Νίκος Κορνήλιος, Η θάλασσα το χειμώνα (2025)

 Νίκος Κορνήλιος, Η θάλασσα το χειμώνα (2025)

 

Από σήμερα στην αίθουσα 1 της ταινιοθήκης της Ελλάδος

 

  Τρεις μοναξιασμένοι άνθρωποι μπλέκουν σε ένα τρίο. Καταλύτης η Ναντίν (εξαιρετική στο ρόλο της η Αδελαΐδα Κατσίδε), γεωλόγος, που έρχεται στο Λαύριο για έρευνα. Οι άλλοι δύο είναι ο Χρήστος, απόγονος μεταλλωρύχων και φύλακας σε ένα εργοστάσιο (απομακρύνει τους παρείσακτους από την περιοχή), και η Κατερίνα, που έχει ένα ψαροκάικο.

  Το ερώτημα για το νόημα της ζωής το θέτουν συχνά οι καταθλιπτικοί στον εαυτό τους. Νομίζω το έθεσε η Ναντίν. Και ο Χρήστος, ατενίζοντας απέναντί του το Λαύριο, «αποδομεί» το νόημα της ζωής που ο Βίκτορ Φρανκλ, θεμελιωτής της υπαρξιακής ψυχολογίας, το θεωρεί ως απαραίτητο για την ψυχική ισορροπία. Δεν θυμάμαι ποιος δικός του ήταν στη Μακρόνησο. Αρνιόταν να υπογράψει. Αν υπέγραφε, θα ακύρωνε το νόημα που είχε δώσει στη ζωή του, τον αγώνα για μια δικαιότερη κοινωνία. Τον έβαλαν σε ένα σακί με μια γάτα και τον έριξαν στη θάλασσα, ένα συνηθισμένο βασανιστήριο. Γύρισε σπίτι με σαλεμένα τα μυαλά του.

  Ναντίν και Χρήστος, που μια αύρα συμπάθειας πλησιάζει τη σεξουαλική έλξη, σίγουρα από τη μεριά του.

  Χρήστος και Κατερίνα, που ένα πείσμα τους κράτησε μακριά για 27 χρόνια, όσα είναι και τα χρόνια της Ναντίν.

  Δεν έχει ιστορία μόνο η Μακρόνησος, έχει και το Λαύριο. Ο Χρήστος αφηγείται την απεργία των μεταλλωρύχων, ποια ήταν τα αιτήματά τους που η ικανοποίησή τους σε μας σήμερα φαίνεται αυτονόητη, και ο σκληρός τρόπος με τον οποίο καταπνίγηκε.

  Με εικαστικά πλάνα, με επεισόδια που δεν ολοκληρώνονται, ο Κορνήλιος δημιουργεί μια ταινία με έντονο σασπένς, σαν θρίλερ, που κορυφώνεται στο τέλος.

  «Το σεξ είναι η παρηγοριά που έχει κανείς όταν δεν υπάρχει έρωτας», λέει ο Μάρκες στις «Θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου».

  Και όταν δεν υπάρχει σεξ, ο αυνανισμός.

  Εξαιρετική ταινία. Μπορεί το 7,5 της βαθμολογίας της στο IMDb να είναι στημένο (10 άτομα όλα κι όλα ψήφισαν), όμως εγώ έβαλα 8.