Ying Liang (1977 –

 Ying Liang (1977 –

 

  Ο Ying Liang (γεννημένος το 1977) τοποθετείται στην μετα-Έκτη Γενιά (Post-Sixth Generation) των Κινέζων σκηνοθετών, η οποία είναι ευρύτερα γνωστή στη διεθνή βιβλιογραφία και ως «dGeneration» (Digital Generation), αν και αποκαλείται επίσης ως έβδομη γενιά. Χρηματοδοτούνται κυρίως ανεξάρτητα και δημιουργούν εκτός του επίσημου κρατικού συστήματος παραγωγής και λογοκρισίας της Κίνας, με αποτέλεσμα να προβάλλονται κυρίως σε διεθνή φεστιβάλ. Συνήθως έχουν μια κριτική ματιά πάνω στη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα. Από αυτή την άποψη θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Ying Liang είναι ίσως ο πιο αντιπροσωπευτικός.

  Στην πρώτη του ταινία «Taking father home» (2005) μιλάει για ένα φαινόμενο που το ζήσαμε και στην Ελλάδα. Ο σύζυγος φεύγει από το χωριό αναζητώντας μια καλύτερη τύχη στην πόλη, όπου υπάρχει ένας οικοδομικός οργασμός και ευκαιρίες πλουτισμού.

  Όμως δεν παρατάνε όλοι τις οικογένειές τους για να φτιάξουν καινούρια. Ο «πατέρας» θα το πληρώσει για αυτό.

  Στην δεύτερη ταινία του «The other half» (2006) διεκτραγωδεί τη μοίρα των γυναικών στη σύγχρονη Κίνα, παρουσιάζοντας διάφορες σχετικές ιστορίες.

  Στην «Good cats» (2008) κριτικάρει τη διαφθορά, τη διαπλοκή τοπικών αξιωματούχων με νεόπλουτους κτηματομεσίτες, που προσπαθούν να μηχανευτούν τρόπους να πείσουν τους χωρικούς να τους πουλήσουν τα σπίτια τους, για να κατασκευάσουν εκεί μια βιομηχανική ζώνη.

  Στην «When night falls» (2012) μιλάει για την αστυνομική βία, που θα επισύρει μια αιματηρή εκδίκηση.

  Η συνέπεια ήταν περίπου αναμενόμενη. Ήταν τυχερός που βρισκόταν στο Χονγκ Κονγκ αλλιώς θα είχε συλληφθεί από τις κινεζικές αρχές. Και οι αρχές του Χονγκ Κονγκ, που είχαν ακόμη αρκετή ανεξαρτησία, αρνήθηκαν να τον εκδώσουν.

  Στην «A family tour» μιλάει για την προσωπική του ιστορία, παραλλάσσοντάς την ελαφρά.

  Η σκηνοθέτις δεν μπορεί να επιστρέψει στην πατρίδα της από το Χονγκ Κονγκ για να δει τη μητέρα της. Και επινοούν έναν τρόπο να συναντηθούν. Αυτή ταξιδεύει με ένα γκρουπ στην Ταϊβάν, και η σκηνοθέτις με τον άντρα της και το παιδί τους ταξιδεύουν επίσης στην Ταϊβάν. Παρακολουθούν από κοντά την περιοδεία της μητέρας, κλείνουν διπλανό δωμάτιο στα ξενοδοχεία, και έτσι έχουν τη δυνατότητα να βρεθούν αρκετό χρόνο μαζί.