Book review, movie criticism

Friday, May 1, 2020

Ο έρωτας στα χρόνια του κορονοϊού (continuously updated)







































Ο έρωτας στα χρόνια του κορονοϊού

Μικρές ιστορίες και σχόλια καραντίνας, που αναρτήθηκαν στον τοίχο μου στο facebook



























ΤΙΤΛΟΣ: Ο έρωτας στα χρόνια του κορονοϊού

Συγγραφέας: Μπάμπης Δερμιτζάκης
Email συγγραφέα: hdermi@otenet.gr

Αυτοέκδοση















Copyright: Μπάμπης Δερμιτζάκης, 2020

hdermi@otenet.gr





Μπάμπης Δερμιτζάκης



Ο έρωτας στα χρόνια του κορονοϊού

Μικρές ιστορίες και σχόλια καραντίνας, που αναρτήθηκαν στον τοίχο μου στο facebook











Αθήνα 2020









Βιογραφικό

  Ο Μπάμπης Δερμιτζάκης γεννήθηκε στην Ιεράπετρα της Κρήτης το 1950. Σπούδασε αγγλική φιλολογία (1972) και φιλοσοφία (1976). Για μια δεκαετία εργάστηκε ως καθηγητής αγγλικών, και από το 1982 ως φιλόλογος στη μέση εκπαίδευση. Το 1993 πήρε τρία χρόνια εκπαιδευτική άδεια για εκπόνηση διδακτορικής διατριβής με θέμα τις αφηγηματικές τεχνικές την οποία υποστήριξε το 1996. Από το 2011 είναι συνταξιούχος. Έχει εκδώσει δεκαπέντε βιβλία, έχει γράψει πολλά άρθρα και μελέτες και έχει συμμετάσχει σε συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ασχολείται επίσης με τη βιβλιοκριτική και παράλληλα γράφει για ταινίες. Ξέρει οκτώ ξένες γλώσσες και έχει μεταφράσει 10 βιβλία από αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά. Για την πλήρη εργογραφία του μπορείτε να επισκεφτείτε το blog του και την ιστοσελίδα του.
http://hdermi.blogspot.com
















Στη μνήμη των θυμάτων του κορονοϊού


Έργα του συγγραφέα

1. Παραψυχολογία, μύθος ή πραγματικότητα, Αθήνα 1981, 
  β΄ έκδοση 1991, Θυμάρι, σελ. 167.
2. Η αναγκαιότητα του μύθου, Αθήνα 1987, Θυμάρι, σελ. 151.
3. Περιβάλλον διατροφή και ποιότητα ζωής, Αθήνα 1988, 
    β΄ έκδοση 1992,  Θυμάρι, σελ. 255.
4. Οικολογία και δημοκρατία, Αθήνα 1989, Θυμάρι, σελ.110.
5. Η Λαϊκότητα της Κρητικής Λογοτεχνίας, Αθήνα 1990,  
    Δωρικός, σελ. 143.
6. Το Χωριό μου: Από την αυτοκατανάλωση στην αγορά, Αθήνα
    1995, Θυμάρι, σελ. 139.
7. Ο Χορός της βροχής, οικολογικά παραμύθια και διηγήματα.
    Αθήνα 1988, Τοπική Επικοινωνία,  σελ. 96.
8. Αφηγηματικές Τεχνικές: Ελληνική πεζογραφία και  
    δραματουργία. Αθήνα 2000, Gutenberg, σειρά: Το μυστικό  
    και το Παράδειγμα, σελ. 400.
9. Εισαγωγή στο θέατρο της Ιαπωνίας και της Κίνας, Αθήνα
  2010, ΑΛΔΕ, σελ. 167.
10. Το Φραγκιό, Αθήνα 2011, ΑΛΔΕ, σελ. 55.
11. Πες της το με μια μαντινάδα, Αθήνα 2012, ΑΛΔΕ, σελ. 60.
12. Εύθυμες κατωχωρίτικες και άλλες ιστορίες, Ιεράπετρα  
       2013, Ιεράπετρα 21ος αιών, σελ. 132
13. Το μυστικό των εξωγήινων, Αθήνα 2015, ΑΛΔΕ, σελ. 134
14. Ο δικός μου Νίκος Καζαντζάκης, Αθήνα 2016, ΑΛΔΕ, σελ.  
       175.
15. Μανόλης Πρατικάκης, ο ποιητής, ο στοχαστής, Ιεράπετρα
       2018, Ιεράπετρα 21ος αιώνας, σελ. 120
Πρόλογος

  Στον μικρό αυτό τόμο περιέχονται οι αναρτήσεις μου στο facebook με αφορμή την πανδημία του κορονοϊού. Κάποιες είναι χιουμοριστικές, κάποιες είναι σατιρικές.
  Με την ευχή να μη μας ξανατύχει.
  Και ο τίτλος;
  Αποτελεί παράφραση του έργου του Μάρκες «Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας». Και βέβαια αλίμονό μας αν κρατήσει για χρόνια. Ελπίζουμε να τελειώσει σε λίγους μήνες αυτή η πανδημία.
  Και ο έρωτας;
  Ο έρωτας στα χρόνια του κορωναϊού έχει δεχτεί μεγάλο κτύπημα. Στα κουτάκια των βεβαιώσεων εξόδου δεν υπάρχει κουτάκι που να λέει «Πάω να δω το φίλο/τη φίλη μου». Και το cybersex είναι φτηνό υποκατάστατο. Όσο για καινούριους έρωτες, πώς να φλερτάρει κανείς κλεισμένος μέσα στο σπίτι; Έξω οι αστυνομικοί παραμονεύουν για να σου δώσουν κλήση για άσκοπη μετακίνηση. Μόνο διαδικτυακό φλερτ μπορεί να υπάρξει, με κλείσιμο ραντεβού για την επόμενη μέρα, the day after.  
  Διευκρίνηση: ημερομηνία ανάρτησης βάζω μόνο στην πρώτη ανάρτηση της ημέρας. Επίσης αρχικά χρησιμοποιώ το «κορωναϊός», ακριβή αντιγραφή από το coronavirus, ενώ αργότερα ακολουθώ τη γραφή που προκρίνει ο φίλος μου Χριστόφορος Χαραλαμπάκης, ομότιμος καθηγητής γλωσσολογίας, κορονοϊός· και δεν είναι το ζήτημα αν θα επικρατήσει, το ζητούμενο είναι να ξεχασθεί σαν λέξη, με τον κορονοϊό να ανήκει πια στο παρελθόν.
 


Ο έρωτας στα χρόνια του κορονοϊού

 
  Δίσεκτος χρόνος. Κι ύστερα σου λένε προλήψεις.
  16-2-19

  Μου θύμισε τα capital controls με τη διαφορά ότι οι ουρές δεν ήταν μπροστά στα ATM αλλά μπροστά στα σουπερμάρκετ. Ψοφόκρυο σήμερα, κάποιοι θα πουντιάσουν, και όχι τίποτε άλλο, θα νομίσουν ότι έχουν κορονοϊό.

 Τελικά το να φοράς γυαλιά και μάσκα είναι ταλαιπωρία, τα γυαλιά θολώνουν. Αν βάλεις δε και το κράνος της μηχανής ακόμη χειρότερα. Αναγκάστηκα να τα βγάλω όταν ανέβηκα στη μηχανή.


Τρίτη 17 Μαρτίου
 
  Απόψε είδα όνειρο ότι έχω τον κωροναϊό. Και μην τολμήσει κανείς να το εξηγήσει.
Τετάρτη 18 Μαρτίου

  Μήπως ξέρετε κανένα καλό αντιιικό για τον coronavirus;

  Κορωνοϊός-κορωναϊός, κορονοϊός-κοροναϊός, κορωνοϊός-κορωναϊός… Αν είχα μια γλάστρα με μαργαρίτες θα έκοβα μία και θα το έκανα όπως το μ’ αγαπά-δε μ’ αγαπά.

  5.000 στο Κάρντιφ και 20.000 στο Μάντσεστερ στις δυο συναυλίες των Stereophonics, ενώ η Αγγλία θρηνούσε ήδη πάρα πολλούς νεκρούς. Britannia rules the waves. Η αλαζονεία.

  Ευτυχώς που δεν απαγορεύτηκαν και οι κηδείες, αλλιώς οι νεκροί θα πήγαιναν αδιάβαστοι.
Πέμπτη 19 Μαρτίου

  Δίσεκτος χρόνος. Κι ύστερα σου λένε, προλήψεις.

  Άργησαν να πάρουν μέτρα. Επειδή ακούω κάποιους να συγκρίνουν με την εποχιακή γρίπη, υπήρξαν ποτέ τόσοι νεκροί σε μια μέρα από την εποχιακή γρίπη;
Παρασκευή 20 Μαρτίου

  Οδηγία την εποχή του κορωναϊού: χρησιμοποιείτε πιστωτικές κάρτες και όχι χρήματα.
  Πλησιάζει τον ζητιάνο που κάθεται στο πεζούλι με προτεταμένο το χέρι του στο οποίο κρατάει ένα κύπελο και τον ρωτάει: Έχεις POS; (Στην ιχνογραφία στο δημοτικό είχα 6 ενώ στα πρωτεύοντα εννιάρια και δεκάρια, διαφορετικά θα το έκανα σκίτσο)
Κυριακή 22 Μαρτίου

  Ποιος κλέφτης τολμάει τώρα να διαρρήξει διαμέρισμα; Οι ιδιοκτήτες (όχι όλοι, κάποιοι πήγαν στα νησιά και στα εξοχικά τους) βρίσκονται μέσα. Άσε που μαζί με τα κλοπιμαία μπορεί να πάρει και τον κοροναϊό.

  Αγαπητές μου φίλες, αγαπητοί μου φίλοι,
  Ανήκω στις ομάδες υψηλού κινδύνου (πάνω από 65, με κολπική μαρμαρυγή), γι’ αυτό σας θερμοπαρακαλώ:
ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΠΙΤΙ
  Αν κολλήσω τον κωλο-κοροναϊό, πιθανώς να έχετε αποτελέσει έναν από τους κρίκους της αλυσίδας που θα μου τον έχει μεταδώσει.
  Σας τηλεφιλώ
Μπάμπης Δερμιτζάκης
Υ.Γ. Αν δεν ξανακούσετε από μένα, όταν ανοίξουν πάλι οι εκκλησίες ανάψτε ένα κεράκι και για μένα.

  Μετά από ένα σωρό σχόλια στο facebook αναγκάστηκα να κάνω διευκρινίσεις:
  Αγαπητές μου φίλες, αγαπητοί μου φίλοι, σας ευχαριστώ πολύ για τα ενθαρρυντικά σας λόγια, όμως το παρεξηγήσατε. Έχω αναρτήσει κάποια χιουμοριστικά για τον κορωναϊό, και ανάμεσα σ’ αυτά ήταν και αυτό. Βέβαια το χιούμορ είναι black, όμως ήθελα κι εγώ, με το δικό μου τρόπο, να τονίσω το πόσο σημαντικό είναι να μένουμε σπίτι. Όπως και να έχει, σας ευχαριστώ.
  Τρίτη 24 Μαρτίου

  Είδα όνειρο πριν λίγο στη σιέστα μου ότι ήμουν στο χωριό μου. Ξεπρόβαινα από τη μεσοχωριά για την πλατεία, όταν είδα δυο αστυνομικούς. Ο ένας μου έκανε νόημα να πλησιάσω. Θυμήθηκα ότι είχα ξεχάσει να κρατάω μαζί μου βεβαίωση εξόδου. Τι να κάνω; Ό,τι θα κάνατε και σεις: το έβαλα στα πόδια. Έτρεξα απνευστί, κτύπησα την πόρτα της θείας μου της Ελένης, την άνοιξε, χώθηκα μέσα και της είπα «Κλείσε τη γρήγορα».
  Με κυνήγησε ο αστυνομικός; Δεν ξέρω, μετά ξύπνησα.
  Αν δεν πάω από τον κορωναϊό θα πάω από έμφραγμα στον ύπνο μου.
Τετάρτη 25 Μαρτίου

  Μια ακόμη έκκληση:
  Μείνετε σπίτι σας για να μην διασπαρεί ο ιός. Αν φτάσουμε στην κατάσταση της Ισπανίας και τυχόν αρρωστήσω, καθώς είμαι πάνω από 65 χρονών θα μου κάνουν αναισθητική ένεση για να φύγω ανώδυνα, ώστε να υπάρχουν αρκετοί αναπνευστήρες για τους νεότερους.

  Το σκέφτηκα χθες βράδυ: Αλήθεια, έχει υπάρξει καμιά προφητεία για τον κορωναϊό; Ο πατήρ Παΐσιος έχει πει τίποτα; Μήπως υπάρχει καμιά αναφορά στην Αποκάλυψη του Ιωάννη;
  Και πριν προλάβω να το γράψω, διαβάζω στο in.gr σήμερα (26-3-2020) ότι πράγματι υπήρξαν δυο προφητείες, η μια από το medium Sylvia Browne στο βιβλίο της «End of days» (2008)  και η άλλη από τον Dean Koontz στο βιβλίο του «The eyes of darkness» (1981).
Πέμπτη 26 Μαρτίου

  Τελικά ο Τραμπ είναι αρκετά… να μη πω…λέγοντας ότι θα αναστείλει τα περιοριστικά μέτρα σε τρεις βδομάδες και ότι προτιμά να θυσιαστούν κάποια άτομα παρά να βουλιάξει η οικονομία. Δεν καταλαβαίνει ο νήπιος (ανόητος στα αρχαία ελληνικά) ότι με κάθε παραπάνω νεκρό βουλιάζει όλο και περισσότερο η οικονομία, και αν κάνει αυτά που λέει, η κρίση του 1929-1933 θα ωχριά μπροστά στην καινούρια που τον περιμένει. Πάντως ο Jair Bolsonaro, ο πρόεδρος της Βραζιλίας, είναι ακόμη πιο νήπιος, που λέει ότι «η κρίση του κοροναϊού είναι ένα τέχνασμα για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης» και «χαρακτήρισε ως «υστερία» τα μέτρα των άλλων κρατών απέναντι στην πανδημία και μάλιστα είχε κάνει ολόκληρες συναντήσεις με τους οπαδούς του στις οποίες εκφωνούσε λόγο παρά τις εναντιώσεις των ιατρικών συμβούλων ότι δεν πρέπει να γίνονται μαζώξεις» (in.gr).
  Παρεμπιπτόντως, οι θεωρίες συνομωσίας για τον κορωναϊό δεν είναι λίγες, τις παραθέτει το in.gr 

  Αυτή η πανδημία με τον κορωναϊό με έχει συμφιλιώσει περισσότερο με την ιδέα του θανάτου. Όμως να πάρει ο διάβολος, δεν είμαι ακόμη «σαν έτοιμος από καιρό, σαν θαρραλέος» να αποχαιρετήσω τα εγκόσμια.
  (Και μην αρχίσετε πάλι τα παρηγορητικά σχόλια, την ανάρτηση την έκανα για το διακείμενο).

  (Την ιδέα μου την έδωσε νομίζω κάποιο τουί)
Άγιε Γιώργη, αφέντη μου, κι αφέντη καβαλάρη
που ’σαι ζωσμένος το σπαθί και τ’ αργυρό σκουτάρι,
αυτό τον κορωναϊό τρέξε να τον σκοτώσεις
γιατί την ανθρωπότητα έτσι θα τηνε σώσεις.
Και σίγουρα ογλήγορα στην εκκλησιά σου πάλι
ο Τσιόδρας πάντα πρόθυμος θα έλθει για να ψάλλει
ύμνους ευχαριστήριους στην αγιότητά σου,
κεριά, καντήλια, μερτζουβί, θα καίνε στ’ όνομά σου.
Μα κάνε λίγο γρήγορα, γιατί αλλιώς φοβούμαι,
όλο και περισσότερα θύματα να θρηνούμε.

(Έρη μου, εσύ που έχεις ποιητικά γονίδια θα μπορούσες να το τελειώσεις καλύτερα. Σου το κοινοποιώ).

Ό,τι ακολουθεί από δω και κάτω είναι της Έρης

Κι αν δεν μπορείς μονάχος σου, δεύτερο καβαλάρη
τον Αη Δημήτρη φώναξε, πού ’χει μακρύ κοντάρι
και τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, που ’χει μια σπάθα τόση
κι από τους τρεις σας ο ιός δύσκολα θα γλυτώσει.

  Εδώ και τέσσερα χρόνια ψήνω ψωμί στον αρτοπαρασκευαστή. Χθες που πήρα τηλέφωνο για χρόνια πολλά τη φίλη μου τη Λίτσα, μου είπε ότι πριν λίγες μέρες αγόρασαν κι αυτοί αρτοπαρασκευαστή. Δεν είναι να πηγαίνεις κάθε μέρα, έστω κάθε δυο, στο φούρνο για ψωμί.

  Θα είμαι κακός προφήτης;
  Θα την κάνουν οι Ιταλοί και οι Ισπανοί από την ΕΕ; Μήπως ο κορωναϊός την διαλύσει; Η είδηση ότι οι γερμανοί αρνούνται τα κορωνο-ομόλογα επιτρέπει αυτό το ακραίο συμπέρασμα.
  Αγγλία, ζεις, εσύ μας οδηγείς.
Παρασκευή 27 Μαρτίου

  Προβλέπω:
  Αν η Γερμανία δεν συμφωνήσει για τα κορονο-ομόλογα, οι Ιταλοί και οι Ισπανοί θα την κάνουν από το ευρώ. Τότε το ευρώ θα υποτιμηθεί, όπως θα δείξει αμέσως μετά η ισοτιμία του με το δολάριο.
  Αν γίνει κάτι τέτοιο, αλήθεια γιατί να μη φύγουμε κι εμείς;
  Βαρουφάκη τώρα, δικαιώνεσαι.

  Αμετακίνητοι οι γερμανοί, διαβάζω λίγες μέρες μετά (31-3-2020) στο in.gr
 
  Γεράκος, παλιατζής, όχι με αγροτικό: ό,τι έχετε για πέταμα, ανεβαίνω σε ταράτσες, σε υπόγεια… αλλά με ένα καρότσι. Τον βλέπω κάθε μέρα να περνάει. Πέρασε και τώρα μπροστά από την μπαλκονόπορτά μου, με φορτωμένο το καρότσι του, χωρίς γάντια, χωρίς μάσκα. Ίσως το μόνο του εισόδημα να είναι από τις παλιατσαρίες που μαζεύει. Ο θεός να τον προστατεύει.
  Τώρα βλέπω και δυο νεαρά κορίτσια να περνάνε από μπροστά. Είναι όμορφες; Είναι άσχημες; Πού να ξέρω, φοράνε μάσκα, και γάντια φυσικά. Αυτός ο κορωναϊός δεν μας αφήνει να απολαύσουμε τη θέα όμορφων γυναικείων προσώπων. 
Σάββατο 28 Μαρτίου

  Εισπράττουμε τα εύσημα από τους ευρωπαίους εμείς οι έλληνες που, αν και απείθαρχοι (παραβιάζουμε σήματα τροχαίας, δεν τηρούμε τις απαγορεύσεις για το τσιγάρο κ.λπ.) τηρούμε τα απαγορευτικά μέτρα που θέσπισε η κυβέρνηση. Ας μη χεζόμασταν από το φόβο μας ακούοντας για τις εκατόμβες των νεκρών στη γειτονική μας Ιταλία και στην Ισπανία και σου ’λεγα γω.
Κυριακή 29 Μαρτίου

  Ο Μπόρις Τζόνσον βρέθηκε θετικός στον ιό. Τελικά ούτε η αγέλη έχει ανοσία στον ιό ούτε ο ηγέτης της. Μακάρι να το ξεπεράσει και ο θεός να τον συγχωρέσει για τη μ@λ@κί@ που έκανε, να αργήσει να πάρει μέτρα. Ακούς εκεί να γίνουν δυο συναυλίες με 5.000 και 20.000 θεατές ενώ η Βρετανία μετρούσε ήδη κάμποσους νεκρούς;

  Το είχα φανταστεί σαν συνέχεια, αλλά δεν το έγραψα. Τώρα το βλέπω γραμμένο στο twitter, έχει αρχίζει να γίνεται. Ο σουηδός πρόεδρος εξακολουθεί να έχει την ίδια αντίληψη που είχε ο Τζόνσον. Σε λίγο θα κάνει πίσω κι αυτός, αφού την πληρώσουνε πρώτα κάμποσοι σουηδοί.
  «Σουηδία και Ελλάδα είχαν σχεδόν ταυτόχρονα το πρώτο κρούσμα #Covid_19. Ένα μήνα σχεδόν μετά η Σουηδία μετράει 108 νεκρούς και η Ελλάδα 32. Το αφήνω εδώ να υπάρχει».
  Κι εγώ το αντιγράφω, για να υπάρχει. Σημειωτέον και οι δυο χώρες έχουν περίπου τον ίδιο πληθυσμό, δέκα εκατομμύρια. Η Σουηδία λέει είναι αραιοκατοικημένη και γι’ αυτό δεν χρειάζεται πανικός, δεν πρόκειται να εξαπλωθεί ο ιός. Κούνα που τον κούναγε.

  Κάπως έπρεπε να σπάσει η μονοτονία της καραντίνας. Εκεί που έπαιζα αραιά και πού λύρα, τώρα παίζω ένα μισάωρο κάθε μέρα. Αν μου μείνει συνήθεια και μετά την καραντίνα, ίσως ζητήσω κάποια στιγμή δουλειά σε κανένα κρητικό κέντρο. Λαουτιέρη μόνο να βρω, να συνεργαστούμε.

中国送给我们1.000.000 口罩。 中国朋友们 谢谢你们
  Δώρο από τους κινέζους, ένα εκατομμύριο μάσκες. Αργότερα, διαβάζω, φιλοτιμήθηκε και το Ωνάσειο Ίδρυμα και αγόρασε από τους κινέζους 13.500.000 μάσκες, δωρεά στην Ελλάδα.
  «Οι κινέζοι μας έστειλαν ένα εκατομμύριο μάσκες. Φίλοι κινέζοι, σας ευχαριστούμε».

Το βιολί του αυτός. «Αν οι Αρχές καταφέρουν να συγκρατήσουν τον αριθμό των θυμάτων από τον κορωναϊό στις 100.000-200.000…» Ποιες αρχές; Αν ο ίδιος δεν απαγορέψει την κυκλοφορία όπως εμείς εδώ, οι νεκροί θα εκτιναχθούν σε πάνω από εκατομμύριο. Πάντως αυτού του είδους τις παράπλευρες απώλειες, με τις οποίες τάχα ο Τραμπ θα σώσει την οικονομία, ούτε ο Bauman δεν τις είχε ονειρευτεί.
Δευτέρα 30 Μαρτίου

  Λέω στο γιο μου, για να μην τρέχω στην τράπεζα αν χρειαστεί μετρητά, παρόλο που τώρα χρησιμοποιούμε όλοι τις πιστωτικές κάρτες, ότι άφησα στο χρηματοκιβώτιο (φτηνιάρικο, από το liddl) εκατό ευρώ πριν από δέκα χρόνια. -Α, μου λέει, θα ’ναι ληγμένα.
  Ο γιος μου λέει συχνά τέτοια ωραία, γελάμε πολύ κάθε φορά που είμαστε μαζί ή μιλάμε στο τηλέφωνο. Πάντως αυτό που μου άρεσε περισσότερο απ’ όλα ήταν αυτό που είπε πριν χρόνια, όταν ήταν μαθητής τρίτης Λυκείου. Τον παίρνει τηλέφωνο η μάνα του: -Μανώλη, διαβάζεις; -Ναι, τους υπότιτλους.  
  Κι εγώ τον συναγωνίζομαι. Συζητώντας κάποτε για τα κληρονομικά: -Αυτά που έχω δεν θα τα πάρεις παρά μόνο περνώντας πάνω από το πτώμα μου.
  Γέλασε πολύ. Όχι μόνο μοναχογιός αλλά και μοναχοπαίδι, είναι ο μοναδικός μου κληρονόμος.
Τρίτη 31 Μαρτίου

  Έχω χάσει δυο κιλά από τότε που έβαλα τον εαυτό μου σε καραντίνα.
  Όχι, δεν είναι πρωταπριλιάτικο, αλήθεια σας λέω. Με ποιο τρόπο θα μου πείτε; Σταμάτησα το παραμπούκισμα, για να με φτάσουν τα τρόφιμα μέχρι το τέλος της πολιορκίας του κορωναϊού.
  Αλήθεια, εσείς;
Τετάρτη 1 Απριλίου

  Τέρμα ο κορωναϊός. Κανένας νεκρός σήμερα, και προπαντός κανένας νέος ασθενής. Θαύμα!!!
  Χα, χα, θα πείτε, πρωταπριλιάτικο.
  Καθόλου δεν το χάψατε, όλοι ξέρετε ότι είναι σήμερα πρώτη Απριλίου.
  Χα, χα, θα πω κι εγώ. Δηλαδή, αν δεν ήταν πρώτη Απριλίου, θα πιστεύατε στο θαύμα.
  (Τελικά, ίσως να πρόκειται για mini θαύμα. Μόνο δυο νεκροί -51 το σύνολο- την πρωταπριλιά, σε αντίθεση με τα δυο προηγούμενα εικοσιτετράωρα που οι νεκροί ήσαν δώδεκα, επτά το προηγούμενο και πέντε το προ-προηγούμενο, όπως διαβάζω στο in.gr. Ο δεύτερος νεκρός το βράδυ, μετά την ενημέρωση του Τσιώρα στην οποία ανέφερε μόνο για ένα νεκρό. Μακάρι να μην ήταν ένα προσωρινό θαύμα, αλλά η αρχή της καθόδου της καμπύλης των νεκρών).
3-4-2020. Το μίνι θαύμα συνεχίζεται. Από 5-7 πέσαμε στο 2-2. 53 σύνολο.

