Paolo Sorrentino, To μεγαλείο (La grazia, 2026)

 Paolo Sorrentino, To μεγαλείο (La grazia, 2026)

 

Από σήμερα στους κινηματογράφους

 

  Σίγουρα είναι άστοχος ο ελληνικός τίτλος, όμως και η μετάφραση του ιταλικού, την οποία έκαναν οι άγγλοι, grace, πιθανότατα θα ήταν ασαφής και παραπλανητική. Σε τίνος το μυαλό θα πήγαινε ότι η λέξη «χάρη» έχει τη σημασία της απονομής χάριτος σε ένα κατάδικο;

  Τρία είναι τα θέματα που απασχολούν τον απερχόμενο πρόεδρο της δημοκρατίας. Το ένα είναι το ψήφισμα του νομοσχεδίου για την ευθανασία, ενώ τα άλλα δυο έχουν να κάνουν με την απονομή χάριτος σε δυο καταδίκους, έναν άντρα και μια γυναίκα, που εφάρμοσαν την ενεργητική ευθανασία. Η γυναίκα, γιατί ο άντρας της είχε διαταραγμένη προσωπικότητα, κινδύνευε η ζωή της, και τον μαχαίρωσε ενώ κοιμόταν. Την πράξη της αυτή τη θεωρεί σαν ευθανασία ενός αθεράπευτα μανιακού. Ο άντρας σκότωσε τη γυναίκα του που είχε Alzheimer.

  Δίπλα σε αυτά τα διλήμματα, έχει και το δικό του πρόβλημα: 40 χρόνια τον βασανίζει το ερωτηματικό, με ποιον τον απάτησε η γυναίκα του. Η φίλη τους που ξέρει αρνείται να του πει, την εξόρκισε η πεθαμένη να μην του το αποκαλύψει ποτέ.

  Ανάμνηση του «ποιητικού» Torrentino, όπως τον είδαμε στην ταινία του «La grande bellezza» (2013) είναι η σκηνή, μεγάλης διάρκειας, της υποδοχής του προέδρου της Πορτογαλίας, που αποτελεί ταυτόχρονα και μια σάτιρα της ετικέτας. Βαδίζει υπό βροχή πάνω σε ένα χαλί, το παρασέρνει ο άνεμος και σχεδόν τον σκεπάζει, αλλά κανείς δεν τρέχει να τον βοηθήσει, η ετικέτα βλέπεις.

  Την οποία επίσης σατιρίζει με το να βάζει τον πάπα, μαύρο, να αναχωρεί από μια συνάντησή τους σε έναν εξωτερικό χώρο με μηχανή.

  Η ετικέτα.

  Με είδε να μπαίνω στο γραφείο καθηγητών με το κράνος. Ένιωσε έκπληξη όταν της είπα ότι είμαι ο σχολικός σύμβουλος. Σχολικός σύμβουλος με κράνος; Ε, τι να κάνουμε, είμαι χρόνια μηχανόβιος, η μηχανή βολεύει απίστευτα στο κυκλοφοριακό χάος της Αθήνας και στο πρόβλημα με το παρκάρισμα.

  Πάντως, σχολιάζοντας το «Μεγαλείο», η κόρη του προσπαθεί να τον πείσει, για να παίρνει κάθε φορά την στερεότυπη απάντηση: θα το σκεφτώ. Δεν βλέπω κανένα μεγαλείο σε αυτή την αναποφασιστικότητα.

  Τι έγινε στο τέλος, έδωσε χάρη;

  Α, όλα κι όλα, εγώ σαν τον Ποκοπίκο είμαι τάφος στα μυστικά. Το μόνο που μπορώ να σας πω, και το λέω με την πεποίθηση ότι δεν ξέρετε ιταλικά, είναι να διαβάσετε τον σύνδεσμο της βικιπαίδειας που παραθέτω, νομίζω δεν υπάρχει αγγλικός.

  Τελικά υπάρχει, αλλά η πλοκή που δίνει είναι μια μικρή παράγραφος, ενώ το ιταλικό λήμμα είναι εκτενέστατο.  

  Πρόκειται για μια εξαιρετική ταινία, σας τη συνιστώ ανεπιφύλακτα. 7,4 η βαθμολογία της, εγώ έβαλα 8.