Pauline Loquès, Nino (2025)

 Pauline Loquès, Nino (2025)

 

  Έχω δει πολλές ταινίες με θέμα τη διαχείριση του καρκίνου, έχω γράψει για αυτές, αλλά θυμάμαι μόνο το «Truman». Δεν θέλω να αγγαρέψω πάλι την ΑΙ να μου βρει, και να δω αν έχω γράψει για αυτές.

  Ο Νίνο κόλλησε μια σεξουαλικά μεταδιδόμενη αρρώστια. Ρώτησα την ΑΙ, μου είπε ότι σπάνια εξελίσσεται σε καρκίνο.

  Ο Νίνο ήταν πραγματικά άτυχος.

  Η ταινία εστιάζει σε δυο πράγματα: τη διαχείριση της καθημερινότητας και της καλοσύνης των άλλων.

  Γκαντεμιά να χάσει πάλι τα κλειδιά του. Σκηνοθετικό εύρημα, για να τον δούμε στην περιπλάνησή του.

  Την τελευταία στιγμή διστάζει να το πει στη μητέρα του.

  Σε μια της πολυκατοικίας αφήνει μια κάρτα στο γραμματοκιβώτιό της. Να κάνει εξετάσεις μήπως την κόλλησε.

  Μα τι ευχάριστη έκπληξη, να συναντήσει μια συμμαθήτριά του.

  Αργότερα θα φιλοξενηθεί σπίτι της.

  Πριν αρχίσει τη χημειοθεραπεία πρέπει να βάλει σε ένα μπουκαλάκι σπέρμα, το οποίο πρέπει να το δώσει μέσα σε μια ώρα για κατάψυξη. Η χημειοθεραπεία (πιθανότατα, αλλά όχι σίγουρα μου λέει η ΑΙ) μπορεί να καταστρέψει την αναπαραγωγική δυνατότητα του άντρα.

  Δεν του βγαίνει.

  Εξαιρετικό εύρημα:

  Η φίλη του του διαβάζει ένα σεξουαλικό απόσπασμα από κάποιο έντυπο και αυτός στην τουαλέτα, με ένα walkie talkie που αγόρασε στο παζάρι απ’ αυτήν, ακούει και… τα καταφέρνει τελικά.

  Κλειστή η μονάδα που φυλάσσεται το σπέρμα, όμως οι υπάλληλοι εκεί, γεμάτοι καλή θέληση, τον εξυπηρετούν.

  Δεν ήταν και τόσο κολλητός του, έκανε πάρτι και δεν τον κάλεσε, από σύμπτωση βρέθηκε σ’ αυτό. Είχε πάει να τον παρακαλέσει να τον συνοδεύσει την πρώτη μέρα της χημειοθεραπείας.

  Με τους φίλους κάποιες φορές απομακρυνόμαστε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι παύουν να είναι πραγματικοί φίλοι. Και οι πραγματικοί φίλοι φαίνονται στα δύσκολα.

  Ξέχασε να τον ενημερώσει σε ποιο νοσοκομείο θα έκανε τη χημειοθεραπεία. Αυτός όμως τα πήρε σβάρνα, στο τηλέφωνο, μέχρι που ανακάλυψε σε ποιο νοσοκομείο θα την έκανε.

  -Ο φίλος σου σε περιμένει στην αίθουσα αναμονής, τον ενημερώνει η νοσοκόμα.

  Δεν το περίμενε.

  Εμένα ο φίλος μου ο Γιάννης ο Πούλος ήλθε και με βρήκε πριν μπω στην αίθουσα για τη γαστροσκόπηση. Απαίτηση του ιατρικού κέντρου, μήπως πάθω τίποτα, ζαλισμένος καθώς θα είμαι από τη μέθη.

  Πολύ καλή ταινία, 7 η βαθμολογία της. Εξαιρετικός ο Théodore Pellerin στην ερμηνεία του. Δύσκολη ερμηνεία, γιατί θα έπρεπε με την έκφραση του προσώπου του να δείχνει την εσωτερική του αγωνία.

  Μου θύμισε έναν νεαρό, που περίμενε με την φιλενάδα του (ή την αδελφή του) σε ένα προθάλαμο στον Άγιο Σάββα όπου είχα πάει και εγώ. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την έκφραση του προσώπου του, γεμάτη αγωνία, και ας έχουν περάσει πάνω από δυο δεκαετίες.  

  Πριν είκοσι τόσα χρόνια νόμιζα ότι είχα καρκίνο στο συκώτι, επειδή αυτός που μου έκανε υπέρηχο άνω και κάτω κοιλίας δεν ήξερε να κάνει διάγνωση. Θυμάμαι την αγωνία μου, αλλά και την ανακούφισή μου όταν έμαθα ότι αυτό που ο άλλος είδε σαν ύποπτο για καρκίνο δεν ήταν.

  Ούτε και εκεί μου έκαναν διάγνωση, απλώς, με τη μαγνητική, απέκλεισαν το ενδεχόμενο καρκίνου.

  Χρόνια μετά, ένας πεπειραμένος γιατρός που μου έκανε τον υπέρηχο άνω και κάτω κοιλίας, έκανε τη διάγνωση: αιμαγγείωμα.