  Ανοικτή επιστολή στον πρωθυπουργό της Σουηδίας
  Κύριε πρωθυπουργέ,
  Σας συνιστώ να εφαρμόσετε γρήγορα τα περιοριστικά μέτρα που έχουν πάρει και άλλες χώρες (δέστε τα αποτελέσματα που είχαν στην πατρίδα μου) πριν είναι πολύ αργά, ίσως και για σας.
  Όπως και ο αρχηγός ανήκει στην αγέλη, των λύκων για παράδειγμα, έτσι και ο αρχηγός ενός κράτους ανήκει στην αγέλη των υπηκόων του, δηλαδή ως άνθρωπος και αυτός είναι το ίδιο ευπρόσβλητος. Αυτό φάνηκε στην περίπτωση της Αγγλίας και της Γερμανίας. Τόσο ο Τζόνσον όσο και η Μέρκελ κόλλησαν τον κορωναϊό. Αλήθεια, τι πιθανότητες είχαν να αρρωστήσουν; Εδώ δεν μπορεί να μας απαντήσει ο Τσιώρας που είναι λοιμοξιωλόγος, μόνο ένας στατιστικολόγος θα μπορούσε να απαντήσει.
  Ας πούμε όμως ότι είχαν μια στις 100.000. Και όμως κόλλησαν, σαν να έπιασαν τον πρώτο, άντε, το δεύτερο αριθμό του λαχείου. Εσείς τι πιθανότητες έχετε να προσβληθείτε, αν δεν πάρετε ΤΩΡΑ μέτρα; Μπορούμε να πούμε τις ίδιες. Αν πάρετε; Θα έλεγα ότι είναι μία στις 200.000 (είπαμε, ένας στατιστικολόγος θα μπορούσε να μας απαντήσει με ακρίβεια). Στο χέρι σας είναι λοιπόν να τις μειώσετε, γιατί μπορεί να κερδίσετε κι εσείς το λαχείο.
  Προς το παρόν χωρίς εκτίμηση
  Μπάμπης Δερμιτζάκης.
  Αυτό δεν του το έγραψα, μη και πάρει θάρρος.
  Πάνω από τον Τζόνσον και τη Μέρκελ βρίσκονται τώρα εκατό γιατροί, όπως βρέθηκαν και πάνω από τον Μαρινάκη. Την καημένη όμως την γυναίκα που πέθανε 41 χρονών γιατί την έστελναν από τον Άννα στον Καϊάφα, ο γιατρός στο ΕΣΥ και το ΕΣΥ πάλι στο γιατρό και ο γιατρός πάλι στο ΕΣΥ και πάει λέγοντας, τη δέχτηκαν στο νοσοκομείο μόνο αφού είχε πάθει σοβαρή δύσπνοια. Όμως τότε ήταν πια πολύ αργά.

  Οι γυναίκες τώρα εκδικούνται για την καταπίεση που υφίστανται, μεγαλύτερη ή μικρότερη ανάλογα με τη χώρα, στη φαλλοκρατική κοινωνία που ζούμε. Είναι πολύ περισσότεροι οι άνδρες που πεθαίνουν από τον κορωναϊό από ό,τι οι γυναίκες. Σε ποσοστά, 2,8% των νοσούντων που καταλήγουν είναι άνδρες, ενώ γυναίκες μόλις 1,7%, δηλαδή λίγο παραπάνω από το μισό. Πηγή η neakriti.
  Είδατε πάλι ο φαλλοκρατισμός; Έχει περάσει και στη γλώσσα. Διορθώνω: 2,8% των νοσούντων καταλήγουν, ενώ μόλις 1,7% των νοσουσών.

 Από τη μια είναι εκείνοι που πιστεύουν στην ανάγκη λήψης πολλών περιοριστικών μέτρων, σαν αυτά που πήρε η Ελλάδα, και από την άλλη εκείνοι που δεν τα πιστεύουν, είτε γιατί πιστεύουν στην «ανοσία της αγέλης» είτε γιατί τα θεωρούν ως prova generale για καταπιεστικά μέτρα, που νομίζω είναι οι περισσότεροι. 
  Τώρα βλέπω και ένα ακόμη διχασμό: από τη μια εκείνοι που πιστεύουν ότι η μάσκα συνιστάται μόνο για τους ασθενείς για να μην μεταδώσουν τον ιό, και από την άλλη εκείνοι που πιστεύουν ότι όλοι πρέπει να τη φορούν.
  Το έχω δηλώσει αρκετές φορές ότι είμαι κατά των θεωριών συνομωσίας, αλλά αυτή τη φορά θεωρώ πιθανή μια «θεωρία συνομωσίας».
  Πόσοι από σας ψάξατε να βρείτε μάσκα στα φαρμακεία και δεν βρήκατε; Τι θα γινόταν αν ξαφνικά άρχιζαν όλοι να διαμαρτύρονται «Μάααασκες θέλουμε!. Μάααασκες θέλουμε!». Οι μάσκες είναι λίγες, και πρέπει να διατεθούν κατά προτεραιότητα σ’ αυτούς που βρίσκονται στο μέτωπο της υγείας, στους γιατρούς και στους νοσηλευτές. Πρέπει λοιπόν να καθησυχάσουμε με κάποιο τρόπο τους υπόλοιπους.
  Και η δική μου αντίρρηση στην αντίληψη ότι η μάσκα ενδείκνυται μόνο για όσους ασθενούν. Πόσοι είναι εκείνοι που ασθενούν χωρίς να το ξέρουν, απλά γιατί είναι ασυμπτωματικοί; Πώς μπορεί κάποιος να ξέρει αν είναι φορέας ή όχι; Ακόμη και αν γινόταν τεστ σε όλο τον πληθυσμό και κάποιοι βρισκόντουσαν αρνητικοί, θα μπορούσαν σε δυο τρεις μέρες να τον κολλήσουν.
  Ο ΠΟΥ έχει την αντίληψη ότι οι μάσκες είναι περιττές για τους μη ασθενούντες. Άλλοι ειδικοί επιστήμονες, κυρίως ασιάτες, πιστεύουν το αντίθετο. Εγώ είμαι με τους ασιάτες. Αν εσείς είστε αναποφάσιστοι, μπορείτε να το παίξετε κορώνα γράμματα. Ελπίζω ό,τι σας βγει, να είναι για το καλό σας.
  Μπορείτε να διαβάσετε σχετικά στο in.gr και να κρίνετε μόνοι σας.
  Να συμπληρώσω, είδα πριν κάμποσες μέρες σε ζωντανή σύνδεση με ένα έλληνα καθηγητή αγγλικών στο Βιετνάμ να δηλώνει ότι στο Βιετνάμ υπάρχουν ελάχιστα κρούσματα, αλλά με αυστηρά περιοριστικά μέτρα και τους κατοίκους να φοράνε μάσκα. Ένας κινέζος ανταποκριτής του CCTV-4, ανάρτησα το βίντεο στον τοίχο μου πριν κάποιες μέρες, περιφέρεται σε μια πόλη της Ιταλίας, δεν θυμάμαι ποια, άδειοι οι δρόμοι, αλλά του έκανε εντύπωση που πριν λίγες μέρες οι κάτοικοι κυκλοφορούσαν χωρίς μάσκα.


  Ο πρόεδρος της Βραζιλίας βγάζει διάγγελμα και επαινεί τους πραξικοπηματίες στρατιωτικούς που έκαναν το πραξικόπημα του 1964, ενώ αρνείται να πάρει περιοριστικά (κάποιοι διαβάζουν: κατασταλτικά) μέτρα τη στιγμή που η χώρα μετράει ήδη αρκετούς νεκρούς, με αποτέλεσμα να βγει ο κόσμος στους δρόμους και να διαμαρτύρεται. Είμαι σίγουρος ότι κάποιοι θα μπερδευτούν μ’ αυτή την είδηση.

  Και πάλι θα διατυπώσω μια θεωρία συνομωσίας παρόλο που, όπως έχω γράψει σε άλλη ανάρτηση, είμαι αντίθετος μ’ αυτές. Διαβάζω στις msn ειδήσεις ότι  «Οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η κυβέρνηση της Κίνας ψεύδεται όσον αφορά τον απολογισμό των νεκρών της πανδημίας του».
  Ναι, οι ΗΠΑ ξεπέρασαν την Κίνα στον αριθμό των νεκρών, διαβάζω στην Εφημερίδα των Συντακτών, 31-3-2020.
  Ε, ναι, δεν μπορεί να είμαστε εμείς οι μ@λ@κες και οι κινέζοι οι έξυπνοι.
Πέμπτη 2 Απριλίου

  Πρέπει πάση θυσία να μη μολύνω το πληκτρολόγιο και το ποντίκι. Αν τα μολύνω, χάθηκα.

  Φοβάμαι πως η μόνη περίπτωση να γλιτώσω από τον κορωναϊό είναι να τον έχω ήδη περάσει χωρίς ή με ήπια συμπτώματα, να έχει περάσει το δεκατετραήμερο και να έχω αναπτύξει αντισώματα.
Παρασκευή 3 Απριλίου

  Έκανα πριν δυο μέρες νομίζω μια ανάρτηση ότι μας περιμένει νέος διχασμός: Όχι μάσκα (ΠΟΥ) ή ναι που λένε οι ειδικοί; Ναι στα περιοριστικά μέτρα ή όχι; Βλέποντας τους αμερικάνους να κάνουν πίσω για τη μάσκα και τους σουηδούς να πληρώνουν τη θεωρία της «ανοσίας της αγέλης» έχοντας περισσότερους νεκρούς την ημέρα από ό,τι εμείς σαν σύνολο, βλέπω ο διχασμός να αποτρέπεται, και όσοι δεν είχαν πεισθεί ακόμη να πεισθούν σύντομα.
Σάββατο 4 Απριλίου

  Καλά, τόσο δύσκολο είναι να εξαιρεθούν από τα πρόστιμα οι άστεγοι;

  Δεν το θεωρώ απίθανο ο ιός να δραπέτευσε από εργαστήριο, όμως από ποιο εργαστήριο δραπέτευσε ο ιός της ευλογιάς; (χρονολογείται εδώ και 10.000 χρόνια). Ο ιός της ισπανικής γρίπης;
  Λέω, δεν το θεωρώ απίθανο.
  Και ένα απαντητικό σχόλιο που άφησα σε σχόλιο στην ανάρτησή μου:
  Είπα, δεν το θεωρώ απίθανο. Και δεν υπάρχει λόγος για άλλοθι, στο στρατό, ένα από τα μαθήματα που κάναμε στη σχολή αξιωματικών, ήταν και ο λεγόμενος ΑΡαΒοΧηΠι, ατομικός, ραδιολογικός, βιολογικός χημικός πόλεμος. Προτιμώ την απλή εξήγηση, ότι κάποιο ζώο τη μετέδωσε. Όλα τα άλλα τα θεωρώ θεωρίες συνομωσίας. Αυτές που άκουσα, κατά σειρά, είναι ότι οι αμερικάνοι τον εξαπέλυσαν στους κινέζους για να καταστρέψουν την οικονομία τους, η δεύτερη η παραπάνω [Η Κίνα κατηγορείται μεταξύ άλλων από τους ενάγοντες για συνέργεια και συνωμοσία για τον θάνατο ανθρώπων αλλά και ειδικότερα για συνέργεια και συνωμοσία για βλάβη και θάνατο Αμερικανών πολιτών], και μια τρίτη, πρόσφατα, ότι κάποιες εστίες του ιού στην ιταλία, και δεν θυμάμαι σε ποια ή σε ποιες άλλες χώρες, δεν είχαν προέλευση την Κίνα, σαν να πρόκειται για συντονισμένα ομαδικά κτυπήματα, όπως τα αεροπλάνα στους δίδυμους πύργους και κάποιες επιθέσεις στο Μαρόκο σε κέντρα διασκέδασης ευρωπαίων. Το τελευταίο αφήνεται να υπονοηθεί. Τι να επιλέξουμε λοιπόν; Καθένας κάνει την επιλογή του. Θεωρώ την απλή εξήγηση σαν πιο πιθανή, και αν είναι να επιλέξω μια θεωρία συνομωσίας θα επέλεγα εκείνη που υποστηρίζει ότι ξέφυγε από κινέζικο εργαστήριο. Πάντως η πανδημία αυτή δημιουργεί μια νέα ισορροπία του τρόμου. Στην ισορροπία του τρόμου, αυτός που θα ρίξει πρώτος τη βόμβα θα δεχθεί και αυτός σχεδόν αμέσως τη βόμβα του αντιπάλου. Στην περίπτωση με τον ιό, δεν θα πληγεί μόνο ο αντίπαλος, αλλά και άλλες χώρες συμπεριλαμβανομένου και αυτού που τον εξαπέλυσε. Καλό είναι λοιπόν, όπως εγκατέλειψαν τα αέρια που είχαν χρησιμοποιηθεί στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, να εγκαταλείψουν και κάθε ιδέα για βιολογικό πόλεμο.

  Διαβάζουμε: «Ανοικτές καταγγελίες για ευθύνες της Κίνας στη διασπορά του ιού και για απόκρυψη του πραγματικού αριθμού κρουσμάτων και νεκρών». Κάπου αλλού διάβασα και για μια ακόμη κατηγορία, ότι άργησαν να τους ενημερώσουν.
  Υπεράσπιση: Πρώτον, γιατί δηλαδή θα έπρεπε να τους ενημερώσουν για τον πραγματικό αριθμό των κρουσμάτων και των νεκρών; Και πού το ξέρουν ότι δεν είναι ο πραγματικός αριθμός, επειδή το λένε κάποιες αμερικάνικες μυστικές υπηρεσίες; Μήπως οι μυστικές αυτές υπηρεσίες λένε ψέματα; Έχουμε κάθε λόγο να κάνουμε τέτοια υπόθεση. Και τι αποδείξεις έχουν;
  Δεύτερον, όταν τους ενημέρωσαν για τον ιό, τι μέτρα πήραν;
  Δεν πήραν κανένα μέτρο, έξυναν τα (άντε, να μη βάζω πάλι τη λέξη με τα γνωστά @@@) τους. Άρχισαν να παίρνουν κάποια μέτρα όταν είδαν να αυξάνονται σημαντικά οι νεκροί. Σημειωτέον, οι σουηδοί καθυστερούν εγκληματικά να πάρουν μέτρα. Το ίδιο και οι βραζιλιάνοι, με αποτέλεσμα να βγει ο κόσμος στους δρόμους και να διαμαρτύρεται.

Καραντίνα, καραντίνα… θα καραντινιάσω στο τέλος.

O tempora, o mores
  Πρώτη φορά είδα να συμπλέουν αριστεροί με χριστιανούς απορρίπτοντας τα περιοριστικά μέτρα. Οι πρώτοι, γιατί τα θεωρούν φασιστικά. Οι δεύτεροι, γιατί τους εμποδίζουν να πηγαίνουν στις εκκλησίες.
  Όχι όλοι βέβαια.

  Αρχίζω να κάνω τόσο συχνές αναρτήσεις, σχεδόν όσες και η Κλεοπάρτα στο τουίτερ. Όχι, τώρα δεν αναρτώ πια στο twitter, κανείς δεν μου κάνει like. Εν τάξει για τις κριτικές μου, κατανοητόν, αλλά και γι’ αυτά τα σύντομα, που τα περισσότερα είναι χιουμοριστικά; που μου έλεγε ένας φίλος που του τα έστειλα μαζεμένα ότι τα διάβαζε με τη φίλη του και πέθαιναν στα γέλια;
  Βέβαια για αυτά τα σύντομα που γράφω τώρα με την κρίση του κορωναϊού το twitter μου έδωσε την ιδέα.
  Και η σύμπτωση: μόλις έγραψα το συμπλήρωμα (τελευταία πρόταση) και κοίταξα τον τοίχο μου, είδα στο Σαν σήμερα, πριν ένα χρόνο, την παρακάτω ανάρτηση: «Από τα ωραία του twitter: Διπλωμάτης είναι αυτός που θα σε στείλει στον διάολο αλλά θα το κάνει με τέτοιο τρόπο ώστε να αγοράσεις μόνος σου τα εισιτήρια».
  Δεν ξέρω αν προσέξατε τη δεύτερη σύμπτωση: η ανάρτηση έγινε σαν σήμερα, 4 Απριλίου.

  Αναρωτιέμαι σε ποια εισοδηματική τάξη ανήκουν αυτοί που παραβιάζουν τα μέτρα. Πολλοί από αυτούς, πιστεύω, ανήκουν στην ανώτερη. -Έλα μωρέ, θα κάνουμε τη βολτούλα μας, και δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα μας πιάσουν. Και αν μας πιάσουν, τι είναι 150 ευρώ;

  -Θα κατέβεις το Πάσχα; ή, -Θα κατέβεις το Πάσχα, έτσι δεν είναι; Με ρώταγαν φίλοι στο τηλέφωνο.
  -Ναι, θεού θέλοντος.
  Παλιά, αν και αυτονόητο, δεν το έλεγα, όμως μετά την τραυματική εμπειρία που είχα το καλοκαίρι του 2007 που δεν κατέβηκα, προσθέτω πάντα αυτό το «Θεού θέλοντος».
  Τελικά φέτος δεν ήθελε ο Θεός. Ίσως γιατί δεν άφησε ο διάβολος.

  Ζαν Πωλ Σαρτρ: «Κεκλεισμένων των θυρών» και «Η κόλαση είναι οι άλλοι». Τι δεν καταλάβατε;

  Καλωσορίζουμε τη νέα εφαρμογή στο κινητό που ανιχνεύει τον κορωναϊό.
  Λάθος: θα την καλωσορίσουμε. Όχι για άλλο λόγο, αλλά επειδή δεν έχουμε σήμερα πρωταπριλιά.

  Μια φίλη μου μού έστειλε ένα email, προώθηση από το academia.edu όπου έχω ανεβάσει πολλά κείμενά μου, ότι ζητάνε κείμενα σχετικά με τον κορωναϊό. Αυτά που ανεβάζω στο facebook και τα έχω συγκεντρωμένα σε ένα αρχείο τα ανέβασα. Είχα το πρώτο feedback από κάποιον, δεν ξέρω αν πρέπει και γι’ αυτό δεν θα πω το όνομά του παρά μόνο την ιδιότητά του, emergency, crisis and disaster risk manager.
  «Αγαπητέ κύριε ΔΕΡΜΙΤΖΑΚΗ καλησπέρα σας. Πολύ καλό, εύστοχο, με αξιοπρεπές χιούμορ, το νέο πόνημά σας, σχετικά με τον κορωναϊό. Πολλά μηνύματα και πολλά μελλούμενα είναι γραμμένα με ευφυή τρόπο γραφής. Να είστε πάντα καλά. Να προσέχετε βεβαίως και να μην ενδίδετε στους ηλιθίους».
  Το φίλο μου τον Θανάση τον Κουραβέλο από την «Ομάδα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας» όμως θα τον αναφέρω, που μου είπε σήμερα, σε επικοινωνία που είχαμε μέσω messenger σε μια προσπάθεια να οργανώσουμε την επόμενη συνάντησή μας διαδικτυακά, ότι το διάβαζαν με τη φίλη του και σκάγανε στα γέλια.

  «Εξαφανίστηκε» λέει η νοσηλεύτρια που κατηγόρησε τις αρχές του νοσοκομείου όπου πρωτοεμφανίστηκε ο ιός ότι την απείλησαν να μην το δημοσιοποιήσει για να μην ενσπείρει τον πανικό.
  Ελπίζω να μην εξαφανίστηκε όπως εξαφανίζονται άτομα στις λατινοαμερικάνικες δικτατορίες αλλά να την εξαφάνισε ένας μάγος και να την εμφανίσει κάποια στιγμή.
Κυριακή 5 Απριλίου

  Δεν πιστεύω στην ανοσία της αγέλης και γι’ αυτό εύχομαι ο ιός να μην προσβάλει την αγέλη των προσφύγων. Δεν μας περισσεύουν αναπνευστήρες γι’ αυτούς.
  (Ίσως, μετά από το σχόλιο μιας φίλης, να πρέπει να διευκρινίσω ότι πρόκειται για σάτιρα. Σίγουρα όσοι με ξέρουν διαβάζουν πίσω από τις παραπάνω γραμμές ότι δεν πρόκειται να δώσουν περίθαλψη της προκοπής στους πρόσφυγες. Εδώ δεν δίνουν στους έλληνες, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα να πεθάνει αυτή η σαραντάχρονη).

  Το Λουξεμβούργο λέει θα φιλοξενήσει δέκα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα. Ποιο, το Λουξεμβούργο, που είναι μια σταλιά. Γερμανία, είσαι δίπλα, δεν ωχριάς από ντροπή;
  Δεν γράφω μόνο εγώ χιουμοριστικά για την εποχή του κορωναϊού. Το τουίτερ βρωμάει από τέτοια. Τώρα όμως βρήκα στο mantoles.net ένα σχετικό που το υπογράφει ο Χρίστος Ρούκος: «Το Λουξεμβούργο, λέει, θα δεχθεί 10 ανήλικα, ασυνόδευτα προσφυγόπουλα. Ώπα ρε παιδιά, μην το παρακάνετε, θα χωρέσουν; Μήπως να πάρετε μόνο 9 να είστε σίγουροι;».  

  Οι θεωρίες συνομωσίας πληθαίνουν. Σε προηγούμενη ανάρτηση έγραψα για τρεις, ξεχνώντας μια τέταρτη για την οποία ξαναδιαβάζω τώρα στο in.gr : υπεύθυνες για τον κορωναϊό είναι οι κεραίες G5.
  Σπάζω το μυαλό μου… σπάζω το μυαλό μου… δεν μπορώ να επινοήσω μια πέμπτη. Αλλά φαντάζομαι κάποιοι θα την επεξεργάζονται αυτή τη στιγμή.
  Α, ναι, βρήκα. Πώς σας φαίνεται η ιδέα να τον έριξαν οι εξωγήινοι;
  Σε σχόλιο ο φίλος μου ο Γιάννος ο Καρανίκας, συνάδελφος πάλαι ποτέ σαν σχολικός σύμβουλος, μου άφησε το παρακάτω σχόλιο: «Οι μασώνοι Μπάμπη μου, οι μασώνοι του σόρος και του ροκφέλερ». Απάντησα: «Έκτη θεωρία συνομωσίας αυτή. Και έπεται συνέχεια, φαντάζομαι».
  Και η έβδομη, που τη φαντάστηκα μετά από δυο μέρες: Σίγουρα οι εβραίοι, παίρνοντας έτσι εκδίκηση για τους διωγμούς που υπέστησαν από τους χριστιανούς δυο χιλιετίες τώρα. Όμως οι καημένοι οι κινέζοι τι φταίνε;

  Κι εγώ που ήθελα να πάω τώρα να κοινωνήσω;
(Κυριακή 5 Απριλίου, 8.00)

  Κορωναϊός, κοροναϊός, κορωνοϊός ή κορονοϊός; Τελικά βάζοντας στο google το κορωναϊός μου βγάζει 1.210.000 αποτελέσματα, το κοροναϊός 17.300.000, το κορωνοϊός 24.500.000 και το κορονοϊός 23.000.000.
  Εγώ προτίμησα το κορωναϊός γιατί δεν σκέφτηκα να κάνω αυτή την αναζήτηση. Πάλι στη γωνιά, σαν το ΚΚΕ.
  Πάντως ο φίλος μου ο Χριστόφορος Χαραλαμπάκης, ομότιμος καθηγητής γλωσσολογίας, προτείνει σε άρθρο του στο «Χάρτη», τεύχος Απριλίου, το κορονοϊός:
  «Ο τύπος κοροναϊός αποτελεί ακριβή μεταγραφή του αγγλικού coronavirus, δεν συμβαδίζει όμως με τη γενικότερη τάση της Νεοελληνικής να σχηματίζει σύνθετα με το συνδετικό φωνήεν -ο-, επομένως φαίνεται πιθανότερο να επικρατήσει ο κορονοϊός και στη συντηρητική ορθογραφία κορωνοϊός».
  Ελπίζω να σηκωθεί να φύγει και να μην ξανάρθει ώστε να τον ξεχάσουμε και να πάψουμε να αναρωτιόμαστε ποια είναι η σωστή γραφή. Εγώ πάντως στο εξής θα γράφω κορονοϊός, αυτό που προκρίνει ο φίλος μου ο Χρίστος.

