Book review, movie criticism

Friday, December 8, 2017

Feng Xiaogang, Sigh (一声叹息, 2000)

Feng Xiaogang, Sigh (一声, 2000)


  Εν όψει της προβολής της ταινίας του Feng Xiaogang «Δεν είμαι η μαντάμ Μποβαρί» από την Πέμπτη 14-12-2017 γράφουμε για όλες του τις ταινίες . Η προηγούμενη ανάρτησή μας ήταν για την τέταρτη ταινία του «Sorry baby».
  Επί τέλους βλέπουμε τον αγγλικό τίτλο να είναι η μετάφραση του κινέζικου, αναστεναγμός.
  Μετά από τις τρεις κωμωδίες του ο Φενγκ Σιαογκάνγκ επιστρέφει στο δράμα, από το οποίο ξεκίνησε.
  Το μοτίβο είναι γνωστό: ο άνδρας, συγγραφέας στην προκειμένη περίπτωση, παντρεμένος, που τα φτιάχνει με τη γραμματέα του. Το πρόβλημα στην αρχή είναι πώς να κρυφτεί. Στη συνέχεια, πώς να διαχειριστεί την κρίση όταν το μαθαίνει η γυναίκα του.
  Ο έρωτας από τη μια, η αίσθηση του καθήκοντος απέναντι στη γυναίκα του και την κόρη του από την άλλη, τον έχουν κάνει κουρέλι. Όταν η γυναίκα του τραυματίζεται, θα μείνει στο σπίτι να της συμπαρασταθεί. Η απομάκρυνση από τη φιλενάδα έχει αρχίσει. Θα έλθει όμως να τον βρει για τελευταία φορά, στο σπίτι του, να του ευχηθεί για τα γενέθλιά του. Η γυναίκα του θα την καλέσει να περάσει μέσα, θα της δείξει φωτογραφίες του και θα της αφηγηθεί για την προηγούμενη ζωή του.
  Και θα εξαφανιστεί από τη ζωή τους. Για πόσο;
  Βλέπουμε τον άντρα με τη γυναίκα και την κόρη τους στην παραλία. Παίζουνε χαρούμενοι. Αυτός τραβάει βίντεο. Ξαφνικά κτυπάει το τηλέφωνο πίσω του. Τρέχει και το σηκώνει. –Ποιος είναι; Ποιος; Και μαραμένα μια τρίτη φορά: ποιος; Γυρνάει αργά το κεφάλι του και κοιτάζει πίσω του, έκπληκτος και θλιμμένος.
  Και η ταινία τελειώνει.
  Να εικάσουμε: η ταινία τελειώνει, όχι το δράμα. Πιθανότατα τον πήρε η φιλενάδα του, που βρίσκεται κάπου εκεί κοντά, σε οπτική επαφή. Το πώς θα εξελιχθεί η ιστορία, μπορεί να επιλέξει καθένας την εκδοχή που θέλει. Ή τη διώχνει, ή παίρνει διαζύγιο από τη γυναίκα του και την παντρεύεται, ή αναθερμαίνεται απλώς η ερωτική τους σχέση, όντας και οι δυο πιο προσεκτικοί τώρα.
  Διαλέχτε.
  Και δυο ανθρωπολογικά στοιχεία.
  Δυο άτομα χωρίς συγγενική σχέση δεν μπορούν να μείνουν μαζί στο ξενοδοχείο, είναι παράνομο. Θα κατέληγαν στη φυλακή αν δεν μεσολαβούσε ένας φίλος του. Ήξερα ότι αυτά συμβαίνουν στις ισλαμικές χώρες, όχι όμως και στην κομμουνιστική Κίνα.
  Η κόρη του ετοιμάζει τις παντόφλες για τους επισκέπτες. Και αυτό το ξέρω σαν ισλαμική συνήθεια. Μια φίλη, κωνσταντινουπολίτισα, μας δεξιώθηκε κάποτε, χειμώνα, με ανάλογο τρόπο. Εμένα με έπιασε τρομάρα. Είμαι κρυουλιάρης, στο σπίτι το χειμώνα κυκλοφορώ πάντα με παπούτσια και με χοντρές κάλτσες. Ευτυχώς είχε κάτι χοντρές χειμωνιάτικες παντόφλες και λύθηκε εν μέρει το πρόβλημα.
  Όχι, δεν σκοπεύω να την επισκεφτώ ξανά.


Post a Comment