Book review, movie criticism

Tuesday, December 31, 2013

Giuseppe Tornatore, The best offer



Giuseppe Tornatore, The best offer (2013)

  Ένας μοναχικός ανέραστος πενηντάρης, εκτιμητής έργων τέχνης, πάσχοντας από μια φοβία που αγνοώ το όνομά της (φοράει πάντα γάντια για να έλθει σε επαφή με αντικείμενα άλλων) συναντάται με μια αγοραφοβική κοπέλα. Στην πορεία της ταινίας αυτή θα εγκαταλείπει την αγοραφοβία της και αυτός θα αρχίζει να ερωτεύεται, για πρώτη φορά μια πραγματική γυναίκα και όχι τα πορτραίτα των γυναικών, πολύτιμοι πίνακες, τους οποίους φυλάσσει ως κόρη οφθαλμού σε μια κλειστή αίθουσα στην οποία μπαίνει με κωδικό ασφαλείας.
  To good to be real, ο υποψιασμένος θεατής, παγιδευμένος μέχρι τώρα στο ισχυρό σασπένς, αρχίζει να υποπτεύεται την ανατροπή, τη δεύτερη μεγάλη αρετή της ταινίας. Τελικά ήταν μια καλοστημένη παγίδα για να του κλέψουν τους πίνακες.
  Με τον τίτλο «Το τέλειο χτύπημα» προβλήθηκε η ταινία στην Ελλάδα. Εγώ όμως προτιμώ τον ξένο, «Η καλύτερη προσφορά». Μια πολύ όμορφη κοπέλα του δόθηκε. Έζησε για πρώτη φορά τον έρωτα, που μπορεί μεν να αποδείχθηκε αυταπάτη, όμως το σεξ ήταν αληθινό. Μήπως άξιζε τελικά το τίμημα;  
  Στο τέλος της ταινίας, σε ένα καφέ της Πράγας, κάθεται μόνος σε ένα τραπέζι, όπως και στην πρώτη σκηνή μετά τα γράμματα. Ο σερβιτόρος τον ρωτάει αν είναι μόνος. Όχι, απαντάει, περιμένει ένα άτομο. Αυτήν, που ξέρει πως δεν θα έλθει ποτέ. Όμως τώρα δεν φοράει τα γάντια.
Post a Comment