  Το ξέρετε ότι με τέτοια κλεισούρα μέσα, που δεν σας βλέπει ο ήλιος, θα έχετε έλλειψη βιταμίνης D, που σημαίνει οστεοπενία στην καλύτερη περίπτωση και στη χειρότερη οστεοπόρωση;
  Δεν σας το είπα αυτό για να την κάνετε μόλις δείτε λιακάδα, να σας πιάσουνε και να πληρώσετε το εκατοπενηντάρι. Με αυτά τα λεφτά μπορείτε να αγοράσετε καμιά εικοσαριά κουτιά, αρκετά και για την επόμενη και για την μεθεπόμενη καραντίνα.

  Οι κομμουνιστές κινέζοι απείλησαν την νοσηλεύτρια του νοσοκομείου όπου πρωτοεμφανίστηκε ο ιός να μη μιλήσει και ενσπείρει τον πανικό.
  Και οι δημοκράτες έλληνες;
  Αντιγράφω από ιστοσελίδα του tvxs.gr  
  «Την επικοινωνία με τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης σε οτιδήποτε αφορά στη διαχείριση της πανδημίας απαγορεύουν οι διοικήσεις του «Λαϊκού» και του «Ευαγγελισμού» στους εργαζόμενους των δύο νοσοκομείων. Ανάλογες εσωτερικές διαταγές, σύμφωνα με πληροφορίες, έχουν δοθεί και σε άλλα νοσοκομεία.
  Το έγγραφο του «Λαϊκού» έχει ημερομηνία 03.03.2020 και το άλλο του «Ευαγγελισμού» 18.02.2020. Πρόκειται για εσωτερικά σημειώματα που βασίζονται σε έγγραφο του υπουργείου Υγείας με αρ. πρωτ. 13356/26.02.2020 (ημετ.3412/27.02.2020) και είδαν φως της δημοσιότητας στο διαδίκτυο από νοσοκομειακούς γιατρούς.
  Ειδικότερα, στο έγγραφο, το οπoίο δόθηκε στη δημοσιότητα από νοσοκομειακούς, η διοίκηση του «Λαϊκού» αναφέρει ότι «απαγορεύεται σε οποιονδήποτε εργαζόμενο να προβαίνει σε δηλώσεις προφορικές ή έγγραφες στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης που αφορούν στη διαχείριση "ύποπτων" ή επιβεβαιωμένων κρουσμάτων του νέου κορωνοϊού». Η διοίκηση προσθέτει, ότι η επικοινωνία με τα ΜΜΕ γίνεται «μόνο μετά από συνεννόηση με το Υπουργείο Υγείας». Αντίστοιχα του «Ευαγγελισμού» απαγορεύει συνέντευξη ή δήλωση χωρίς προηγούμενη έγκριση».
  Αναρωτιέμαι πότε θα εντοπίσουν τους νοσοκομειακούς αυτούς που έδωσαν τα έγγραφα στη δημοσιότητα. Όχι, η δημοκρατία είναι ανώτερη από τον κομμουνισμό, δεν νομίζω ότι θα τους εξαφανίσουν, αλλά σίγουρα θα διωχθούν.
Δευτέρα 6 Απριλίου

  Αυτές οι δυο κοπέλες που κατέβαιναν την Κλεάρχου δεν φορούσαν μάσκα, σε αντίθεση με τις άλλες για τις οποίες έγραψα σε προηγούμενο post. Είναι άραγε όμορφες; Για να δω. Κατεβάζω τα γυαλιά που έχω για τον υπολογιστή. Ναι, είναι όμορφες. Η προς τα εδώ κόβει την κίνηση καθώς κοιτούσε μέσα από το παράθυρό μου. Σπάει ένα χαμόγελο ενώ ταυτόχρονα σηκώνει μεσίστιο το δεξί της χέρι, στο οποίο κρατούσε μια τσάντα, σαν να μου έλεγε: «Σε τσάκωσα».

  Σενάρια για πρόωρες κάλπες για την ανασυγκρότηση [τάχα] της χώρας!!! Μας περνάνε για χαζούς φαίνεται. Με πρόωρες εκλογές, με ανεβασμένο το προφίλ του Μητσοτάκη για τον τρόπο που χειρίζεται την κρίση, είναι σίγουρο ότι θα τις κερδίσει η Δεξιά, ενώ μετά από τρία χρόνια δεν μπορεί να είναι σίγουρο.

  Κορονοϊός, που λέει ο φίλος μου o Χαραλαμπάκης, ή κορωνοϊός, που λέει ο Μπαμπινιώτης; Ο φίλος μου ο Χρίστος γράφει: «Φαίνεται πιθανότερο να επικρατήσει ο κορονοϊός και στη συντηρητική ορθογραφία κορωνοϊός».
  Το ποια γραφή θα επικρατήσει θα δείξει και το πόσο συντηρητικοί είμαστε. Σαφώς το κορονοϊός θα έπρεπε να είναι η επιλογή τώρα που μπαίνει στο λεξιλόγιό μας, μια και το ζητούμενο είναι να απλοποιούμε τη γλώσσα. Για παράδειγμα, όλοι εμείς οι παλιοί δεν μεγαλώσαμε με τη λέξη τραίνο; Και όμως, η απλοποίηση λέει όχι τραίνο αλλά τρένο. Ψάχνω και τις δυο γραφές στο google: Για το τραίνο μου βγάζει μόλις 4.620.000 αποτελέσματα ενώ για το τρένο 7.550.000.
  Τελικά νίκησε η δημοτική αλλά η καθαρεύουσα κρατάει κάποια τελευταία οχυρά. Είμαι σίγουρος χωρίς να το ψάξω, αλλά θα το ψάξω. Για τη λέξη Σαίξπηρ μου βγάζει 842.000 αποτελέσματα ενώ για τη λέξη Σέξπηρ 788.000. Μπα, δεν το περίμενα ότι θα πήγαιναν στήθος με στήθος.
  Όχι, δεν θα ψάξω για το Μανώλης, εδώ είμαι συντηρητικός, έτσι γράφω το όνομα του γιου μου όπως το έγραφε και ο πατέρας μου του οποίου πήρε το όνομα, όμως ο φίλος μου ο Μανόλης Πρατικάκης το γράφει με όμικρον.
  Μπα, με έπιασε η περιέργεια, θα το ψάξω.
  Όπως το είπα: Μανώλης, 12.500.000 αποτελέσματα ενώ Μανόλης 7.160.000.
  Βρε, δε λύνουμε μια και καλή το πρόβλημα γράφοντας greeklish, coronoios; Είμαι σίγουρος ότι πολύ νεολαίοι στα sms στα κινητά τους το γράφουν έτσι.
  Για να μην παρεξηγηθώ για το τελευταίο, όπως έγινε και με δυο άλλες αναρτήσεις μου, πλάκα κάνω.

  Διαβάζουμε στο in.gr:
  Ο καθηγητής Πολιτικής Υγείας του London School of Economics και εκπρόσωπος της κυβέρνησης στους διεθνείς οργανισμούς για τον COVID-19, Ηλίας Μόσιαλος, είπε μιλώντας στον ΣΚΑΙ:
  «Προσωπικά, θα ήμουν πολύ διστακτικός για το άνοιγμα των σχολείων. Είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί… Αν αποφασιστεί άνοιγμα των σχολείων αυτό θα έπρεπε να γίνει για την τελευταία τάξη και με μοντέλο «ζωνών διδασκαλίας», να μην γυρίσουν όλοι οι μαθητές».
  Αυτό για την τελευταία τάξη εξυπονοεί ότι θα χαθεί η χρονιά, κάτι που πίστευα ότι έπρεπε να γίνει από τότε που έκλεισαν τα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Γέλασα με το «θα κλείσουν για δυο βδομάδες», στην πρώτη ανακοίνωση. Καταλαβαίνω βέβαια τη σκοπιμότητα, θα ήταν σκανδαλώδες να ανακοινώσουν το κλείσιμο για μεγαλύτερο διάστημα, όταν ο περισσότερος κόσμος δεν είχε συνειδητοποιήσει τη σοβαρότητα της κατάστασης. Τώρα όμως όλοι (σχεδόν) έχουν συνειδητοποιήσει την αναγκαιότητα των μέτρων.   
  Δηλαδή τι θα γίνει και αν χαθεί; Οι νέοι θα βγούνε ένα χρόνο αργότερα στην ανεργία. Η δική μας γενιά είχε ένα σωρό αιώνιους φοιτητές που κοίταζαν τον αγώνα και όχι τα μαθήματά τους. Αυτό δεν εμπόδισε το φίλο μου τον Θόδωρα να γίνει ένας επιτυχημένος δικηγόρος. Εγώ τη γλίτωσα γιατί πήρα το πτυχίο μου πριν πέσει η χούντα.
  Βέβαια γονείς που τα παιδιά τους σπουδάζουν σε άλλη πόλη θα επωμισθούν ένα ακόμη οικονομικό βάρος, όμως εδώ μιλάμε για πανδημία, και πρέπει να προσπαθήσουμε πάση θυσία, επαναλαμβάνω, πάση θυσία, να τη δαμάσουμε.

  Το ήξερα, αλλά το γράφω τώρα που βρήκα την επιβεβαίωση σε κάποια ιστοσελίδα, δεν θυμάμαι ποια, πιθανότατα το in.gr: σε όσο περισσότερους κορονοϊούς είμαστε εκτεθειμένοι τόσο περισσότερο κινδυνεύουμε.
  Είναι φυσικό. Όταν το ανοσοποιητικό μας σύστημα έχει απέναντί του μια διμοιρία κορονοϊούς, μπορεί να τους αντιμετωπίσει άνετα από τις επάλξεις. Όταν όμως έχει να κάνει με μια ολόκληρη στρατιά, είναι σίγουρο ότι οι κορονοϊοί θα καταφέρουν να ανέβουν τα τείχη και να μπουν  μέσα στην πόλη, και άντε μετά να τους απωθήσεις. Και βέβαια προσοχή να μην αφήνουμε αφύλακτες τις κερκόπορτες (μάτια, μύτη, στόμα).
Τρίτη 7 Απριλίου

  Διαβάζω συχνά ότι τα περιοριστικά αυτά μέτρα μπορεί να λειτουργήσουν σαν πρόβα τζενεράλε και να εφαρμοστούν σαν κατασταλτικά από μελλοντικές αυταρχικές κυβερνήσεις.
  Δεν αμφιβάλλω καθόλου, όμως αυτός δεν είναι λόγος για να ξεχυθούμε στους δρόμους.

  Διαβάζω στο in.gr: «Όποιοι αποφάσισαν να στείλουν την αστυνομία στις σημερινές συμβολικές κινητοποιήσεις στα νοσοκομεία, απλώς δεν καταλαβαίνουν τις πραγματικές ανάγκες του συστήματος υγείας».
  Μα τόσο ανεγκέφαλος ήταν αυτός που τους έστειλε; Οι αστυνομικοί ενάντια στους στρατιώτες που παλεύουν στην πρώτη γραμμή ενάντια στον εχθρό; (η σημερινή κατάσταση έχει χαρακτηριστεί ως πόλεμος με έναν αόρατο εχθρό). Ευτυχώς δεν είναι όλοι τέτοιοι, στον Ευαγγελισμό που υπήρξε ένταση οι αστυνομικοί πήραν εντολή, από κάποιον που προφανώς διαθέτει μυαλό, να σηκωθούν να φύγουν.

  Ξέρω ότι οι περισσότεροι μένετε σπίτια σας επειδή σέβεστε το συνάνθρωπό σας. Δεν θέλω να πιστέψω ότι αυτό το κάνετε επειδή φοβάστε το εκατοπενηντάρι. Εσείς όμως που επιμένετε να βγαίνετε, χωρίς να σκέφτεστε το συνάνθρωπό σας ή έστω να φοβάστε το εκατοπενηντάρι, ξανασκεφτείτε το. Μη βγαίνετε έξω, ειδικά εσείς οι αδύνατοι (και οι αδύνατες). Από χθες φυσάει διαολεμένα, μη σας πάρει και σας σηκώσει.
  8 Απρίλη

  Θα με ρωτήσετε, πώς τα σκέφτεσαι αυτά τα χιουμοριστικά και τα σατιρικά κάθε μέρα.
  Ειλικρινά δεν ξέρω. Όμως ρωτήστε τον Αρκά, αυτός μπορεί να ξέρει.

  Αυτά τα χιουμοριστικά κειμενάκια τα μαζεύω, και μάλιστα από ένα σημείο και πέρα τα έβαλα σε ένα αρχείο με format βιβλίου. Ήδη βρίσκομαι στην 34η σελίδα. Θα τα αναρτήσω κάποια στιγμή σε ψηφιακή έκδοση. Αν βρεθεί και εκδότης να τα εκδώσει, θα είναι το 16ο βιβλίο μου. Όμως αν τραβήξει σε μάκρος αυτή η ιστορία με τον κορονοϊό, φοβάμαι ότι το βιβλίο, αν θα βγει τελικά, θα είναι τόσο πολυσέλιδο όσο και τα μυθιστορήματα που εκδίδει ο Ψυχογιός.

  Βγήκα πριν λίγο για σουπερμάρκετ, Σκλαβενίτη. Φρόντισα να είμαι εκεί στις 8 που δεν θα υπήρχε ουρά. Ήθελα να δω μήπως υπήρχαν γάντια, γιατί την προηγούμενη φορά έκανα τη βλακεία να πάρω μόνο ένα κουτί. Όχι, δεν υπήρχαν. Πήρα μόνο κάμποσες ταχύνες και δυο Johnson baby shampoo, στην τιμή του ενός. Έβγαλα την κάρτα μου στο ταμείο, την πέρασα ανέπαφα. Πάνω από τριάντα ευρώ ο λογαριασμός, αλλά το όριο τώρα για να περάσει ανέπαφα η κάρτα έχει διπλασιαστεί, είναι πενήντα ευρώ.
  Βγαίνοντας έξω λέω, δεν περνάω από το φαρμακείο να δω μήπως έχει γάντια; Βλέπω ένα τραπεζάκι μπροστά στη είσοδο. Ρωτάω τον φαρμακοποιό μέσα, -Νέα μέτρα, μου λέει, ό,τι παραγγέλλεις το φέρνω εγώ. Ναι, έχει γάντια, 15 λεπτά το ζευγάρι, μπορεί να μου δώσει μόνο μερικά. -Θα πληρώσω όμως με κάρτα, ανέπαφα. -Ναι, μου λέει, θα μου δώσεις την κάρτα και θα την περάσω εγώ. -Και αν τα γάντια σου είναι μολυσμένα; -Δυστυχώς δεν φτάνει το καλώδιο. Θα την καθαρίσεις μετά. -Καλά, ευχαριστώ του λέω και σηκώνομαι και φεύγω.
  Δεν είμαι σίγουρος ότι τα γάντια του τα αλλάζει κατά τη διάρκεια της ημέρας, για τον ίδιο δεν έχει νόημα, τον προστατεύουν, απλά τα πετάει όταν πάει σπίτι του και πλένεται, για τους πελάτες είναι το πρόβλημα.
  Καλά, θα μου πείτε, μα αφού θα πιάσει τα γάντια που θα σου δώσει, δεν υπάρχουν οι ίδιες πιθανότητες να σου τα μολύνει όπως και την κάρτα σου;
  Κάθε πράγμα που αγοράζω το βάζω σε καραντίνα (ναι, καραντίνα εντός της καραντίνας). Το αφήνω στην άκρη και δεν το αγγίζω πριν περάσουν δέκα μέρες. 
  Παρεμπιπτόντως οι «Χωρίς Μεσάζοντες», μιλάω για το Γαλάτσι, έχουν ασύρματο POS. Πριν λίγες μέρες έκανα μια παραγγελία, μου την έφερε ο φίλος μου ο Αρίστος, πλήρωσα μέσω POS. 
  Συμπληρώνω μετά από δυο ώρες.
  Κοίτα να δεις σύμπτωση!!! Κατεβάζοντας τα τελευταία αντίτυπα από το «Χορό της βροχής» από το τελευταίο ράφι της βιβλιοθήκης μου, βλέπω δίπλα ένα κουτί, σαν εκείνο των χαρτομάντηλων. Για να δω τι είναι.
  Η έκπληξη της εικοσαετίας! Ένα κουτί με 100 γάντια. Ολοσκόνιστο, το είχα αγοράσει προφανώς προ αμνημονεύτων χρόνων. Λέω, θα το πω στο γιο μου για να κάνει πάλι το ίδιο σχόλιο που έκανε όταν του είπα για τα 100 ευρώ που είχα φυλαγμένα στο χρηματοκιβώτιο (έχω κάνει σχετική ανάρτηση στις 30 του Μάρτη): «Θα είναι ληγμένα», και να γελάσουμε.
  Όμως μετά σκέφτηκα: Λες;
  Κοιτάζω και όντως ήταν ληγμένα, με ημερομηνία λήξης 01-2018.
  Κοιτάζω αυτά που πήρα προ ημερών, γράφουν μόνο ημερομηνία παραγωγής, 14-1-2020. Γιατί τα άλλα γράφουν μόνο ημερομηνία λήξης;
  Μετά κατάλαβα, έχουν πούδρα. Προφανώς η πούδρα έχει ημερομηνία λήξης.
  Αφού θα ’ρχόταν που θα ’ρχόνταν ο κορονοϊός, δεν ήταν να έλθει πριν τρία χρόνια, να μην πάνε χαμένα;
  Πλάκα κάνω.
  Και φυσικά θα τα χρησιμοποιήσω, δεν είναι τρόφιμα για να με πιάσει κόψιμο.
  Βέβαια μπορεί να με πιάσει αλλεργία.
  Θα δείξει.  
  Τα φόρεσα απόψε, την ίδια μέρα, και πήγα στο e-shop. Είχα παραγγείλει αντισηπτικό και γάντια πολλαπλών χρήσεων, αυτά που τα πλένεις και τα σιδερώνεις μετά από κάθε χρήση.
  Στο κουτί διαβάζω την προειδοποίηση: Αυτό το προϊόν περιέχει φυσικό ελαστικό λάτεξ, το οποίο μπορεί να προκαλέσει αλλεργική αντίδραση σε μερικούς ανθρώπους.
  Δεν είδα να παθαίνω καμιά αλλεργία.
  Η μάρκα είναι sensa. Στοιχηματίζω οτιδήποτε ότι δεν θα τα βρείτε σε κανένα φαρμακείο. Εγώ τα πήρα πριν πόσα χρόνια δεν ξέρω, και ούτε θυμάμαι για πιο λόγο, από τον φίλο μου τον Νίκο τον φαρμακοποιό.


  Μόλις άφησα σε απαντητικό σχόλιο στη φίλη μου τη Νία την ευχή «Καλή καραντίνα και μακριά από μας», μια ευχή που τη χρησιμοποιώ τώρα ποια σαν συνοδευτική των γνωστών χαιρετισμών. Μάλιστα τη χρησιμοποιώ τόσο συχνά, ώστε σκέφτηκα αντί να την πληκτρολογώ κάθε φορά να τη βάλω σε μακροεντολή.

  Την ιδέα για αυτή την ανάρτηση μου την έδωσε ο «Ζητιάνος» του Καρκαβίτσα που διαβάζω τώρα, το μυθιστόρημα που συμφωνήσαμε χθες στην τηλεσυνάντηση της Λέσχης Ανάγνωσης του Victoriasquare project να διαβάσουμε για την επόμενη συνάντησή μας. Παρεμπιπτόντως, όποιος ενδιαφέρεται να συμμετάσχει, να μου το πει να του δώσω οδηγίες.
  Το επεισόδιο έγινε πριν λίγες μέρες.
  Σταματάω στο ΑΤΜ της Eurobank στην Αγίας Γλυκερίας. Μια ζητιάνα εκεί δίπλα κάτι μου λέει. Δεν της δίνω σημασία, βγάζω ένα αντισηπτικό μαντιλάκι και σκουπίζω με προσοχή το πληκτρολόγιο και την οθόνη του ΑΤΜ.
  Τζίφος!!! Δεν υπάρχουν χρήματα. Παλιά Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, έκλεισε στα πλαίσια της λιτότητας, μια και καμιά διακοσαριά μέτρα πιο πέρα, στην αρχή της Βεΐκου, υπάρχει το κεντρικό της κατάστημα. Όμως το ΑΤΜ το άφησαν, και πότε έχει χρήματα και πότε δεν έχει, ανάλογα με την προθυμία αυτού που έχει αναλάβει να το τροφοδοτεί.
  Κατευθύνομαι προς τη μηχανή μου απογοητευμένος, και να την πάλι τη ζητιάνα να με πλησιάζει. Πετάει μια από τις συνηθισμένες ατάκες που πετάνε οι ζητιάνοι και γι’ αυτό δεν τη συγκράτησα. Ψάχνω το πορτοφόλι μου, βγάζω ένα ευρώ. Με πλησιάζει κρατώντας στο χέρι της το πλαστικό ποτήρι στο οποίο μαζεύει την είσπραξη της ημέρας.
  -Μακριά, της φωνάζω, και κράτα απλωμένο το χέρι σου.
  Κάνει προς τα πίσω κρατώντας το προτεταμένο. Απλώνω και εγώ το δικό μου όσο πιο μακριά γίνεται και αφήνω μέσα το ευρώ. Κάνοντας όμως τους υπολογισμούς μου μετά με έκοψε κρύος ιδρώτας. Πόσο να είναι απλωμένο το χέρι μου, εξήντα εκατοστά; Άντε εβδομήντα; Και άλλο τόσο το δικό της; Αν τα προσθέσεις δεν κάνουν ενάμιση μέτρο. Πάνε τα δυο μέτρα ασφαλείας, αν κουβαλάει τον κορονοϊό σίγουρα μου τον έχει πλασάρει, ψάλλοντάς μου τις ευχαριστίες της κατά πρόσωπο. Ας ελπίσουμε πως δεν είναι φορέας.
  Αλήθεια, τι κουτάκι συμπληρώνουν οι ζητιάνοι στις βεβαιώσεις εξόδου; Εργοδότη δεν έχουν, ελεύθεροι επαγγελματίες είναι, υπάρχει μήπως πρόβλεψη γι’ αυτούς; Λέτε να τους υποχρεώνουν να ζητιανεύουν ολημερίς στο ίδιο πόστο, στα πλαίσια της αποφυγής των άσκοπων μετακινήσεων, που στην περίπτωσή τους όμως δεν είναι καθόλου άσκοπη;
  Καλαμπούρι κάνω, οι καημένοι τι ελεημοσύνη να σταυρώσουν τώρα που άδειασαν οι δρόμοι! Ας τους ελεήσει και ο θεός, όχι μόνο εμείς οι λίγοι που θα τύχει να βρεθούμε στο δρόμο τους.
  Και μη μου γράψετε σε σχόλια για επαγγελματίες ζητιάνους κ.λπ. κ.λπ., δεν είναι όλοι τέτοιοι.
Πέμπτη 9 Απριλίου

  Οι εκδόσεις Ψυχογιός μου έστειλαν e-mail (όχι προσωπικό, εννοείται) με την ευχή Καλό Πάσχα.
  Πάντα απαντώ σε τέτοιου είδους e-mail με την ίδια ευχή βάζοντας μπροστά «Ευχαριστούμε πολύ, επίσης καλ…». Τώρα έδωσα αυτή την απάντηση:
  Ευχαριστούμε πολύ, επίσης Καλό Πάσχα (του χρόνου εννοείται, γιατί αυτό έτσι κι αλλιώς δεν θα είναι καλό, μακάρι μόνο να μην είναι χειρότερο απ’ ό,τι αναμένεται).
Παρασκευή 10 Απριλίου

  Οι καημένοι οι νοσταλγοί της 21ης!!!. Φέτος θα το γιορτάσουν στα σπίτια τους. Έτσι και ξεμυτίσουν για καμιά μάζωξη, το χέρι των αστυνομικών καραδοκεί.

