Gus Van Sant, Μην ανησυχείς, δεν θα φτάσει μακριά με τα πόδια (Don't Worry, He Won't Get Far on Foot, 2018)

 Gus Van Sant, Μην ανησυχείς, δεν θα φτάσει μακριά με τα πόδια (Don't Worry, He Won't Get Far on Foot, 2018)

 

  Μετά από το φανταστικό της προηγούμενης ταινίας του «The sea of trees», ο Gus Van Sant καταπιάνεται με πραγματικές ιστορίες. Η ταινία βασίζεται στις αναμνήσεις του John Callahan.

  Υιοθετημένος, κουβαλάει τον πόνο ότι η μητέρα του τον παράτησε. Για να καταπολεμήσει την κατάθλιψή του το ρίχνει στο ποτό. Σε ένα πάρτι, ένας άγνωστος θα τον πείσει να πάνε σε ένα άλλο πάρτι, πολύ καλύτερο. Όμως, μεθυσμένος καθώς είναι θα στουκάρει σε μια κολώνα. Θα τη γλιτώσει με μικροκακώσεις ενώ ο Κάλλαχαν, 21 χρονών τότε, θα μείνει τετραπληγικός, στο εξής θα είναι καθηλωμένος σε καροτσάκι.

  Το ποτό όμως δεν μπορεί να το εγκαταλείψει. Κάνει προσπάθεια σε μια ομάδα ανώνυμων αλκοολικών.

  Τελικά θα τα καταφέρει.

  Και θα βρει ένα νόημα στη ζωή του, ζωγραφίζοντας καρτούν. Θα δημοσιεύει στις εφημερίδες.

  Δεν είναι σε όλους αρεστά τα καρτούν του, κάποιοι τα βρίσκουν απωθητικά. Όμως στους περισσότερους αρέσουν, δημοσιεύονται σε εφημερίδες και περιοδικά, και κερδίζει χρήματα.

  Στην υπαρξιακή ψυχολογία, θεμελιωτής της οποίας είναι ο Βίκτορ Φρανκλ, το πιο σημαντικό είναι να θέτεις στόχους της ζωής σου. Ο στόχος του να γίνει καρτουνίστας τον βοήθησε πάρα πολύ να απαλλαγεί από τον αλκοολισμό.

  Ενώ στην προηγούμενη ταινία είχαμε εναλλασσόμενα επεισόδια από δυο χρόνους, Εδώ έχουμε επεισόδια που εναλλάσσονται σε πολλούς χρόνους. Το τελευταίο είναι που μιλάει σε ένα θέατρο για το πρόβλημα του αλκοολισμού, πώς το ξεπέρασε, και γενικά για τη ζωή του.

  Και, ναι, υπήρξε ένα ειδύλλιο, με μια αεροσυνοδό.

  Συγκινητική ταινία, έχω φίλο παραπληγικό και ξέρω ότι η ζωή τους δεν είναι εύκολη. Όμως οι βιογραφικές ταινίες «πάσχουν» από το ότι δεν υπάρχει μείζον σασπένς σ’ αυτές. Μπορεί η βαθμολογία της να είναι 6,8, όμως εμένα μου άρεσε περισσότερο η προηγούμενη που είχε βαθμολογία 6,1.