Maryam Touzani, Adam (2019)

 Maryam Touzani, Adam (2019)

 

  Με αφορμή την «Οδό Μάλαγα» που προβάλλεται από σήμερα στους κινηματογράφους.

  Αντιγράφω τον σύνδεσμο της βικιπαίδειας.

  «The film focuses on Samia, a young unwed pregnant mother who goes looking for work and is taken in by a widowed baker, Abla, in Casablanca.^[6] The film was inspired by a similar situation Touzani experienced where her parents sheltered a heavily pregnant woman in Tangier for several days during a time when being an unwed pregnant woman was illegal in Morocco».

  Με την ταινία εκδραματίζει λοιπόν ένα αληθινό γεγονός που συνέβη στην οικογένειά της η Τουζανί.

  Να σημειώσουμε και αυτό: Το να είσαι ανύπαντρη και έγκυος ήταν παράνομο στο Μαρόκο τότε. Μάλλον θα τους έτυχε περίπτωση βιασθείσης που έμεινε έγκυος και για αυτό άλλαξαν τον νόμο.

  Στην ταινία υπάρχει και ένα κοριτσάκι, που έχει μια πολύ αγαπησιάρικη σχέση με την Σάμια.

  Η Abla περιμάζεψε από συμπόνια τη Σάμια, η οποία τη βοηθούσε στη δουλειά της, έψηνε και πουλούσε κάτι παραδοσιακά μαροκινά, ανάλογα με τις τυρόπιττες και τις μπουγάτσες τις δικές μας. Όμως δεν της άρεσε το κόλλημα που είχε η μικρή μαζί της και την έδιωξε. Όταν όμως είδε τη μελαγχολία της μικρής, πήρε τους δρόμους μαζί της να τη βρει. Την βρήκε και την έφερε πίσω.

  Και ο Αδάμ;

  Είναι το νιογέννητο μωρό της.

  Θα το δώσει για υιοθεσία, ένα νόθο παιδί είναι χωρίς μέλλον.

  Νωρίς το πρωί σηκώνεται και φεύγει ενώ η Άμπλα και η κόρη της κοιμούνται.

  Η ταινία μου θύμισε Bergman, με τα συνεχή κοντινά πλάνα και τα γκρο πλαν. Ένα μεγάλο μέρος της συγκίνησης που νιώθει ο θεατής είναι από το εκφραστικότατο πρόσωπο της Σάμιας και το ανέκφραστο πρόσωπο της Άμπλας, που όμως κρύβει μια καλοσύνη ψυχής. Και βέβαια το κοριτσάκι με το χαμόγελό του.