  Απίστευτο!!!
  Το γεράκο για τον οποίο έγραψα σε προηγούμενη ανάρτηση ότι με ένα καρότσι γυρνάει και μαζεύει παλιά, τον βλέπω τώρα να περνάει μπροστά από την μπαλκονόπορτά μου, για πρώτη φορά φορώντας μάσκα.
  Όμως τη φοράει μόνο κατά το ήμισυ, την έχει κατεβασμένη κάτω από το στόμα. Φαντάζομαι τον εμποδίζει στην αναπνοή, ιδιαίτερα στις ανηφόρες. 
  Και, τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, αναρωτιέμαι ποιο κουτάκι έχει τσεκάρει στη βεβαίωση εξόδου.
  Αν βέβαια κρατάει βεβαίωση εξόδου.
  Για να έχει στείλει sms στο 13033, χλωμό το βλέπω.

  Ο νεοφιλελευθερισμός πέθανε, τον σκότωσε ο κορονοϊός.
Ζήτω ο νεοκεϋνσιανισμός (ή μήπως όχι;).

  Φοβούμαι ότι τη μεγαλοβδομάδα θα έχουνε συγκρούσεις αστυνομίας-πιστών, όχι βέβαια στην έκταση των συγκρούσεων που γίνονται κάθε 17 Νοέμβρη και κάθε 6 Δεκέμβρη (δολοφονία του Γρηγορόπουλου), και φυσικά με διαφορετικό ιδεολογικό στίγμα.
  Ελπίζω να μην έχουμε έξαρση του ιού, καμιά δεκαριά μέρες μετά τη μεγαλοβδομάδα.
  Η Πολιτεία πρέπει από τώρα να λάβει μέτρα. Θα μπορούσε να προστίθεται στις ανακοινώσεις ότι, πέρα από τις λειτουργίες κεκλεισμένων των θυρών των εκκλησιών, οι πιστοί θα μπορούσαν να τις παρακολουθήσουν στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο, κι ας είναι αυτό περίπου αυτονόητο.
  Φτωχό υποκατάστατο θα πείτε, αλλά αναγκαίο. Πάντως ο Ιούδας φέτος τη γλίτωσε, δεν θα γίνει φουνάρα στο χωριό μου, και δεν μπορώ να φανταστώ υποκατάστατο γι’ αυτήν.

  Λέω να καλέσω την καθαρίστρια που μου καθαρίζει το σπίτι, όμως φοβάμαι. Όχι τόσο για μένα, παρόλο που αυτή είναι πιο πιθανό να είναι φορέας καθώς κυκλοφορεί με τα μέσα μαζικής συγκοινωνίας, όσο γι’ αυτήν. Εν τάξει, ελάχιστες φορές έχω βγει έξω, για δυο κουτάκια μόνο, όμως ξέρω εγώ αν είμαι φορέας; Εδώ ούτε ο ίδιος ο κορονοϊός δεν το ξέρει.
11 Απριλίου 2020

  Πρόταση:
  Το Μεγάλο Σάββατο βγαίνουμε στα μπαλκόνια μας λίγο πριν τα μεσάνυχτα, και όταν ακούσουμε τον παπά να ψέλνει το «Χριστός Ανέστη» από την τηλεόραση εξαπολύουμε τα πυροτεχνήματά μας, τηρώντας το έθιμο.
  Skroutz, μ’ ακούς; Πάρε από το «έξυπνο καλάθι» δέκα βεγγαλικά και δέκα γουρούνες. Και μη μου τα στείλεις κατόπιν Αναστάσεως, το Μεγάλο Σάββατο πρέπει να τα έχω.

  Δεν θα μου λείψει φέτος τόσο η περιφορά του επιταφίου στα στενοσόκακα του χωριού μου που τα αλωνίζαμε μικροί, ούτε η φουνάρα, που για να είναι έτοιμη το Μεγάλο Σάββατο ζητούσαμε από τους χωριανούς ξύλα (μιαν αγκαλιά στη φουνάαααρα) ή τα κλέβαμε από τις ταράτσες τους, τότε που τα πετρογκάζ δεν είχαν αντικαταστήσει ακόμη στις παραστιές και οι χωριανοί μου έπρεπε να έχουν ξύλα στην ταράτσα για το μαγείρεμα, όσο οι καλλιτσούνες.
  Θυμάμαι.
  Όταν ήμουν πολύ μικρός, όσο να ’ναι φοβόμουνα και τηρούσα τη νηστεία της Μεγαλοβδομάδας, όπως και τα άλλα παιδιά της ηλικίας μου. Μόνο πίττες (μούτζες) δεν φοβόμασταν να δίνουμε, που τις έβλεπες τότε τόσο συχνά όσο ακούς σήμερα τη λέξη μ….ας, παρά τις προειδοποιήσεις των γονιών μας και των θειάδων μας ότι η χέρα που δίνει μούτζα δε λιώνει. Και οι μούτζες δεν έδιναν κι έπαιρναν μόνο στο χωριό μου αλλά σ’ όλη την Ελλάδα, αν κρίνω από τις γελοιογραφίες που έβλεπα συχνά πυκνά στο Ρομάντζο. Έτσι πήγαινα στην Ανάσταση έχοντας γεμάτη τη μια τσέπη μου καλλιτσούνες και μόλις άρχιζε ο παπάς το Χριστός Ανέστη τις καταβρόχθιζα. Αφού τις τέλειωνα άρπαζα από την άλλη τσέπη τα παρτατζίκια.
  Καλά, τα πιο μεγάλα παιδιά γιατί δεν κουβαλούσαν μαζί τους καλλιτσούνες μόνο άρχιζαν κατ’ ευθείαν τα παρτατζίκια;
  Όταν μεγάλωσα λίγο κατάλαβα.
  Έπαψα πια να φοβάμαι τη θεϊκή οργή για την παραβίαση της νηστείας. Όταν η μητέρα μου κάποιο Μεγάλο Σάββατο διαπίστωσε ότι από τις καλλιτσούνες που είχε φτιάξει είχαν μείνει οι μισές, κατάλαβε.
  Από το επόμενο Πάσχα γινόταν ο εξής αγώνας: αυτή πώς να κρύψει πιο αποτελεσματικά τις καλλιτσούνες κι εγώ πώς να τις ανακαλύψω όσο γίνεται πιο γρήγορα. Πιο επινοητικός απ’ αυτή, τις ανακάλυπτα πάντα πριν την Ανάσταση, προς μεγάλη απελπισία της.
  Κάποιες φορές όμως αργούσα, τις ανακάλυπτα μετά το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου. Η μάνα μου ωριόταν. -Έλα κι εσύ κακορίσκη, μη κάνεις έτσι, δεν έχει το κοπέλι αμαρτία, αφού ο Χριστός μεσημέρι αναστήθηκε, το λένε και τα ευαγγέλια.
  Τώρα που το σκέφτομαι, πράγματι δεν μπορεί να αναστήθηκε μεσάνυχτα. Σαν θεός που είναι δεν θα έκανε ποτέ τέτοια απρονοησία. Σίγουρα αναστήθηκε μέρα μεσημέρι, με τον ήλιο να καταυγάζει έναν ασυννέφιαστο ουρανό. Τι δηλαδή, να αναστηθεί μεσάνυχτα, να τον συναντήσει κανένας στο δρόμο και να τον περάσει για βρικόλακα;  
  Και μια και μιλάμε για μούτζες:
  Ο Γ. έχει μια ελαφρά καθυστέρηση. Σίγουρα πρέπει να πάρει απαλλαγή από το στρατό. Όμως οι αξιωματικοί της υπηρεσίας απαλλαγών είναι δύσπιστοι. Πολλοί το παίζουν τρελοί για να γλιτώσουν το στρατιωτικό, αν και υποπτεύομαι ότι πολύ τρελοί το παίζουν γνωστικοί, προς μεγάλη απελπισία των γονιών τους αν τα καταφέρουν.
  Ο Γ. απαντάει κανονικά σε όλες τις ερωτήσεις που του κάνουν. Μα είναι πράγματι για απαλλαγή;
  Ξαφνικά ένας αξιωματικός τον ρωτάει. -Για πες μου τι ώρα είναι;
  Ο Γ. κοιτάζει το ρολόι του: -Δέκα και τέταρτο.
  Κοιτάζει και ο αξιωματικός το ρολόι του.
  -Μήπως είναι δεκάμιση;
  -Να μ…α, του απαντάει ο Γ. σκάζοντάς του ταυτόχρονα μια μούτζα στη μούρη.
  Δεν ξέρω αν ένιωσε έκπληξη ο Γ. που ο αξιωματικός αυτός δεν θύμωσε καθόλου. Απεναντίας κοίταξε τους συναδέλφους του αριστερά και δεξιά και όλοι κούνησαν το κεφάλι τους καταφατικά. Ο Γ. πήρε την απαλλαγή.  

  Λιακάδα σήμερα, υψηλή θερμοκρασία, ο κόσμος ξεχύθηκε στο Φλοίσβο όπως οι χοχλοί μετά τη βροχή στο περβόλι μου στην Κρήτη.
  Και η καραντίνα; Και το «Μένουμε σπίτι»;
  Αν μας αγαπά ο καλός Θεός ας ρίξει κάμποσες βροχές με γερές συννεφιές, μέχρι να πατώσει η καμπύλη και να αρθούν τα μέτρα. 
  Και, μην ακούσω πάλι τη μ…..α ότι οι φωτογραφίες που βλέπουμε είναι παλιές, όπως έγινε με τον παραλιακό της Θεσσαλονίκης.
  Αν και δεν το αποκλείω, η συνομωσιολογία είναι αρρώστια, όπως π.χ. η κλεπτομανία.
  Παραθέτω, τρεις μέρες μετά, τη μαρτυρία ενός φίλου, από e-mail που μου έστειλε:
  «…πήγα ως τον Φλοίσβο να περπατήσω. Ούτε καν ισχύει το "μένουμε μέσα", έπαθα σοκ γιατί δεν είχα βγει ως τώρα λόγω κούρασης».

  Φαντάζομαι ότι τόσο η Μέρκελ όσο και ο Τζόνσον θα ταρακουνήθηκαν μπροστά στην προοπτική ενός επικείμενου θανάτου, αφού τόσοι και τόσοι είχαν πεθάνει ήδη στις χώρες τους από τον κορονοϊό. Η Μέρκελ έχει αποθεραπευτεί, ενώ ο Τζόνσον έχει βγει από την εντατική, όπου για κάποιο διάστημα υπήρξε διασωληνωμένος. Αυτό το υπαρξιακό σοκ που σίγουρα υπέστησαν φαντάζομαι ότι θα βγει σε καλό των χωρών τους· και, ποιος ξέρει, ίσως και της Ευρώπης.
  Και ο Τραμπ;
  Μακάρι να μην την πάθει με τις μ….ες που έχει κάνει, και με αυτό το φοβερά αλαζονικό, την ίδια στιγμή που συμβουλεύει τους αμερικάνους να φορούνε μάσκα να δηλώνει ότι ο ίδιος δεν θα φοράει.
  Μα για στάσου, μήπως δεν είναι αλαζονεία αλλά σιγουριά, επειδή κουβαλάει πάντα μαζί το παντοδύναμο φυλακτό που του έδωσε η γιαγιά του πριν πεθάνει;
  Μάλλον αυτό είναι, το φυλακτό, δεν εξηγείται αλλιώς πώς έγινε πρόεδρος των ΗΠΑ.
12 Απριλίου 2020

  Σκέφτομαι τη συγχωρεμένη τη μάνα μου, αν ζούσε τι στενοχώρια θα είχε σήμερα, Κυριακή των Βαΐων, που δεν θα μπορούσε να πάει στην εκκλησία.
  Έχοντας πάρει το πτυχίο μου κουβάλησα τα υπάρχοντά μου στο χωριό, περιμένοντας να έλθει η ημερομηνία για να παρουσιαστώ στο στρατό. Κόρινθος, και μετά σχολή αξιωματικών του ΚΕΕΜ, στη Σπάρτη.
  Ανάμεσα στα υπάρχοντά μου ήταν και φωτογραφίες διάσημων πινάκων που πουλιόντουσαν στους δρόμους, με τις οποίες είχα μετατρέψει το φοιτητικό μου δωμάτιο σε γκαλερί. Μέσα σ’ αυτές ήταν και ο «Εσταυρωμένος» του Νταλί που, καθώς ήταν μικρού μεγέθους, τον είχα κορνιζάρει. Η στάση του Χριστού με κατεβασμένο το κεφάλι, διάβασα, σημαίνει την εγκατάλειψή του από τους ανθρώπους.
  Φανταστείτε την έκπληξή μου όταν, τελειώνοντας τη σχολή και επιστρέφοντας στο χωριό μου, βλέπω τον πίνακα αυτό στολισμένο με τα βάγια που μοιράζουν τη σημερινή ημέρα στην εκκλησία. Η μάνα μου τον πήρε για κανονικό εικόνισμα.
  Τον είχα βγάλει φωτογραφία με τα βάγια πάνω, πριν λίγα χρόνια, αλλά την έχασα. Δηλαδή κάπου θα είναι τρυπωμένη, τώρα το να τη γυρεύω είναι σαν να ψάχνω ψύλλους στ’ άχερα.

  Πάω να πετάξω τα σκουπίδια στον κάδο ανακύκλωσης, χωρίς βεβαίωση εξόδου, δεν είναι πάνω από πενήντα μέτρα μακριά. Μόλις είχα βγει έξω και με έκοψε κρύος ιδρώτας: κι αν πέσω πάνω σε κείνο το στραβόξυλο που έγραψε τον άστεγο, τι γίνεται; Πάει, δεν το γλιτώνω το εκατοπενηντάρι.
  Ευτυχώς τα πράγματα ήλθαν δεξιά.
  Βλέπω τον γεράκο να έχει παρκάρει το καρότσι του μπροστά στο μπαλκόνι μου. Τον περιμένω. Έχω μια σόμπα αλογόνου που πριν λίγες μέρες χάλασε και η δεύτερη μπάρα της, έμεινε μόνο μια. Έχω μια ίδια, την αγόρασα στις καλές εποχές για back up, αλλά σκέφτηκα ότι τελειώνει ο χειμώνας, πού να την αλλάζω τώρα, άσε, του χρόνου.
  Καταφτάνει, και του λέω: -Μη φεύγεις, έχω να σου δώσω κάτι.
  Και παρατάω κάτω τον κουβά με τα ανακυκλώσιμα. Ξεσυνδέω τη σόμπα και του την πηγαίνω. Εκείνη τη στιγμή ερχόταν με τον κουβά μου. -Είπα να μην περιμένω, μου λέει.
  Είχε πάει και τον άδειασε.
  Ευχαριστήσαμε αλλήλους.
  Μου είπε ότι είναι ναξιώτης. Η Νάξος είναι το νησί που φιλοξενούσε κάθε κατσικοκλέφτη και φυγόδικο από την Κρήτη, έντονη η κρητική παράδοση. Τον ρώτησα από πού είναι όταν (να τον πάλι, περνάει με καινούρια σοδιά) μου είπε μια μαντινάδα από την οποία συγκράτησα μόνο ότι είμαι το καλύτερο παιδί της γειτονιάς.
  Δεν με συγκίνησε τόσο το «καλύτερο» όσο το «παιδί». Γι’ αυτό και μόνο στο εξής, ό,τι παλιό έχω για πέταμα, θα του το φυλάω.

  Ο φίλος μου Vasilis Poulimenakos μου γράφει σε σχόλιο στην παραπάνω ανάρτηση: «Όταν τελειώσει όλο αυτό Μπάμπη να εκδώσεις και βιβλίο με «Μικρές ιστορίες σε καιρό καραντίνας». Η εκφραστικότητά σου είναι φανταστική όταν γράφεις».
  Η απάντησή μου:
  «Σε ευχαριστώ Βασίλη, σου το στέλνω αμέσως. Έχει τίτλο «Ο έρωτας στα χρόνια του κορονοϊού». Παραφράζω το βιβλίο του Μάρκες «El amor en los tiempos de colera». Φυσικά σχεδόν κάθε μέρα συμπληρώνεται με καινούριες αναρτήσεις.  

  Σε μια ανάρτησή μου στις 27 Μαρτίου παραθέτω ένα τουί: «Σουηδία και Ελλάδα είχαν σχεδόν ταυτόχρονα το πρώτο κρούσμα #Covid_19. Ένα μήνα σχεδόν μετά η Σουηδία μετράει 108 νεκρούς και η Ελλάδα 32. Το αφήνω εδώ να υπάρχει».
  Καθώς το ξαναδιάβαζα είπα να δω τι γίνεται σήμερα στη Σουηδία.
  Διαβάζω το «Έθνος» (8 Απριλίου).
  Οποία έκπληξη!!!
  «Με 591 νεκρούς σε λίγα 24ωρα δημιουργήθηκε πρόβλημα στις ταφές και η κυβέρνηση έλαβε μέτρα αποθήκευσης των νεκρών».
  Μετά πρόσεξα ότι η ενημέρωση έγινε πριν τέσσερις μέρες. Ψάχνω στα αγγλικά στο google, διαβάζω ότι οι νεκροί στη Σουηδία σήμερα είναι 899. Δηλαδή σε τέσσερις μέρες πέθαναν 299 άτομα, μέσος όρος 75 άτομα τη μέρα, τη στιγμή που εμείς συνολικά μετράμε 98 νεκρούς. Οι δυο χώρες, να θυμίσω, έχουν τον ίδιο περίπου πληθυσμό, δέκα εκατομμύρια.  
  Βρε νήπιε σουηδέ πρωθυπουργέ, τι περιμένεις για να πάρεις περιοριστικά μέτρα; Φαίνεται είσαι πιο αργόστροφος από τον Τραμπ και τον Τζόνσον, οι οποίοι άργησαν μεν, αλλά τελικά τα πήραν.
  Φοβάμαι ότι η Σουηδία τελικά θα πάει από την ανοσία της αγέλης.

  Αλήθεια, όταν τελειώσει η καραντίνα και ανοίξουν καταστήματα, κουρεία κ.λπ., θα πρέπει να φοράμε μάσκα;
  Το λέω αυτό γιατί ο Σάββας, εντάξει τα μαλλιά, αλλά τα γένια μου θα δυσκολευτεί να τα κόψει.
Μεγάλη Δευτέρα 13-4-2020

  Κακομοίρη μου Κυριάκο, το νου σου, μην άρεις πρόωρα τα περιοριστικά μέτρα γιατί αλλιώς φοβάμαι ότι θα πηγαίνουμε «από καραντίνας εις καραντίναν».
  (Κοίτα να δεις η σύμπτωση, ίδια μέρα, 13, όμως άλλος μήνας, το 1967).

  Με έπιασε η περιέργεια, έτσι μετά από μια χθεσινή ανάρτηση κοίταξα να δω πόσους νεκρούς έχει η Βραζιλία. Τελικά βλέπω ότι μια χώρα διακοσίων εκατομμυρίων κατοίκων έχει μόλις 1.223 νεκρούς, δηλαδή αναλογικά λιγότερους από τα δύο τρίτα απ’ ότι η Ελλάδα (Ανά εκατομμύριο, 9,8 η Ελλάδα και 6,11 η Βραζιλία). Τελικά μήπως η «ανοσία της αγέλης» πιάνει στην Βραζιλία, και καλώς ο φιλοφασίστας πρωθυπουργός της δεν παίρνει περιοριστικά μέτρα, παρά τις διαμαρτυρίες του κόσμου που φοβάται;
  Τελικά θυμήθηκα.
  Τον ιό τον σκοτώνει η ζέστη, και εμείς περιμένουμε πώς και πώς να ξεκαλοκαιριάσει. Όμως στη Βραζιλία, νότιο ημισφαίριο, έχουν καλοκαίρι ακόμη.
  Μήπως τελικά μέχρι να έλθει ο χειμώνας σ’ αυτούς ο ιός εξασθενήσει (περισσότερα στο κείμενό μου «Φιλοσοφία και επιστήμες»), ώστε «να μην μπορέσει να φτάσει την κρίσιμη μάζα και να γίνει αλυσιδωτή αντίδραση», όπως λέμε στην πυρηνική φυσική;
  Οψόμεθα.

  Πριν λίγο μου άφησε μήνυμα στο messenger η ξαδέλφη μου η Τόνια: «Έφυγε η θεία». Πρώτη θεία δικιά της, δεύτερη δική μου.
  Είχαμε πάει και την είχαμε δει μαζί στις γιορτές των Χριστουγέννων, σε οίκο ευγηρίας. Είχε καταπέσει πάρα πολύ.
  Παίρνω τηλέφωνο τον ξάδελφό μου το Γιάννη. Τον συλλυπήθηκα, με ενημέρωσε για τη μητέρα του, πώς ήταν με οξυγόνο τις τελευταίες μέρες, για την πληθώρα των νεκρών που δεν επιτρέπει να γίνει η κηδεία αύριο και γι’ αυτό θα μπει σε ψυγείο, ότι απαγορεύονται τα λουλούδια…
  Ο Γιάννης μου είπε και άλλα.
  Περιμένοντας τη νεκροφόρα να έλθει να την πάρει είδε να κυκλοφορούν κάπου 200 άτομα, χωρίς να τηρούν τις στοιχειώδεις αποστάσεις. Ξεθάρρεψε ο κόσμος φαίνεται με την καλοκαιρία.
  Όμως αυτό που με συγκλόνισε είναι αυτό που του είπε φίλος του γιατρός που δουλεύει σε νοσοκομείο: αν δεν καθίσει ο κόσμος στα σπίτια του, αυτό που θα δούμε τις επόμενες μέρες θα είναι κάτι το ασύλληπτο.
  Ελπίζω να είναι υπερβολικός, όπως ελπίζω επίσης ο κόσμος να συμμορφωθεί με τα περιοριστικά μέτρα. Οι υγειονομικές υποδομές μας, που διαβρώθηκαν στο βωμό του νεοφιλελευθερισμού, δεν θα αντέξουν σε μια μεγάλη αύξηση των κρουσμάτων, ακόμη και αν είναι μικρότερη από εκείνη της Ιταλίας.
  Οι επόμενες μέρες θα δείξουν.  
  Είμαι σίγουρος ότι όλο και κάποιοι, παραβιάζοντας τα μέτρα, θα τρυπώσουν σε κάποια εκκλησία τη Μεγαλοβδομάδα. Ας ανάψουν ένα κερί και γι’ αυτούς που έφυγαν από τον κορονοϊό, ας παρακαλέσουν τον Χριστό να μας σώσει από αυτό το κακό όσο γίνεται πιο γρήγορα, και ας τους συγχωρέσει που παραβιάζοντας τα μέτρα θέτουν σε κίνδυνο συνανθρώπους τους.  

