε πάνω το μάτι μου.

  Η Μάγδα ήταν ένα πεντράχρονο κοριτσάκι, κόρη του ψιλικατζή απέναντι από την γκαρσονιέρα του φίλου μου του Γιώργη του Παπαδάκη, που τον επόμενο χρόνο γίναμε και συγκάτοικοι, σε δυάρι, λίγο πιο πάνω, στο Βύρωνα. Με έλεγε κύριο Μπάμπη, και ο Γιώργης τη διόρθωνε, «όχι κύριε Μπάμπη αλλά σύντροφε Μπάμπη».

  Μια μέρα μας λέει σκασμένος στα γέλια ο ψιλικατζής, Παπαδάκης και αυτός. Ρωτάει την κόρη του ποιος είναι ο άλλος κύριος που είναι μαζί με τον Γιώργη; Και η απάντηση: «Ο σύντροφος κύριος Μπάμπης».

  Εμείς εβδομηνταρίσαμε, αυτή σίγουρα πενηντάρισε, καλή της ώρα εκεί που βρίσκεται.

  «-Τι πρέπει να κάνω; Πες μου.

  -Να τον ταΐσεις περίοδο…».

  Μαγικά, για να τον κερδίσει.

  Τον Πάβελ.

  -Το νου σου κακομοίρη μου, να μην τρως κουλουράκια από…

  Με είχαν τρομοκρατήσει οι γονείς μου.

  Πάντως ή δεν έπιασαν τα μαγικά (σιγά που δεν θα έτρωγα κουλουράκια) ή δεν τα χρησιμοποίησαν.

  «Τώρα να το φιλοσοφήσω λίγο, πιστεύω ότι σχέση σοβαρή χωρίς καλό κρεβάτι δεν γίνεται».

  Μα τι διάβολο, φιλοσοφία θέλει το πράμα;

  «…ένα αίτιο που ενοχοποιούν οι γιατροί για τον καρκίνο της μήτρας είναι οι πολύ συχνές σεξουαλικές επαφές».

  Δεν με έπεισε, ρώτησα το perplexity. Λάθος, αν είναι με τον ίδιο σύντροφο. Με διαφορετικούς συντρόφους, απλά αυξάνει το ρίσκο κάποιος από όλους να σου μεταδώσει HPV (Human Papillomavirus, Ιός των Ανθρώπινων Θηλωμάτων), που και πάλι η πιθανότητα καρκινοποίησης είναι ελάχιστη. Νομίζω αυτό κόλλησε ο Νίνο, αλλά ήταν άτυχος.

  Είπε η… γιατί έτσι νόμιζε και ο συγγραφέας, ή απλά το έβαλε στο στόμα της;

  Πολλές φορές είναι άλυτο το πρόβλημα.

  Για όσους με διαβάζουν για πρώτη φορά, να πω ότι συχνά αυτοβιογραφούμαι στις κριτικές μου.

Maryam Touzani, Aya goes to the beach (2015)

 Maryam Touzani, Aya goes to the beach (2015)

 


  Εν όψει της προβολής της ταινίας της «Οδός Μάλαγα» την Πέμπτη που μας έρχεται είπα να δω και τα υπόλοιπα έργα της Touzani. Έχω δει ήδη το «Μπλε καφτάνι» (2023) και μένει να δω τον «Αδάμ».

  Η «Άγια πηγαίνει στην παραλία» είναι η δεύτερη μικρού μήκους ταινία της, 18 λεπτών.  

  Η Άγια είναι ένα δεκάχρονο κοριτσάκι που δουλεύει σαν οικιακή βοηθός. Αναψυχή της είναι η τηλεόραση. Πιάνει συχνά κουβέντα με μια γειτόνισσα, διπλανό μπαλκόνι. Μαζεύει λεφτά για να κάνει ένα ακριβό δώρο στη μητέρα της.

  Όμως αλλάζει γνώμη. Αγοράζει δυο σάντουιτς και προτείνει στην γειτόνισσα να πάνε στην παραλία.

  Στην τελευταία σκηνή βλέπουμε ότι η γειτόνισσα αυτή είναι ανάπηρη, σε καροτσάκι. Την τσουλάει με κατεύθυνση, προφανώς, την παραλία.

  Έπιασε μια φοιτήτριά της να αντιγράφει. Φυσικά έπρεπε να της μηδενίσει το γραπτό, να την κόψει. Την θερμοπαρακαλούσαν να την περάσει, είναι πάμπτωχη, δουλεύει σαν καθαρίστρια, καθαρίζει σπίτια.

  Οι δικοί μας φοιτητές, στην εποχή τη δική μου, δούλευαν μπετατζήδες. Εγώ, ευτυχώς με το Proficiency of Michigan που είχα δούλευα σε φροντιστήριο Αγγλικών.

Sunday, March 8, 2026

Χαλβάς: perplexity

 Ο χαλβάς, κυρίως από ταχίνι (αλεσμένο σουσάμι), είναι πλούσιος σε υγιεινά λιπαρά, μέταλλα και βιταμίνες πέρα από πρωτεΐνες και θερμίδες. Παρέχει οφέλη για την καρδιά, τα οστά και το ανοσοποιητικό σύστημα, αλλά πρέπει να καταναλώνεται με μέτρο λόγω υψηλής θερμιδικής πυκνότητας.

tarsani+2

Λιπαρά οξέα

  • Περιέχει κυρίως μονοακόρεστα και πολυακόρεστα λιπαρά από το σουσάμι, που βοηθούν στη ρύθμιση χοληστερόλης και καρδιαγγειακή υγεία.thenutrispot+2

  • Χαμηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά και χοληστερίνη.thenutrispot

Βιταμίνες

  • Βιταμίνες συμπλέγματος Β (B1, B2, B3, θειαμίνη): υποστηρίζουν νευρικό σύστημα, μεταβολισμό ενέργειας και εγκεφαλική υγεία.dietinfo+2

  • Βιταμίνη E: αντιοξειδωτική δράση, προστατεύει κύτταρα και δέρμα.onmed+1

Μέταλλα και ιχνοστοιχεία

  • Ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορος: ενισχύουν οστά, μυς και ανοσοποιητικό.bioiatrikiplus+2

  • Σίδηρος, χαλκός, ψευδάργυρος, σελήνιο: καταπολεμούν αναιμία, βελτιώνουν μεταβολισμό και άμυνα οργανισμού.listonic+2

  • Αν συνδυάζεται με ξηρούς καρπούς, ενισχύεται η βιολογική αξία πρωτεϊνών και ινών για πέψη και κορεσμό.tarsani+1

Άλλα συστατικά

  • Φυτικές ίνες: βοηθούν εντέρο και καρδιά.dietinfo+1

  • Αντιοξειδωτικά (λιγνάνες από σουσάμι): προστατεύουν από νευροεκφυλιστικές παθήσεις.tarsani+1

Παρά τα οφέλη, 100γρ. δίνουν 500-600 θερμίδες, οπότε 30-50γρ. ημερησίως είναι ιδανική μερίδα, ειδικά σε νηστεία.onmed+1