Ying Liang, Family tree (2018)

 Ying Liang, Family tree (2018)

 

  Όταν η ταινία «When Night Falls» έκανε πρεμιέρα στη Νότια Κορέα το 2012, η κινεζική κυβέρνηση εξοργίστηκε. Μάλιστα, προσέφερε (κατά το google) 55 εκατομμύρια γιουάν (περίπου 5 εκατομμύρια δολάρια) στο φεστιβάλ για να αγοράσει τα πνευματικά δικαιώματα της ταινίας, με μοναδικό σκοπό να την εξαφανίσει (κάτι που το φεστιβάλ αρνήθηκε).

  Η αστυνομία στη Σαγκάη άρχισε να παρενοχλεί την οικογένεια του σκηνοθέτη και του ξεκαθάρισαν ότι αν πατούσε το πόδι του στην Κίνα, θα συλλαμβανόταν αμέσως.

  Το Πεκίνο δεν μπορούσε να ζητήσει επίσημα τη σύλληψη ή την έκδοσή του από τις αρχές του Χονγκ Κονγκ, καθώς δεν υπήρχε τέτοιο νομικό πλαίσιο. Οι αρχές του Χονγκ Κονγκ, ακολουθώντας τους τότε νόμους τους, αγνόησαν τις πιέσεις της Κίνας: Δεν προχώρησαν σε καμία ενέργεια εναντίον του, και του ανανέωσαν τη βίζα: Ο Ying Liang εργαζόταν ήδη ως καθηγητής στην Ακαδημία Παραστατικών Τεχνών του Χονγκ Κονγκ (HKAPA). Το κράτος του Χονγκ Κονγκ του επέτρεψε να συνεχίσει να διδάσκει και να ζει εκεί κανονικά, προστατεύοντάς τον ουσιαστικά μέσα από την αυτονομία του συστήματός του.

  Η ταινία αυτή είναι σε μεγάλο βαθμό η πραγματική του ζωή. Καθώς ο ίδιος δεν μπορούσε να πάει στην Κίνα και η ηλικιωμένη μητέρα της γυναίκας του δεν μπορούσε να ταξιδέψει στο Χονγκ Κονγκ λόγω της πίεσης των αρχών, το 2014 διοργάνωσαν ένα μυστικό «οικογενειακό ταξίδι» στην Ταϊβάν.

  Τα πεθερικά του γράφτηκαν σε ένα αυστηρά ελεγχόμενο, οργανωμένο τουριστικό γκρουπ από την Κίνα που επισκεπτόταν την Ταϊβάν. Ο Ying Liang, η γυναίκα του και το μωρό τους ταξίδεψαν από το Χονγκ Κονγκ στην Ταϊβάν. Για μία εβδομάδα, ακολουθούσαν κρυφά το τουριστικό λεωφορείο των πεθερικών του από πόλη σε πόλη, κλείνοντας δωμάτια στα ίδια ξενοδοχεία, απλώς για να κλέψουν λίγες ώρες μαζί στα κρυφά.

  Αυτή είναι η πραγματική του ιστορία, που όμως στην ταινία τη μετασχηματίζει ελαφρά. Η persona του στο έργο είναι γυναίκα. Και από τα πεθερικά του είναι μόνο η μητέρα της. Κατά τα άλλα η ταινία αναπαράγει την πραγματική του ζωή. Τις παραπάνω πληροφορίες, για το φεστιβάλ κ.λπ. τις ακούμε και στην ταινία.

  Ακούμε και για το «κίνημα της ομπρέλας». Η σκηνοθέτιδα λέει ότι σκοπεύει να γυρίσει μια ταινία πάνω σ’ αυτό.

  Μάλλον το ξανασκέφτηκε. Αν την γύριζε, θα έπρεπε μετά να μεταναστεύσει στην Ταϊβάν.  

  Τελικά, με πληροφορεί το chatgpt, γύρισε μια ταινία μικρού μήκους, το «A Sunny Day» 2017, με φόντο το κίνημα. Μικρό το κακό, οι μικρού μήκους ταινίες προβάλλονται κυρίως στα φεστιβάλ, σπάνια σε αίθουσες, και στο διαδίκτυο δεν τις βρίσκεις.

  Ακούμε και το χιουμοριστικό: στον ταξιτζή δεν του αρέσουν οι ταινίες «της», με τα μακρινά πλάνα. Και την τελευταία «της» ταινία δεν αποκλείεται να τη δει, από απλή περιέργεια.

  Κατά τα άλλα ο Ying Liang είναι λίγο πιο «συντηρητικός» υφολογικά. Δεν θα ήθελε το ύφος να «πνίξει» το στόρι.

  6,5 η βαθμολογία της, εγώ έβαλα 7.