  Το ότι η ηλεκτρονική συνταγογράφηση θα είχε προβλήματα μπορούσα να το φανταστώ από την αρχή.
  Καταρχάς, παίρνουμε τηλέφωνο το γιατρό μας.
  Ποιο γιατρό μας; Τον οικογενειακό, που έχει αποτύχει ως θεσμός στην Ελλάδα; Κανείς γιατρός δεν δέχεται να μπει σ’ αυτό το σύστημα. Αλλά και αυτοί που μπαίνουν τι κάνουν, με την χαμηλότατη αμοιβή που προβλέπεται ανά επίσκεψη;
  Το άκουσα από φίλη που έκανε την απρονοησία να εγγραφεί. Πηγαίνει να επισκεφτεί τον οικογενειακό της γιατρό. Διαβάζει την πινακίδα που γράφει περίπου: Ως οικογενειακός γιατρός δέχομαι 5.30 έως 6.00. Μετά, ιδιωτικώς.
  Και αν πλακώσει λεφούσι αυτό το μισάωρο;
  Θα στηθούν στην ουρά για την επομένη, όπως στάθηκα κάποτε εγώ για να είμαι ανάμεσα στους δέκα πρώτους που θα γλίτωναν το δεκάρικο της συνταγογράφησης, για να βγει μετά από τρεις ώρες η βοηθός του γιατρού και να μας πει ότι συμπληρώθηκε το πλαφόν, δεν μπορούσε να δεχτεί άλλους.
  Και αυτοί που δεν έχουν κανένα γιατρό, γιατί για τα προβλήματα υγείας τους πηγαίνουν στα νοσοκομεία, είτε στα επείγοντα είτε με ραντεβού, και στον ΕΟΠΠΥ; Προσπάθησα να μάθω κάνοντας κάποια τηλέφωνα, δεν βρήκα άκρη, και ίσως να μην υπάρχει. Για τις τρίμηνες συνταγές το πρόβλημα θα μπορούσε να λυθεί με κάποια υπηρεσία του ΕΟΠΠΥ, που μπαίνοντας στην πλατφόρμα με το ΑΜΚΑ του ασθενή θα αντέγραφε την προηγούμενη τρίμηνη.
  Εγώ έχω οικογενειακό γιατρό, φίλο. Τον πήρα χθες τηλέφωνο για να ξέρω τι γίνεται με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, μια και σε καμιά δεκαριά μέρες πρέπει να έχω την τρίμηνή μου. Όχι, δεν κάνει ηλεκτρονική συνταγογράφηση, ο ασθενής παίρνει τηλέφωνο και λέει ποια φάρμακα θέλει, τα γράφει, και είτε δίνουν ραντεβού και του κατεβάζει την έντυπη συνταγογράφηση στην είσοδο της πολυκατοικίας είτε τα αφήνει στο φαρμακοποιό του ασθενή, εφόσον βέβαια δεν είναι στου διαόλου τη μάνα, φαντάζομαι.
  Υπάρχουν και δυο ακόμη παράμετροι: Είναι εύκολη η ηλεκτρονική συνταγογράφηση, ή πρέπει οι γιατροί να εκπαιδευτούν όπως τότε που μπήκαν οι υπολογιστές στα φαρμακεία;
  Μπορεί και να μην είναι, όμως υπάρχει ένα άλλο πρόβλημα: Πώς θα πληρωθούν;
  Μόλις στρώσουν τα πράγματα, πελάτες είναι, θα έλθουν να τον πληρώσουν.
  Και ο ίδιος πώς θα ζήσει χωρίς μηνιαίο εισόδημα, προπαντός αν πάει η ιστορία σε μάκρος; Και δεν υπάρχουν μήπως και κακοπληρωτές που θα πούνε, εν τάξει, ας αλλάξω γιατρό να γλιτώσω αυτά που χρωστάω;
  Χρειάζεται να αναφέρω και το μακάβριο σενάριο; Και αν ο ασθενής φύγει στο μεταξύ από τον κορονοϊό, τον γιατρό ποιος θα τον πληρώσει;
  Δεν είναι τα μόνα πράγματα που δεν σκέφτηκαν αυτοί με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, όπως και με τα κουτάκια στις βεβαιώσεις εξόδου. Υπάρχουν και καταστάσεις που δεν προβλέπονται απ’ αυτά.
Μεγάλη Τρίτη 14-4-2020

  Ναι, έγραψα σήμερα τον πρόλογο για το επόμενο πόνημά μου, «Σύντομη εισαγωγή στον ιρανικό κινηματογράφο».
  Στο βιβλίο μου «Το χωριό μου: από την αυτοκατανάλωση στην αγορά», καταλήγοντας στις ευχαριστίες έγραψα: «Τέλος ευχαριστώ τους μαθητές μου, που χάρη στις καταλήψεις που πραγματοποίησαν το χειμώνα του 1990-1991 [61ο λύκειο, Γκράβα] μου αποδέσμευσαν το χρόνο για τη συγγραφή του».
  Διευκρίνηση: δεν ήταν σαν τις εθιμικές καταλήψεις που γίνονται σήμερα στα σχολεία. Υπήρξε ένα σοβαρό πρόβλημα, δεν έδιναν λεφτά για πετρέλαιο με αποτέλεσμα να παγώσουμε όλο το χειμώνα. Φυσικά οι μαθητές είχαν την αμέριστη συμπαράστασή μας. Και βέβαια ούτε το ξεκίνησα ούτε το τέλειωσα μέσα στις καταλήψεις, απλά ένα σημαντικό μέρος του γράφηκε κατά τη διάρκειά του.
  Όχι, δεν θα καταλήξω στις ευχαριστίες σε αυτό το βιβλίο γράφοντας: Τέλος ευχαριστώ τον κορονοϊό που χάρη στην καραντίνα που μου επιβλήθηκε εξαιτίας του βρήκα το χρόνο να γράψω αυτό το βιβλίο.
  Καλά δεν θα κάνω;

  Μόλις τώρα διάβασα για μια όγδοη θεωρία συνομωσίας (για τις άλλες έχω γράψει σε προηγούμενες αναρτήσεις): Αντιγράφω: «Ο σκοπός είναι η μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού (ο άνθρωπος προκαλεί το πρόβλημα του διοξειδίου του άνθρακα) μέσω του μαζικού εμβολιασμού των ανθρώπων που θα περιέχει δηλητήριο. Αρνηθείτε το εμβόλιο στον Κορονοϊό».
  Ποιοι έχουν εξυφάνει αυτή τη συνομωσία; Ο Bill Gates και ο George Soros.
  Κοίτα να δεις, δεν ήξερα ότι ο Μπιλ Γκέιτς και ο Τζωρτζ Σόρος έχουν τόσο μεγάλες οικολογικές ευαισθησίες.
  Κι εγώ που περιμένω πώς και πώς το εμβόλιο, για να πάω χωρίς να κάθομαι σε αναμμένα κάρβουνα στην Κρήτη;
  Μόλις τελειώσει αυτή η ιστορία με τον κορονοϊό λέω να τις βάλω σε ψηφοφορία, να δω ποια θεωρείται πιο ευλογοφανής και ποια εντελώς απίθανη. Φαντάζομαι ότι στο μεταξύ θα έχουν διατυπωθεί και άλλες.

    Όπως έγραψα και πιο πριν, μια και «μένω σπίτι» λόγω κορονοϊού είπα να ασχοληθώ επιτέλους με μια «Σύντομη εισαγωγή στον ιρανικό κινηματογράφο» που από καιρό ήταν στα σχέδιά μου. Διαβάζοντας το βιβλίο του Hamid Naficy «A social history of Iranian cinemavolume 1, The artisanal era 1897-1941» έπεσα  πάνω στο παρακάτω απόσπασμα που μας ενδιαφέρει σαν έλληνες, και πιο ειδικά βέβαια αυτούς που ασχολούνται με τη μικρασιατική καταστροφή.  
  Ο Mohammad Khalil Javaheri: A freemason cinematographer «Ταξίδευε από την Ισταμπούλ με το γαλλικό πλοίο Λαμαρτίνος για τη Σμύρνη, όπου αυτός και οι δυο βοηθοί του τράβηξαν οκτώ ώρες ντοκιμαντέρ με τις ελληνικές δυνάμεις να μάχονται τους οθωμανούς, μια εκστρατεία που οδήγησε στην ήττα των ελλήνων και τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης Τουρκίας. Η ήττα είχε σαν συνέπεια μαζικές ανταλλαγές πληθυσμών και καταστροφές. Ο Javaheri κινηματογράφησε τους έλληνες που έφευγαν πανικόβλητοι και τη φωτιά που αγκάλιασε τη Σμύρνη.
  Επέστρεψε στην Ισταμπούλ με το ίδιο πλοίο, αλλά στο δρόμο ένα περιστατικό άλλαξε τη ζωή του: τέσσερα μίλια από την Σμύρνη το Λαμαρτίνος συνάντησε μια βάρκα της οποίας οι επιβάτες κουνούσαν χέρια και μαντήλια ζητώντας βοήθεια. Μια και ήταν έλληνες ο πλοίαρχος του Λαμαρτίνου αρνήθηκε να σταματήσει μέχρι που ο Javaheri παρενέβη για χάρη τους, απειλώντας τον πλοίαρχο ότι θα τον συλλάβει με τη βοήθεια άλλων επιβατών αν δεν σταματούσε να βοηθήσει τους απελπισμένους πρόσφυγες. Όταν το πλήρωμα του Λαμαρτίνος ανέβασε τους επιβάτες της βάρκας, οι έλληνες ήθελαν να φιλήσουν το χέρι του πλοιάρχου, όμως αυτός τους έδειξε τον Javahari και είπε: “Αυτός ο νεαρός σας έσωσε”. Η ανδρεία και ο ανθρωπισμός του Javaheri τόσο εντυπωσίασαν ένα γάλλο καθηγητή που ταξίδευε σαν επιβάτης, που συνέστησε την εγγραφή του νεαρού στην Μεγάλη Μασονική Τάξη της Ανατολής, όπου στο τέλος έφτασε σε ανώτατες βαθμίδες» (σελ. 62).

  Διαβάζω στο Βήμα: «Στην Αγγλία κυκλοφόρησαν θεωρίες… συνωμοσίας πως ο κορονοϊός εξαπλώνεται μέσω 5G κεραιών και κάποιοι έσπευσαν να τις κάψουν».
  Έχω γράψει για οκτώ θεωρίες συνομωσίας, με αυτή να είναι η 9η. Βέβαια μια απ’ αυτές, οι μασόνοι, την πρότεινε για πλάκα ο φίλος μου ο Γιάννος ο Καρανίκας σε σχόλιο, και καπάκι εγώ πρότεινα μια ακόμη, οι εβραίοι. Διαβάζοντας τώρα το βιβλίο του Hamid Naficy «A social history of Iranian cinemavolume 1, The artisanal era 1897-1941» στο οποίο αναφέρθηκα στην προηγούμενη ανάρτηση, μου πέρασαν από το μυαλό δυο ακόμη: οι άραβες, ή ίσως οι αφρικανικές χώρες, εκδικούμενες για το αποικιοκρατικό καθεστώς που τους είχε επιβληθεί από τις δυτικές δυνάμεις και για την νεοαποικιοκρατία που βιώνουν σήμερα.
  Όμως εντάξει, ας μη το παρακάνουμε.
  Μου πέρασε επίσης από το μυαλό, αλλά να ρωτήσω και τον φίλο μου τον Μανόλη Πρατικάκη: μήπως πολλοί από αυτούς που αρέσκονται στις θεωρίες συνομωσίας πάσχουν από μια υπομανία καταδίωξης;
  Μήπως πάσχω και εγώ, που πρότεινα δυο άλλες, σοβαρά αυτή τη φορά; Δεν θυμάμαι τη μια, για την άλλη όμως επιβεβαιώθηκα: Έγραψα ότι ο ΠΟΥ εξέδωσε ανακοίνωση ότι δεν χρειάζεται να φοράμε μάσκα μόνο και μόνο για να μην τρέξουν όλοι να αγοράσουν και να λείψουν από γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό. Η επιβεβαίωση ήλθε αργότερα, όταν ο ΠΟΥ είπε ότι πρέπει να φοράμε. Πιθανόν θα είχε παραληφθεί κάποια μεγάλη παρτίδα από την Κίνα.
  Έψαξα με αναζήτηση και βρήκα ότι τελικά την άλλη την είχα προτείνει για πλάκα. Είναι η πρώτη ανάρτησή μου για τον κορονοϊό, 17 Μαρτίου. Την παραθέτω.  
  «Μ’ αυτά που λέει ο Τραμπ για τον κινέζικο ιό, θα αρχίσω κι εγώ να πιστεύω τη θεωρία συνομωσίας ότι τον έφτιαξαν οι αμερικάνοι και τον έστειλαν στους κινέζους για να τους καταστρέψουν την οικονομία αλλά τους ήλθε μπούμερανγκ».
Μεγάλη Τετάρτη 15-4-2020 

  Πάλι παίρνω αφορμή από το βιβλίο του Hamid Naficy «A social history of Iranian cinema – volume 1, The artisanal era 1897-1941».
  Διαβάζω σ’ αυτό ότι Ebrahim Sahhafbashi Tehrani, ο πρώτος εισαγωγέας εμπορικών ταινιών στο Ιράν, έγραφε το 1897, συγκρίνοντας το Ιράν με την Αγγλία:
  «Σήμερα… πήγα στην εκκλησία τους. Όταν το καλοσκέφτηκα συνειδητοποίησα ότι για κάθε τι που έχουν, εμείς έχουμε το αντίθετο. Για παράδειγμα, έχουν ηλεκτρικά φώτα στις εκκλησίες τους ενώ εμείς έχουμε λάμπες πετρελαίου… Οι ιερείς τους μιλάνε σε μια γλώσσα που όλοι καταλαβαίνουν, ενώ οι δικοί μας μιλάνε με μια τέτοια πυκνή αραβική γλώσσα που ούτε οι ίδιοι δεν μπορούνε να καταλάβουν [όχι, το δικό μας εκκλησίασμα καταλαβαίνει λίγο πολύ την ελληνιστική κοινή των ευαγγελίων]… Οι διαφορές είναι τεράστιες. Το μόνο πράγμα που εμείς κάνουμε καλύτερα είναι ότι πλένουμε τον πισινό μας με νερό [αντί να χρησιμοποιούμε χαρτί τουαλέτας]» (σελ. 76).
  Κι εγώ τον πλένω με νερό, κατά συμβουλή κάποιου χειρούργου για τις αιμορροΐδες μου, εδώ και χρόνια, με την μπαταρία του wc εδώ στην Αθήνα και με καλώδιο μπαταρίας που το τοποθέτησα με ειδική εγκατάσταση δίπλα στη λεκάνη στην Κρήτη.
  Και σκέφτομαι τους φουκαράδες που δεν πρόλαβαν να αγοράσουν χαρτί υγείας, όταν όλοι άδειαζαν τα ράφια των σουπερμάρκετ εν όψει της απαγόρευσης της κυκλοφορίας.
  Μια επιλογή είναι κομμάτια από εφημερίδα, που χρησιμοποιούσαμε στα παιδικά μου χρόνια, όταν το χαρτί υγείας ήταν άγνωστο στο χωριό μας. Όσο για μας τα παιδιά, καθώς συχνά βρισκόμασταν στα χωράφια, στην πλαγιά του Προφήτη Ηλεία ή στην Αγιά Τριάδα και παίζαμε, όταν μας ερχόταν να χέσουμε πηγαίναμε πίσω από ένα δένδρο ή ένα σκίνο, και αφού τον λιπαίναμε καλά καλά σκουπιζόμασταν με χόρτα αν ήταν χειμώνας ή μικρές πέτρες το καλοκαίρι. Μια φορά, θυμάμαι, που με έπιασε χέσιμο ενώ βολτάραμε στο δρόμο Κάτω Χωριό-Πισκοπής και πήγα σε ένα διπλανό αμπέλι, τα έκανα δίπλα σε μια κουρμούλα τσιμπολογώντας ταυτόχρονα από ένα σταφύλι, και όταν τέλειωσα σκουπίστηκα με κληματόφυλλα. Ελπίζω να είχαν λειώσει και να μην τα πάτησαν όταν πήγαν να τρυγήσουν. 
  Μου φαίνεται ότι από τέτοιου είδους σκουπίσματα απόκτησα τις αιμορροΐδες.

  Έχουμε πόλεμο με τον κορονοϊό.
  Στην πρώτη γραμμή βρίσκονται γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό. Πίσω, στις γραμμές ανεφοδιασμού, βρίσκονται ιδιοκτήτες και υπάλληλοι ειδών διατροφής, βενζινάδικων, φαρμακείων και φαρμακοποιοί.
  Όλοι αυτοί είναι στρατιώτες, και σε ένα πόλεμο κάποιοι στρατιώτες σκοτώνονται. Όμως υπάρχουν και οι λεγόμενες «παράπλευρες απώλειες». Γι’ αυτές έγραψε αρκετά ο Zygmunt Bauman, αν και όχι για το συγκεκριμένο είδος πολέμου.
  Θρηνούμε αυτά τα αθώα θύματα. Όμως δεν μπορούμε να θρηνήσουμε εκείνους που, παρά τις σειρήνες που ουρλιάζουν γιατί τα βομβαρδιστικά του εχθρού βρίσκονται στους ουρανούς, βγήκαν στις πλατείες και στους δρόμους, παραλιακούς και μη, για να κάνουν τον περίπατό τους.
Μεγάλη Πέμπτη 16-4-2020  

  Μήπως τελικά κάνω λάθος με τη Σουηδία; Μήπως η αντίληψη περί του εκτεταμένου της χώρας (ο συνωστισμός ως γνωστόν ευνοεί πάρα πολύ τη διάδοση του κορονοϊού) είναι σωστή τελικά;
  Στα στατιστικά που δίνει σε καθημερινή βάση η ιστοσελίδα  https://www.worldometers.info/coronavirus/ 
βλέπω ότι μέχρι τις 14 Απριλίου η Σουηδία είχε 1.203 νεκρούς ενώ η Ελλάδα μόλις 102, με τα ποσοστά ανά εκατομμύριο κατοίκους να είναι για τη Σουηδία 119 και για την Ελλάδα 10.
  Η Ελλάδα πήρε αυστηρά μέτρα από πολύ νωρίς ενώ υπάρχουν στην ατζέντα και αυστηρότερα, σε αντίθεση με τη Σουηδία που έχει πάρει χαλαρά μέτρα.
  Για ποιο λόγο;
  Για να μην πάθει μεγάλο κλυδωνισμό η οικονομία της.
  Τελικά θα επαναλάβω άλλη μια φορά την παροιμία που αρέσει πολύ στο φίλο μου το Γιώργη το Μανιαδάκη (εμένα μου αρέσει η δική του ατάκα, «χαλαρά»), δεν μπορείς να έχεις την πίτα σωστή και το σκύλο χορτάτο. Εμείς προτιμήσαμε την πίτα σωστή (όσο το δυνατόν λιγότερα θύματα) ενώ η σουηδοί προτίμησαν το σκύλο χορτάτο (την οικονομία).
  Άλλες χώρες όμως που δεν είναι αραιοκατοικημένες όπως η Σουηδία και άργησαν να πάρουν μέτρα, προφανώς προκρίνοντας και αυτές την οικονομία με το πρόσχημα της «ανοσίας της αγέλης», τώρα μετράνε εκατοντάδες θύματα τη μέρα.
  Αποτέλεσμα;
  Και ο σκύλος έμεινε νηστικός και την πίττα την κατέφαγε ο κορονοϊός.
   Μακάρι να μην έχει την ίδια μοίρα και η Σουηδία, και να μην αρχίζει κι αυτή να μετράει εκατοντάδες νεκρούς την ημέρα.  
  Τα περισσότερα θύματα, τα οποία σε προηγούμενη ανάρτηση χαρακτήρισα ως παράπλευρες απώλειες στον πόλεμο με τον κορονοϊό, άραγε σε ποια εισοδηματικά στρώματα ανήκαν;
  Ούτε εγώ το θυμούμαι, ήμουν αγέννητος τότε, αλλά οι πιο παλιοί λένε ότι στην Κατοχή επιβίωσαν αυτοί που είχαν χρυσά κουτάλια και ασημένια πιρούνια τα οποία αντάλλαξαν με τρόφιμα.  Μπορώ κατ’ αναλογία να υποθέσω ότι δεν είχαν την ίδια περιποίηση στο νοσοκομείο ο Μπόρις Τζόνσον, η Άντζελα Μέρκελ και ο Μαρινάκης με τον κοινό θνητό, για να μην αναφερθούμε σε περιπτώσεις όπως εκείνης της γυναίκας που πέθανε στα 41 της γιατί αρχικά της αρνήθηκαν νοσηλεία, και της την πρόσφεραν όταν ήταν ήδη πάρα πολύ αργά. Ή για τον έλληνα που ζει στη Σουηδία (εντάξει, αυτός μετανάστης είναι, με τους μετανάστες θα ασχολούμαστε τώρα;) που τον παράτησε το ασθενοφόρο μπροστά στο νοσοκομείο και, αφού περίμενε μάταια τρία τέταρτα να βγουν να τον παραλάβουν, γύρισε σπίτι. Όμως αυτός ήταν τυχερός, τη γλίτωσε.
  Όπου φτωχός κι η μοίρα του, για άλλη μια φορά.  

  Διαβάζω στο in.gr:
  Ο Τραμπ δηλώνει ότι «Θα αναστείλει την αμερικανική συμβολή στη χρηματοδότηση του ΠΟΥ». Ο Τραμπ δηλώνει ότι «Περάσαμε την κορυφή της πανδημίας. Ανοίγει ξανά η οικονομία». Ο Τραμπ δηλώνει ότι «Ερευνούμε αν ο ιός προήλθε από εργαστήριο της Ουχάν».
  Σε σχέση μ’ αυτό το τελευταίο, θα παραθέσω την πρώτη ανάρτησή μου σχετικά με τον κορονοϊό, 17 Μαρτίου:
  «Μ’ αυτά που λέει ο Τραμπ για τον κινέζικο ιό, θα αρχίσω κι εγώ να πιστεύω τη θεωρία συνομωσίας ότι τον έφτιαξαν οι αμερικάνοι και τον έστειλαν στους κινέζους για να τους καταστρέψουν την οικονομία αλλά τους ήλθε μπούμερανγκ».
  Με αυτή τη δήλωση του Τραμπ βρισκόμαστε μπροστά σε μια ακόμη θεωρία συνομωσίας, με στόχο να συκοφαντήσουμε τον μεγάλο ανταγωνιστή μας («Συκοφαντείτε, συκοφαντείτε, στο τέλος πάντα κάτι μένει», συμβούλευε ο Ταλεϋράνδος).
  Θα προτείνω μια αντίθετη:
  Είχα διαβάσει ότι αμερικανοί ερευνητές δούλευαν στα εργαστήρια της Ουχάν. Τι μας λέει ότι, καθ’ υπόδειξη του Τραμπ, δεν έβαλαν τον ιό σε μια ωρολογιακή βόμβα ρυθμισμένη να εκραγεί στα τέλη του 2019, και μετά την έκαναν σφυρίζοντας ανέμελα;
  Ή μήπως κάποιος από τους από τους αμερικανούς αξιωματούχους που επισκέφτηκαν τα εργαστήρια της Yuhan άνοιξε την πόρτα του κλουβιού και το έσκασε ο κορονοϊός;
  Ή ίσως:
  Είχαν κάποιο δικό τους πράκτορα στο εργαστήριο και του έδωσαν εντολή να εξαπολύσει τον ιό και να πάρει αμέσως το πρώτο αεροπλάνο για τη Νέα Υόρκη.
  Έλα όμως που τότε ξέσπασε μια παγκινέζικη απεργία των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας, η οποία έληξε μετά από τρεις μέρες αφού οι κινέζικες αρχές αναγκάστηκαν να ικανοποιήσουν όλα τους τα αιτήματα; Αυτή η τριήμερη καθυστέρηση υπήρξε μοιραία. Κόλλησε τον ιό και τον μετέφερε στους Νεοϋορκέζους.
  Θεούλη μου, κάνε να σταματήσει αυτή η πανδημία με τον κορονοϊό και να γίνουν κανονικά οι εκλογές στις ΗΠΑ ώστε να έχουν καινούριο πρόεδρο.
  Αν και με τους αμερικανούς όλα μπορεί να τα περιμένει κανείς, ακόμη και να ξαναβγάλουν τον Τραμπ.

