Book review, movie criticism

Saturday, May 16, 2015

Nanni Moretti, Habemus papam




Η ταινία είναι κωμωδία, σάτιρα και υπαρξιακό δράμα.
Ο νεοεκλεγείς πάπας νοιώθει ανεπαρκής για τα νέα του καθήκοντα. Εξάλλου η εκλογή του ήλθε εντελώς απρόβλεπτα, στη δεύτερη ψηφοφορία. Τα στοιχήματα που έπεφταν για την εκλογή του ήταν ενενήντα προς ένα. Τα τρία φαβορί που πήραν τους περισσότερους ψήφους στην πρώτη ψηφοφορία αγνοήθηκαν στη δεύτερη, κατά την οποία επιλέχτηκε, πιθανόν κατόπιν προσυνεννόησης, ο Μισέλ Πικολί (εξαιρετικός στο ρόλο του, όπως και ο σκηνοθέτης που παίζει τον ψυχίατρο που ήλθε να τον βοηθήσει, καθώς νοιώθει ανίκανος να απευθυνθεί στους πιστούς που περιμένουν).
Κάποια στιγμή το σκάει. Ανακατώνεται με τον κόσμο. Συναντάται με ηθοποιούς. Ο ίδιος ήθελε να γίνει ηθοποιός αλλά δεν πέρασε στις εξετάσεις στη δραματική σχολή. Παρολαυτά νοιώθει ανεπαρκής  για τον καινούριο του ρόλο· γιατί για ρόλο πρόκειται, όπως και εκείνος του «Σωσία» στην ταινία «Καγκεμούσα» του Κουροσάβα, με τα υπαρξιακά προβλήματα που συνεπάγεται όταν πρόκειται για ρόλο που πρέπει να παίξεις στη ζωή και όχι στο θέατρο. Τον «Σωσία» τον διώχνουν σκαιά αφού εκτέλεσε την αποστολή του παίζοντας το ρόλο του. Ο Πικολί, σε μια δραματική προσφώνηση στους πιστούς, τους λέει ότι δεν θεωρεί τον εαυτό του ικανό να καθοδηγεί. Αποχωρεί. Οι εκλέκτορες καρδινάλιοι κλαίνε. Το κοινό, παγωμένο, παύει τις επευφημίες. Πέφτουν τα γράμματα τέλους. Η παραίτησή του γίνεται εκτός πλαισίου της ιστορίας.
Και η κωμωδία;
Υπάρχουν ένα σωρό κωμικά επεισόδια που σκορπούν άφθονο γέλιο. Οι καρδινάλιοι που χαρτοπαίζουν και που στη συνέχεια παίζουν βόλεϋ σε ένα τουρνουά που διοργανώνει ο ψυχίατρος είναι από τα πιο σπαρταριστά.


Post a Comment