Book review, movie criticism

Tuesday, June 16, 2026

Wu Jing (吴京), Legendary assassin (狼牙, 2008)

 Wu Jing (吴京), Legendary assassin (狼牙,2008)

 

Δόντι λύκου είναι ο κινέζικος τίτλος.

  Είναι η πρώτη ταινία του Wu Jing. Χαμηλή βαθμολογία, 6,1, πάντως ψηλότερη από τους δυο wolf warriors, που έσπασαν τα ταμεία.

  Επτά χρόνια τη χωρίζουν από το «Wolf warrior», και βλέπω ακόμη πιο νέο τον Wu Jing, που πρωταγωνιστεί όπως και στους Wolf warriors, και πιο νέα την όμορφη Celina Jade, που πρωταγωνιστεί στο «Wolf warrior 2».

  Ας το πω από τώρα: η ταινία μου άρεσε φοβερά, και έβαλα 8.

  Για πιο λόγο.

  Ας σχολιάσω:

  Στο imdb έχει ένα σωρό χαρακτηρισμούς για την ταινία εκτός από το comedy και romance. H βικιπαίδεια τη χαρακτηρίζει απλώς ως action film.

  Πάλι θα μιλήσω για το «περί ορέξεως κολοκυθόπιτα».

  Μου αρέσουν τα romance, και εδώ το romance είναι κυρίαρχο, σε αντίθεση με τα δυο wolf warriors, όπου υποχωρούσε πολύ μπροστά στη δράση.

  Ακόμη, είχε άφθονες κωμικές πινελιές, κυρίως με τον ζηλιάρη αστυνομικό που καλοβλέπει τη Celina, η οποία όμως έχει όλη της την προσοχή στον Jing.

  -Θέλω να μου πεις, εσύ μου έσωσες τη ζωή;

  -Όχι, απαντάει, με κάποιο δισταγμό ο Jing, γιατί πράγματι της έσωσε τη ζωή.

  Μου θύμισε ανάλογη σκηνή στο «Accidental hero». (Πολύ ωραία, η συνειρμική μου μνήμη λειτουργεί ακόμη αρκετά καλά).

  Τον κυνηγούν οι κακοί, γιατί αποκεφάλισε τον αρχηγό τους, έμπορο ναρκωτικών. Κουβαλάει το κεφάλι του. Θα το καταθέσει σαν τρόπαιο στον τάφο της κοπέλας που εξαιτίας του έχασε τη ζωή της. Όμως πρέπει εν τω μεταξύ να ξεφεύγει, τόσο από την αστυνομία όσο και από τους κακούς, που η χήρα γυναίκα του τους πιέζει να βρουν πάση θυσία τον δολοφόνο του άντρα της, και να πάρουν από την αστυνομία το αποκεφαλισμένο πτώμα του.

  Εδώ δεν έχουμε πολεμικές σκηνές όπως στα wolf warriors, αλλά wu shu (, πολεμικές τέχνες).

  Ο Jing εξουδετερώνει πάντα τους κακούς.

  Εν τάξει, μια χούφτα είναι κάθε φορά.

  Όμως στο τέλος είναι πάνω από πενήντα.

  Αν δεν είχα υπόψη μου τον δικό μας Διγενή, «Στο έμπα χίλιους έκοψε, στο έβγα δυο χιλιάδες», θα μου φαινόταν ολότελα αστείο, καθώς ήταν ιδιαίτερα υπερβολικό.

  Όμως αυτή η υπερβολή φαίνεται αρέσει, όπως άρεσε και σε μας, τότε που γράφηκε το έπος του Διγενή Ακρίτα και τα άλλα ακριτικά ποιήματα. Έχω αναφερθεί σ’ αυτή και σε άλλα έργα που είδα πρόσφατα, όμως δεν έχω χρόνο να ψάχνω να δω ποια είναι.

  Πολύ μου άρεσε αυτή η ταινία.

   

No comments: