Leyla Bouzid, Μυστικά και ψίθυροι (A voix basse, 2026)
Από σήμερα στους
κινηματογράφους
Η Λίλια επιστρέφει
στην πατρίδα της την Τυνησία για να παραστεί στην κηδεία του θείου της. Μαζί
της είναι και η φίλη της η Alice.
Και το σασπένς: Πώς
πέθανε ο θείος;
Μυστικά που λέγονται
ψιθυριστά.
Τον βρήκαν γυμνό στο
δρόμο.
Η Bouzid καταπιάνεται
με ένα θέμα που την ενδιαφέρει προσωπικά. Λεσβία και η ίδια, έχει σαν θέμα της
ταινίας της τον ομοφυλοφιλικό έρωτα, τόσο τον αντρικό (ο θείος της, μαθαίνει,
ήταν ομοφυλόφιλος, όσο και τον γυναικείο. Θα λέγαμε ότι καταλαμβάνουν ίσο
μερίδιο στην πλοκή, ίσως κάτι παραπάνω ο γυναικείος).
Γιατί ψιθυριστά;
Η Τυνησία, παρόλο
που είναι η πιο «προοδευτική» από όλες τις αραβικές χώρες δεν παύει να είναι
ισλαμική χώρα. Οι προκαταλήψεις είναι ισχυρότατες, πράγμα που δεν μας εκπλήσσει
αφού είναι και σε μας ισχυρές.
Η ποινή για τον
ομοφυλόφιλο είναι μέχρι και τρία χρόνια φυλακή. Καμιά σχέση με το Ιράν που
εφαρμόζει τη σαρία, κατά την οποία η ποινή είναι ο θάνατος. Ο μόνος τρόπος για
να τη γλιτώσει ο ομοφυλόφιλος είναι να εγχειριστεί και να αλλάξει φύλο.
Τζένη, δεν θα κινδύνευες
αν ήσουν στο Ιράν.
Και με την γυναικεία
ομοφυλοφιλία τι γίνεται;
«Ποιος νοιάζεται για
τις γυναίκες;». Ατάκα από την ταινία.
Από μαστίγωμα μέχρι
λίγες μέρες φυλάκιση. Υπάρχει και η αιτιολόγηση: Στη γυναικεία ομοφυλοφιλία δεν
υπάρχει διείσδυση (στην εποχή του Μωάμεθ δεν ξέρω αν υπήρχαν τεχνητοί φαλλοί).
Μα δεν θα κάνει
παιδί;
Η γυναικεία ομοφυλόφιλη
σχέση δεν κάνει απαγορευτική τη γέννηση παιδιού.
Αλλά να μη
μαρτυρήσουμε το τέλος, που είναι happy.
Κοινό και στις τρεις
ταινίες της («Δεν
έχω ανοίξει καλά καλά τα μάτια μου», 2015, και «Μια
ιστορία έρωτα και πόθου», 2022), παρά τις διαφορετικές θεματικές, είναι ο
ατίθασος, ανεξάρτητος χαρακτήρας της γυναίκας που δεν δέχεται να μπει στα
καλούπια των παραδόσεων και στο «τι θα πουν οι άλλοι».
6,8 η βαθμολογία
της, με βρίσκει σύμφωνο.


No comments:
Post a Comment