Bian Zhuo (卞灼) AKA 王籽璇 (Wang Zixuan), As the water flows (翠湖, 2026)

 Bian Zhuo (卞灼) AKA 王籽璇 (Wang Zixuan), As the water flows (翠湖, 2026)

 

  Δεν βρήκα στοιχεία για τον σκηνοθέτη με την κλασική αναζήτηση (βικιπαίδεια, imdb) και κατέφυγα στην τεχνητή νοημοσύνη. Μια και αυτή είναι η πρώτη του ταινία και δεν μπορώ να κάνω πορτραίτο, αντιγράφω τα στοιχεία που μου έδωσε η Claude.ai

  «Ο Bian Zhuo (本名 Wang Zixuan) γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1988 στο Kunming της επαρχίας Yunnan. Σπούδασε στο San Francisco Art University και είναι σεναριογράφος, σκηνοθέτης και κινηματογραφιστής (director of photography) από την ηπειρωτική Κίνα.

  Ξεκίνησε την καριέρα του ως διευθυντής φωτογραφίας και πάντα ονειρευόταν να γίνει σκηνοθέτης. Το 2023, ενώ ανάρρωνε από κάταγμα στο πόδι, βρήκε τυχαία το ημερολόγιο του παππού του, που είχε πεθάνει το 2016 — η πρώτη σελίδα ξεκινούσε με τη φράση «Yuanqin, μου λείπεις τόσο πολύ» (το όνομα της γιαγιάς του). Αυτό το ημερολόγιο έγινε η αφορμή για την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία.

  Η ταινία 《翠湖》(Cuihu / "As the Water Flows") — όπου είναι σεναριογράφος, σκηνοθέτης, μοντέρ και διευθυντής φωτογραφίας — είναι η ιστορία τριών γενεών μιας οικογένειας στο Kunming, με αφορμή έναν ηλικιωμένο χήρο που ψάχνει μια νέα σχέση μετά τον θάνατο της συζύγου του, προκαλώντας οικογενειακές συγκρούσεις που τελικά οδηγούν σε συμφιλίωση».

  Aς ξεκινήσουμε από αυτό το τελευταίο: του κάνει πρόταση να συζήσουνε. Έτσι θα είναι στήριγμα ο ένας για τον άλλο. Τελικά χωρίζουνε. Δεν θυμάμαι αν έπαιξε ρόλο η αντίθεση των τριών θυγατέρων του: Μήπως του φάει τα λεφτά;

  Πάντως η ταινία είναι χωρίς σασπένς. Αυτό που βλέπουμε είναι οικογενειακές σκηνές, τσακωμοί συνήθως. Οι κεντρικοί χαρακτήρες, εκτός από τον παππού, είναι οι τρεις αδελφές και τα τρία παιδιά τους, ένα η κάθε μία: ένας νεαρός, μια κοπέλα και ο χοντρούλης μικρός.

  Μα πώς ντύνεσαι έτσι κοπέλα μου; Σαν καμιά του δρόμου.

  Τι, θα πάρεις αυτό τον φτωχό νέο;

  Ο παππούς, όπως γενικά οι παππούδες, είναι με το μέρος των εγγονών.

  Μέσα από τις ενδοοικογενειακές σχέσεις και συγκρούσεις βλέπουμε την κατάσταση που επικρατεί στη σημερινή Κίνα: Οι νέοι, εντελώς μοντέρνοι, έχουν κάνει τους συντηρητικούς γονείς να αγανακτούν.

  Trivia: O πατέρας ενός φίλου και συμμαθητή μου προσποιήθηκε ότι δεν τον αναγνώρισε όταν τον είδε να κατεβαίνει από το λεωφορείο, με μια μαλλούρα τόση, όπως ήταν τότε της μόδας (περίοδος της δικτατορίας). Τα δικά μου μαλλιά ήταν τόσο μεγάλα που έπιαναν ψαλίδα, και έπρεπε να τα κόβω στις άκρες. Και καθώς ήταν τότε σγουρά, μετά από κάθε λούσιμο έβαζα φιλέ για να τα ισιώσω.

  Ο Bian Zhuo είναι αισιόδοξος, είναι με το μέρος των νέων, για αυτό τελειώνει την ταινία του με το πιο κλασικό happy end: το γάμο της εγγονής με τον «φτωχό» νέο.

  Δεν γράφω συχνά για τα υφολογικά στοιχεία μιας ταινίας, με ενδιαφέρει περισσότερο το στόρι. Εδώ όμως έχει ενδιαφέρον το «εικαστικό» βλέμμα του Bian. Ακούμε συχνά, «αντιρεαλιστικά», τον διάλογο δυο προσώπων που βρίσκονται στο βάθος. Ο Bian ενδιαφέρεται εξίσου για το τοπίο, όπως κάνει ο Bruegel σε κάποιους πίνακές του. Άλλες φορές ακούμε διάλογο off-stage, καθώς η κάμερα περιφέρεται σε ένα τοπίο -μια φορά στον ελαφρά συννεφιασμένο ουρανό. Ακόμη, πολλές φορές μας παρουσιάζει τα πρόσωπα να μιλούν πίσω από την τζαμαρία ενός παραθύρου, όπως κάνει ο Vermeer σε δικούς του πίνακες.

  Μήπως είναι μια οιονεί αποστασιοποίηση; Να τα κρίνουμε, όχι να τα συμπονέσουμε;

  Λέμε τώρα.  

  Παρά λίγο να το ξεχάσω.

  Η Πολιτιστική Επανάσταση κατατρύχει τους κινέζους σκηνοθέτες, έχω αναφερθεί σ’ αυτό σε άλλη ανάρτηση. Εδώ, ο παππούς, καθηγητής, χαρακτηριζόμενος δεξιός, στέλνεται από τους ερυθροφρουρούς στην επαρχία, σε ένα δάσος, να «αναμορφωθεί» γινόμενος υλοτόμος.

  Τι ξέρει αυτός από υλοτομία;

  Ένας κορμός πέφτει πάνω του και τον τραυματίζει σοβαρά στο πόδι.

  Τον βάζουν σε ένα εργαστήριο για να πεθάνει.

  Ευτυχώς η μακαρίτισσα η γυναίκα του έτρεξε και τον περιμάζεψε. Είχε αντιταχθεί στις πιέσεις της οικογένειάς της να τον χωρίσει.

  Όμως να μην πάει χαμένη η αναζήτηση, παραθέτω και τα υπόλοιπα στοιχεία που μου έδωσε η Claude.ai

  Διακρίσεις της ταινίας:

• Υποψηφιότητα για το Silk Road Award στο 12ο Silk Road International Film Festival.
• Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στην ενότητα Asian New Talent (亚洲新人单元) του Golden Goblet Award, στο 27ο Shanghai International Film Festival.
• Βραβείο Νέου Σκηνοθέτη Ασίας (Asian New Director Award) στο 22ο Hong Kong Asian Film Festival. Σε συνέντευξή του αναφέρει ως μεγαλύτερες επιδράσεις τον Edward Yang (杨德昌, ειδικά το Yi Yi) και τον Ang Lee (Eat Drink Man Woman, The Wedding Banquet), καθώς και τους Jim Jarmusch και Stanley Kubrick.