Wu Jing (吴靖), Τραπέζι για δυο (拼桌,2026)

 Wu Jing (吴靖), Τραπέζι για δυο (拼桌,2026)

 

  Θα προβληθεί το Σάββατο, 20 Ιούνη, στις 21.00 στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας, στα πλαίσια πενθήμερου αφιερώματος στον κινέζικο κινηματογράφο.

  Να κάτσεις στο τραπέζι με άλλους τους οποίους δεν ξέρεις, μου μεταφράζει το njstar τον κινέζικο τίτλο. 

  Κάθεσαι στο ίδιο τραπέζι με κάποιον που δεν τον ξέρεις;

  Αν δεν υπάρχει άδειο τραπέζι, αναγκαστικά. 

  Πάλι θα μιλήσω για τις συμπτώσεις. Δεν υπάρχουν πολλές ταινίες (θυμάμαι το «Μεγάλο φαγοπότι») που έχουν σαν θέμα το φαγητό. Και να που, μόλις πριν δεκαπέντε μέρες, είδα την ταινία «Στη φωτιά».

  Οι σχέσεις των νέων και τα ερωτικά τους (α)διέξοδα είναι το θέμα της ταινίας.

  Τα κύρια πρόσωπα είναι δύο. Ο Lu Shigu είναι ένας άνεργος προγραμματιστής που ξέρει από καλό φαγητό. Η Zhang Jiayi είναι επιμελήτρια βιβλίων. Προσπαθεί να πείσει έναν διάσημο συγγραφέα να εκδώσει στον εκδοτικό τους οίκο. Αυτός αρνείται σθεναρά. Όμως… (αν μην κάνω σπόιλερ).

  Έχει δεσμό. Με το φίλο της δεν είναι ευχαριστημένη, συχνά την γράφει. Όμως μπαίνει και ένα άλλο εμπόδιο: Είναι εικονολήπτης, και του τυχαίνει μια καλή ευκαιρία για δουλειά στο Πεκίνο. Την κλείνει, χωρίς καν να ζητήσει τη γνώμη της, θεωρώντας το δεδομένο ότι θα τον ακολουθήσει. Και η δική της δουλειά, που της αρέσει;

  Βλέπει τους δισταγμούς της. Καταλαβαίνει. Της λέει ότι είναι έτοιμος να παραιτηθεί αν του το ζητήσει. Αυτή, πριν του γυρίσει την πλάτη και σηκωθεί και φύγει, του λέει ότι όποια επιλογή και αν κάνουν, ένας από τους δυο θα είναι δυστυχισμένος. Αυτή, αν πάει στο Πεκίνο. Αυτός, αν μείνει στη Σαγκάη.

  Με τον Lu Shigu μοιράζεται το ίδιο τραπέζι σε ένα εστιατόριο που βρίσκεται κοντά τους. Θα γνωριστούν σιγά σιγά και θα συμπαθήσει ο ένας τον άλλο.

  Τι μπορεί να ελπίζει ο Lu, όταν του λέει ότι έχει φίλο, και μάλιστα μια φορά τους συναντάει τυχαία;

  Αδιέξοδα σχέσεων από τη μια, τυχαίες γνωριμίες που ανθίζουν από την άλλη.

  Άλλο τίποτα;

  Η φίλη της είναι ενθουσιασμένη με μια διαδικτυακή σχέση. Μια φορά μιλούσαν συνέχεια επί δεκαεπτά ώρες.

  Στην πραγματική ζωή τα πράγματα είναι… αλλά για να ρωτήσω την τεχνητή νοημοσύνη. Να μην πέσω σε λεπτομέρειες, μου λέει ότι περίπου το 20% των γνωριμιών γίνονται διαδικτυακά, και η επιτυχία της σχέσης είναι περίπου η ίδια σε ποσοστό με τις σχέσεις που δεν γίνονται διαδικτυακά.

  Ξέχασα να ρωτήσω, πόσες από αυτές που ξεκινούν διαδικτυακά καταλήγουν σε αυτό το 20%, που συναντιώνται τελικά. Αλλά ας μη χάνω χρόνο, η φίλη της δεν ανήκει σε αυτό το 20%. Κάποια στιγμή ο άλλος έπαψε να επικοινωνεί μαζί της και είναι απαρηγόρητη.

  Ωραίο το ερώτημα: όταν χάνεις κάποιον και στενοχωριέσαι, είναι γιατί ήσουν ερωτευμένος/η μαζί του ή γιατί τον/την είχες συνηθίσει;

  Το συμπέρασμα είναι ότι δεν μπορεί να τον είχε ερωτευθεί διαδικτυακά, μάλλον στενοχωρέθηκε γιατί είχε συνηθίσει το chat μαζί του.

 Τι έγινε τελικά με τον Lu Shigu και την Zhang Jiayi;

 Με μια εντυπωσιακή ανατροπή υποδηλώνεται το happy end στο τέλος.

  Έξυπνο σενάριο, και πολύ καλές ερμηνείες. Παρά τη χαμηλή βαθμολογία της, 6,2, εμένα μου άρεσε, έβαλα 7.