Book review, movie criticism

Tuesday, January 20, 2015

14. Εκλεκτός



14. Εκλεκτός

 Όταν έγραφα την «Αναγκαιότητα του μύθου» ήμουνα όλος έπαρση που εγώ ξεσκέπαζα τους μύθους μου, και γενναία αντιμετώπιζα την αλήθεια. Τώρα, μετά από 20 χρόνια, σκέφτομαι τι ωραία που είναι να βυθίζεσαι στους μύθους, για να αντλείς αυτοπεποίθηση. Τελικά από την έλλειψη αυτοπεποίθησης είναι καλύτερα μου φαίνεται να καβαλάς το καλάμι. Τι ωραία που θα ήταν να πιστεύω στο χριστιανισμό! Και τα σκέφτομαι αυτά, αφού έμαθα τα παρακάτω από το Χρίστο το Χ…, μετά από έξι τουλάχιστον χρόνια.
  Με επαινεί στον πατέρα μου, ότι είμαι εξαίρετος επιστήμονας κλπ. κλπ. και ο πατέρας μου του λέει ότι το ξέρει. Στη βάφτισή μου, αφού με βαφτίσανε, ο παπάς του έδειξε την κολυμπήθρα, όπου ο σταυρός που είχε χαράξει δεν είχε διαλυθεί, και αυτό το θεώρησε καλοσημαδιά για το μέλλον μου. Ο Χρίστος νόμιζε ότι το ήξερα το επεισόδιο, και εγώ πρώτη φορά το μάθαινα απ’ αυτόν.
  Ήξερα όμως ένα όνειρο της μητέρας μου, ότι λέει μου στείλανε ένα χρυσό κουμπί από την Αμερική, και αυτό καλοσημαδιά. Εγώ βέβαια απέκρουα μετά βδελυγμίας την ιδέα ότι θα μπορούσα να έχω καμιά σχέση με τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές.
  Και επί τη ευκαιρία, ο Χρίστος διηγήθηκε και μια σχετική ιστορία. Ο παπάς διαβάζει πάνω από την κολυμπήθρα, όταν ξαφνικά του πέφτουν τα γυαλιά στο λαδωμένο νερό. –Να, γαμώ την π….α σας, τα μουντζώνει, τα μαζεύει, τα σκουπίζει, και συνεχίζει πάλι να ψάλει. Ο Χρίστος είναι πραγματική απόλαυση να τον ακούς να σου διηγείται αστείες ιστορίες. 


[Αυτό κι αν είναι σύμπτωση!!!! Ήξερα ότι είχα γράψει πιο αναλυτικά και με άλλες λεπτομέρειες την παραπάνω ιστορία και σήμερα το πρωί, ούτε οκτάωρο μετά την ανάρτηση, ψάχνοντας να ξαναδιαβάσω την βιβλιοκριτική για ένα βιβλίο της Βιργινίας Βέργη-Νέρη πριν γράψω για το καινούριο της, ανακάλυψα ότι εκεί την είχα γράψει]

14-6-2002
Post a Comment