Δημήτρης Αθανίτης, Λαβύρινθος (2025)

 Δημήτρης Αθανίτης, Λαβύρινθος (2025)  

 

  Από σήμερα στο Στούντιο

  Δεν ήταν μόνο η στοά των στωικών.

  Δεν είναι μόνο οι στοές των μασόνων.

  Είναι και οι στοές της Αθήνας.

  Με ένα σωρό μαγαζάκια.

  Με επαγγέλματα, που σχεδόν έχουν εκλείψει.

  Υπάρχουν σήμερα καπελούδες;

  Όταν άκουσα τη συνέντευξη που έδωσε η ιδιοκτήτρια του καπελάδικου, στο μυαλό μου ήλθαν τα «Ψάθινα καπέλα» της Μαργαρίτας Λυμπεράκη.

  Μπορεί να ξαναέλθουν κάποτε στη μόδα; (όχι τα ψάθινα, γενικά).

  Θα έλθει άραγε στη μόδα η «καμπάνα» στο παντελόνι;

  Χλωμό το βλέπω.

  Το αναφέρω γιατί σήμερα είδα μια φωτογραφία στο διαδίκτυο με κάποιους νεαρούς, της εποχής μου, να φοράνε παντελόνι καμπάνα.

  Συναρπαστικές οι ιστορίες, αλλά και συγκινητικές.

  Πολλοί αγωνίστηκαν για να στρώσουν το μαγαζί τους.

  Με συγκίνηση είδα το βιβλιοπωλείο Μπεχλιβανίδης, που σαν εκδοτικός οίκος, τη δεκαετία του ’60, εξέδιδε τα «Κλασικά εικονογραφημένα». Με αυτά γαλουχήθηκα στην παγκόσμια λογοτεχνία.

  Ένα άλλο μαγαζάκι φτιάχνει σημαίες.

  Αντιστέκεται σθεναρά στην κινέζικη εισβολή.

  Αυτή που έχω είναι σίγουρα κινέζικη, την πήρα προσφορά από το Lidl, πριν χρόνια.

  Δεν την «ύψωσα» ποτέ.

  Καθώς ζω σε ισόγειο, σε λίγες ώρες θα μου την έκλεβαν από το μπαλκόνι μου.

  Ένα λουλουδάδικο.

  Ένα μαγαζί κατασκευής κοσμημάτων.

  Ένα ραφτάδικο υψηλής ραπτικής.

  Ένα κουρείο…

  Είμαι σίγουρος ότι μόλις δείτε το ντοκιμαντέρ θα θέλετε να πάτε να δείτε τις στοές ιδίοις όμμασι.