George Stevens, Μια θέση στον ήλιο (A place in the sun, 1951)
Εξακολουθεί να παίζεται στους
κινηματογράφους
Το έχω δηλώσει
επανειλημμένα, για μένα πρωταρχικό είναι το σενάριο, και το σενάριο αυτής της
ταινίας δεν μου άρεσε.
Φτωχός συγγενής ο
Μοντγκόμερι Κλιφτ, ο θείος του θα τον βάλει σε μια θέση εργάτη στο εργοστάσιό
του, αλλά αργότερα θα του δώσει δυο προαγωγές. Πριν γίνουν αυτές οι προαγωγές
γνωρίζει τη φτωχή εργάτρια. Της την πέφτει, την πηδάει, την αφήνει έγκυο, δεν
βρίσκουν γιατρό να κάνει έκτρωση, δεν μένει παρά να την παντρευτεί.
Στο μεταξύ όμως του
έχει γυαλίσει το πλουσιοκόριτσο, η Ελίζαμπεθ Τέηλορ. Τα φτιάχνει μαζί της.
Πώς να ξεφορτωθεί
την φτωχούλα;
Να την πνίξει στη
λίμνη. Υπήρξε ένα προηγούμενο, αυτή βρέθηκε, αυτός όχι.
Δεν είναι
«επιστημονική» φαντασία να ξεφορτωθείς τη γυναίκα σου φορτώνοντας το φόνο της
σε άλλο, το έκανε ο συνονόματός μου.
Δίνει ψεύτικο όνομα
για να νοικιάζει τη βάρκα.
Όμως μετανιώνει, δεν
θέλει πια να την σκοτώσει.
Αλλά το ατύχημα
γίνεται, αυτή πνίγεται.
Δεν μου αρέσουν
ταινίες με αρνητικούς ήρωες. Αυτό που έκανε είναι παλιανθρωπιά, και δεν είναι
ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος που την κάνει.
Και τι κάνει ο
σκηνοθέτης;
Θέλει να τον
συμπαθήσουμε.
Πώς;
Καταδικάζεται για
ένα φόνο που δεν έκανε.
Τι αδικία!!!
Και η Ελίζαμπεθ
Τέηλορ τον επισκέπτεται, φουλ ερωτευμένη, στη φυλακή.
Μπορεί να ήταν
ατύχημα, αλλά η κοπέλα θα ζούσε αν δεν είχε μηχανευτεί όλο αυτό το σενάριο για
να την σκοτώσει.
Όχι, η ταινία δεν
μου άρεσε.
Εσάς όμως μπορεί να
σας αρέσει. Η βαθμολογία της είναι 7,7.


No comments:
Post a Comment