Li Ruijun, Walking past the future (路过未来, 2017)
Η Yang Yaoting είναι
κόρη εσωτερικών μεταναστών από την επαρχία Gansu (τη γενέτειρα του σκηνοθέτη, μια από
τις πιο φτωχές επαρχίες στη βορειοδυτική Κίνα) που εργάστηκαν για πάνω από 20
χρόνια σε εργοστάσια και οικοδομές στη μητρόπολη Shenzhen στη Νότια Κίνα. Όταν οι γονείς
της απολύονται, αναγκάζονται να επιστρέψουν στο χωριό τους, μόνο και μόνο για
να διαπιστώσουν ότι η γη τους έχει μεταβιβαστεί νόμιμα σε άλλα χέρια και ο
τόπος τους έχει αλλάξει ριζικά. Ο ιδιοκτήτης όμως, μεγαλόψυχα, τον προσλαμβάνει
στις οικοδομικές εργασίες.
Η Yaoting μένει πίσω στη Shenzhen αποφασισμένη να αγοράσει ένα
διαμέρισμα για την οικογένειά της. Τριάντα τετραγωνικά μόλις, και αν προλάβει.
Εν τάξει, φτάνουν και τα λεφτά που έχει για προκαταβολή. Οι δόσεις όμως;
Ο μισθός της στο
εργοστάσιο δεν φτάνει. Στην απελπισία της, και μέσω ενός μεσάζοντα, του Xinmin,
με τον οποίο διατηρούσε μια διαδικτυακή σχέση χωρίς να γνωρίζονται, δέχεται να
συμμετάσχει επί πληρωμή σε επικίνδυνες κλινικές δοκιμές πειραματικών φαρμάκων,
με τραγικές συνέπειες για την υγεία της.
Η αντίθεση: η φίλη
της μαζεύει χρήματα για nose job.
Στην Κορέα θα ήταν καλύτερα, ακούμε στην ταινία. Εγώ ξέρω ότι στο Ιράν κάνουν
καλή δουλειά και φτηνή, πολύς κόσμος τρέχει εκεί.
Η μια δεν έχει να
ζήσει και η άλλη ξοδεύει για την ομορφιά της.
Ο Xinmin, που αρχίζει να τρέφει αισθήματα
για αυτήν, κοιτάζει να την αποτρέψει να συμμετάσχει ξανά σε ένα πείραμα, πρέπει
να περάσουν κάποιες μέρες. Όμως τα λεφτά είναι καλά, τα χρειάζεται, τον πιέζει,
του κάνει δώρο ένα μενταγιόν.
Αυτός υποχωρεί.
Αυτό ήταν η
χαριστική βολή για την υγεία της. Είχε ήδη από παλιά ένα πρόβλημα με το συκώτι της
και είχε κάνει μεταμόσχευση συκωτιού.
Ο Xinmin, ορφανός (η μητέρα του
«αγοράστηκε» δι’ αλληλογραφίας από τον πατέρα του γιατί δεν έβρισκε στο χωριό
νύφη, όμως όταν αυτός ήταν τεσσάρων χρονών τους εγκατέλειψε, και αργότερα
πέθανε και ο πατέρας του), κατάγεται και αυτός από το Gansu. Στο τέλος θα τους δούμε να
ταξιδεύουν μαζί στο ίδιο τραίνο για το Gansu, να δουν το χιόνι που σπάνια πέφτει στη Shenzhen.
Επιστροφή στη
γενέτειρα, όπως και στην προηγούμενη ταινία του, «River road» (2015).
6,9 η βαθμολογία της,
φυσικά έβαλα 7.


No comments:
Post a Comment