Takeshi Kitano, Ζατόιτσι, ο τυφλός σαμουράι (Zatoichi, 2003)
Η ταινία του Wong Tin-Lam «Mad, mad, mad swordsman»
(1969) με οδήγησαν να ξαναδώ τον «Ζατόιτσι, τον τυφλό σαμουράι», όπως και οι
«Τρεις γυναίκες» του Ρόμπερτ Μούζιλ με έκαναν να ξαναδώ τις «Κούκλες», ταινία που γύρισε την
προηγούμενη χρονιά.
Κορυφαίες οι δυο
αυτές ταινίες, για μια στιγμή νόμισα ότι στον Κιτάνο είδα τον διάδοχο του
Κουροσάβα, όμως δυο τρεις ταινίες του που είδα αργότερα με απογοήτευσαν.
Και σ’ αυτή την
ταινία είδα τις αντιρεαλιστικές υπερβολές που είδα και στον τρελό ξιφομάχο, που
μου θύμισαν τον Διγενή Ακρίτα. Μόνος εναντίον πολλών, τους εξουδετερώνει όλους.
Θα εξοντώσει όλους
τους ληστές που ζητάνε εξοργιστικά ποσά από τους καταστηματάρχες και τους
αγρότες για την «προστασία» τους.
Ο άξιος σαμουράι θα
ζητήσει να προσληφθεί σωματοφύλακα του αρχηγού της μιας ληστοσυμμορίας.
Χρειάζεται λεφτά, η γυναίκα του είναι άρρωστη, βήχει συνεχώς.
Ευγενικός ο στόχος
του. Όταν μαζέψει αρκετά λεφτά και τη θεραπεύσει, θα πάψει να είναι σαμουράι,
θα γίνει υπάλληλος.
Περιμέναμε μια
διαφορετική εξέλιξη σ’ αυτή την ιστορία. Όμως ο τυφλός σαμουράι τον σκοτώνει,
τον πιο άξιο αντίπαλό του. Σε επόμενο πλάνο βλέπουμε τη γυναίκα του να
αυτοκτονεί, πέφτοντας πάνω στο μαχαίρι που κρατάει στο χέρι της. Στο
αφηγηματικό κενό, υποθέτουμε, ότι αποφάσισε να αυτοκτονήσει αφού τον περίμενε
μάταια, υποθέτοντας ότι είχε σκοτωθεί.
Οι ταινίες εκδίκησης
μου αρέσουν, και υπάρχει μια παράπλευρη ιστορία. Οι δυο γκέισες στην
πραγματικότητα είναι ένα αγόρι και ένα κορίτσι, αδέλφια, που η μια από τις
ληστρικές συμμορίες που λυμαίνονται την περιοχή λήστεψαν και σκότωσαν την
οικογένειά τους. Μικρά παιδιά τότε, τυχαία ξέφυγαν. Και επιδιώκουν την
εκδίκηση. Έναν που πετυχαίνουν τον μαχαιρώνουν.
Ο τυφλός σαμουράι θα
εκδικηθεί για πάρτη τους. Όμως τον αρχηγό, που κρύβεται σαν γέρος μπάρμαν, δεν
θα τον σκοτώσει αλλά θα τον τυφλώσει, για να ζήσει την υπόλοιπη ζωή του τυφλός.
Αυτό το θυμόμουνα: ο
τυφλός σαμουράι προσποιείται τον τυφλό.
Ταινία που σου
ανεβάζει την αδρεναλίνη, και μου άρεσε και τώρα όπως και τότε που την
πρωτοείδα. Δεν μπορούσα να βάλω πιο κάτω από τη βαθμολογία της, 7,4, έβαλα 8.


No comments:
Post a Comment