Book review, movie criticism

Friday, October 9, 2009

Pedro Almodovar, Los abrazos rotos

Pedro Almodovar, Los abrazos rotos (Ραγισμένες αγκαλιές) (2009)

Ο Αλμοδόβαρ είναι από τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες, έτσι δεν μπορούσα παρά να δω την καινούρια του ταινία. Δεν θα έγραφα, αν δεν ήταν του Αλμοδόβαρ, αλλά μια και την είδα, θα γράψω δυο κουβέντες.
Η ταινία χαρακτηρίζεται ως θρίλερ, και ως τέτοια πρέπει να τη δει κανείς, για να μην του δημιουργηθούν λαθεμένες αφηγηματικές αναμονές. Είναι γεμάτη σασπένς, καθώς παρακολουθούμε την ιστορία να την οποία αφηγούνται αποσπασματικά οι ήρωες, γεμίζοντας σιγά σιγά τα κενά. Και το μεγαλύτερο σασπένς βέβαια είναι πώς τυφλώθηκε ο ήρωας. Θλιβερές ιστορίες, με τους ήρωες να βιώνουν τη ματαίωση του έρωτά τους, εκτός ίσως από την Πηνελόπη Κρουζ που φρόντισε να πεθάνει νωρίς.
Η Πηνελόπη (δεν θυμάμαι το όνομα της ηρωίδας που υποδύεται) εκδίδεται κατά καιρούς για να καλύψει τις ανάγκες της. Ο ηλικιωμένος εργοδότης της καραδοκεί, και αρπάζει την ευκαιρία όταν η Πηνελόπη έχει ανάγκη από πολλά χρήματα για τη νοσηλεία του πατέρα της. Δεν αργεί όμως να πέσει στην αγκαλιά ενός σκηνοθέτη με τον οποίο γυρνάει μια ταινία. Ο ερωτευμένος εργοδότης της, πεθαίνοντας από ζήλεια, θα προσπαθήσει να την εμποδίσει. Όντας ο παραγωγός, θα καταστρέψει στο μοντάζ την ταινία του σκηνοθέτη-αντίζηλου. Σε τροχαίο σκοτώνεται η Πηνελόπη ενώ ο σκηνοθέτης (μαθαίνουμε επί τέλους το πώς) τυφλώνεται. Υπάρχει μια γυναίκα δίπλα του η οποία, διαβάζω σε κείμενο της Πόλυ Λυκούργου στο Έθνος, είναι μια ερωτευμένη γυναίκα καταδικασμένη στο ρόλο της φίλης. Νόμιζα ότι ήταν η πρώην του. Με τα θρίλερ δεν τα πάω καλά, μου ξεφεύγουν πράγματα. Τέλος πάντων. Η γυναίκα αυτή σώζει το αρχικό υλικό και με αυτό, μαθαίνουμε στο τέλος, ο ήρωάς μας θα ξαναφτιάξει την ταινία.
Συναρπαστικό θρίλερ που καθηλώνει, αλλά που φοβάμαι ότι μετά από λίγο καιρό θα το ξεχάσω. Σαφώς είναι μια συναρπαστική ιστορία, ιστορία πάθους και ματαίωσης. Όμως πολύ πιο συναρπαστική, όπου αναδεικνύεται πολύ καλύτερα τόσο το ερωτικό πάθος όσο και η ερωτική ματαίωση, είναι το Habla con ella (Μίλα της). Αυτή την ταινία δεν θα την ξεχάσω ποτέ.
Post a Comment