Nicolas Benamou and Philippe Lacheau, Babysitting (2014)

 Nicolas Benamou and Philippe Lacheau, Babysitting (2014)

 

  Άρχισα να τη βλέπω με επιφύλαξη. Επιλογή του γιου μου, μαζί την είδαμε, δεν είδα να γελάω στην αρχή, και εμένα, το κύριο κριτήριο για το αν μια κωμωδία είναι καλή είναι το πόσο γελάω, με εξαίρεση βέβαια σοφιστικέ κωμωδίες όπως αυτές του Woody Allen. Όμως μετά πήρε ένα ξέφρενο ρυθμό, ξεκαρδιστικά επεισόδια, με δυο λόγια μου άρεσε πάρα πολύ. 6,8 η βαθμολογία της, εγώ έβαλα 8. Έτσι εξηγείται και το remake της που θα το δούμε κάποια στιγμή.

  Το αφεντικό τον βάζει να κάνει babysitting, κάπου έχει να πάει με τη γυναίκα του. Δεν είναι η καλύτερη βραδιά, έχει τα γενέθλιά του.

  Τώρα τι του ήλθε να πει σε φίλο του που τον πήρε για να του ευχηθεί πού βρισκόταν;

  Μαζεύτηκε η σάρα και η μάρα.

  Δεν έχει νόημα να αφηγηθώ τα επεισόδια, έστω κάποια, ολότελα ξεκαρδιστικά.

  Υπάρχει βέβαια και το ηθικό δίδαγμα: Γονείς, να περνάτε περισσότερο χρόνο με τα παιδιά σας. Ο πατέρας του μικρού πήρε το μάθημά του.

  Αυτό πρέπει να το πούμε, στο σπίτι γίνανε όλα γης Μαδιάμ, όμως ο μικρός πέρασε αξέχαστα.

  Και βέβαια δεν διαδραματίστηκαν όλα τα επεισόδια στο σπίτι. Έπρεπε να ψάξουν τον μικρό, που το έσκασε με το ποδήλατό του, ήθελε να πάει στο λούνα παρκ.

  Κάποια από τα κωμικά επεισόδια έχουν να κάνουν με το βίντεο με τα διαδραματιζόμενα, το οποίο βλέπουν οι γονείς με τους αστυνομικούς. Βρέθηκε σε μια βιντεοκάμερα κάτω από ένα κάθισμα, υποτίθεται ότι κάποιος είχε τραβήξει όλη αυτή την ιστορία σε βίντεο.

  Σας συνιστώ να τη δείτε.

  Ένα sequel και ένα remake (Ι babysitter, ιταλικό) είναι πάντα μια εγγύηση. 6,8 η βαθμολογία της, εγώ έβαλα 8.