Liane-Cho Han, Jin Kuang, Maïlys Vallade, Η μικρή Αμελί (Amélie et la Métaphysique des Tubes, 2025)

 Liane-Cho Han, Jin Kuang, Maïlys Vallade, Η μικρή Αμελί (Amélie et la Métaphysique des Tubes, 2025)

 

Από προχθές στους κινηματογράφους

 

  Δεν μου αρέσουν τα animation, αλλά αυτή τη φορά είπα να κάνω μια εξαίρεση. Ένας λόγος είναι ότι η πλοκή διαδραματίζεται στην Ιαπωνία, μια χώρα με μια περίεργη κουλτούρα. Οι ιαπωνικές ταινίες μου αρέσουν, και έχω δει πακέτο τους τρεις κορυφαίους ιάπωνες σκηνοθέτες, τον Yasujiro Ozu, τον Kenji Mizoguchi και τον Akira Kurosawa.

  Έχω δει ένα σωρό ταινίες που είναι μεταφορά μυθιστορημάτων, όμως πρώτη φορά βλέπω animation να είναι μεταφορά μυθιστορήματος, του The Character of Rain (Métaphysique des tubes) by Amélie Nothomb, αυτοβιογραφικό.  

  Βλέποντας την ταινία μου ήλθε στο μυαλό ο Γκωγκέν. Όμως τα σχήματα με τα καθαρά περιγράμματα δεν είχαν τα έντονα χρώματα των φοβιστών, ήταν αχνά.

  Η Αμελί είναι ένα κοριτσάκι που το παρακολουθούμε από τη γέννησή του μέχρι τα τρία του χρόνια. Έχει ένα περίεργο ψυχισμό, αρχικά αμφιθυμικές σχέσεις με την οικογένειά της, μόνο με μια γιαπωνέζα τα πάει καλά, αλλά και με τους γονείς της σιγά σιγά. Όχι όμως με τον μεγάλο της αδελφό, μέχρι που της έσωσε τη ζωή.

  Δεν έχει νόημα να γράψω την πλοκή, που εξάλλου μπορείτε να τη διαβάσετε στο σύνδεσμο της βικιπαίδειας.

  Έμαθα όμως μια ακόμη γιαπωνέζικη λέξη (τα γιαπωνέζικα τα παράτησα στο μισό δεύτερο βιβλίο της Assimil, ευτυχώς): την βροχή. Η βροχή λέγεται Άμε, οι δυο πρώτες συλλαβές της Αμελί.

  Και πώς γράφεται;

  Αυτό το ξέρω από τα κινέζικα.

  雨.

  Βέβαια στα κινέζικα προφέρεται yu, σε τρίτο τόνο, κάτι σαν γιούου.

  7,5 η βαθμολογία της.

  Φυσικά δεν μετάνιωσα που την είδα, και ας μην είναι τα animation του γούστου μου, όπως είπα.