Huang Zi, All about ING (小伟, 2019)

 Huang Zi, All about ING (小伟, 2019)

 

  Ας το γράψουμε ακόμη μια φορά: Δεν είναι εύκολη η πρόσβαση σε ταινίες μικρού μήκους. Η μόνη μεγάλου μήκους ταινία που γύρισε ο Huang Zi είναι αυτή.

  Και οι τρεις πρωταγωνιστές της οικογένειας έχουν ονόματα που τελειώνουν σε -ing: η μητέρα Mul-ing, ο γιος Yim-ing και ο πατέρας Weim-ing. Αρχικά, η ταινία είχε τον τίτλο «Muling, Yiming, Weiming» (《慕伶，一鸣，伟明》).

  Στα αγγλικά, η κατάληξη -ing δηλώνει μια πράξη που βρίσκεται σε εξέλιξη. Ο τίτλος «All About ING» (κυριολεκτικά «Όλα όσα βρίσκονται σε εξέλιξη») παραπέμπει στη ρευστή, αβέβαιη κατάσταση της οικογένειας ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, το παρελθόν και το μέλλον.

  Ο σκηνοθέτης αποφάσισε αργότερα να αλλάξει τον κινεζικό τίτλο σε 小伟 (το χαϊδευτικό του πατέρα, Weiming). Με αυτόν τον τρόπο θέλησε να τιμήσει τον δικό του πατέρα (η ταινία είναι σε μεγάλο βαθμό αυτοβιογραφική).

  Είναι χωρισμένη σε τρία κεφάλαια, όπου το καθένα παρουσιάζει την ιστορία μέσα από τη δική του οπτική γωνία:

  Muling (η μητέρα). Είναι ο στυλοβάτης του σπιτιού που επωμίζεται όλο το οικονομικό και ψυχολογικό βάρος. Αποφασίζει να κρύψει από τον σύζυγό της τη σοβαρότητα της κατάστασής του για να τον προστατεύσει. Yiming (ο γιος). Ένας τελειόφοιτος λυκείου που γίνεται δεκτός σε πανεπιστήμιο των ΗΠΑ. Όμως, βλέποντας την κατάσταση, δηλώνει ότι δεν θα πάει, ότι θα δώσει εξετάσεις για το εκεί πανεπιστήμιο. Weiming / Xiao Wei (ο πατέρας). Διαγιγνώσκεται με καρκίνο του ήπατος σε προχωρημένο στάδιο. Το καταλαβαίνει όσο και αν προσπαθούν να του το κρύψουν, και παύει να παίρνει τα φάρμακά του, θέλοντας να φύγει πιο γρήγορα. Επίσης επισκέπτεται τους γέρους γονείς του που είχε να τους δει χρόνια (αυτό με κούφανε. Είναι δυνατόν; Στην Ελλάδα δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο, τα παιδιά επισκέπτονται συχνά τους γονείς).

  Trivia.

  Και ο φίλος μου ο Γιώργος ο Πεφάνης έφυγε στα 64 του από καρκίνο του ήπατος, μεταστατικό, με πρωτογενή στο παχύ έντερο. Από αυτόν έμαθα ότι μετά τα 50 πρέπει να κάνουμε κολονοσκόπηση. Έτρεξα αμέσως και έκανα, και έτσι τη γλίτωσα, γιατί είχα έναν πολύποδα 1,5 εκατοστό, μεγάλο, μου είπε ο γαστρεντερολόγος που τον αφαίρεσε, και ήταν πολύ πιθανόν κάποια στιγμή να καρκινοποιηθεί. Οι γιατροί του έδιναν ένα χρόνο ζωής  (έζησε τέσσερα) ενώ στον Weiming έξι μήνες.

  Το τέλος του δεν το βλέπουμε. Βλέπουμε μόνο τη γυναίκα του και το γιο του να κοιτάζουν να δουν τι θα κάνουν τα πράγματά του.

  Έχουμε δει αρκετές ταινίες με θέμα τη διαχείριση ενός επερχόμενου θανάτου (μου έρχεται στο μυαλό ο «Τρούμαν», ταινία στην οποία ο Χουλιάν είχε επίσης καρκίνο στο συκώτι), και αυτή είναι μια από τις καλύτερες που έχω δει.

  6,8 η βαθμολογία της, εγώ έβαλα 7.