Martin Brest, Άρωμα γυναίκας (Scent of a woman, 1992)
Φυσικά την ταινία την είχα ξαναδεί,
αλλά δεν τη θυμόμουνα. Κάποια στιγμή θυμήθηκα το εντυπωσιακό τέλος. Ο γιος μου
όμως τη θυμότανε πολύ καλά, γιατί την είχε δει δυο φορές. Αυτός ξαναβλέπει μια
ταινία που του άρεσε, σε αντίθεση με μένα, που ξαναβλέπω μια ταινία μόνο αν δεν
έχω γράψει για αυτήν.
Νομίζω θα έπρεπε να
το χαρακτηρίσουμε μοτίβο: ο ήρωας έχει ένα πρόβλημα υγείας. Εδώ ο Al Pacino (μα τι εξαιρετική η
ερμηνεία του, όπως και του νεαρού Chris O’ Donnell)
είναι τυφλός. Στο «Tuner» που παίζεται από
την Πέμπτη που μας πέρασε, ο ήρωας πάσχει από hyperacusis, υψηλή ευαισθησία στους
ήχους. Σε μια άλλη ταινία που δεν έχω χρόνο να την ψάξω, περιμένω τηλέφωνο από
το φίλο μου τον Γιώργη τον Μανιαδάκη να πάω να τον πάρω (έχει έλθει στο χωριό
να ποτίσει) να πάμε στην Ιεράπετρα, να καθίσουμε στο café Μίνως) ο ήρωας είχε μια ειδική
μορφή αυτισμού, ψυχαναγκαστικά έλεγε βρωμόλογα. Θυμάμαι τον «Άνθρωπο
της βροχής», με έναν άλλο αυτιστικό ήρωα, το «Shower» (1999) με έναν
άλλο επίσης αυτιστικό ήρωα, το «Iris» και το «Εσύ
ποια είσαι;», με τους ήρωες που πάσχουν από Alzheimer», και βέβαια πολλές που οι
ήρωες πάσχουν από καρκίνο και πρέπει να το διαχειριστούν.
Trivia: Αφιερώνω την ανάρτηση αυτή στη
μνήμη του χωριανού και φίλου μου Μιχάλη Βασαρμίδη, που πριν λίγο με πληροφόρησε
ο Γιώργης ότι πέθανε χθες, από καρκίνο.
Εκτός από το μοτίβο
υπάρχει και το θέμα: Η απόφαση της αυτοκτονίας, όταν δεν μπορείς πια να
διαχειριστείς το πρόβλημα υγείας σου. Στο μυαλό μου έρχεται η ταινία «Η
θάλασσα μέσα μου», βασισμένη σε πραγματικό γεγονός.
Δεν είναι όλοι όσοι
έχουν ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας δύστροποι, όμως ο Αλ Πατσίνο είναι. Τέως
συνταγματάρχης, αποφασίζει να αυτοκτονήσει. Όμως πιο πριν θέλει να ζήσει ένα
ωραίο σαββατοκύριακο. Ο νεαρός θα τον συνοδεύσει.
Θα περάσει υπέροχες
στιγμές με την καλύτερη πόρνη, αλλά δεν θα δούμε σκηνές. Θα τον δούμε όμως να
οδηγεί μια φεράρι, το απαίτησε από τον νεαρό. Αυτός του δίνει οδηγίες, πού να
στρίψει κ.λπ. Δεν τον ακούει όμως όταν του λέει να χαμηλώσει ταχύτητα.
Και μια ατάκα από
την ταινία: δυο πράγματα αξίζουν στη ζωή: το pussy (δεν μεταφράζω, γιατί η μετάφραση στους υπότιτλους είναι σε
χαμηλό υφολογικό επίπεδο) και η φεράρι.
Trivia: το pussy του αγόρασε μια φεράρι. Θλιβερή
ιστορία, την έχω γράψει αλλού.
Ο νεαρός θα τον
πείσει να μην αυτοκτονήσει. Και αυτός με τη σειρά του θα τον ξελασπώσει. Τον
είχαν για αποβολή γιατί δεν ήθελε να καρφώσει τρεις συμμαθητές του. Εξαιρετική
η αγόρευσή του στο πειθαρχικό, ενώπιον όλων των μαθητών. -Θέλετε να
εκπαιδεύσετε τους μαθητές να γίνουν καρφιά;….
Θα εισπράξει θερμά
χειροκροτήματα στο τέλος.
Μου άρεσε και το,
βιασμένο έστω, happy end:
η υποψία μιας σχέσης με μια γυναίκα.
Έχει εκπληκτική
όσφρηση, μαντεύει το άρωμα που φοράει μια γυναίκα, μάντευσε και το δικό της,
πράγμα που την εξέπληξε.
Εξαιρετική ταινία,
το 8 δεν είναι έκπληξη.


No comments:
Post a Comment