  Διαβάζω στο in.gr:
  «Κορονοϊός: Έγγραφα καίνε την Κίνα-καθυστέρησε να ενημερώσει έξι κρίσιμες μέρες».
  Δηλαδή και όταν ενημέρωσε οι δυτικές κυβερνήσεις, αυτές που πληρώνουν τώρα το μεγάλο τίμημα, τι έκαναν; Το κωλοβάρεσαν μέχρι να καταλάβουν ότι έπρεπε να πάρουν δραστικά μέτρα για την αντιμετώπιση του ιού. Τι έξι μέρες πριν τι έξι μέρες μετά το κωλοβάρεμα;
Μεγάλη Παρασκευή 17 Απρίλη 2020

Αγαπητές μου φίλες, αγαπητοί μου φίλοι, εύχομαι σε όλες και όλους σας Καλή Ανάσταση, και μακριά από μας κορονοϊός,
και σε εκείνες και εκείνους που ασθενούν, είτε λόγω του κορονοϊού είτε από οποιαδήποτε άλλη πάθηση, Καλή Ανάρρωση.
Μεγάλο Σάββατο 18 Απρίλη 2020

Διαβάζω στα νέα του msn:
«Νομπελίστας γιατρός: Ο κορονοϊός προέκυψε από έρευνα σε εργαστήριο» είναι ο τίτλος, και στο κυρίως κείμενο διαβάζουμε:
  «Μια ακόμα θεωρία αναφορικά με την προέλευση του νέου κορoνοϊού, σύμφωνα με την οποία ο ιός SARS-CoV-2 είναι το αποτέλεσμα μιας προσπάθειας παρασκευής εμβολίου κατά του ιού του AIDS, διατυπώθηκε από τον διάσημο αν και εξαιρετικά αμφιλεγόμενο Γάλλο καθηγητή ιολογίας Λικ Μοντανιέ».
  Δεν το θεωρώ καθόλου απίθανο, όπως και δεν θεωρώ απίθανο να ξέφυγε από στρατιωτικό εργαστήριο. Στο στρατό μαθαίναμε για τον ΑΡΒΧΠ, τον ατομικό, ραδιολογικό, βιολογικό και χημικό πόλεμο. Όλες οι μεγάλες δυνάμεις, όπως έχουν τον ατομικό εξοπλισμό τους έτσι έχουν και τον βιολογικό. Ελπίζω μετά από αυτή την πανδημία να καταλάβουν ότι ένας βιολογικός πόλεμος θα τους έλθει μπούμερανγκ, και καλά θα έκαναν να μην τον βάζουν καθόλου στα σχέδιά τους. Τα αέρια που χρησιμοποιήθηκαν στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, δεν χρησιμοποιήθηκαν στον δεύτερο. Βέβαια κάποιοι σαν τον Σαντάμ που έριξε χημικά σε κούρδικα χωριά δεν αποκλείεται να τα χρησιμοποιήσουν, όμως το θεωρώ ελάχιστα πιθανό να χρησιμοποιηθούν από μεγάλες δυνάμεις. Ακόμη πιο ελάχιστα θεωρώ πιθανό να εξαπολυθεί ένας βιολογικός πόλεμος.
  Όμως προσοχή: έλεγα από παλιά ότι η ανθρωπότητα υφίσταται μια μελλοντική απειλή: αν οι τρομοκράτες μπορούν να δημιουργήσουν ατομική βόμβα τσέπης, τότε την έχουμε βαμμένη, όπως και αν χρησιμοποιήσουν βιολογικά όπλα. Βέβαια υπάρχει και η ανασχετική σκέψη, ότι θα πάρουν στο λαιμό τους και δικούς τους. Δεν είναι όπως οι δίδυμοι πύργοι.
  Είπαμε, δεν το θεωρώ απίθανο, αλλά πολύ πιο πιθανή θεωρώ την κυρίαρχη εκδοχή, να μεταδόθηκε στον άνθρωπο ο ιός από κάποιο ζώο.
Μεγάλο Σάββατο 18 Απρίλη 2020

  Διαβάζω ότι οι κινέζοι ανέβασαν τον αριθμό των νεκρών τους κατά 50%.
  Κατανοητόν. Ήδη από την αρχή είχε κυκλοφορήσει η φήμη ότι έκρυβαν τον πραγματικό αριθμό των νεκρών τους. Τώρα αποκάλυψαν τον πραγματικό αριθμό, γιατί η σκέψη που θα έχουν κάνει πολλοί είναι ότι «Μας τη φέρατε, μας στείλατε τον ιό και τώρα εμείς πληρώνουμε το λάθος σας με χιλιάδες νεκρούς ενώ εσείς με πολύ λιγότερους».

  Διαβάζω στο msn ότι «Στις 3 Δεκεμβρίου θα γίνει η δίκη του ιερέα που έκανε λειτουργία με ανοικτές τις πόρτες» ενώ ήδη του επιβλήθηκε 5.000 ευρώ διοικητικό πρόστιμο, και στις 5 Νοεμβρίου θα γίνει η δίκη της γυναίκας που «παρασύρθηκε» από τις ανοικτές πόρτες και προσπάθησε να μπει μέσα παρά τις συστάσεις των αστυνομικών, με αποτέλεσμα να διαπληκτισθεί μαζί τους και να χαστουκίσει, νομίζω τον επικεφαλής τους.
  Ας μην παραπονιούνται. Πιστεύω ότι θα πέσουν και οι δυο στα μαλακά και θα τιμωρηθούν με αναστολή. Μικρό το τίμημα προκειμένου να «μαρτυρήσουν» για την πίστη τους. Ας σκεφτούν ότι κάποιους άλλους, πριν χρόνια είναι αλήθεια, τους έφαγαν τα λιοντάρια.
  Όσο για τα 5.000 ευρώ του παπά, ίσως του τα δώσει από μυστικά κονδύλια η αρχιεπισκοπή (εδώ που τα λέμε δεν είναι καθόλου μικρό το ποσό για κάποιον που δεν είναι ιδιοκτήτης επιχείρησης ώστε να έχει καταθέσεις). Δεν αποκλείεται βέβαια να κάνουν έρανο μεταξύ τους οι πιστοί της ενορίας του και να του τα δώσουν. Αν περισσέψουν, θα πάνε για την ανακαίνιση της εκκλησίας ή κάποιου ξωμονάστηρου.  

  Διαβάζω πάλι στο msn (τα διαφημιστικά του Microsoft edge) ότι «Από τους διασωληνωμένους ασθενείς 14 (19,7%) είναι γυναίκες και οι υπόλοιποι άνδρες. Το 83,1% των εν λόγω ασθενών έχει υποκείμενο νόσημα ή είναι ηλικιωμένοι 70 ετών και άνω».
  Κατάλαβα!!!
  Έτσι δηλαδή και με πιάσει ο κορονοϊός την έβαψα κανονικά. Ανήκω βέβαια στους «ηλικιωμένους 70 ετών» (πριν δυόμισι μήνες τα έκλεισα, αλλά δεν μου ευχηθήκατε Χρόνια Πολλά, και δεν σας κατηγορώ γι’ αυτό γιατί άφησα μόνο τη χρονολογία γέννησής μου στο facebook για να μη με πνίξει πάλι η καταιγίδα των ευχών για Χρόνια Πολλά, ίσως έκανα κακά, σκέφτομαι τώρα, με τον κορονοϊό) και όχι των «και άνω», όμως έχω και υποκείμενο νόσημα, και όχι ένα αλλά δυο, υπέρταση και κολπική μαρμαρυγή.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
  Άντε να τελειώσει αυτή η ιστορία με τον κορονοϊό, να γυρίσουμε στην κανονικότητα, να ανοίξουν τα σχολεία, τα κουρεία, οι κινηματογράφοι, οι καφετέριες, τα καταστήματα, τα καφενεία, τα εστιατόρια, τα μπουρδέλα…
   Και εγώ να σταματήσω να γράφω αυτά τα χιουμοριστικά και σατιρικά ποστ και να αναρτώ πάλι στον τοίχο μου κριτικές για ταινίες και βιβλία.
Κυριακή 19 Απριλίου 2020

  ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ
  -Καλή Ανάσταση.
  -Σοβαρά το πιστεύεις;
  -Φοβάμαι πως δεν κατάλαβες.

  -Και τώρα που είναι κλειστές οι εκκλησίες, με λειτουργίες ερήμην των πιστών, τι γίνεται; Δεν με συγκινεί ιδιαίτερα να τις παρακολουθήσω στην τηλεόραση.
  -Πήγαινε στο youtube, στο κανάλι του Μπάμπη Δερμιτζάκη, έχει αναρτήσει πέντε video-clip, ένα από τη λειτουργία της Μεγάλης Πέμπτης, ένα από τη λειτουργία της Μεγάλης Παρασκευής και τρία από την Αναστάσιμη Ακολουθία.
  -Μπα! Δεν ήξερα ότι ο Μπάμπης είναι τόσο θρήσκος.
  -Γιατί, αυτός το ξέρει νομίζεις;

  -Και τώρα που δεν μπορούμε να πάμε στην εκκλησία να παρακολουθήσουμε την Ανάσταση, πώς θα δώσουμε το φιλί της αγάπης;
  -Το στέλνουμε με e-mail.
  -Μα δεν έχω ίντερνετ.
  -Ας φρόντιζες να εκσυγχρονιστείς με την τεχνολογία.
  -Κι εγώ που δεν έχω e-mail;
  -Ας φρόντιζες να έφτιαχνες. Των φρονίμων τα παιδιά… όπως οι φαρμακοποιοί τότε που τους επέβαλαν να έχουν υπολογιστή.
  -Λύση δεν υπάρχει;
  -Στείλε τα με το κινητό.
  -Μα δεν έχω κινητό.
  -Κούνα το σταθερό στον αέρα και αμέσως γίνεται κινητό.
  -Και το δεύτε λάβετε φως;
  -Δεν πειράζει για μια χρονιά, αποφεύγουμε και τον κίνδυνο της πυρκαγιάς.
  -Δηλαδή μόνο για αυτή τη χρονιά δεν θα λάβουμε το άγιο φως;
  -Έσω αισιόδοξος.
  -Το «Έσω» πώς το γράφεις, με ωμέγα ή με όμικρο;
  -Ε, να μη σου πω τώρα.

  -Κούκλα μου, να σου δώσω το φιλί της αγάπης;
  -Μα και βέβαια, όμως από δυο μέτρα απόσταση, όπως απαιτούν τα μέτρα.

  -Χριστός Ανέστη.
  -Αληθώς Ανέστη.
  -Δεν αφήνεις την πλάκα λέω γω;
  -Εσύ άρχισες πρώτος.

  -Χριστός Ανέστη.
  -Αληθώς Ανέστη.
  (Να και δυο καλοί χριστιανοί, όπως είσαστε οι περισσότεροι. Νομίζω).

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
(Αντί για like γράψτε «ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ»).

  Δεν ήταν μόνο ο παπάς εκείνος που άφησε ανοικτά την πόρτα της εκκλησίας με αποτέλεσμα μια γυναίκα να θελήσει να μπει μέσα παρά τις προσπάθειες των αστυνομικών να την αποτρέψουν, να χαστουκίσει τον επικεφαλής τους και να βρεθούν στο αυτόφωρο αυτή και ο παπάς. Κάπου διάβασα ότι στάλθηκε σε εικόνα μέσω whats up το μήνυμα «Θα είναι ανοιχτά μέχρι τις 3.30. Και ο νοών νοείτω».
  Καταλάβατε τι θέλω να πω;
  Ο νοών νοείτω.

  Χαρείτε και λίγο με τα μέτρα. Θυμάστε πόσους νεκρούς θρηνούσαμε κάθε χρόνο από τροχαία κατά τις εορταστικές εξόδους του Πάσχα; Διαβάζω τους τίτλους χωρίς να ανοίξω τους συνδέσμους που μου έβγαλε το google. 17 το 2018, 33 το 2016, 65 το 2003, 80 το 2002.
  Μπα, τι βλέπω, την κατιούσα με την πάροδο των χρόνων. Λογικά φέτος θα είχαμε μόνο καμιά δεκαριά.

  Πήρα τηλέφωνο χθες μια φίλη για τα Χρόνια Πολλά. Ανάμεσα στα άλλα μου είπε ότι η Βεΐκου (Γαλάτσι) ήταν γεμάτη από κόσμο που έκαναν τον περίπατό τους, χωρίς φυσικά να τηρούν την απόσταση των δυο μέτρων. Δεν είχε άλλη επιλογή, πήγε και περπάτησε σε παράδρομο.
  Μπορώ να κάνω πρόβλεψη, ή καλύτερα να πω πώς θα ήθελα να γίνει η σταδιακή άρση των μέτρων.
  Κατ’ αρχάς η απαγόρευση της εξόδου από την καραντίνα του σπιτιού χωρίς αποχρώντα λόγο δεν έχει νόημα, αφού τώρα που άνοιξε ο καιρός παραβιάζεται ποικιλοτρόπως. Σίγουρα η αστυνομία δεν φτάνει για την επιβολή της τήρησής της. Να κατεβάσουν μήπως το στρατό; Εδώ κάποιοι πιστεύουν ότι η καραντίνα είναι μια «άσκηση» για ένα τέτοιο μελλοντικό σενάριο, οπότε φαντάζεστε τις αντιδράσεις, και φυσικά το πολιτικό κόστος.
  Στη συνέχεια πιστεύω ότι πρέπει να ανοίξουν μαγαζιά που εκ των πραγμάτων δεν συγκεντρώνουν πολύ κόσμο ενώ τα προϊόντα τους είναι άκρως απαραίτητα, αμέσως μετά από τα προϊόντα των σουπερμάρκετ. Για παράδειγμα, καταστήματα με ηλεκτρολογικά υλικά, με υδραυλικά υλικά, τα «χρυσά ψαλίδια», επιδιορθώσεις υποδημάτων, και άλλα.
  Ποια άλλα;
  Μα τα καταστήματα ένδυσης και υπόδησης. Με την οικονομική κρίση που έχει ενσκήψει ελέω κορονοϊού, λες και δεν μας έφτανε αυτή που είχαμε ήδη, δεν νομίζω ότι θα τρέξουν όλοι να αγοράσουν ρούχα και παπούτσια της τελευταίας μόδας.
  Αν προσέξατε, λέω όλοι, όχι όλες και όλοι. Γιατί; Διότι για τις γυναίκες δεν είμαι καθόλου σίγουρος. Όμως πρέπει να το σκεφτούν καλά πριν τρέξουν να αγοράσουν το τελευταίο μοντελάκι. Μπορεί να έχουμε έξαρση της πανδημίας και να επιστρέψουμε πάλι στα περιοριστικά μέτρα, οπότε το μοντελάκι που αγόρασαν θα το επιδεικνύουν στους πελάτες του σουπερμάρκετ που θα βρίσκονται μαζί τους στην ουρά μπροστά στην είσοδο.
  Τελευταία τα εστιατόρια, τα μπαρ, οι καφετέριες, τα θέατρα και οι κινηματογράφοι (ναι, και οι κινηματογράφοι, κι ας εκπλήσσεστε που το λέει αυτό ένας κινηματογραφικός κριτικός), γιατί εκεί είναι που παρατηρείται ο μεγαλύτερος συνωστισμός. Και φυσικά οι εκκλησίες. Εκτός και αν εκκλησιάζονται τη μια Κυριακή εκείνοι που ο αριθμός της ταυτότητάς τους λήγει σε μονό αριθμό και την άλλη εκείνοι που ο αριθμός της ταυτότητάς τους λήγει σε ζυγό αριθμό (εγώ είμαι μονός, λήγει σε 5)
  Και βέβαια να γίνει μια λειτουργία-δέηση στην οποία να ψάλλει ο Τσιόρδας, να ελεήσει ο Θεός και να μη μας εκδικηθεί που κλείσαμε πασχαλιάτικο τις εκκλησίες και πει στον ιό: Ακούς εκεί να κλείσουν τον οίκον Μου!!! Δώσε τους να καταλάβουν.
20 Απρίλη 2020
 
  Τι κινέζικος ιός ωρύεται ο Τραμπ, ο κορωνοϊός δεν ήλθε από την Κίνα.
  Και από πού ήλθε;
  Μου το είπε ο πεθερός μου που τον πήρα για τα Χρόνια Πολλά: -Από την Κόρωνο (της Νάξου).

  Αν αργήσουν να ανοίξουν τα κουρεία φοβάμαι ότι σε λίγο θα με περνάνε για ταλιμπάν. Αν αργήσουν ακόμη περισσότερο θα μοιάζω με τον Ανέστη Βλάχο στο «Ζητιάνο».
  Παρεμπιπτόντως θα συζητήσουμε απόψε (Τετάρτη 22 Απρίλη), στην Λέσχη Ανάγνωσης του VictoriaSquare project για τον «Ζητιάνο» του Καρκαβίτσα. Όσοι θέλετε να παρακολουθήσετε τη συζήτηση δεν έχετε παρά να πατήσετε, μετά τις 18.05΄, τον παρακάτω σύνδεσμο. https://us02web.zoom.us/j/276674599?pwd=QVBESGl4bUp2c0R6aE8rbmRUaVZTUT09
  Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια είναι να έχετε μικρόφωνο. Αν έχετε και κάμερα, θα μπορούμε να σας βλέπουμε κι εμείς.
22 Απρίλη 2020

  Διαβάζω στο in.gr:

  «Το σχέδιο για τους ηλικιωμένους.

Από την πρώτη στιγμή  τόσο ο υφυπουργός Προστασίας, Νίκος Χαρδαλιάς, όσο και ο πρωθυπουργός έχουν τονίσει πως θα υπάρξει ειδικό σχέδιο για τους ηλικιωμένους, οι οποίοι δεν φαίνεται πως θα βγουν ακόμη από την καραντίνα.
  Αυτός σύμφωνα με πληροφορίες είναι και ο λόγος που οι πολίτες θα συνεχίσουν να στέλνουν μηνύματα στο 13033 ακόμη και όταν ξεκινήσουν τα μέτρα να αίρονται».
  Το δικό μου σχόλιο:
  Δεν παίρνω ποτέ το 13033, συμπληρώνω το έντυπο βεβαίωσης εξόδου.
  Είμαι 70 χρονών, δύο μηνών, δύο βδομάδων και… Δηλαδή ηλικιωμένος, αφού σύμφωνα με τον ΠΟΥ ηλικιωμένοι θεωρούνται οι πάνω από 65, χωρίς να μας λέει από ποια ηλικία και πάνω θεωρείται κανείς ως «πολύ ηλικιωμένος» (ελπίζω όχι οι πάνω από 70).
  Πώς θα ελέγχομαι κατά την έξοδό μου; Φαντάζομαι το όργανο του νόμου θα με εξετάζει εξονυχιστικά, θα βλέπει τα γκρίζα μαλλιά μου (κληρονομικό, η γιαγιά μου από τη μεριά του πατέρα μου λεγόταν Ψαρουδάκη), -Μπα, ηλικιωμένος μου φαίνεστε κύριε, μου δίνετε σας παρακαλώ την ταυτότητά σας;
  Εν ολίγοις, αν κατάλαβα καλά, όλος ο κόσμος θα κυκλοφοράει ελεύθερος κι ωραίος ενώ εγώ καλού κακού θα πρέπει να συμπληρώνω τη βεβαίωση εξόδου, μήπως πέσω πάνω σε αστυνομικό, υποπτευθεί ότι είμαι ηλικιωμένος, και αφού δει την ταυτότητά μου μού τη ζητήσει.
  Αλήθεια, οι ευπαθείς ομάδες (άτομα με καρδιοπάθειες, πνευμονοπάθειες κ.λπ.) που είναι κάτω από 65, με πιο τρόπο θα ελέγχονται; Μήπως επιδεικνύοντας στο όργανο του νόμου ένα πρόσφατο τσεκ απ; Και καλά, η ηλικία φαίνεται (όταν μου λένε ότι δεν μοιάζω με εβδομηντάρης ξέρω ότι μου το λένε για κομπλιμέντο), όμως πώς μπορεί να καταλάβει το όργανο του νόμου αν αυτός που περνάει δίπλα του σφυρίζοντας ανέμελα δεν έχει κάποιο υποκείμενο νόσημα;

  Μήπως είναι νωρίς για χαλάρωση των μέτρων;
  Θεωρώντας σαν βασικότερο δείκτη το ποσοστό θανάτων ανά εκατομμύριο κατοίκους, διαβάζω σήμερα στο https://www.worldometers.info/coronavirus/ ότι στην Ελλάδα το 11 που ήξερα να έγινε 12, έχοντας σαν σύνολο 121 νεκρούς και κανένα σήμερα. Όσο για τη Σουηδία, φοβάμαι ότι γίνεται αυτό που φοβόμουνα. Έχοντας πληθυσμό, επαναλαμβάνω, περίπου όσο και η Ελλάδα, βλέπω ότι το δικό της ποσοστό είναι 192, από τα υψηλότερα στην Ευρώπη,  οι σημερινοί θάνατοι 172, πολύ περισσότεροι δηλαδή από όσους έχει η Ελλάδα σαν σύνολο, και συνολικό αριθμό θανάτων 1937.
  Σε προηγούμενη ανάρτησή μου (Κυριακή 29 Μαρτίου) εξέφραζα τους φόβους μου γι’ αυτή την εξέλιξη και ευχόμουνα να «λειτουργήσει» σ’ αυτούς η ανοσία της αγέλης λόγω του αραιοκατοικημένου της χώρας, όπως υποστήριζαν κυβερνητικοί κύκλοι.
  Μήπως κάπου κάνω λάθος; Μήπως στόχος τους τελικά ήταν να πάθει η οικονομία τους όσο το δυνατόν μικρότερους κλυδωνισμούς απ’ αυτό τον πόλεμο με τον κορονοϊό, έστω και με μεγάλες «παράπλευρες απώλειες»;
  Καπιταλισμέ το μεγαλείο σου!
  Είμαι σίγουρος ότι τώρα θα τρίζουν τα κόκαλα του Ούλοφ Πάλμε.
23 Απριλίου 2020
   
  Όσοι υποφέρετε από κολπική μαρμαρυγή, παρηγορηθείτε.
  Το είχα διαβάσει και πιο παλιά, όμως το ξαναδιαβάζω τώρα και στο in.gr: «Ασυνήθιστα υψηλά ποσοστά θρομβώσεων παρουσιάζουν οι σοβαρές περιπτώσεις πασχόντων από κοροναϊό» (sic).
  Ας παρηγορηθούμε λοιπόν εμείς οι πάσχοντες από κολπική μαρμαρυγή που παίρνουμε αντιπηκτικό, εσείς οι παλιοί το Sintrom και εμείς οι καινούριοι το Xarelto (υπάρχουν νομίζω και δυο τρία άλλα, καινούριας γενιάς κι αυτά).
  Λοιπόν, μη το μετανιώσω που σας το είπα! Μην αρχίσετε τώρα να ξεψαρώνετε και να πετάξετε τη μάσκα και τα γάντια και να αρχίσετε τις άσκοπες βόλτες πηγαίνοντας κάθε μέρα στο πιο μακρινό σουπερμάρκετ γιατί τάχα αυτό που είναι κοντά στο σπίτι σας δεν έχει αυτό που θέλετε να αγοράσετε. Και μην ξεχνάτε, μπορεί το αντιπηκτικό να προσφέρει μια μικρή προστασία, αλλά ο λόγος που το παίρνουμε μας κατατάσσει στις ευάλωτες ομάδες, χωρίς να αναφερθώ στο γεγονός ότι όλοι εμείς, σε πάρα πολύ μεγάλο ποσοστό, έχουμε περάσει τα εξηνταπέντε και θεωρούμαστε ηλικιωμένοι.
  Σας αρέσει δεν σας αρέσει, έτσι μας θεωρεί ο ΠΟΥ.
  Για όσους δεν ξέρουν, μια θρόμβωση μπορεί να σε στείλει, είτε από εγκεφαλικό είτε από έμφραγμα.   

Σώπα όπου να ’ναι θα ανοίξουν τα κουρεία,
Σώπα όπου να ’ναι θα ανοίξουν τα κουρεία,

Με σημαίες, με σημαίες, και με ταμπούρλα.
  Εν τάξει, το τελευταίο το βρίσκω κι εγώ υπερβολικό.
  Με τις τελευταίες ανακοινώσεις ο φόβος μου διαλύθηκε, σε καμιά δεκαριά μέρες θα ανοίξουν τα κουρεία. Αλλιώς με τα γένια που έχω θα μπορούσα να χειροτονηθώ παπάς.
  Λέμε τώρα.
  Με τα μαλλιά δεν έχω πρόβλημα, γιατί τα κουρεύω σχεδόν ΣΥΡΙΖΑ.
  Η πρώτη σκάλα της κουρευτικής μηχανής για τα γένια, η δεύτερη για τους κροτάφους και η τρίτη για τα μαλλιά. Ψαλίδι και χτένι δεν χρειάζονται.
  Στο κουρείο του Σάββα. Πολύ φτηνός, με έκπτωση στους συνταξιούχους.
  Σπαρτιατών και Κλεάρχου γωνία.
  Στην αποικία των ναξιωτών, το Γαλάτσι.
25 Απριλίου 2020

  Διαβάζω στο in.gr
  «Μικρά εμπορικά καταστήματα, κομμωτήρια, κέντρα αισθητικής κτλ. θα λειτουργήσουν ξανά, αλλά με αυστηρούς περιορισμούς και μέτρα πρόληψης και υγιεινής (ανώτατος αριθμός πελατών ανά κατάστημα με βάση τα τετραγωνικά, χρήση μασκών κτλ.)».
  Αντιγράφω μια ανάρτησή μου τη Μεγάλη Δευτέρα:
  «Αλήθεια, όταν τελειώσει η καραντίνα και ανοίξουν καταστήματα, κουρεία κ.λπ., θα πρέπει να φοράμε μάσκα;
  Το λέω αυτό γιατί ο Σάββας, εντάξει τα μαλλιά, αλλά τα γένια μου θα δυσκολευτεί να τα κόψει».
  Καλαμπούρι έκανα, όταν καθίσω στην καρέκλα του κουρείου ασφαλώς και θα βγάλω τη μάσκα. Πρέπει όμως να διευκρινιστεί αυτό στην ανακοίνωση. Τι θα γίνει αν εκείνη την ώρα περνάει απ’ έξω ο αστυνομικός που έκοψε το πρόστιμο στον άστεγο;
  Όχι, δεν κάνω καλαμπούρι.

