Wong Tin-Lam, The wild, wild rose (野玫瑰之恋, 1960)
Ο έρωτας του
αγριοντριαντάφυλλου, είναι ο κινέζικος τίτλος.
Αποτελεί μια
ελεύθερη μεταφορά της Κάρμεν του Μπιζέ. Ακούσαμε δυο άριες απ’ αυτήν, το «Φτερό
στον άνεμο» από τον Ριγκολέτο και, ντυμένη butterfly η Sijia,
τραγουδάει αυτή την άρια (την ακούμε με τη Μαρία Κάλλας), από
την όπερα του Πουτσίνι.
Συχνά οι
προσημάνσεις ξεγελούν. Λέει στον Hanhua (δον Χοσέ), ότι εντάξει, είναι ερωτευμένη μαζί του, αλλά
ερωτεύεται πολύ εύκολα, κάποια στιγμή μπορεί να τον ξεχάσει.
Υποπτευόμαστε ότι ο Hanhua, τρελαμένος από ζήλεια
για κάποιον αντίζηλο, θα τη σκοτώσει, όπως και στην όπερα.
Όμως δεν είναι
ακριβώς έτσι τα πράγματα.
Η Sijia, κοκέτα, πεπεισμένη ότι μπορεί να
κατακτήσει όποιον άντρα θέλει, βάζει στοίχημα ότι σε δέκα μέρες θα τον κάνει
δικό της.
Θα το κερδίσει;
Βοηθάει τον πιανίστα
του οποίου ο Hanhua πήρε
τη θέση. 2000 yuan
χρειάζεται για να εγχειριστεί η γυναίκα του, του δίνει δυόμισι. Αυτό συγκινεί
τον Hanhua. Την
ερωτεύεται.
Αλλά και αυτή τον ερωτεύεται.
-Πρώτη φορά ένιωσα τι θα πει
πραγματική αγάπη, θα πει αργότερα στην ταινία.
-Κέρδισες το
στοίχημα;
-Όχι, δεν το
κέρδισα.
Ενώ το είχε
κερδίσει.
Είναι παντρεμένη, ο
άντρας της είναι φυλακή. Αποφυλακίζεται και την επισκέπτεται. Τσακώνονται. Της
επιτίθεται. Ο Hanhua που
καταφτάνει εν τω μεταξύ τον κτυπάει στο κεφάλι με ένα αντικείμενο και τον
αφήνει αναίσθητο.
Σηκώνονται και
φεύγουν.
Σχόλιο για το casting:
O άντρας της πείθει σαν γκάγκστερ,
αρχηγός των κυκλώπων. Όμως δεν πείθει για το πώς η Sijie θα μπορούσε να παντρευτεί μια
τέτοια σκατόφατσα. To casting θα
μπορούσε να βρει κάποιον ενδιάμεσο.
Και πάλι θα αναφερθώ
στο μοτίβο της αυτοθυσίας για τον άντρα. Τα παραδείγματα που φέρνω συνήθως
είναι η Παλλακίδα από το «Αντίο παλλακίδα μου» και η «Άλκηστις».
Εδώ βλέπω ένα
υπομοτίβο, το υπομοτίβο της «Κυρίας με τις καμέλιες». Το έχω δει και σε άλλες
ταινίες, σε μια ελληνική σίγουρα που όμως δεν τη θυμάμαι (πριν αναρτήσω έπεσα πάνω στο «Wild rose», 1932, του Sun Yu που έχει αυτό το υπομοτίβο).
-Αν δεν τον
παρατήσεις θα τον σκοτώσουμε, απειλεί ο άντρας της.
Υποκρίνεται ότι δεν
τον αγαπά πια.
Επισκέπτεται τη
μητέρα του και την αρραβωνιαστικιά του, τους λέει τον πραγματικό λόγο που τον
παρατάει, και τους δίνει χρήματα, τα οποία αυτές δεν τα δέχονται.
Δεν την μαχαιρώνει
όπως ο Δον Χοσέ την Κάρμεν αλλά την πνίγει.
Την ίδια στιγμή
καταφτάνει η αστυνομία μαζί με τους μπράβους του άντρα της, αλλά και η μητέρα
του και η αρραβωνιαστικιά του.
Του λένε την
αλήθεια, ότι υποκρίθηκε ότι δεν τον αγαπά.
Γεννημένη το 1933 η Grace Chang, της ευχόμαστε να
τα εκατοστήσει. Απίστευτη ερμηνευτικά, και σαν τραγουδίστρια, αλλά και σαν
χορεύτρια. Το φλαμένκο το χόρεψε εκπληκτικά. Αναρωτιέμαι γιατί εγκατέλειψε την
υποκριτική, όχι όμως και το τραγούδι. Γράφηκε μια βιογραφία για τη ζωή της.
Η ταινία έχει
βαθμολογία 7,1, όμως εγώ δεν μπορούσα να βάλω κάτω από 9.


No comments:
Post a Comment