Neeraj Ghaywan, Σαν αδέλφια (Homebound, 2025)
Από σήμερα στους κινηματογράφους
Ο Shoaib και ο
Chandan είναι σαν αδέλφια, με μια στενή σχέση σαν αυτή που είχαν ο Δάμων και ο
Φιντίας. Στην ταινία θα δούμε και την Sudha, συμφοιτήτρια του Chandan. Είπαμε, μια νέα γυναίκα σε μια ταινία είναι εκ των ων
ουκ άνευ.
Ονειρεύονται να
γίνουν αστυνομικοί ώστε να τους σέβονται, να μη δέχονται ταπεινώσεις. Το ίδιο
όνειρο όμως έχουν και χιλιάδες άλλοι ινδοί, για αυτό και οι υποψήφιοι είναι πάρα
πολλοί, ενώ μόνο λίγοι θα επιλεγούν, αυτοί που θα γράψουν καλύτερα στις
εξετάσεις.
Πετυχαίνει μόνο ο Chandan.
Όμως πρέπει να περιμένει.
Ο Shoaib δανείζεται λεφτά για την
εγχείρηση του πατέρα του, αρθροπλαστική στο γόνατο. Μόλις ξεχρεώσει θα φύγει
για το Ντουμπάι.
Δεν είναι που δεν
θέλω να κάνω spoiler, πραγματικά
δεν ξέρω αν πήγε τελικά. Αν πήγε, τώρα
θα καθόταν σε αναμμένα κάρβουνα, μήπως του ερχόταν καμιά βόμβα στο κεφάλι από
κάποιο ιρανικό drone.
Η ταινία
διεκτραγωδεί τη μοίρα των νέων ινδών, που αγωνίζονται να ξεφύγουν από τη
φτώχεια, να πετύχουν κάτι στη ζωή τους. Παγκόσμιο πρόβλημα η ανεργία των νέων,
αλλού περισσότερο αλλού λιγότερο οξυμένο.
Όμως υπάρχουν και
δυο άλλα θέματα που θίγονται στην ταινία και είναι ειδικά ινδικά.
Το πρώτο είναι η
κάστες, που εξακολουθούν, παρά την κατάργησή τους, να βασανίζουν τους ιρανούς
που κατάγονται από χαμηλές κάστες.
Το δεύτερο είναι οι
θρησκευτικές διαφορές.
Δεν πήγαν όλοι οι
μουσουλμάνοι στο Πακιστάν. Ο Shoaib
είναι ένας από αυτούς, δηλαδή οι παππούδες του. Κάποια στιγμή θα αντιμετωπίσει
ειρωνικά σχόλια. Καλοπροαίρετα, του εξηγεί το αφεντικό, όμως αυτός τα παίρνει
στο κρανίο.
Και ενώ μέχρι λίγο
μετά τη μέση της ταινίας το κοινωνικό πλαίσιο είναι δεδομένο, το γνωστό, φτώχεια,
ανεργία κ.λπ., στο τέλος όμως δεν είναι δεδομένο.
Πολλά πράγματα
ανατρέπονται.
Για ποιο λόγο;
Εξαιτίας του covid.
Οι ινδοί που μένουν στις πόλεις,
άνεργοι λόγω της καραντίνας, επιστρέφουν στα χωριά τους.
Δεν είναι εύκολο για
αυτούς που έχουν covid.
Ποια ήταν η διαφορά
ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες και σε μια χώρα του τρίτου κόσμου, όπου συχνά κατατάσσεται
η Ινδία; Στις ευρωπαϊκές χώρες αν παραβίαζες την καραντίνα έτρωγες πρόστιμο.
Στην Ινδία, έτρωγες ένα μπερντάχι ξύλο-τουλάχιστον αυτό είδα στην ταινία.
Το τέλος είναι
συγκλονιστικό, όμως δεν θα κάνω spoiler.
Πολύ καλή ταινία, 7,9 η βαθμολογία
της, εγώ έβαλα 8.


No comments:
Post a Comment