  Διαβάζω στο news: «Σουπερμάρκετ: πάνω από 1 δις. ευρώ ο τζίρος την περίοδο του κορονοϊού». Αυτός είναι ο τίτλος. Ο υπότιτλος είναι: «Σε διάστημα επτά εβδομάδων από την εμφάνιση του πρώτου κρούσματος κορονοϊού στην Ελλάδα τα σουπερμάρκετ κατέγραψαν αύξηση των εσόδων της τάξης του 30,7%.».

  Προχθές διάβασα την είδηση και ήθελα να σχολιάσω ως εξής αλλά βαρέθηκα:
  «Αυτή την αύξηση τις επόμενες βδομάδες θα την έχουν σε μείωση. Το 30% προέκυψε γιατί όλοι έκαναν προμήθειες για δυο μήνες, από φόβο μήπως έχουμε πόλεμο με τους τούρκους. Έτσι είναι σίγουρο ότι στις επόμενες βδομάδες θα δουν ανάλογη μείωση. Όχι ακριβώς την ίδια, γιατί οι καταναλωτές αγόρασαν και μια σωρεία γαντιών, οινοπνεύματος και Dettol. Εξαφανίστηκαν βέβαια και τα χαρτιά υγείας, αλλά δεν θα αυξηθεί η χρήση τους κατά τη διάρκεια της καραντίνας – ό,τι καταναλωθεί περισσότερο στο σπίτι θα είναι αυτό που θα εξοικονομηθεί από τους χώρους εργασίας, σχολεία, κ.λπ.».
  Ευτυχώς που δεν έκανα την ανάρτηση, γιατί μετά σκέφτηκα και κάτι άλλο: Τα τρόφιμα που αγοράστηκαν εν τάξει, τι θα γίνει όμως με τις σοκολάτες, τις γκοφρέτες, τις μερέντες, τους ξηρούς καρπούς και τον πασατέμπο που καταναλώθηκαν επί πλέον-πώς αλλιώς να περάσει η ώρα στη μονοτονία της καραντίνας; Το να αρχίσουν να πλακώνονται τα ζευγάρια δεν είναι λύση, αλλά διαβάζω ότι συμβαίνει και αυτό.
  Και θυμήθηκα τώρα δυο ατάκες από τον «Αστερίξ».
 -Αστερίξ: και τώρα τι κάνουμε;
  Οβελίξ: -Δεν τρώμε;
  Έχω διαβάσει αρκετές αναρτήσεις στο twitter όπου διάφοροι, κυρίως γυναίκες, γιατί αυτές είναι που περνάνε το μεγάλο λούκι, παραπονιούνται για τα δυο τρία κιλά που πήραν.
  Απλά μαθηματικά: Θα έχουμε ισοφάριση του +30,7%, όμως μείον τα έσοδα από τα γάντια, τα οινοπνεύματα και τα dettol που καταναλώθηκαν επί πλέον λόγω της κρίσης, όπως και από τα «παραμπουκίσματα», που θα ήταν ασφαλώς πολύ λιγότερα αν δεν υπήρχε ο εγκλεισμός της καραντίνας.
  Παρεμπιπτόντως, πάνω στην πηγή βάζω και τον σύνδεσμο (hyperlink), όμως το facebook δεν τον κρατάει.

Πέρα στην άκρη του χωριού που ο μύλος μας γοργά γυρνά
κι ο ήλιος του καλοκαιριού μέσ’ απ’ τα δένδρα δεν περνά
εκεί  ’ναι και το φτωχικό, το σπίτι μου το πατρικό
…………………………………………………………….
εγώ ποθώ το φτωχικό το σπίτι μου το πατρικό (Ιωάννης Πολέμης)

  Μας το έμαθε κάποιος δάσκαλός μου στο δημοτικό και το τραγουδάγαμε, αλλά όσο κι αν έψαξα στο youtube δεν το βρήκα. Θυμάμαι τους παραπάνω στίχους και φυσικά τη μουσική. Συχνά εδώ στην εξορία το τραγουδώ από μέσα μου.
  Ναι, η μόνιμη κατοικία μου είναι στην Αθήνα, όμως το σπίτι της καρδιάς μου είναι στην Κρήτη, και ο καταραμένος ο κορονοϊός δεν μ’ άφησε να πάω τώρα στις διακοπές του Πάσχα. Θα με αφήσει άραγε το καλοκαίρι;
26-4-2020

  Παραθέτω μια προηγούμενη ανάρτηση που έκανα το Σάββατο 4 Απριλίου:
  «Καραντίνα, καραντίνα… θα καραντινιάσω στο τέλος».
  Καραντινιάζω: ρήμα αμετάβατο και μεταβατικό. Σαν αμετάβατο σημαίνει «υφίσταμαι σε μεγάλο βαθμό τις αρνητικές συνέπειες του εγκλεισμού της καραντίνας, εκνευρισμό, κατάθλιψη, αδημονία, κ.ά».
  Ως ρήμα μεταβατικό σημαίνει «έχω βάλει στην καραντίνα διάφορα αντικείμενα, τρόφιμα κυρίως, για κάποιο χρονικό διάστημα ώστε ο ιός που είναι στην επιφάνειά τους να έχει ψοφήσει».
  Εγώ βάζω τα πάντα σε καραντίνα για ένα δεκαήμερο. Το δεκαήμερο καραντίνας των πορτοκαλιών αντιμετωπίστηκε αρχικά με επιτυχία, όμως τα μέρλιν στη δεύτερη παρτίδα δεν άντεξαν όλα τις δέκα μέρες, οπότε για να μη μου σαπίσουν και τα υπόλοιπα τα έκανα χυμό. Τα βαλένθια όμως άντεξαν μια χαρά. Τα νεκταρίνια δεν ξέρω αν θα αντέξουν, τα αγόρασα όμως για τη δυσκοιλιότητα. Οι μπανάνες δεν αντέχουν, μαυρίζουν στο τέλος και η φλούδα κολλάει στο μέσα. Δεν σκοπεύω να αγοράσω ξανά μπανάνες πριν κάνω το εμβόλιο που ακόμη δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Τα λεμόνια είναι που αντέχουν μια χαρά. Όλα αυτά τα βάζω στο ψυγείο μόνο αφού περάσει το δεκαήμερο, γιατί το ψύχος τον κορονοϊό δεν τον σκοτώνει, απεναντίας τον συντηρεί.
    Παίρνω το γιο μου τηλέφωνο: -Έχεις δυο κρεμμύδια καραντινιασμένα, να τα φάω με τη φάβα;
  Εννοώ, έχει περάσει η περίοδος καραντίνας για τα κρεμμύδια;
  Θα ρισκάρω, ο γιος μου τα καραντινιάζει για μικρότερο χρονικό διάστημα.

  Καταραμένε κορονοϊέ.
  Καλά, φταίω κι εγώ. Λένε ότι κάθε βδομάδα πρέπει να φορτίζεις την μπαταρία βάζοντας μπροστά το αυτοκίνητό σου για 15 λεπτά. Το έκανα πριν δυο βδομάδες, ευελπιστώντας στο μεταξύ να το κινήσω.
  Δεν το έκανα, ήξερα ότι θα δυσκολευόμουν να βρω πάρκινγκ, έτσι προτίμησα τη μηχανή. Πήγα τώρα να το βάλω μπροστά, flat η μπαταρία. Ευτυχώς είχα την προνοητικότητα να αγοράσω ένα starter που κάνει ό,τι κάνουν τα καλώδια που τα συνδέεις με την μπαταρία άλλου αυτοκινήτου. Τώρα το έχω και φορτίζει. Να δούμε. ……………………………
  Μετά από μιάμιση ώρα φορτίστηκε. Ήταν δίπλα και ο Κώστας ο συνπολικατοικιούχος που έφτιαχνε το Atos τους και με βοήθησε. Πήρε μπροστά, βολτάρισα κανένα μισάωρο τσεκάροντας το κουτάκι που λέει τράπεζα (αν με έπιανε κανένας αστυνομικός θα έλεγα ότι ψάχνω να παρκάρω) και γύρισα όμορφα κι ωραία. Ο Κώστας, να είναι καλά, με βοήθησε και στο παρκάρισμα, καθώς ο πίσω με είχε στριμώξει.
  Προσέξτε την μπαταρία του αυτοκινήτου σας, δεν φανταζόμουνα ότι του δικού μου θα άδειαζε σε δεκαπέντε μέρες.

    Την Κυριακή 5 Απριλίου έκανα μια ανάρτηση που ξεκινούσε ως εξής: «Σενάρια για πρόωρες κάλπες για την ανασυγκρότηση [τάχα] της χώρας!!!».
  Χθες διάβασα ότι κατηγορούν τον Τραμπ ότι θέλει να αναβάλει τις εκλογές.
  Δεν πιστεύω να μην καταλαβαίνετε γιατί;

  Είναι φοβεροί αυτοί οι διαδικτυακοί απατεώνες. Παίρνω το εξής e-mail: «Kontoen din er i ferd med å deaktiveres på grunn av inaktivitet».
  Τα σουηδικά είναι μια γλώσσα που έχω εγκαταλείψει εδώ και δεκαετίες, όμως τα αναγνώρισα. Έτσι κι αλλιώς, ακόμα και αυτός που δεν ξέρει γρι σουηδικά μπορεί να καταλάβει τι λέει, ιδιαίτερα αν έχει πάρει κι άλλα τέτοια μηνύματα: «Ο λογαριασμός σας θα απενεργοποιηθεί εξαιτίας αδράνειας».
  Ανοίγω το e-mail.
  Είναι από τη Western Union, μια εταιρεία για να στείλεις χρήματα σε κάποιον στο εξωτερικό.
  Ποτέ δεν την χρησιμοποίησα.
  Στο διαφημιστικό banner της γράφει στα αγγλικά: «H Western Union is here to support our customers», για να συνεχίσει κατόπιν: We are closely monitoring (COVID-19 (Coronavirus) developments and doing everything possible to support our customers. We encourage customers to send money via our app or wu.com
  Δεν μπήκα στον κόπο να προσπαθήσω να το διαβάσω, ξέρω τι γράφει, να κάνω logging στο λογαριασμό μου, να δώσω όνομα χρήστη και κωδικό χρήστη…
  Αναρωτιέμαι, είναι τόσοι πολλοί οι αφελείς που τσιμπάνε;
  Μα και αυτοί είναι τόσο βλάκες; (είπα να χρησιμοποιώ πότε πότε και καμιά κόσμια λέξη). Δεν βλέπουνε ότι η διεύθυνσή μου λήγει σε gr;
  Πάντως δεν μπορώ να πω, η Western Union παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις με τον κορονοϊό και κάνει ό,τι μπορεί για να υποστηρίξει τους πελάτες της. Όμως, αλήθεια, κάνει ό,τι μπορεί για να τους προφυλάξει από τέτοιου είδους απατεώνες;  

Διαβάζω στο in.gr:
  «Κοροναϊός: “Tα μαλλιά της κεφαλής του” θα πληρώσει κουρέας που παραβίασε τα μέτρα».
  Λάθος:
  Τα μαλλιά των πελατών του για κανένα εξάμηνο θα πληρώσει ο κουρέας που παραβίασε τα μέτρα.
27-4-2020
 
  Αυτό κι αν είναι είδηση!!!
  Τη διάβασα στο www.msn.com. Η ανάρτηση είναι για τον Χαφτάρ, αυτή βρίσκεται στο κάτω κάτω μέρος της σελίδας, «Οι ειδήσεις σήμερα».
  «Κορωνοϊός: Τούρκος άκουσε τον Τραμπ, ήπιε απολυμαντικό και πέθανε».
  Κανένας αμερικάνος; Ή μήπως το κρύβουν; Είναι και οι εκλογές που πλησιάζουν βλέπετε.
28-4-2020

  Διαβάζω στο in.gr:
  «Κοροναϊός: ανησυχία στη Γερμανία για επιδείνωση μια εβδομάδα μετά τη χαλάρωση των μέτρων».
  Ο θεός να βάλει το χέρι του σε μας εδώ. [Τώρα το βλέπω, στο worldometers.info, αυξήθηκαν οι νεκροί ανά εκατομμύριο κατοίκους. Όταν το πρωτοείδα πριν κάμποσες μέρες ήταν 11, μετά πήγε 12, και τώρα που είμαστε έτοιμοι να χαλαρώσουμε τα μέτρα είναι 13]. Αλλά που να το βάλει, τώρα που του κλείσαμε τις εκκλησίες… Ο Άγιος Γεώργιος μήπως; Για τον οποίο έγραψα και παρακλητικό στιχούργημα σε προηγούμενη ανάρτησή μου στις 26 του Μάρτη. Να το παραθέσω άλλη μια φορά:   
  Άγιε Γιώργη, αφέντη μου, κι αφέντη καβαλάρη
που ’σαι ζωσμένος το σπαθί και τ’ αργυρό σκουτάρι,
αυτό τον κορωναϊό τρέξε να τον σκοτώσεις
γιατί την ανθρωπότητα έτσι θα τηνε σώσεις.
Και σίγουρα ογλήγορα στην εκκλησιά σου πάλι
ο Τσιόδρας πάντα πρόθυμος θα έλθει για να ψάλλει
ύμνους ευχαριστήριους στην αγιότητά σου,
κεριά, καντήλια, μερτζουβί, θα καίνε στ’ όνομά σου.
Μα κάνε λίγο γρήγορα, γιατί αλλιώς φοβούμαι,
όλο και περισσότερα θύματα να θρηνούμε.

(Έρη μου, εσύ που έχεις ποιητικά γονίδια θα μπορούσες να το τελειώσεις καλύτερα. Σου το κοινοποιώ).

Ό,τι ακολουθεί από δω και κάτω είναι της Έρης

Κι αν δεν μπορείς μονάχος σου, δεύτερο καβαλάρη
τον Αη Δημήτρη φώναξε, πού ’χει μακρύ κοντάρι
και τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, που ’χει μια σπάθα τόση
κι από τους τρεις σας ο ιός δύσκολα θα γλυτώσει.

Εγώ καλά σου τα 'λεγα, μα τ' άκουγες παράλογα.
Δυστυχώς επιβεβαιώνονται οι φόβοι μου τους οποίους εξέφρασα σε προηγούμενες αναρτήσεις μου.
Διαβάζω στο www.msn.com: Κορωνοϊός-Σουηδία: Την πιο θανατηφόρα εβδομάδα του αιώνα κατέγραψε πριν το Πάσχα η Σουηδία.
  Η Ελλάδα, που δεν είναι αραιοκατοικημένη όπως η Σουηδία, κατέγραψε χθες και σήμερα από δύο νεκρούς ενώ η Σουδία 80 και 81 νεκρούς αντίστοιχα.
  Στη Σουηδία δεν νοσεί μόνο η αγέλη, αλλά και η κοινή λογική.   

  Αντιγράφω μια ανάρτηση που έκανα στις 22 Απριλίου:
  «Διαβάζω στο in.gr:

  Το σχέδιο για τους ηλικιωμένους.

Από την πρώτη στιγμή  τόσο ο υφυπουργός Προστασίας, Νίκος Χαρδαλιάς, όσο και ο πρωθυπουργός έχουν τονίσει πως θα υπάρξει ειδικό σχέδιο για τους ηλικιωμένους, οι οποίοι δεν φαίνεται πως θα βγουν ακόμη από την καραντίνα.
  Αυτός σύμφωνα με πληροφορίες είναι και ο λόγος που οι πολίτες θα συνεχίσουν να στέλνουν μηνύματα στο 13033 ακόμη και όταν ξεκινήσουν τα μέτρα να αίρονται».
  Το δικό μου σχόλιο:
  Δεν παίρνω ποτέ το 13033, συμπληρώνω το έντυπο βεβαίωσης εξόδου.
  Είμαι 70 χρονών, δύο μηνών, δύο βδομάδων και… Δηλαδή ηλικιωμένος, αφού σύμφωνα με τον ΠΟΥ ηλικιωμένοι θεωρούνται οι πάνω από 65, χωρίς να μας λέει από ποια ηλικία και πάνω θεωρείται κανείς ως «πολύ ηλικιωμένος» (ελπίζω όχι οι πάνω από 70).
  Πώς θα ελέγχομαι κατά την έξοδό μου; Φαντάζομαι το όργανο του νόμου θα με εξετάζει εξονυχιστικά, θα βλέπει τα γκρίζα μαλλιά μου (κληρονομικό, η γιαγιά μου από τη μεριά του πατέρα μου λεγόταν Ψαρουδάκη), -Μπα, ηλικιωμένος μου φαίνεστε κύριε, μου δίνετε σας παρακαλώ την ταυτότητά σας;
  Εν ολίγοις, αν κατάλαβα καλά, όλος ο κόσμος θα κυκλοφοράει ελεύθερος κι ωραίος ενώ εγώ καλού κακού θα πρέπει να συμπληρώνω τη βεβαίωση εξόδου, μήπως πέσω πάνω σε αστυνομικό, υποπτευθεί ότι είμαι ηλικιωμένος, και αφού δει την ταυτότητά μου μού τη ζητήσει.
  Αλήθεια, οι ευπαθείς ομάδες (άτομα με καρδιοπάθειες, πνευμονοπάθειες κ.λπ.) που είναι κάτω από 65, με πιο τρόπο θα ελέγχονται; Μήπως επιδεικνύοντας στο όργανο του νόμου ένα πρόσφατο τσεκ απ; Και καλά, η ηλικία φαίνεται (όταν μου λένε ότι δεν μοιάζω με εβδομηντάρης ξέρω ότι μου το λένε για κομπλιμέντο), όμως πώς μπορεί να καταλάβει το όργανο του νόμου αν αυτός που περνάει δίπλα του σφυρίζοντας ανέμελα δεν έχει κάποιο υποκείμενο νόσημα»;
  Φαίνεται ότι διάβασαν την ανάρτησή μου (λέμε τώρα) και συνειδητοποίησαν το παράλογο του μέτρου. Έτσι διαβάζω σήμερα στο in.gr, στις «Γενικές κατευθύνσεις των μέτρων»: Άτομα τρίτης ηλικίας: ισχυρή σύσταση του «μένουμε σπίτι».
  Εμένα δεν χρειάζεται να μου κάνουν τέτοια σύσταση. Έχω το γιο μου που στέκεται δερβέναγας από πάνω μου. Ούτε στη λαϊκή δεν με αφήνει να πάω (εγώ πηγαίνω κρυφά, του το λέω μετά. Πρέπει οπωσδήποτε να αγοράζω χόρτα για τη δυσκοιλιότητά μου). «Το σκέφτηκες ότι θα με αφήσεις ορφανό αν πάθεις τίποτα;».
  (Όχι, το τελευταίο το σκέφτηκα εγώ, θα μπορούσε όμως να το είχε πει για καλαμπούρι, αλλά δεν το σκέφτηκε γιατί είναι όντως αγχωμένος μήπως πάθω τίποτα. Παιδιά φίλων μου έχουν το ίδιο άγχος για τους γονείς τους).

  Τι να κάνω για να μη θολώνουν τα γυαλιά μου όταν φοράω κράνος; Το vita.gr δίνει κάποιες οδηγίες για τα γυαλιά που θολώνουν με τη χρήση μάσκας.
  Την πρώτη μέρα τα χρειάστηκα, όταν φόραγα ταυτόχρονα κράνος και γυαλιά. Τι να κάνω, έβγαλα τα γυαλιά (ηλίου, χωρίς βαθμούς, τζάμι), έτσι το πρόβλημα μειώθηκε. Από τότε όταν φοράω κράνος δεν φοράω γυαλιά.
 
  Διαβάζω για τη σταδιακή χαλάρωση των μέτρων: Πρώτα θα ανοίξουν κουρεία και κομμωτήρια, μετά μικροκαταστήματα, μετά…
  Σε όλα απαραίτητο να τηρούνται η αποστάσεις των δυο μέτρων και η μάσκα, εφόσον πρόκειται για εσωτερικούς χώρους.
  Δεν είδα πουθενά να γράφει για τα μπουρδέλα. Μπορεί και να τα ξέχασαν. Αλλά και να τα θυμήθηκαν, θα τα άφησαν για το τέλος τέλος. Εδώ δεν είναι δυνατόν να τηρηθεί η απόσταση των δυο μέτρων και της μάσκας. Βέβαια, ούτε στα κουρεία και στα κομμωτήρια μπορεί να τηρηθεί αυτό, όμως σ’ αυτά η επαφή κουρέα/κομμώτριας-πελάτη δεν είναι επαφή τρίτου τύπου.  
  29-4-2020
  
  Μετά τις ανακοινώσεις του προέδρου της ΟΛΜΕ και του Νίκου Τζανάκη, διευθυντή της πνευμονολογικής κλινικής του ΠΑΓΝΗ, ψάχνω να βρω την ανάρτησή μου για τη θέση μου, πριν βδομάδες, ότι καλύτερα να ανοίξουν τα σχολεία το Σεπτέμβρη, με εξαίρεση βέβαια την Τρίτη Λυκείου και τις Πανελλαδικές. Ας πούμε ότι οι μαθητές είχαν κάνει περισσότερες μέρες κατάληψη, απ’ αυτές τις εθιμικές που κάνουν κάθε χρόνο. Και να μη χάσει βέβαια κανείς τη χρονιά. Το λέω αυτό γιατί με το άνοιγμα των σχολείων μπορεί να έχουμε δεύτερο κύμα, μεγαλύτερο από το πρώτο. Έτσι έγινε με την ισπανική γρίπη, και διαβάζω ότι στη Γερμανία, μετά τη χαλάρωση των μέτρων, υπήρξε αύξηση των κρουσμάτων. Αν δεν συμμαζευτούμε τώρα πιθανότατα να χαθούν και άλλα μαθήματα την επόμενη σχολική χρονιά.
  Όσο κι αν έψαξα πιο πριν στον τοίχο μου στο facebook δεν την βρήκα. Βρήκα όμως τρεις πριν από τις 17 του Μάρτη, όταν άρχισα να τις καταγράφω σε ξεχωριστό αρχείο, αναρτημένες ακριβώς την προηγούμενη μέρα.
  Πιθανότατα να ήταν σχόλιο σε ανάρτηση.
  [Την πρωτομαγιά διαβάζω στο in.gr και στο msn ότι και ο Φίλης την ίδια γνώμη έχει, να ανοίξουν τα σχολεία την καινούρια σχολική χρονιά].

