Book review, movie criticism

Thursday, June 1, 2017

Pascal Bourdiaux, Mes tresors (Για όνομα του θεού 2016)

Pascal Bourdiaux, Mes tresors (Για όνομα του θεού 2016)

Από σήμερα στους κινηματογράφους. 
  Ο Πάτρικ είναι ένας απατεώνας. Μαζί με τον συνεργάτη του έκλεψαν ένα βιολί στραντιβάριους (για όσους δεν ξέρουν, αυτά τα βιολιά είναι τα καλύτερα και είναι πανάκριβα). Όμως ο συνεργάτης του είχε άλλα σχέδια. Του κάρφωσε μια βελόνα που τον αναισθητοποίησε και έριξε το αμάξι στη θάλασσα. Βλέπουμε τον Πάτρικ να συνέρχεται και να βλέπει ένα μεγάλο ψάρι που απομακρύνεται. Αρπάζει ένα μπουλονόκλειδο.
  Δεν μας δείχνεται αν θα καταφέρει να ξεφύγει, όμως αυτή είναι η αφηγηματική αναμονή.
  Πράγματι αργότερα μαθαίνουμε ότι ξέφυγε. Και καλεί κοντά του τις δυο ετεροθαλείς κόρες του, τους θησαυρούς του (ο γαλλικός τίτλος), που κυριολεκτικά δεν τις είχε γνωρίσει καθώς είχε παρατήσει τις μητέρες τους (αργότερα θα τους απολογηθεί ότι δεν έκανε για οικογένεια, και οπωσδήποτε θα ήταν κακός μπαμπάς). Θα τους ζητήσει τη βοήθειά τους για να πάρει εκδίκηση, παίρνοντας πίσω τα λεφτά που θα έπαιρνε ο συνέταιρός του από την πώληση του στραντιβάριους.
  Δεν ξέρουμε αν είχε σκοπό να τον σκοτώσει κιόλας.
  Η μια αδελφή είναι κομπιουτερού και έχει ένα φίλο πιο κομπιουτερά. Μ’ αυτόν θα οργανώσουν την κλοπή των χρημάτων από το λογαριασμό του συνεταίρου. Η άλλη είναι η ωραία που θα τον αποπλανήσει για να του αποσπάσει τα στοιχεία που χρειάζονται.

  Πολλά εφέ του απροσδόκητου, πολλά χιουμοριστικά επεισόδια, την ταινία την απόλαυσα. 
Post a Comment