Fritz Lang, Η σκύλα (Scarlet street, 1945)
Παίζεται στο Ζέφυρο
Μια τέτοια «σκύλα»
είδαμε και στην ταινία «The best offer» του Γκιουζέπε
Τορνατόρε: Του πούλησε έρωτα και του βούτηξε τους πολύτιμους πίνακές του (ήταν
εκτιμητής έργων τέχνης). Αυτό το «του πούλησε έρωτα» θα το λέγαμε και μοτίβο,
όμως δεν το έχω συναντήσει σε άλλη ταινία. Όμως συμβαίνει στην πραγματική ζωή.
Το ίδιο και εδώ: του
πούλησε έρωτα, κατόπιν πίεσης του φίλου της, πιστεύοντας ότι είναι πολύ
πλούσιος, για να τον απομυζήσουν. Ζωγραφίζει ερασιτεχνικά, αλλά δεν πουλάει.
Η σύμπτωση: και στην
«Αμελί»,
που εξακολουθεί να προβάλλεται, βλέπουμε ένα από τα πρόσωπα του έργου να
ζωγραφίζει ερασιτεχνικά.
Η υπόθεση όμως
εξελίσσεται εντελώς διαφορετικά από ότι στο «The best offer».
Δεν θα παραθέσουμε
φυσικά όλη την πλοκή, αλλά αυτό δεν μπορούμε να μην το πούμε: όταν ανακάλυψε
ότι τον δούλευε, όταν την είδε να φιλιέται με τον φίλο της (ένα καθίκι, είναι
περίεργο πώς πολλές γυναίκες ερωτεύονται καθίκια) και να του λέει «Τζόνι, αγάπη
μου», τα πήρε στο κρανίο. Ξαπλωμένη καθώς είναι και σκεπασμένη με μια κουβέρτα,
αρπάζει έναν παγοκόφτη και τον καρφώνει πολλές φορές πάνω της.
Για τον θάνατό της
ενοχοποιείται ο Τζόνι, ο οποίος καταδικάστηκε.
Και ποια ήταν η
ποινή;
Και η ποιητική
δικαιοσύνη; Τι, θα έμενε ατιμώρητος;
Υπήρξε, αλλά δεν θα
σας πω πώς. Αρκετό σπόιλερ έκανα.
7,7 η βαθμολογία
της, οι επανεκδόσεις είναι πάντα μια εγγύηση για την ποιότητά τους.


No comments:
Post a Comment