  Βρε βρε βρε, μια ανυπομονησία που τους έχει πιάσει όλους, άντε, πότε να καταργηθούν τα μέτρα να… να…
  Σε προηγούμενη ανάρτησή μου έγραψα ότι οι γερμανοί ανησυχούν για την αύξηση των κρουσμάτων μετά την χαλάρωση των μέτρων. Κοιτάζω τώρα το worldometer.info και τρίβω τα μάτια μου από την έκπληξη. 4.419 θάνατοι στην Αγγλία σήμερα!!! Παραπάνω από το σύνολο που είχαν οι κινέζοι με τα ενάμισι εκατομμύριο πληθυσμό. Και χθες; Κοιτάζω από περιέργεια. 586, με αμέσως μετά Ιταλία, Γαλλία και Ισπανία με το 3 σαν πρώτο αριθμό των νεκρών τους, τριψήφιος επίσης.
  Ο Θεός να βάλει το χέρι του στην Ελλαδίτσα μας, που από Δευτέρα χαλαρώνουν τα μέτρα. Πρωί πρωί θα στηθώ στο Σάββα να με κουρέψει. Εν τάξει, τα μαλλιά τα κόβω στρατιωτικά, δεν έχω πρόβλημα, έχω πρόβλημα όμως με τα γένια μου, ειδικά τώρα που θα πιάνουν οι ζέστες.
  [Τελικά σε σχόλιο ο Βασίλης Πουλιμενάκος εκφράζει την υποψία ότι στον αριθμό αυτό συμπεριλαμβάνονται και οι νεκροί στα γηροκομεία από τις 2 Μαρτίου, πράγμα που επιβεβαίωσα μετά. Και πάλι όμως οι νέοι θάνατοι φτάνουν τους 765, 181 παραπάνω απ' ότι την προηγούμενη μέρα, πράγμα που σημαίνει ότι έτσι κι αλλιώς υπάρχει μια απότομη αύξηση στους θανάτους].

  Δεν είχα καμιά αμφιβολία γι’ αυτό. Τώρα, με τις τελευταίες εξελίξεις, νομίζω επιβεβαιώνομαι. Παραθέτω πάλι μια παλιά μου ανάρτηση, της πρωταπριλιάς.
  «Προβλέπω καινούριο διχασμό.
 Από τη μια είναι εκείνοι που πιστεύουν στην ανάγκη λήψης πολλών περιοριστικών μέτρων, σαν αυτά που πήρε η Ελλάδα, και από την άλλη εκείνοι που δεν τα πιστεύουν, είτε γιατί πιστεύουν στην «ανοσία της αγέλης» είτε γιατί τα θεωρούν ως prova generale για καταπιεστικά μέτρα, που νομίζω είναι οι περισσότεροι. 
  Τώρα βλέπω και ένα ακόμη διχασμό: από τη μια εκείνοι που πιστεύουν ότι η μάσκα συνιστάται μόνο για τους ασθενείς για να μην μεταδώσουν τον ιό, και από την άλλη εκείνοι που πιστεύουν ότι όλοι πρέπει να τη φορούν.
  Το έχω δηλώσει αρκετές φορές ότι είμαι κατά των θεωριών συνομωσίας, αλλά αυτή τη φορά θεωρώ πιθανή μια «θεωρία συνομωσίας».
  Πόσοι από σας ψάξατε να βρείτε μάσκα στα φαρμακεία και δεν βρήκατε; Τι θα γινόταν αν ξαφνικά άρχιζαν όλοι να διαμαρτύρονται «Μάααασκες θέλουμε!. Μάααασκες θέλουμε!». Οι μάσκες είναι λίγες, και πρέπει να διατεθούν κατά προτεραιότητα σ’ αυτούς που βρίσκονται στο μέτωπο της υγείας, στους γιατρούς και στους νοσηλευτές. Πρέπει λοιπόν να καθησυχάσουμε με κάποιο τρόπο τους υπόλοιπους.
  Και η δική μου αντίρρηση στην αντίληψη ότι η μάσκα ενδείκνυται μόνο για όσους ασθενούν. Πόσοι είναι εκείνοι που ασθενούν χωρίς να το ξέρουν, απλά γιατί είναι ασυμπτωματικοί; Πώς μπορεί κάποιος να ξέρει αν είναι φορέας ή όχι; Ακόμη και αν γινόταν τεστ σε όλο τον πληθυσμό και κάποιοι βρισκόντουσαν αρνητικοί, θα μπορούσαν σε δυο τρεις μέρες να τον κολλήσουν.
  Ο ΠΟΥ έχει την αντίληψη ότι οι μάσκες είναι περιττές για τους μη ασθενούντες. Άλλοι ειδικοί επιστήμονες, κυρίως ασιάτες, πιστεύουν το αντίθετο. Εγώ είμαι με τους ασιάτες. Αν εσείς είστε αναποφάσιστοι, μπορείτε να το παίξετε κορώνα γράμματα. Ελπίζω ό,τι σας βγει, να είναι για το καλό σας.
  Μπορείτε να διαβάσετε σχετικά στο in.gr και να κρίνετε μόνοι σας.
  Να συμπληρώσω, είδα πριν κάμποσες μέρες σε ζωντανή σύνδεση με ένα έλληνα καθηγητή αγγλικών στο Βιετνάμ να δηλώνει ότι στο Βιετνάμ υπάρχουν ελάχιστα κρούσματα, αλλά με αυστηρά περιοριστικά μέτρα και τους κατοίκους να φοράνε μάσκα. Ένας κινέζος ανταποκριτής του CCTV-4, ανάρτησα το βίντεο στον τοίχο μου πριν κάποιες μέρες, περιφέρεται σε μια πόλη της Ιταλίας, δεν θυμάμαι ποια, άδειοι οι δρόμοι, αλλά του έκανε εντύπωση που πριν λίγες μέρες οι κάτοικοι κυκλοφορούσαν χωρίς μάσκα».
  Τώρα που υπάρχει επάρκεια μασκών στην αγορά, ε, ναι, τώρα ας την κάνουμε υποχρεωτική.
  Ας θυμηθούμε και τον ΠΟΥ, που αρχικά είπε ότι δεν είναι αναγκαία η μάσκα και μετά άλλαξε ρότα, με τον Τραμπ να συστήνει τη μάσκα, προσθέτοντας όμως ότι ο ίδιος δεν θα τη φοράει.
  Ας τολμήσει να έλθει στην Ελλάδα και να επισκεφτεί σουπερμάρκετ. Το εκατοπενηντάρι δεν το γλιτώνει.

  Μπορεί το πρώτο μου πτυχίο να είναι αγγλικής φιλολογίας, όμως το δεύτερο με το οποίο κέρδισα και το ψωμί μου σαν καθηγητής φιλόλογος ήταν στη Φιλοσοφία. Ήταν καλές εποχές, δικτατορία, γράφτηκα στο Φιλοσοφικό Τμήμα (μετά εξελίχθηκε σε ΦΠΨ) χωρίς κατατακτήριες, κατευθείαν στο τρίτο έτος, την παραμονή που θα πήγαινα στο στρατό. Δεν πρόλαβα να μπω ούτε μια φορά σε αίθουσα διδασκαλίας.
  Γιατί στο Φιλοσοφικό και όχι π.χ. στο Φιλολογικό, μια και αργότερα απέκτησα ειδίκευση στη Φιλολογία; (Το διδακτορικό μου είναι πάνω στις αφηγηματικές τεχνικές). -Μα για να κάνω κατοχύρωση γνώσεων, έλεγα χαριτολογώντας στους φίλους μου.
  Γιατί αυτή η εισαγωγή.
  Η φιλοσοφία, το έχω γράψει και αυτό, έχει πέσει σε ανυποληψία στη συνείδησή μου, όμως είμαι οπαδός του «απλοϊκού ρεαλισμού», ο οποίος χοντρικά είναι η κοινή λογική. Έτσι απέρριπτα πάντα τις θεωρίες συνομωσίας, όμως έχοντας σαν πεποίθησή μου, μετά την εμπειρία μου από την επαφή μου με την παραψυχολογία (το πρώτο μου βιβλίο), ότι και οι μεγαλύτερες  βεβαιότητές μας είναι πιθανοκρατικές, ποτέ απόλυτες, κατά 100%.  Στη ζωή κινούμαστε πιθανοκρατικά, με αυτό που θεωρούμε ως πιο πιθανό, χωρίς να αποκλείουμε ποτέ το ενδεχόμενο ότι αυτό μπορεί να μην είναι έτσι. Θα βρέξει, δεν θα βρέξει; Να έχουμε τον μπελά μιας ομπρέλας στο χέρι μας; -Ευτυχώς που δεν την πήρα, τελικά δεν έβρεξε. -Που να πάρει, έγινα μούσκεμα, θα έπρεπε να την είχα πάρει μαζί μου.
  Ο λόγος για αυτή την εκτενή εισαγωγή ήταν για να πω, κάτι που το έχω ξαναγράψει εξάλλου, ότι θεωρώ πιο πιθανό ο ιός να προήλθε από κάποιον ζωικό ξενιστή, τη νυχτερίδα.
  Και τώρα οι θεωρίες συνομωσίας.
  Ο ιός ξέφυγε από εργαστήριο της Yuhan;
  Τον έστειλαν οι αμερικάνοι για να καταστρέψουν την οικονομία των κινέζων αλλά τους ήλθε μπούμερανγκ;
  Αν ήταν να επιλέξω θα έκανα την επιλογή που θα κάνατε κι εσείς: ξέφυγε από εργαστήριο της Yuhan. Κι αυτό το έχω ξαναγράψει, όλες οι μεγάλες δυνάμεις έχουν στο οπλοστάσιό τους και βιολογικά όπλα.
  Και η θεωρία συνομωσίας ότι τον έστειλαν οι αμερικάνοι;
  Με τον Τραμπ στην προεδρία αυξάνονται οι πιθανότητες που της δίνω.
  Οι θεωρίες συνομωσίας είναι «αφηγηματικά» πιο ενδιαφέρουσες και γι’ αυτό τόσος κόσμος έχει την τάση να μαγεύεται απ’ αυτές, όπως από τα θρίλερ.
  Αν ήσασταν σεναριογράφος και σας ζητούσαν να γράψετε ένα σενάριο πάνω στον κορονοϊό, ποιο στόρι πιστεύετε ότι θα ήταν πιο αβανταδόρικο; Μας τον μετέδωσε μια νυχτερίδα; Ξέφυγε από τα εργαστήρια της Yuhan; Ή ο Τραμπ έστειλε αυτή την αμερικανίδα (η οποία βρήκε το διάβολό της μ’ αυτό το σενάριο, διαβάζω στις εφημερίδες) να τον αφήσει στους κινέζους;
  Εγώ δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι πάνω σ’ αυτή τη θεωρία θα μπορούσε να υφανθεί ένα πολύ εντυπωσιακό σενάριο: η αμερικανίδα πηγαίνει, την εντοπίζουν, προσπαθεί να ξεφύγει, άγρια παρακολούθηση, τους ξεφεύγει, αφήνει τον ιό, μολύνονται, καθυστερεί το αεροπλάνο της επιστροφής, μολύνεται και αυτή στο μεταξύ και τον κουβαλάει στην Αμερική…
  Θα μπορούσα να γράψω ένα σενάριο με μια τέτοια πλοκή, όμως εδώ δεν έχω χρόνο να γράψω το δικό μου σενάριο, μεταγραφή του βιβλίου μου «Το μυστικό των εξωγήινων», πού να βρω χρόνο και για αυτό.
  Ναι, ξεκίνησα να το γράφω από περιέργεια, να δω πώς γράφεται ένα σενάριο με το πρόγραμμα που μου σύστησε νομίζω ο Γιάννης ο Καραμπίτσος, αλλά το παράτησα μετά από δυο τρεις σελίδες, αφού μου λύθηκε η περιέργεια.
  Όμως σε ένα άλλο σενάριο παίζω πρωταγωνιστικό ρόλο. Το γράφει ο συνονόματός μου, Μπάμπης Παπαχαραλάμπους, με αφορμή μια ανάρτησή μου από την επαφή μου με μια αφγανή στη βόλτα μου στο παρκάκι στα Καραγιαννέικα.
  Ευχηθείτε του κι εσείς να βραβευθεί στον διαγωνισμό σεναρίου όπου θα το υποβάλλει.
  Τελικά, συμπληρώνω λίγο πριν τα μεσάνυκτα, βλέπω να δικαιώνομαι με μια ανάρτηση στο in.gr στην οποία διαβάζω:
  Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο νέος κοροναϊός «δεν δημιουργήθηκε από τον άνθρωπο, ούτε έχει τροποποιηθεί γενετικά».
30-4-2020

  Διαβάζω, υποχρεωτική η μάσκα σε κλειστούς χώρους. Όποιος δεν τηρήσει το μέτρο, κούνια που τον κούναγε, θα ξηλωθεί το εκατοπενηντάρι.
  Θα γίνω δικηγόρος του διαβόλου.
  Εν τάξει, τώρα ο φαρμακοποιός μου έχει μάσκες. Δεν τον ρώτησα πόσες. Στην αρχή της καραντίνας μου έδωσε μόνο δύο, μιας χρήσης, έχει και άλλους φίλους, έπρεπε να δώσει σε όλους.
  Τι θα γίνει όμως αν, με τη μάσκα να είναι υποχρεωτική, εξαφανιστούν πάλι από τα φαρμακεία; Είναι σίγουρο ότι αυτές που υπάρχουν θα καλύψουν τη ζήτηση;
  Μια και στην προηγούμενη ανάρτηση έγραφα για σενάρια, θα γράψω κι εδώ ένα σενάριο.
  Πηγαίνω στο φαρμακείο.
  -Μια μάσκα παρακαλώ, και κοιτάξτε να μην είναι ληγμένη.
  -Δυστυχώς όσες έχω είναι ληγμένες, συνεχίζει το καλαμπούρι μου. Πλάκα κάνω, δεν έχω καθόλου μάσκες.
  -Και τώρα τι κάνω;
  -Καλά, δεν σου έχει μείνει καμιά;
  -Έχω μόνο τρεις, τις κρατάω για εντελώς άμεση ανάγκη, για παράδειγμα αν χρειαστεί να πάω για καμιά εξέταση, να πάω σε νοσοκομείο…
  -Θα σου πω εγώ τι θα κάνεις. Εν τάξει, είναι μιας χρήσης, δεν σε προφυλάσσει από τον ιό, ούτε και τους άλλους αν εσύ είσαι φορέας, σε προφυλάσσει όμως από το να πληρώσεις το εκατοπενηντάρι. Θα τη φοράς για τα σουπερμάρκετ και τα άλλα καταστήματα όπου ο κίνδυνος είναι μικρός και θα κρατήσεις τις άλλες δύο για την περίπτωση που είναι επιτακτική η ανάγκη προστασίας. Μήπως θα σε πάρει κανείς χαμπάρι; Υπάρχει περίπτωση αστυνομικός να μπορεί να ελέγξει αν η μάσκα που φοράς, μιας χρήσης, είναι ξαναφορεμένη; Αυτός θα ψάχνει για κανένα τολμηρό, που αψήφησε το μέτρο σκεπτόμενος «πιθανοκρατικά» (πάλι θα παραπέμψω στην προηγούμενη ανάρτησή μου), δηλαδή έπαιξε με τις πιθανότητες, θα τον πιάσουν ή δεν θα τον πιάσουν; Έτσι κι αλλιώς χωρίς μάσκα πήγαινε μέχρι στο σουπερμάρκετ.
  Εγώ, άτυχος, ζήτημα αν κυκλοφόρησα πέντε φορές χωρίς κράνος, εδώ στη γειτονιά. Την πέμπτη με τσίμπησε ένας αστυνομικός (άσε, να μη γράψω την άλλη λέξη) και έσκασα το εβδομηντάρι.

  Απίστευτο, και όμως αληθινό.
  Έχασα στην περίοδο της καραντίνας 4 (τέσσερα) κιλά.
  Πώς τα κατάφερα;
  Η μελαγχολία λόγω του εγκλεισμού μού έκοψε την όρεξη. Μετά βίας κατεβαίνει μια μπουκιά στο λαιμό μου. Αν ήμουν γυναίκα θα κατέληγα να έχω νευρική ανορεξία.
  Μην αρχίσετε πάλι τα παρηγορητικά, πλάκα κάνω.
  Το κατάφερα όχι τόσο γιατί, για λόγους υγείας, πρέπει να χάσω κιλά, αυτό είναι μια ιστορία που κρατάει δεκαετίες, αλλά γιατί, λόγω μαθήτευσης στην πειθαρχία του αυτοεγκλεισμού της καραντίνας, μπόρεσα να πειθαρχήσω και στη μπούκα μου.
  Βέβαια σ’ αυτό συνέβαλε και το ότι αξιοποιώ τον εγκλεισμό μου γράφοντας το μεθεπόμενο βιβλίο μου «Σύντομη εισαγωγή στον ιρανικό κινηματογράφο».
  -Το μεθεπόμενο; Γιατί το μεθεπόμενο; Το επόμενο ποιο είναι;
  -Μα το ανά χείρας, «Ο έρωτας στην εποχή του κορονοϊού». Βέβαια εσείς διαβάζετε αποσπάσματα, είναι ένα βιβλίο που γράφεται συνεχώς, συγχρονικά με τα γεγονότα έχοντας έτσι το συνακόλουθο σασπένς (θα μας οδηγήσει άραγε η χαλάρωση των μέτρων σε μια έξαρση της νόσου;) αλλά κάποια στιγμή, αν δεν εκδοθεί, το πιο πιθανόν, θα το αναρτήσω στο διαδίκτυο, όπως έχω κάνει και με δυο άλλα μου βιβλία. Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στην ενενηκοστή σελίδα στο αρχείο που του έχω δώσει το format βιβλίου.
  Αλλά να πούμε και για τη διατροφή μου, από τι αποτελείται.
  Ένα πρωινό, ένα μεσημεριανό και ένα βραδινό, τίποτε παραπάνω, τα παραμπουκίσματα τέλος.
  Το πρωινό και το βραδινό είναι στάνταρ: το βραδινό ένα τοστ, μόνο με τυρί και φέτες ολικής άλεσης, ενώ το πρωινό μου είναι το «πρατικάκειο» όπως το έχω ονομάσει, σύσταση του φίλου μου, ψυχίατρου και ποιητή Μανόλη Πρατικάκη (Το τελευταίο μου βιβλίο έχει τίτλο: «Μανόλης Πρατικάκης, ο ποιητής, ο στοχαστής»). Το πρωινό αυτό είναι, όπως μου είπε, αντικαταθλιπτικό και φτιάχνεται ως εξής: Μια φλυτζάνα γάλα, ένα κουταλάκι μέλι, μια κουταλιά ταχίνι και τέσσερις κουταλιές βρώμη. Έχει πάρα πολλές θερμίδες, μπόμπα σωστή. 
  Και το μεσημεριανό;
  Ε, αυτό έχει μια κάποια ποικιλία, ας μην την αναφέρω τώρα. Πάντως τα όσπρια, κάποιες μέρες, είναι μέσα, όπως και ψωμί ολικής άλεσης που φτιάχνω με τον αρτοπαρασκευαστή μου.   

  Διαβάζω στις οδηγίες:
  Η μάσκα είναι απαραίτητη μόνο σε κλειστούς χώρους.
  Τη μάσκα δεν πρέπει να την κουβαλάτε στην τσέπη σας.
  Τη μάσκα δεν πρέπει να τη φοράτε υποσιάγωνη και να την ανεβάζετε κατά περίπτωση (όπως περίπου κάνουμε εμείς οι μηχανάκηδες με τις ζελατίνες του κράνους).
  Η λύση;
  Να την κουβαλάμε σε ένα αποστειρωμένο κουτί.
  Καθόλου πρακτικό, θα πείτε.
  Νομίζω δυο είναι οι λύσεις: ή υποσιάγωνη, που αντενδείκνυται, ή να τη βάζουμε στο σπίτι και να την πετάμε όταν επιστρέφουμε. Αλλά αυτή η λύση θα εγκαταλειφθεί, είμαι σίγουρος, μόλις αρχίσουν οι ζέστες. Πάντως χθες στην τηλεόραση είδα πολλούς να τη φορούνε υποσιάγωνη.

  Τηλεπαραδόσεις στα σχολεία.
  Φίλη μου εκπαιδευτικός μου είπε ότι έχει πολύ μεγάλη συμμετοχή στις παραδόσεις της, αλλά τα παιδιά έχουν κλειστές τις κάμερες. Αναρωτιόταν γιατί.
  Το γιατί το έμαθα απόψε από τον φίλο μου τον Ντίνο, που του το είπε ο κουνιάδος του ο Βαγγέλης που έχει δυο παιδιά, πρώτη και τρίτη γυμνασίου: Συνδέονται με το λάπτοπ για να νομίσει ο καθηγητής ότι παρακολουθούν το μάθημά του και πηγαίνουν δίπλα στο pc και παίζουν παιχνίδια.
  Το δαιμόνιο της φυλής.
  Να παραθέσω και από το σχόλιο φίλης εκπαιδευτικού, φιλολόγου σε Λύκειο, ότι αυτοί συστήνουν στους μαθητές να έχουν κλειστές τις κάμερες για να τρέχει καλύτερα το σύστημα. Όμως η φίλη μου που διδάσκει σε γυμνάσιο δεν έδωσε τέτοια σύσταση, γι’ αυτό εξάλλου και αναρωτιόταν.

  Πόσες φορές δεν σας έχει τύχει να οδηγείτε και να σας φωνάζει στην καλύτερη περίπτωση, να σας βρίζει στη χειρότερη, κάποιος άλλος οδηγός γιατί τάχα κάτι δεν κάνατε σωστά ενώ στην πραγματικότητα κάπου τον εμποδίσατε, και να νιώθετε αγανακτισμένος που δεν μπορείτε να βρείτε το δίκιο σας.
  Να ζητήσετε το λόγο; Ο άλλος μπορεί να καβάλησε το αμάξι του έχοντας ξεχάσει να πάρει τα χάπια του. Ένας φίλος μου που τσακώθηκε με κάποιον άλλο οδηγό στο δρόμο γιατί του έκανε παρατήρηση και ήθελε να το συζητήσουν για το ποιος από τους δυο είχε δίκιο, βρέθηκε στο νοσοκομείο με ένα σοβαρό τραυματισμό στο μάτι.
  Τώρα θα μου πείτε, τι σχέση έχει αυτό με τον κορονοϊό;
  Πηγαίνω πρωί πρωί στην τράπεζα για να πάρω λεφτά και να πληρώσω μια πιστωτική κάρτα. Eurobank, στη Βεΐκου στο Γαλάτσι. Κατεβαίνω την Πρωτοπαπαδάκη και στρίβω δεξιά στη Βεΐκου. Ο αστυνομικός έχει σταματήσει κάποιον για έλεγχο. Ευτυχώς, λέω, αν δεν είχε σταματήσει αυτόν θα είχε σταματήσει εμένα. Βέβαια κρατούσα τη βεβαίωση εξόδου.
  Η τράπεζα είναι απέναντι, στρίβω στο πρώτο φανάρι αριστερά περνώντας στην άλλη πλευρά του δρόμου. Σταματάω στη Eurobank. Αφού σκουπίζω τα πλήκτρα και την οθόνη του ΑΤΜ με αντισηπτικό μαντιλάκι, αν και φοράω γάντια όπως πάντα (να μη χαλάσω το χατίρι του γιου μου που ανησυχεί πολύ για μένα, οι οδηγίες του είναι σαφείς) κάνω τις συναλλαγές, υπόλοιπα, ανάληψη, πληρωμή.
  Ανεβαίνω στη μηχανή και πηγαίνω να περάσω το λοξό φανάρι αριστερά, για την Πρωτοπαπαδάκη. Είδα ότι ερχόταν ένα αμάξι, αλλά σε πολύ μεγάλη απόσταση. Μόλις με βλέπει στη μέση του δρόμου αρχίζει ο οδηγός να κορνάρει σαν δαιμονισμένος. Εγώ τρομοκρατημένος, ενώ θα μπορούσα να είχα περάσει, χώνομαι γρήγορα πίσω από το λοξό φανάρι. Στο μεταξύ μας πιάνει κόκκινο. Σταματάμε. -Θα φας το κεφάλι σου καμιά φορά, μου φωνάζει. -Εσύ θα φας κανένα έτσι που οδηγείς βιαστικός βιαστικός. Αν δεν είχες κορνάρει τώρα θα είχα περάσει.
  Δεν συνέχισε, όμως το επεισόδιο δεν τελειώνει εδώ. Ο αστυνομικός από απέναντι είχε δει τη σκηνή. Τον πλησιάζει και του λέει να κάνει στην άκρη. Πηγαίνει στη γωνία. Κάνω να φύγω και μου κάνει νόημα να σταματήσω. Αφού βλέπει τη βεβαίωσή του, ανταλλάσσουν μερικές κουβέντες και του κάνει νόημα να φύγει. Πλησιάζει εμένα και μου λέει ακριβώς αυτά τα λόγια: -Είχες απόλυτο δίκιο, κόρναρε ενώ το φανάρι ήταν πορτοκαλί.
  Δεν πιστεύω να υπήρξαν οδηγοί που να δικαιώθηκαν τόσο άμεσα σε ανάλογο περιστατικό.
1-5-2020

No comments: