Chang Cheh and Hsueh-Li Pao, The delightful forest (快活林, 1972)

 Chang Cheh and Hsueh-Li Pao, The delightful forest (快活林, 1972)

 

  Και με το «The delightful forest» κλείνει η υποομάδα «Water margin» της ομάδας «Τα 4 κορυφαία κλασικά κινέζικα μυθιστορήματα». Οι προηγούμενες ταινίες που είδαμε ήταν, επίσης του Chang Cheh, «The water margin» και «All men are brothers».

  Στο μυθιστόρημα αυτό βλέπουμε τα κατορθώματα των 108 ληστών στη σύγκρουσή τους με διεφθαρμένους αξιωματούχους, και αυτό φαίνεται χαρακτηριστικά και σ’ αυτή την ταινία, μεταφορά επεισοδίου από το μυθιστόρημα.

  Ο Wu Sung, ένας από τους 108, σκοτώνει τη γυναίκα του αδελφού του και τον γκόμενό της. Παραδίδεται εθελούσια στην αστυνομία. Φυλακίζεται. Όμως ο γιος του διευθυντή της φυλακής έχει άλλα σχέδια γι’ αυτόν. Ξέρει τη δύναμή του (σκότωσε μια τίγρη) και τον θέλει να διώξει τον κακό που εισέβαλε στο «Γοητευτικό δάσος», κάτι σαν καζίνο που ήταν ιδιοκτησία του, κατακλέβοντας τον κόσμο. Τον ίδιο τον τραυμάτισε σοβαρά.

  Ο Wu Sung τον κάνει του αλατιού. Όμως αυτός είναι μπράβος του τοπικού άρχοντα, διεφθαρμένου αξιωματούχου. Θα μηχανορραφήσουνε ώστε ο Wu Sung να πέσει στα δίκτυα τους, και μεταφορικά και κυριολεκτικά.

  Ο άρχοντας αυτός θα τον καλέσει για δείπνο, αλλά στην πορεία θα τον κατηγορήσει για κλοπή, με το γνωστό κόλπο, βάζοντας κοσμήματα στο υπνοδωμάτιό του. Θα του ρίξουν ένα δίχτυ πάνω του και θα τον αιχμαλωτίσουν. Όμως δεν τολμά να τον σκοτώσει στο αρχοντικό του. Θα τον στείλει πίσω στη φυλακή (ο διοικητής της είναι υφιστάμενός του) δίνοντας όμως οδηγίες σε κάποιους να δωροδοκήσουν τους συγκρατούμενούς του στο ίδιο κελί για να τον σκοτώσουν.

  Φυσικά το σχέδιο αποτυγχάνει, και, στο αναμενόμενο τέλος, ο Wu Sung θα σκοτώσει και τον αξιωματούχο και τον μπράβο του.

  Για άλλη μια φορά βλέπουμε το ακριτικό μοτίβο «Στο έμπα χίλιους έκοψε, στο έβγα δυο χιλιάδες», μόνος εναντίον όλων. Φαίνεται αρέσει και διαχρονικά και διατοπικά.

  6,6 η βαθμολογία της, εγώ έβαλα 7.