Book review, movie criticism

Sunday, November 1, 2026

Woody Allen, Alice (1990)

 Woody Allen, Alice (1990)

 


  Μια ακόμα ταινία του Woody Allen που μου ξέφυγε τότε που προβλήθηκε, εκτός και έχω ξεχάσει, λόγω ηλικίας τώρα πια.

  Βασίζεται χαλαρά, όπως διαβάζω στη βικιπαίδεια, στην «Ιουλιέτα των πνευμάτων» του Φελίνι και στην «Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων» του Λιούις Κάρολ.

  Η Μία Φάροου έχει παντρευτεί τον πλούσιο. Πριν τον παντρευτεί δούλευε, και μόλις που την έφταναν τα λεφτά που έβγαζε να ζήσει. Τώρα ξοδεύει το χρόνο της σε ψώνια, σε πεντικιούρ… σε ό,τι μπορεί να κάνει μια πλούσια αργόσχολη γυναίκα.

  Και ξαφνικά ερωτεύεται!!!

  Πόσο να αντισταθεί;

  Και βέβαια κάποια στιγμή θα υποκύψει.

  Για στάσου, σκέφτηκε ποτέ μήπως την απατάει ο άντρας της;

  Να του ζητήσει λεφτά να βάλει ντετέκτιβ να τον παρακολουθεί, όπως ο σύζυγος στην τελευταία ταινία του Άλεν, «Coup de chance»; Αστείο.  

  Δαιμόνιος ο Άλεν.

  Ο από μηχανής θεός του είναι σχεδόν πάντα το φανταστικό.

  Έχει πόνους στην πλάτη. Της συστήνουν έναν κινέζο, Yang (δεν θα χάσει την ευκαιρία ο Άλεν να κάνει το λογοπαίγνιο, Yang, young.

  Και θυμήθηκα τώρα το ανέκδοτο:

  -Πώς λέγεται ο κινέζος που έχει έιτζ;

  Die soon.

  -Και η γυναίκα του, που έχει και αυτή έιτζ;

  Die soon too.

  -Και η κόρη τους που έχει και αυτή έιτζ;

  Die young.

  Οι αγγλικές λέξεις έχουν ίδια προφορά με κινέζικα ιδεογράμματα.

  Ο κινέζος θα της δώσει ένα σκονάκι και θα γίνει αόρατη. Θα παρακολουθήσει πρώτα αυτόν που έχει ερωτευθεί και θα τον δει να κάνει σεξ με την πρώην του. Αυτό είναι που την κάνει αρχικά να διστάσει πριν πέσει στην αγκαλιά του.

  Μετά θα πιάσει τον άντρα της με τη δικιά του.

  Μια σου και μια μου;

  Ο κινέζος της δίνει ένα άλλο σκονάκι που πρέπει να το διαλύσει στο νερό και να το δώσει στον άντρα που θέλει να την ερωτευθεί.

  Αλήθεια, ποιον θα διαλέξει;

  Πηγαίνει στη συνέχεια σε ένα πάρτι και αφήνει στην κουζίνα το σακουλάκι της με το σκονάκι. Το βλέπει η μαγείρισσα και το βάζει σε μια γαβάθα με punch.

  Της την πέφτει ο γαμπρός της.

  -Δεν πας καλά.

  Ακολουθεί και άλλος, και άλλος, και στο τέλος βλέπουμε ένα τσούρμο να την πολιορκεί.

  Στο τέλος της ταινίας θα βρεθεί στην Καλκούτα, προσφέροντας κοινωνικό έργο.

  Πάντα θαύμαζε τη μητέρα Τερέζα.

  Βρήκε νόημα στη ζωή της.

  Η ταινία ξεκινάει αργά για να καταλήξει σε ένα απολαυστικό κωμικό κρεσέντο.

  Ο γνωστός μου Άλεν, που μου άρεσε. Σε αντίθεση με την προηγούμενη ταινία του, εκτός από τα συζυγικά και τα υπαρξιακά προβλήματα έχουμε εδώ και το χιούμορ, την κωμωδία.

  Κριτήριο για μένα για το πόσο μου αρέσει μια κωμωδία είναι το πόσο ξεκαρδίζομαι στα γέλια.

  Και σ’ αυτήν ξεκαρδίστηκα σε αρκετά επεισόδια.

  Όχι μοναδικό κριτήριο βέβαια.

  Μου αρέσει και το λεπτό, σοφιστικέ χιούμορ, με το οποίο απλά χαμογελάω, και στον Άλεν είναι άφθονο.

  Μόνο 6,6 η βαθμολογία της;

  Δεν είμαστε καλά.

  Θα βάλω 8.

  Συζήτηση στην ταινία: -Σε πόσες γυναίκες έχεις κάνει έρωτα; -Αρκετές. Αλλά εσύ είσαι η μοναδική που σκεφτόταν σοβαρά να γίνει καλόγρια.

  Κοίτα σύμπτωση!

  Για το καλόγρια, όχι για το αρκετές.

  -Ήμουν χάλια;

  -Ήσουν η καλύτερη.

  Μου θύμισε:

  -Είσαι η καλύτερη.

  Στη γυναίκα του αυτό.

  Και χώρισαν.

No comments: