Mei Hu, The dream of the red chamber (2024)

 Mei Hu, The dream of the red chamber (2024)

 

  Και τελειώσαμε με το «Όνειρο της κόκκινης κάμαρας», η τέταρτη ταινία που βλέπω. Όλες επικεντρώνονται στο επεισόδιο του έρωτα του Bao Yu και της Dai Yu, το ξεγέλασμα που του έκαναν και παντρεύτηκε άλλη αντί για την Dai Yu. Οι δυο μεσαίες ήταν όπερες. Η δεύτερη όπερα μου άρεσε πάρα πολύ. Θα σας παραπέμπω στην ανάρτησή μου γι’ αυτήν για λεπτομέρειες για την πλοκή. Εδώ μόνο να πω ότι – αυτό το θυμάμαι και από το μυθιστόρημα του Cao Xueqin - οι κοπέλες οργάνωναν λέσχες ποίησης, κάτι ανάλογο με τις σημερινές λέσχες ανάγνωσης. Έγραφαν ποιήματα και μαζεύονταν και τα διάβαζαν.

  Δεν μου άρεσε, σε αντίθεση με τις άλλες τρεις. Φαίνεται δεν άρεσε σε πολλούς, όπως δείχνει η χαμηλή βαθμολογία της, 6,1.

  Και τώρα θα κλείσω και με την άλλη «Ομάδα», τους Butterfly lovers, αν θυμάμαι καλά, μια ταινία έμεινε.

  Τελικά ήταν δύο.

  Και πριν εγκαταλείψω τα μονοπάτια για τον κεντρικό δρόμο, την Εισαγωγή στον κινέζικο κινηματογράφο, θα δω μια ακόμη ταινία πάνω σε διήγημα του Luxun, μικρό μονοπάτι αυτό, και άλλο ένα μικρό μονοπάτι, δυο ταινίες, η μια μεταφορά του Water margin και η άλλη toy The romance of the three kingdoms, για να κλείσουμε με τα τέσσερα κορυφαία κινέζικα κλασικά μυθιστορήματα. Τα άλλα δυο είναι το The journey to the west, είδα κάποιες κινηματογραφικές μεταφορές με τον βασιλιά των πιθήκων, και η άλλη είναι αυτή εδώ, 红楼梦,  The dream of the red chamber.