Sang Hu (桑弧), New year’s sacrifice (1956)

 Sang Hu (桑弧), New year’s sacrifice (1956)

 

  Φυσικά διάβασα και το ομώνυμο διήγημα του Lu Xun. 

  Αριστερός, για την ακρίβεια αναρχικός, ο Lu Xun στο διήγημά του διεκτραγωδεί τη μοίρα μιας γυναίκα, σε μια ιστορία που συνέβη στην αυτοκρατορική Κίνα, πριν την επανάσταση του 1911 που ανέτρεψε τον τελευταίο αυτοκράτορα.

  Είναι χήρα, και η πεθερά της λογαριάζει να την «πουλήσει» σε κάποιον σε ένα ορεινό χωριό. Της το προτείνει ένας προξενητής. Δύσκολο να βρουν γυναίκες εκεί.

  Συμβαίνει και σήμερα, το είδα στη σοκαριστική ταινία του Li Yang, «The blind mountain», βασισμένη σε αληθινό περιστατικό, η οποία, μου λέει τώρα το Perpexity, είχε απαγορευτεί στην Κίνα.

  Το κρυφακούει, και το σκάει. Μια γυναίκα που θα την συναντήσει τυχαία στο δρόμο θα τη συστήσει σε ένα πλουσιόσπιτο, όπου θα δουλέψει σαν υπηρέτρια.

  Είναι δουλευταρού.

  Όμως ο προξενητής της πεθεράς της θα την δει κάποια στιγμή στην όχθη του ποταμού να πλένει. Θα έλθει με δυο άλλους και θα την απαγάγουν.

  Και θα την παντρέψουν με τη βία.

  Και εδώ βλέπουμε να διαφέρει η ταινία από το διήγημα.

  Στην ταινία ο Sang Hu διεκτραγωδεί και τη μοίρα αυτών των ανθρώπων, που για να μην μείνουν άγαμοι η μόνη διέξοδος είναι η απαγωγή μιας γυναίκας. Είναι καλός άνθρωπος. Βλέποντας την αντίδρασή της στην πρώτη νύχτα του γάμου, αντί να επιβάλει τα συζυγικά του δικαιώματα της λέει αν θέλει να φύγει να φύγει. Θα την πάει ο ίδιος. Πού θέλει; Στην πεθερά της ή στο σπίτι που δούλευε;

  Αλήθεια πού να πάει; Δεν έχει άλλη επιλογή από το να μείνει.

  Και βλέπουμε έναν τρυφερό σύζυγο που τη νοιάζεται.

  Ο σύζυγός της δουλεύει σκληρά για να εξοφλήσουν τον τοκογλύφο που τους δάνεισε για να την «αγοράσουν». Το αποτέλεσμα είναι να τραυματιστεί και να πεθάνει.

  Άφησε το γιο της στην αυλή να καθαρίσει φασόλια γιατί έπρεπε να περιποιηθεί τον άντρα της. Ο γιος της βλέπει ένα πουλάκι και το παίρνει από πίσω. Βγαίνει από την αυλή.

  Τον τρώνε οι λύκοι.

  Θα καταλήξει στα παλιά της αφεντικά μετά το θάνατο του άντρα της.

  Δεν είναι πια δουλευταρού.

  «Ήξερα ότι οι λύκοι κατεβαίνουν στα χωριά το χειμώνα, δεν φανταζόμουν ότι θα κατέβαιναν και την άνοιξη…».

  Θα λέει την ιστορία της όπου βρεθεί και όπου σταθεί.

  Καταδικάζονται οι προλήψεις.

  Να μην αγγίζει τα αντικείμενα που είναι για τη θυσία στους προγόνους, με τον νέο χρόνο.   

  Αυτό από τη μεριά των αφεντικών.

  Για να εξαγοραστούν οι αμαρτίες της (σίγουρα αμάρτησε για να πεθάνουν οι δυο σύζυγοί της) πρέπει να αγοράσει ένα «κατώφλι» που θα το βάλει μπροστά στο ναό του Βούδα, για να πατούν οι επισκέπτες. Αλλιώς στον άλλο κόσμο η ψυχή της θα μοιραστεί στα δυο, και θα πάρουν από ένα κομμάτι οι δυο σύζυγοι.

  Φαίνεται δεν ήταν μόνο τα συγχωροχάρτια του Πάπα, σε κάθε θρησκεία για να εξαγοραστούν οι αμαρτίες σου πρέπει να πληρώσεις.

  Θα κάνει ένα χρόνο οικονομίες για να το αγοράσει.

  Το μάθαμε και αυτό: οι βουδιστές δεν επιτρέπεται να σκοτώνουν. Επειδή η άλλη υπηρέτρια είναι βουδίστρια, θα σφάξει αυτή τον κόκορα.

  Την έχουν βαρεθεί όλοι ακούγοντας ξανά και ξανά την ιστορία της. Τα αφεντικά της την πετάνε στο δρόμο. Αρχίζει να ζητιανεύει. Σαν ζητιάνα τη συνάντησε ο αφηγητής στο διήγημα, που στην ταινία απουσιάζει.

  Πολύ καλή ταινία, 6,8 η βαθμολογία της.