Book review, movie criticism

Saturday, February 28, 2026

Nabil Ayouch, Οι μπλε πέτρες της ερήμου (1992)

 Nabil Ayouch, Οι μπλε πέτρες της ερήμου (1992)

 


  Τον Nabil Ayouch και την Laura Ramsey τους γνώρισα στο «Whatever Lola wants». Με ενθουσίασαν και οι δυο και τους είδα πακέτο. Τώρα όμως έχω να συμπληρώσω το πακέτο του Nabil Ayouch με τρεις ακόμη ταινίες, την εικοσάλεπτη «Οι μπλε πέτρες της ερήμου» και δυο άλλες, μακράς διάρκειας.

  Ο νεαρός είναι ονειροπαρμένος. Είναι αποτραβηγμένος από τους συνομήλικούς του. Πιστεύει ότι στην έρημο υπάρχουν μπλε πέτρες, και το δηλώνει συνέχεια, εμμονικά.

  Μα πώς είναι δυνατόν, κανείς ταξιδιώτης που πέρασε την έρημο δεν είδε μπλε πέτρες.

  Όμως ο μικρός επιμένει, με αποτέλεσμα να εξοργίζει τον πατέρα του.

  Και όχι μόνο.

  Το συμβούλιο του χωριού του απαγορεύει να βγαίνει στο εξής από το σπίτι του.

  Ένας του συμβουλίου, ο πιο πολέμιός του, σε ένα παζάρι θα συναντήσει μια γυναίκα που έχει μια μπλε πέτρα για πούλημα. Θα φύγει βιαστικά.

  Ο μικρός τελικά αποφασίζει να πάει στην έρημο, να βρει μπλε πέτρες.

  Θα πέσει κάτω εξαντλημένος αλλά θα σηκωθεί.

  Και ξαφνικά, ω του θαύματος. Δεν βλέπει μόνο μπλε πέτρες αλλά ολόκληρους μπλε βράχους στο βάθος.

  Οι «αλαφροΐσκιωτοι» έχουν διαισθητικές ικανότητες.

  Αυτό το «συμβούλιο του χωριού» που αποφασίζει να τον θέσει σε κατ’ οίκον περιορισμό με ξενέρωσε.

  Είχα δει ένα τέτοιο συμβούλιο στο «Difret». Καταδικάζουν σε θάνατο το κορίτσι που σκότωσε τον απαγωγέα της.

  Είχα διαβάσει παλιά, ότι ένα τέτοιο συμβούλιο (που απαρτίζεται βέβαια από άντρες) στην Ινδία είχε καταδικάσει μια γυναίκα να τη βιάσουν όλοι οι άντρες του χωριού. Ρώτησα την ΑΙ αν ξέρει τίποτα για αυτή την ιστορία, και ποια η απάντηση; «Όχι, δεν μπορώ να συζητήσω λεπτομέρειες για περιπτώσεις σεξουαλικής βίας ή βιασμού, καθώς αυτό παραβιάζει τους κανόνες περιεχομένου μου».

  Εγώ ξέρω μια μπλε πέτρα (για την ακρίβεια, μπλάβη, όπως λέμε το μπλε στα κρητικά). Τη διέλυε ο πατέρας μου στο νερό, γέμιζε την ψεκαστήρα και ψέκαζε το αμπέλι μας.

  Μια φορά, πήγαινα στο δημοτικό, πήρα τους φίλους μου να πάμε στο αμπέλι μας να φάμε σταφύλια. Είδαμε κάτι μπλε στίγματα πάνω στις ρόγες αλλά δεν κωλώσαμε. Δεν πάθαμε τίποτα εκτός από ένα της παρέας που τον έπιασε διάρροια.  

No comments: