Yang Lina AKA Yang Tianyi, Longing for the rain (春梦, 2013)

 Yang Lina AKA Yang Tianyi, Longing for the rain (春梦, 2013)

 

  Ανοιξιάτικο όνειρο είναι η κινέζικος τίτλος, με την μεταφορική σημασία της παροδικής χαράς.

  Μετά από κάμποσα ντοκιμαντέρ η Λίνα Γιανγκ γυρίζει την πρώτη της ταινία μεγάλου μήκους.

  Το θέμα της ταινίας είναι οι σεξουαλικές ματαιώσεις της γυναίκας, θέμα που δεν το έχω ξανασυναντήσει σε ταινία.

  Η Φανγκ Λέι πλησιάζει τον άντρα της ερωτικά, πάνω από μια φορά, όμως αυτός δεν έχει διάθεση. Συχνά είναι κολλημένος στο tablet του.  

  Κάποια στιγμή η γυναίκα του του λέει, κοιμήσου με το tablet σου. Αυτή έχει ξαπλώσει σε άλλο, μονό κρεβάτι.

  Αλλά φαίνεται ότι γενικά δεν έχει διάθεση να κάνει σεξ με τη γυναίκα του, τον βλέπουμε κάποια στιγμή να αυνανίζεται.

  Και η γυναίκα τότε, τι επιλογές έχει;

  Μια φίλη της της κάνει δώρο ένα δονητή.

  Να βρει φίλο, είναι μια άλλη επιλογή που της προτείνεται.

  Η πιο συνηθισμένη, η καταφυγή στις φαντασιώσεις.

  Όμως η Γιανγκ, για να τονίσει τη ματαίωση της γυναίκας, καταφεύγει στο φανταστικό.

  Οι φαντασιώσεις αυτές υλοποιούνται. Νιώθει ότι κάνει έρωτα με έναν άντρα που δεν τον βλέπει, δεν τον αγγίζει, που όμως είναι πραγματικός.

  Μια φίλη της της λέει να πάνε σε ένα ταοιστή ιερέα, να δούνε τι θα της πει.

  Υπάρχει ένα κακό πνεύμα μέσα της, τόσο ψηλό κ.λπ. που έχει καταλάβει το σώμα της, και μετά από τόσες μέρες θα καταλάβει και την ψυχή της. Πρέπει να το διώξει οπωσδήποτε.

  Η βουδίστρια όμως της λέει άλλα πράγματα, να βοηθήσει στην ενσάρκωση αυτού του πνεύματος.

  Βλέπουμε ένα σωρό κόσμο (έχω δει ανάλογα και στα καθ’ ημάς) να καταφεύγει στους βουδιστές μοναχούς για εξορκισμούς.

  Διαβλέπω μια σάτιρα σ’ αυτές τις σκηνές. Η θρησκεία είναι πάντα μια καταφυγή για τους απελπισμένους.

  Στην τελευταία σκηνή τη βλέπουμε να καταφεύγει πάλι στη φαντασίωσή της.

  Όταν η πλήρης ερωτική επαφή απουσιάζει, τα υποκατάστατα είναι μια καλή εναλλακτική.

  Αυτά που αφηγήθηκα μέχρι τώρα είναι τυπικά, όμως υπάρχει και κάτι μη τυπικό.

  Η μικρή κόρη της επιμένει να την ακολουθήσει. Την παίρνει μαζί της στο αμάξι, της δίνει κάτι σαν χαρταετό, και την αφήνει. Κατευθύνεται μέσα στα δέντρα για να συναντήσει τον φανταστικό εραστή της. Όταν όμως γυρνάει, η κόρη της δεν είναι εκεί. Τη φωνάζει απεγνωσμένα. Βλέπει το σαν αετό να επιπλέει στο νερό του ποταμού.

  Αφηγηματικό κενό.

  Τη βλέπουμε με τον άντρα της στο νοσοκομείο, η μικρή είναι εκτός κινδύνου.

  Κάνει το μεγάλο λάθος: του εκμυστηρεύεται τις φαντασιώσεις της.

  Αυτός την αποκαλεί πουτάνα και φεύγει.

  Θα εξαφανιστεί παίρνοντας το παιδί μαζί του.

  Αυτή θα καταφύγει στην αστυνομία, και δεν θυμάμαι πού αλλού, για να το βρει.

  Τελικά θα το βρει;

  Στο «Ένας χωρισμός» του Ασγάρ Φαρχάντι, στην τελευταία σκηνή στο δικαστήριο, δεν μας λέγεται με ποιον από τους δυο γονείς έχει αποφασίσει το κοριτσάκι να μείνει. Ο Φαρχάντι δεν μας λέει, γιατί αυτό θα αδυνάτιζε το «μήνυμά» του, τα τραύματα των παιδιών όταν χωρίζουν οι γονείς τους.

  Με παρόμοιο τρόπο δεν μας λέει η Γιανγκ αν η Φανγκ Λέι βρήκε τελικά την κόρη της, πράγμα που θα αδυνάτιζε το μήνυμά της, που είναι οι σεξουαλικές ματαιώσεις της γυναίκας.

  6,2 η βαθμολογία της, εγώ έβαλα 8, εκτιμώντας τον τολμηρό τρόπο που καταπιάνεται με ένα θέμα, σχεδόν ταμπού στον κινηματογράφο, τις σεξουαλικές ματαιώσεις της γυναίκας, και μάλιστα μέσα στα πλαίσια του γάμου, και τις υποκατάστατες ικανοποιήσεις της.