Lav Diaz, Μαγγελάνος (Magalhães, 2025)

 Lav Diaz, Μαγγελάνος (Magalhães, 2025)

 

  Από σήμερα στους κινηματογράφους

  Δεν πρόκειται για μια κλασική βιογραφική ταινία. Είναι μια ταινία ποιητική, εικαστική, στυλιζαρισμένη, αργόσερτη, με κομβικά επεισόδια της ζωής του Μαγγελάνου, τα περισσότερα δεικτικά και όχι πυρηνικά, που να πυροδοτούν δηλαδή παραπέρα δράση.   

  Είναι χαρακτηριστικό ότι ο φιλιππινέζος Diaz αποφεύγει τις σκηνές μάχης, και όταν τις παρουσιάζει τις παρουσιάζει εκ του μακρόθεν, με την κάμερα κρυμμένη πίσω από δέντρα, αποδίδοντάς τη ηχητικά. Όμως παρουσιάζει το τέλος της μάχης, με το έδαφος να είναι στρωμένο με πτώματα.

  Με τα επεισόδια να διαδραματίζονται στις αρχές του 15^ου αιώνα, είναι φυσικό να υπάρχουν διχογνωμίες όπως προς την ιστορική ακρίβεια βιογραφικών στοιχείων. Και βέβαια, μπορώ να υποθέσω ότι ποιητική αδεία έκανε το αγαλματίδιο του Ιησού μαύρο, πιστεύοντας ότι θα ήταν πιο πειστικός τρόπος για τον προσηλυτισμό των ιθαγενών· που βέβαια κάποια στιγμή, κάποιοι, αντέδρασαν όταν τους κατέστρεψε τα είδωλα των προγονικών θεών με αποτέλεσμα να τους επιτεθούν και να τους σκοτώσουν, αυτόν και τους περισσότερους συντρόφους του.

  Για τον Μαγγελάνο ήξερα απλά ότι ήταν θαλασσοπόρος, δεν κάθισα ποτέ να μάθω για τα βιογραφικά του, ή και αν έμαθα τα ξέχασα. Ίσως ό,τι έμαθα να ήταν από κάποιο εγχειρίδιο ιστορίας στο γυμνάσιο. Εδώ μαθαίνω ότι ήταν πορτογάλος, γλίτωσε από ένα σοβαρό τραυματισμό στο πόδι, παντρεύτηκε την κοπέλα που τον περιποιήθηκε, έπεσε σε δυσμένεια του πορτογάλου βασιλιά, αλλά μπαίνοντας στην υπηρεσία του Ισπανού βασιλιά, μετά από ένα μεγάλο ταξίδι, ανακάλυψε τις Φιλιππίνες.

  Ταινία σινεφίλ, δεν με εκπλήσσει το 6,4 της βαθμολογίας της. Εγώ έβαλα 8.