Zheng Lu Xinyuan, The cloud in her room, (她房间里的云, 2020)

 Zheng Lu Xinyuan, The cloud in her room, (她房间里的云, 2020)

  Σκληρά ρεαλιστικό έργο, χωρίς δραματικές κορυφώσεις αλλά ούτε και ωραιοποιήσεις.

  Ένα romance έχει λίγο μετά την αρχή προβλήματα, για να καταλήξει σε ένα σαρδόνιο τέλος.

  Η Zhao Muzi γυρνάει στην πατρίδα της τη Hangzhou για το φεστιβάλ της άνοιξης.

  Οι γονείς της είναι χωρισμένοι. Η μητέρα τα έχει με έναν γιαπωνέζο. Ο πατέρας έχει κάνει οικογένεια, έχει και ένα παιδί.

  -Σ’ αγαπώ, του λέει.

  -Τι είπες;

  Κάνει ότι δεν κατάλαβε;

  Αυτή δεν επαναλαμβάνει.

  Τον καλεί σε ένα άδειο διαμέρισμα του πατέρα της (σκοπεύει να το πουλήσει, χρειάζεται χρήματα). Θα κάνουν σεξ. Βλέπουμε σκηνές γεμάτες τρυφερότητα.

  Όμως από την αρχή φαίνεται ότι η σχέση τους είναι χωρίς προοπτική, μια «καλοκαιρινή σχέση», όπως θα λέγαμε στην Ελλάδα.

  Ο ιδιοκτήτης ενός μπαρ την καθίζει στα γόνατά του μπροστά στο τιμόνι και την βάζει να οδηγεί.

  Ενθουσιασμένη αυτή.

  Να τον συνοδέψει στο σπίτι;

  Μα και βέβαια.

  Μένει στον …όροφο.

  Περιμένει να την καλέσει πάνω, όπως κάλεσε και αυτή το φίλο της.

  Δεν την καλεί.

  Χυλόπιττα.

  Το σαρδόνιο τέλος που λέγαμε:

  -Θέλω να σου κάνω ένα δώρο αποχαιρετισμού. Κλείσε τα μάτια σου και άρχισε να μετράς.

  Τα κλείνει και αρχίζει να μετράει.

  Αυτός βγάζει μια φωτογραφική μηχανή και τη φωτογραφίζει. Μετά φεύγει αθόρυβα.

  Αυτή εξακολουθεί να μετράει.

  Τα επόμενα πλάνα είναι τα γνωστά της Κίνας. Κατεδάφιση, με σκοπό την ανοικοδόμηση.

  Δεν ξέρω αν το ασπρόμαυρο είναι αισθητική ή συμβολική επιλογή.

  Κάποιες φορές παίζει και με το αρνητικό του φιλμ.

  Ασπρόμαυρη η ζωή στην Κίνα σήμερα; Διαζύγια, εύθραυστες, προσωρινές σχέσεις, ερωτικές απογοητεύσεις…

  Η Zheng Lu Xinyuan, γεννημένη το 1991, ανήκει στη μετα-έκτη (έβδομη) γενιά. Όμως το google με πληροφορεί ότι

  «Οι θεωρητικοί του κινηματογράφου συχνά ονομάζουν αυτή τη γενιά και «Παγκόσμια Γενιά» (Global Generation), καθώς οι περισσότεροι εκπρόσωποί της σπούδασαν στο εξωτερικό, επηρεάστηκαν από το διεθνές πειραματικό σινεμά και κινούνται άνετα ανάμεσα σε Κίνα και Δύση.

  Θα πρόσθετα ότι και στην οθόνη μεταφέρουν κοινωνικά προβλήματα που δεν είναι ειδικά κινέζικα, αλλά παγκόσμια.

  6,2 η βαθμολογία της, όμως εμένα μου άρεσε και έβαλα 7.