Ying Liang, The other half (另一半, 2006)

 Ying Liang, The other half (另一半, 2006)

 

  Η ταινία είναι φεμινιστική (λίγο περίεργο για έναν άντρα σκηνοθέτη) που διεκτραγωδεί τη μοίρα των γυναικών στη σημερινή Κίνα.

  Ακούμε πολλές ιστορίες που υφαίνονται πάνω στην κεντρική πλοκή.

  Η Xiaofen εργάζεται σε ένα νομικό γραφείο και ακούει αυτές τις ιστορίες. Θα ξεχωρίσουμε τέσσερις.

  Η πρώτη είναι απολαυστική.

  Η γυναίκα θέλει να μηνύσει το νοσοκομείο, γιατί εξαιτίας κακών χειρισμών των γιατρών ο άντρας της έμεινε ανίκανος εδώ και χρόνια, και δεν μπορεί να κάνει σεξ. Ναι, όμως αυτός που μπορεί να κάνει την αγωγή είναι ο άντρας της. Ναι αλλά…

  Στη δική μας κοινωνία το πρόβλημα θα είχε λυθεί άμεσα. Θα τον είχε χωρίσει.

  Η δεύτερη:

  Θα καταφέρει να πάρει διαζύγιο που ο άντρας της είναι στρατιωτικός, και στο στρατό τα διαζύγια τα δίνουν με το σταγονόμετρο;

  Η τρίτη:

  Θέλει να μηνύσει το σχολείο της, να ζητήσει αποζημίωση.

  Γιατί;

  Γιατί την αποβάλανε.

  Και γιατί την αποβάλανε;

  Γιατί έμεινε έγκυος.

  Τη θλιβερή της ιστορία δεν χρειάζεται να την πούμε.

  Η τέταρτη:

  Την πούλησαν ως μικρή-νύφη, ήταν μόλις έξι χρονών. Ο άντρας της μικρότερος. Όταν μεγάλωσαν τους πάντρεψαν.

  Αλήθεια, γίνονται τέτοια στην κομμουνιστική Κίνα; Δεν θυμάμαι σε ποια ταινία, όμως ήταν στην αυτοκρατορική, που την πούλησαν για να παντρευτεί έναν καθυστερημένο νεαρό.

  Θέλει διαζύγιο.

  Σε έβρισε; Σε κτύπησε; Μείνατε χωρισμένοι για αρκετό χρόνο;

  Όχι.

  Τότε δεν έχει καμιά ελπίδα.

  Και η δική της ιστορία:

  Ο φίλος της έκανε φυλακή.

  Βγήκε.

  Ανεπρόκοπος, τζογαδόρος, της ζητάει συνέχεια λεφτά.

  Η θλιβερή ιστορία μιας φίλης μου, μάλιστα ακόμη πιο θλιβερής, γιατί αυτός ήταν άντρας της.

  Εξαφανίζεται.

  Μήπως είναι αυτός που διέπραξε το έγκλημα;

  Όχι, βρέθηκε ο ένοχος, σίγουρα την εγκατέλειψε.

  Της στέλνει γράμμα, είναι στην Ταϊβάν. Θα πιάσει την καλή. Μόλις μαζέψει αρκετά χρήματα θα γυρίσει να την παντρευτεί.

  Τον πιστεύετε;

  Αυτή, δεν μας λέγεται.

  Και η παράπλευρη ιστορία μιας φίλης της.

  Ένας φίλος της θα την έπαιρνε να πάνε στην Ταϊβάν.

  Ένας άλλος στην Αμερική.

  Βρέθηκε νεκρή σε ένα container, μαζί με τους μισούς επιβαίνοντες.

  Λαθρομετανάστες, έχουμε ακούσει τέτοιες ιστορίες στα καθ’ ημάς.

  Υφολογικά ξεφεύγει από την «διεκπεραιωτική» αφήγηση που συναντάμε στις περισσότερες ταινίες.

  Δεν σπάζει το επεισόδιο σε μικρά πλάνα.

  Προτιμά τις μακρινές λήψεις.

  Ακούγεται συχνά off-screen αφήγηση, συχνά ειδήσεις και ανακοινώσεις.

  Και, όπως και στην «Taking father home», η ταινία ξεκινά με την ηρωίδα να κοιτάζει κατάματα το κοινό, δηλαδή το άτομο στο οποίο δίνει συνέντευξη για να πάρει τη δουλειά.

  Ακόμη:

  Και εδώ η πλοκή διαδραματίζεται στην πόλη Zigong.

  Και εδώ επικρέμεται μια περιβαλλοντική απειλή, η πόλη πρέπει να εκκενωθεί. Το βενζόλιο διαρρέει τελικά από το χημικό εργοστάσιο.

  6,9 η βαθμολογία της, εγώ έβαλα 8.